نویسنده : انوپا لال
مترجم : ذبیح الله آسمایی

هنګامیکه مونا زنګ دروازه اپارتمان کاکا سوشیل را فشار داد ، دید که ناندو برایش لبخند میزند. او درحالیکه دو خریطه کلان پلاستیکی پر از سبزی را داخل خانه میکرد ، ګفت :
«سلام خوارک»
مونا ګفت :

دودیال

(له ولسي فوکلور څخه –دوهمه برخه)

د شپې ډوډۍ  خوړل شوې وه، اڅک پلار ته وویل چې دوی  ته د تیرو شپو په شان بیا یو نکل ووایی.  پلار به زیاتره وختونه د سوی او ګیدړې،  دزمری او موږک، د نیکی او بدی او دیوانو کیسې کولی. نن اڅک او دده خور کوټه کې ناست وو، چې د پلار نکلونه وا وري. پلار دوی ته وویل : نن به درته د مومن خان نکل وکړم:

لیکونکی: اوپندرانات اشک
ژباړن: ذ بیح الله آسمایی

کیشی له خپلی نوی واده شوی ښځی سره ناست وو او هغه بالښت ته یی کتل ، کوم چی د مور تصویر یی پکی کښل شوی وو. هغی هوښیاره څیره او غټی سترګی درلودی او د سړی خوښیده. د هغی په شونډو کی خندا خپره وه او تری لاندی یی د صدف په شان غاښونه له ورایه بریښیدل. کیشی بیخوده شو او په دی نه پوهیده چی څنګه یی د مور تصورات دده د واده په هکله فکر ته را غلی دی. .......دواړه څومره سره یو شانی دی.

د ‌‌ذبیح الله آسمایی ژباړه

په کانپور کی د کریکټ د لوبو دوهمه ورځ وه. لومړی ګاډی چی له لکنهو څخه د کانپور په لو حرکت کاوو ، له خلکو ډک شوی وو. اورګاډی کی به همیشه بیروبار وو او دا ددی لپاره چی نه یوازی به خلکو سفر پکی کاوو ؛ بلکه هغو چی په لکنهو کی اوسیدل او په کانپور کی به یی کار کاوو ، هره ورځ له دی ګاډی څخه استفاده کوله ؛ خو اوس د کریکټ د لوبو په خاطر دا ازدحام لاپسی زیات شوی وو.

لیکوال :  دودیال 

د خلکو له فوکلور څخه:

 (د کمال خان د بند د جوړیدو په مناسبت ځوانانو او نویو ځوانانو ته یوه لنډه فوکلوریکه کیسه)

نوی کال پیل شو. نن نوروز و. اڅک په ټول کلی کې هوښار او د ټولګی اول نمره و، کوچنی ورور یې هم څه ناڅه لوستونه زده کول، خو اول نمره نه و. اڅک سږکال اتم  ټولګی ته تللی و . نن د بزګر د ورځې رخصتی وه، خو سبا به لوستونه پیل شی.  اڅک نور کتابونه له ښوونځی څخه اخیستی وو، یواځې د تاریخ کتاب  یی ندرلود، نو پلار ته یې خپل ټول کتابونه وښودل.

نویسنده : ګریجا را ڼی استانه
مترجم : ذبیح الله آسمایی

سیتا ګفت :
«مادر! چرا مه بایسکل سواری را یاد نګیرم؟ شالینی حاضر اس که ده یک هفته برایم یادش بته.»
مادرش جواب داد :
«به خاطریکه خطرناک اس.»
سیتا درحالیکه از برادر دوګانه اش یاد میکرد ، ګفت :