افغان، د ننګ او مینې هویت
زما پیغام په لیکنو کښي
سید عبید الله نادر
که هر څومـره می، په شعر کښي رواني ده
خــو هماغـــومــــــره پرته پرې معــاني ده
نصــیحت او د پـــــندونو مجــــموعـــــه ده
د تعلـــــیم او تربــــیې، پری ارزانــــــي ده
خامخـــا به مـاتي ګـــــوډې هم په کښي وي
خـــو پــــــیغام یې اخــــلاقي او انســاني ده
نکته رســــو ته، عبرت ټـــکي په کښي دي
د کمـــال پرې تر یو حـــده، پریـــــماني ده
نزاکــــــت او د آدابــــــو په کښی درس دی
محبــــت فــضا یې، ټـــــوله نـــــــورانی ده
له هر اړخـــــه یې تـــشریح ده ډیره ګرانه
ځکه دا قصـــــــه اوږده او طــــــــولاني ده
خاوندان د زړه ترې اخـــــلي حکـــــــمتونه
د تعلـــــیم بــڼه یې ټـــــــوله جـــــــهاني ده
انتــــــباه او بیـــــــدارۍ دي ژانـــــــــرونه
تصـــوف کښي هم ،په خــپل حد، حیراني ده
د فـــاني د نــــــیا د زده کــــړو یو کـتاب دی
حقیــقت کښـــي په بل رنګ نکــــــته داني ده
د فــــنا خـــبر دارۍ دی، په هـــر ګــام کښي
د روزګار د چـــوپې خـــولې، ترجـــماني ده
په ګلــشن کښــــی د دنــــیا می په ټــول عمر
د بلبل په څـــیر، دګل نغــــــــمه خــــواني ده
د روزګــــار له صحـــیفو، او له کــــــــــتابه
یــو یـو درس دی، د عــبرت نکته خواني ده
په وړو باندی ټــــــینګار دی ، د پـــــوهــنې
له مشـــــــرانو شــفــقت، مهــــــــربـــاني ده
له تعلــــــیمه مـحــرومـیت د اولادونــــــــــو
دي ملت ســــره جــــفا ده، نا ځــــــــواني ده
بی تعلــیـمه چې اولاد د وطــــــــن نه شـــي
همــدې ټــکي ته می ډیـــره پریـــــــشاني ده
چې می تل له کـــوم شي ســر دی، ټــکولی
نالوســــــتی ده ، هــــغه جــهل او نـاداني ده
د یـــو ملک د تــــــــرقي کمـــال له پـــــاره
ضـــرورت هـــم، د ایـــثار او قربـــانــي ده
د حســـد او د کېـــــنې څـــــخه نــــفرت دی
غندل شوي په کښي هـــرځای ځان ځاني ده
چې پیغام د انسانـــــیت، هر چــاته ورکـــړم
خاورې کړې می، په دې لارکښي ځواني ده