دودیا

د ۱۳۹۸ل. کال په وروستیو اود ۱۳۹۹ل. کال په لومړیو کې؛ چې د کرونا ( COVID-19) ویروس له ایرن څخه د ګڼ شمیر مهاجرو د کتلوی بیرته راستیندو سره سم، خپریدل( شیوع) پیل او ناروغی په ټولنه کې خپل دوارن پیل کړ، ټول هیوادوال یې اندیښمن کړل. ولس دوو ویرو واخیست: ناروغی او دقحطی او دبیو د ډیر زیات لوړوالی

پوهاند محمد بشیردودیال

قاموس کبیر افغانستان بنا بر احساس اشد ضرورت عصر امروزی توسط یکتعداد دانشمندان، اهل تخصص، خدمتګاران باتجربه ودلسوز کشور به شکل ابتدایی آغاز ګردید، که در کمترین فرصت توجه دانشمندان و کانونهای علمی کشور را جلب نمود. به تدریج بخشهای جداګانه تفکیک ګردید، حتا تقسیم کار صورت ګرفت.

پوهاند محمد بشیر دودیال

د تاریخ په بیلابیلو وختونو کې انسانی ټولنې له راز راز ناخوالو او کړکیچونو سره مخامخ شوی دی، زموږ په اوسنی وخت کې دغو ناخوالو ته بحرانات اوحوادث (crisis & disasters ) وایی. په دې کې جګړه، زلزلې، سېلاوونه، ناروغۍ ، وچکالی، سیاسی کشمکشونه او داسې نور مصیبتونه راځي.

پوهاند محمد بشیر دودیال

له لرغونی آریانا بیا تر نن پوری په اوسنی افغانستان باندې درې غمیزی تیری شوی: لومړۍ یې دچنګیز ټکه وه، چی دهیواد مادی او معنوی بنیاد یی له بیخه برباد کړ.   دوهمه یی داتلسمی پیړۍ د لوی استعماری قوت، یعنی دانګریزتاړاک و چی نه یواځی دا چی موږ یی په دریو خونړیو جګړو اړ ایستو، بلکی ډیر نور زیانونه یی هم راواړول:

نویسنده : پیه اسکوبار)Escobar Pep )
منبع وتاریخ نشر : گلوبال ریسرچ »11-40-0404 »
برگردان : پوهندوی دوکتور سیدحسام »مل«.

عاصم مایارد کابل پولي تخنیک پوهنتون استاد

افغانستان چې په وچه کې پروت هېواد دی. ګاونډیانو د نړیوال ترانزیت، جګړو، مهاجرینو او ګڼو نورو مواردو په برخه کې تل تر فشار لاندې نیولی، چې په نړیوالو سیاسي او ټولنیزو چارو کې د دوی غوښتنو ته پام وکړي او یا ورته په خپله خاوره کې د ترانزیت او یا یې اتباعو ته اسانتیاوې ومني

پوهاند محمد بشیر دودیال

(قسمت اول)

کشورهای روبانکشاف و کمترین انکشاف یافته در پهلوی مشکلات اقتصادی مانند: کسرتجارت خارجی، ضعف سرمایه ی، مالی، انسانی و اجتماعی، عدم موجودیت زیربنای قوی، کمبود پس انداز و سرمایګذاریها، تکنالوژي عقبمانده وغیره، در نظام اداری خود نیز دچار مشکلات اند. هنوز هم در چنین کشور ها نهاد ها جای معین خود را نیافته اند، نظام اداری موثر و کارا نیست، منافع و اهداف شخصی وخصوصی بجای منافع و اهداف عمومی اولویت دارد، فساد ، سخنګویی وافر بجای عمل کردن، بوروکراسی مضر، موجودیت ګروپهای فرعی و کوچک در سازمانها که بنابر سلایق فردی، قومی، منطقوی و غیره بروز نموده و کیش شخصیت، فخر فروشی وتقدیرګرایی از خصوصیات شان است