پنجشنبه, 21 سرطان 1397 15:09

       ف.بری

          

خوش آن کسی که خاطری را شاد میکند

از فتنه های وسوسه آزاد میکند

بر هر لبی که غنچه بود از شکست دل

دوشنبه, 18 سرطان 1397 20:26

مونږه لا هم روس او امریکاجنګوي

لا اوس هم د اخوند سره ملا جنګوي

 

پرون که د ملحد او مسلمان په نامه  جنګ وه

د قوم په نوم مو لا هم نن سبا جنګوي

دوشنبه, 21 جوزا 1397 17:52

 

محمد عالم افتخار

انسانیت؛ می رود که پایان یابد یا اصلاً هنوز آغاز نشده است؟؟!...

تا چشم کار میکند؛ توحش و بهیمیت بر عالم سیطره دارد؛ موجودی موسوم به بشر؛ به راستی حیوان متعارفی نیست؛ نه به خاطر آنکه نمودار هایی از «انسانیت» را؛ بروز کرده است بلکه اساساً به خاطر آنکه توحش و بهیمیت هزاران و شاید هم میلیارد ها ساله و بد تر از آن شیطانیت های زمانه ها و زمینه های اسطوره و افسانه و وهم و خیال ماورا ها را به درجات سنجه ناپذیری تضاعف و تکثر و تشدد بخشیده و افزار مند و تکنولوژیک گردانیده است

پنجشنبه, 10 جوزا 1397 20:33


فقیر احمد عزیزی غزنوی

عالم غیب به فرمود به خیاط بهشت
بهر هرکس ز هر آن جامه که او خواست برشت
زان یکی ساکن دیر است و یکی رهبر چشت
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دیگران بر تو نخواهند نوشت

چهارشنبه, 20 سرطان 1397 21:46

چې څو شومه اوبه ،ځان مې سراب ښکاره شو
چې سیند شومه نو ځان راته حباب ښکاره شو
چې پوه شوم، بې خبر مې ځان وليد
چې ويښ شوم، نو وېده مې ځان وليد
د عبدالملک پرهیز ژباړه

تا آب شدم ، سراب دیدم خود را
دریا که شدم، حباب دیدم خود را
آګاه شدم ، غفلت خود را دیدم
بیدار شدم، به خواب دیدم خود را
مولانا

شنبه, 01 ثور 1397 13:35

مترجم: نجم ا لرحمن مواج

*******

 

رښتینولی ته بها نې د جانان مه رسوه

زړګیه خوند ددروغجن قسم به پاتې نشي

رحمت شاه سایل

شنبه, 01 ثور 1397 11:57

 پروین " اعتصامی "

عـاقلی، دیوانه ای را داد پنـــــــــــــد

کز چه برخود می پســـــندی این گزند

میزند اوباش کویت ســـــــــــــــنگها

میدوانندت ز پی فرســـــــــــــــنگها

یکشنبه, 20 حوت 1396 22:45


شعرپوله نه پیژنی
له چاپ شوی ټولګې نه
رباعیات عبدالرحمن جامی
ژباړن: نجم الرحمن مواج
گاهی چوابرزغمت گرینده شوم
گاهی به رخت چوبرق درخنده شوم
توجــان منی زرفتن وآمـــــد نــــت
نبود عجب اربمیـــــرم زنــــده شـــوم
***
ژړغونی لکه وریځ شوم دې له غمه
کله مخ ته دې برښنا غوندې زه شومه
ته مې ځان یې ستاله تګ وله را تګـــه
عجب ندئ که ومرم یا ژوند کــــومـــه
***
عمری به هـــوس باد هوا ۤپیـــــمود یــــم
درهـــرکــاری خــــون جگرۤپا لـــو دیـــم
درهرچه زدم دست زغمـــت فرســــود م
دست ازهمـــه بــــرداشـــتم وآ ســـــودم
***
دهــوس باد می یوعمـــــردئ وهـــلای
په هـــرکارمې دځــــیګروینـــــه خوړلای
غم نه ستــــــړئ چی هرکارتـــه یم وتلای
یم سـوکا له چی مې لاس دئ ترې ایستلای
***
خون می گریم وزتو چـــه پنــــهان دا رم
کزبهــــرچـــه این دوچـــــشم گریان دارم
هـــرچه دلــــی به وصل شــــــادان دارم
صدداغ برآن زبـــــیم هــــجــــران دارم
***
وینه ژاړمـــه له تا څـــه پټ ســـــاتلای
څـــه لپـــاره یم په ستـــرګوژړید لای
څه که وصل نه می زړه خوشال سا تلای
پرې بیلــتـــون له ویرې سل داغ لګېدلای
***
درمســــجد وخانقــــــه بســــــی گردیــــدم
بس شیــــــخ ومـــــراد را پابـــوســــــید م
نی یک ساعـــت زهســـــتی خــــود رســتم
نی آنکـــــه زخویــــش رســــــته با شد د یدم
***
په جــــــومات وخانقــاه ډیریم ګرځیــــــدلای
شــــیـــخ مـــراد پښـــوته یم ډېرډېرټیټیدلای
نه له ځــــا نه شېـــــبه زه یــــمــــــه وتـــلای
نه مـــــې بل لیـدلای لـــــه ځــــانه وتــــلای
***
گربوی تو ازباد ســـــــــــــحر یا فــــــــتمــــی
ازدولــــــت جا ودان خــــبریافــــــتمــــــــــی
وربردرت امـــــکان گــــــــــــــذریافتـــتمـــــــــی
اســــــــــباب سعا دت همــــــه دریافتمــــــــــی
***
کــــــــه دې وږم مومـــــــــم با دنه دســـــــهــــــــر
کـــــړم ترلاســـــــه دخــــوښـــــۍ ځنی خبــــــــر
کــــــه شونــــتیا مــــې د ګـــــذروي ســـــتا په ور
ســـــوکالی اســــباب ســــره به شومـــــه ســـــــر
***
یارب ززیان وســــود خویـــشـــــــم برهـــــــــان
وزنســـــــــــبت بـــخــــل وجـــــودم برهــــــــــان
 
من ناخوشــــــیی کـــــــــه دارم ازخـــــــود دارم
ازناخوشــــــیی وجــــــو دخویشم برهــــــان
***
ځان می ژغــــوره ربه له ګټې تـــــــاوان
رخـــــې نسبت نه مې هم  وســــاته ځان
ناخوښــي کـومه چی زه لــــرم پخپــــله
ومې ژغـــوره نا خـــوښۍ نه مې د ځــان

 ــــــــــ
 
قسمتی ازربا عیا ت
مولانا جلا ل ا لدّ ین محمد بلخی
 ژباړن:نجم الرحمن مواج
___ ___ ___
 
چو ن د ید رخ زرد من آن شهره نگا ر
گفتـــا که د گربوصلم امید مـــد ا ر
زیرا که توضد ما شد ی د ر د ید ا ر
تو رنگ خزا ن د ا ری ومن رنگ بهار
ــــ ـ ـــ
چی یې و لید زما ژیړ مخ خو ږ نګا ر
ویل یې مه مې شه وصا ل ته امید وا ر
ځکه ته لید و کې زموږ ضد کې یې شمار
ته لــر ې د خــزا ن ر نګ زه د بها ر
+++
مجنو ن وپریشا ن تو ا م دستم گیر
سرگشته و حیران تو ا م دستم گیر
هر بی سر و پا ی د ستگیری د ا رد
من بی سر و پا ی تو ا م د ستم گیر
__ _ __
ستا مجنو ن ا و پریشا ن یم لا س می نیسه
د ر په د ر د ی یم حیر ان یم لا س می نیسه
هر بیوسه لری ځا ن ته لا س نیوو نکی
ز ه بیوسه ستا جا نا ن یم لا س مې نیسه
+++
ا ی د ل چو بصد ق ا زتو نیا ید کا ر ی
با ری میـــکن به مفلسی ا قرا ری
اینک د ر ا و د ست به د رویزه برآ ر
د رویش ز د رویزه ند ا رد عا ری
__ _ __
چې په صد ق یا ره نشې کړ ئ کوم کا ر
مفلسی با نــد ې دې وکـــــوه اقــــرا ر
همد ا اوس کړه فقیری لره لاس وړاندې
فقیری نه د فقــیر به وي څه  عـــا ر
+++
ای  د ل د رمـــن میل وتمــنا همه  تو
و ا ند ر سر من ما یه سو د ا همه تو
هر چـــند بر وی کا ر د ر مینگر م؟
ا مر وز همه تو ئی  و فر دا همه تو
__ _ _
 ته مې ټو له تلو سه ا و تمنا یې
هم مې سر کې ټوله پانګه د سودا یې
په وا ر وا ر مې که هرڅو وکسمه کا رته
نن مې ټو له ته یي هم مې د سبا یې
+++
ا ی د ل ا گر ت طا قت غم  نیست برو
آ و ا رهء عشق چو ن تو کم نیست برو
ا ی  جا ن تو بیا ا گر نخوا هی تر سید
و ر میتر سی کا ر تو هم نیست بر و
ــــ ـ ــــ
یا ره ولا ړ شه که د ې نه وي تا ب د غم
ند ي مینې کډ وا ل،ځه، تا غوند ې څه کم
که نه غوا ړې و ویر ېږې، یا ره ر ا شه
کـــه ویریږې لا ړ شه ند ئ ستا کا ر هم
+++
ا ی د ل تو به هر خیا ل مغرور مشو
پر وانه صفت کشتهء هر نور مشو
تا خود بینی تو،ا زخد ا ما نی د ور
نزدیکترآ ی وا ز خد ا د ور مشو
__ _ __
یا ره نه چې شې مغر ور په هر خیا ل
د پتنګ پشا نې هر نو ر ته لیو ا ل
تر څو ځا ن وینې له خد ا یه لیرې پا یې
لا نژ دې شه لېری مه ځه خد ا ی له خیا ل
+++
یا رب تو یکی یا ر جفا کا رش  د ه
یک د لبربد خوی و جگرخوارش ده
تا بشنا سد که عا شقا ن د رچه غمند
عشقش د ه وشوقش د ه وبسیا رش ده
ــــ ـ ـــ
ربه برخه یـــې یو یارکړه جفــــا کا ره
برخه یې بد خوی د لبر کړه ځیګرخواره
ترڅو پوهه شي څه غم کې مینا ن  د ي
مینه ورکړه، لیوا لتیا ورکړه بی شمــا ره
+++
احوا ل د لم هرسحر ا زبا د بپرس
تا شا د شوی ا زمن نا شا د بپرس
د رکشتن بیگنـــاه سود ا ت شو د
ا زچشم خود، آن جا د وی صیا د بپرس
__ _ __
 زړه خبرمی هرسهر واخله له با ده
چی شی ښا د خبر د ې واخله له نا ښا ده
په وژل د بیګنا ه کې سو د ا یی شې
>>>>
 +++
 ا ین عشق کما لست وکما لست وکما ل
و ا ین نفس خیا لست وخیا لست وخیا ل
ا ین عشق جلا لست وجلا لست وجلا ل
ا مروز وصا لست ووصا لست ووصا ل
ــــ ـ ـــ
د غه مینه د ه کما ل کما ل کما ل
د غه نفس د ئ خیا ل خیا ل خیا ل
د غه مینه د ه جلا ل جلا ل جلا ل
نن چی دئ وصا ل وصا ل وصا ل
+++
ا زد رد همیشه من د وا می بینم
د رقهر وجفا لطف ووفا می بینم
در صحن زمین بزیر نه طا ق فلک
برهر چه نظر کنم تر ا می بینم
ــــ ــ ـــ
زه له د رد ه ځني تل وینم د وا
په پرغز جفا کې هم لطف او، وفا
د فلک نه تا قه لا ند ې ځمکې مخ کې
وهـــرڅه ته چی نظرکــړم وینـــم تا
+++
د ر مد رسهء عشق اگرقا ل بود
کی فرق میا ن قا ل با حا ل بو د
د ر عشق ند ا د هیچ مفتی فتوی
 د ر عشق ز با ن مفتیا ن لا ل بود
__ _ __
که د میني مد رسي کي چیري قا ل و ي
تو پیر کله منځ کې به د قا ل وحا ل وي
مینه کې کوم یو مفتی فتوی و ر نکړ ه
د مفتیا نو ژ به ګونګه عشق په حا ل وي
+++
جا نا زتو بیزا ر شوم نی، نی، نی
با جزتو د گر یا ر شوم نی، نی، نی
د ر با غ وصا لت چو همه گل بینم
سر گشته به هر خا رشوم نی، نی،نی
ــــ ـ ـــ
یا ره تا ځنی بیزا ر شوم نه،نه ،نه
له تا پرته د بل یا ر شوم نه،نه، نه
د وصا ل بڼ کـې د ې وینمه ټو ل ګل
هر ا غز ي ته لا ره لا ر شوم نه، نه ، نه