مات ښار
د کېسې لیکوال : ډاکټر ببرک ارغند
ژباړندوی : س . سېلنی
پریشانه سړي د اپیمو د دستگاه تر شا په گونډو شو ، گړینگې اوږې یې وې ، الوتي بڼه یې درلوده ، دړد او رنځ یې په غمځپلې څېره کې څپې وهلې ، په داسې حال کې چې ډنگر ځان یې لکه د ولې پاڼه رېږدیده ، په شا نښتی نس یې را مات شو او لکه پنر بېرته خوشې کړی شو ، شیبه په شیبه یې له ځانه پوښتل :
« که زه هم باور وکړم ؟ که زه هم لاس و پښې پرېمینځم او نیت وکړم ؟ »