عبدالسلام اندړ

عبدالسلام اندړ

د عبدالسلام اندړ سره لنډه پېژندګلوي

 


داوختونه ارمانونه
دفکروخیال داسوچونه
 لیدلي ژوندانهٔ ته ئې خوبونه
څنګه خاورې هیرې شُو
 داعصردا زمان
چې ظالم شولو انسان،
اوس ګرځي تورتموکې هرخواته ګنګوټان 
بربادشولې ‎څېرې
زموږ تنکۍ  نودې
راتلونکی نسل هم ئې ورځ هم ئې شپې،
ددغه جهان پرلمنه
هره ورځ نوې نغارې
چاته خوږې
چاته ترخې،
چېرته ژونددانسان
چېرته مري حیوان په شان
څوک لټون نه ستړی
څوک تړون نه ستړی
خوندې نشته چې پاتې په میان،
چا دریابونو کې پیداکړې خزانې
څوک ورک دي په تیارودتورې شپې،
څوک غنم نلري
څوک غم پر لمن
څوک آن نه پېژني
څوک ځان
څوک مینه دانسان،
وائي انسان وانسانیت
ته وای میره کړي محبت
دبشروبشریت کوي صفت
لکه راغلې وي له جنت،
فرهاد سره اړون کوي
کاردبیستون
چې ورسي شیرین ته
بیا دمرګ ئې تړون ،
څنګه وخت اوزمان شوغاصیب
بی مقصده یارانه نشته
مکار ده په چل ول
دژوندسرهٔ لعلونوته 
لوبه شوه درنه ورکوخوبونوته ،
موږته پکار سوچ عالمانه،
اغیارنیت ښکاري پټ لکه لَړَم
پاڼوګرئې نشته په وطن 
چه ګرځي هریودلته بی غم،
زیب زینت به موڅنګه ښکلاکړي په بازار 
لکه مَرۍ چې نشو جېل په یوتار،
چې نه توروي نه ټبر
دیارعشق شي شعار
وي یوازې مینه په دیار
علم پوهه جوړ کړي پکې معیار،
ښایسته جوړکړي سَره امېل
دُرمرجان شي سَره جېل
له تنګولارو یوځای سَره تېر،
په تیاروکې رسیدلې څوک چرته ترمنزل!
څو بلې ډیوې نکړي ورته په لار
علم معرفت ورته شعار
ځانته زین آس د دې عصروزمان
پلې اخیستی نشي قدم په بله لار،
په دغه آس کله رسېدی شوترمنال
چې نه ئې قیضه شته نه ئې نال (نعل)
پاتې شوو «صبوره» په تیاروکې له دې حال
 
               ****                

ته ګرزې
انتـظـار  يمه په  سترګـو کي  مي  تـه  ګر زې
غـرق کېـږي مې ګرېـوان ورســره تــه ګـرزې
ارمان  چي دي  په  ژوند کي  پوره نه  شو ياره
روح دي په عرش کې له سولې ســره تـه ګرزې
***
ته وې
د زړونــو دمحـبـت قـهـرمـان تـه وې
د سـولـې دوحـدت قـهـرمـان تـه وې
نـنګـرهـار د تـاريـخ دګلـو هـار شــو
د تــوري د غيـرت قـهـرمـان تـه وې
عبدالسلام اندړ

 انتـظـار  يمه په  سترګـو کي  مي  تـه  ګر زې

غـرق کېـږي مې ګرېـوان ورســره تــه ګـرزې

ارمان  چي دي  په  ژوند کي  پوره نه  شو ياره  

روح دي په عرش کې له سولې ســره تـه ګرزې

***

 د زړونــو دمحـبـت قـهـرمـان تـه وې

د سـولـې دوحـدت قـهـرمـان تـه وې

نـنګـرهـار د تـاريـخ دګلـو هـار شــو

د تــوري د غيـرت قـهـرمـان تـه وې

عبدالسلام اندړ

 


ښه دي سپي دڅښتن کور ساتي
دشپې ورځې  يې سمسور ساتي
د رهـبـر دي ښځـي کــونــډي شـي
زمــوږ کلـی لکـه سکــور ســاتــي
دا خره هم ښه  دي تردوی،بار وړي
رڼــا وژنـي  کـور مې تــور ســاتي
شـورا کـې دي جـنـګي مجـرمـان
پــلـو څـيـري خـپـلـه مـور ســاتي
دکـــلــي دبــچـــــــو قـــــاتـــــــلان
ځي سـرتـوره خپله خـور سـاتي
دپـيـړۍخــون خــواران  مُــلا يان
خپل نسلونـو تـه  پيغور ساتي
پــردۍ  رسـۍ پــه غـاړه پــراتـه
لا قـدرت د تـرور په زور سـاتي
پــه حکـومـت دي  کـودتا وشي!
قـاتـلان   او  رشوت خور ساتي

کارغان بچي سپـين نـه زېـږ وي
ټول نسلونـه يې رنګ تورساتي
د  اوښکـو چـيـنې وچـې سـولـې
اوس د ويـنو ويـنـو پــور ساتي
حـلقـې پـه خپلو سترګـو ويني
ځـکـه بـل دجـګـړې اور ســاتي
پـه سـتـرګـو چـې رڼــا وي  دزړو
مـينـه  تـل دزړونـو شـور ساتي
عبدالسلام  اندړنارام


ما چې بايللی  دجانان زړه
ځکه چاودلی دآسمان  زړه
ترتيلو ويني شوې ارزانه
توپان وهلی دجاپان زړه

مابايللی کلی
غرونو کې پروت  دی څومره ښکلی کلی
جــهــاد پــه اور دی ســـوځـــولــی کلــی
ســړي يــې  ټـــول طــالــب  مــلا ووژل
اوس بـــې ســـړو زمــا نـــتــلــی کلـی
لويې بلا په خوله کې پروت دی يتيم
سروتــــورو بـــلاوو دی  وهـــلی کلــی
دخـرو غـويـو دی هم دسپو دی غوبل
سپـو خپلـو پـردو دی هم خوړلی کلی
پروت داغــزو که د وريـښـمو پــه لار  
سپــي راغـلـي  بيــا يـې داړلی کلی
ګــــــــمان چې بــدو سترګو نظـر کړی
پــه ويــنـوســرو کې لــمـبـېـدلی کلـي
ټوپک يـې دی کافـر  په لاس ورکړی
قـــاتــل مُـــلا دی غـصــب کــړی کلـی
دخـوک پوست  يـې په مخ را ځړولی
سحــر وجــادو يــې وېـده کـړی  کلـی
کــه ســره يـو نــه شي تــرټـلـي خــلـک
دپـلار نيـکـه يـې دی بــايـلــلـی کلی
دايـوسوال که مې قبول کړې خدايه
په خـوب  رڼــا مې وای لـيـدلی کلی
پرهار مي مه ګنډه خــوږېـــږم مـورې
پـټ پـټ بــه ژاړم  مـا بــايـلــلـی کلـی
وې ښـه دی چـې پـه دار راځـړېـدلای
چــا پــه خنـدا کاشکـي ليدلی کلی(۱)
دشيــطـانــانــو مــريــدان دي دلـتــه
کاشـکي خــو ميـنـو لــوبــولـــی کلـی
ګڼ ځنګل وای په اورکې سوځېدلی
نــه دسيسـوکـې  مـې لېدلــی کلـی
ټينګ مې ساتلی  په هوس کې دزړه
نـن دنــارام پــه هــرنـفــس کـې  کلـی
عبدالسلام اندړ نارام

(۱)  د شهيد محترم ډاکتر نجيب خبره ده


چې يې په ضمير کې شيطان ځالي کړې نه وي
ناړي په تصويــر د جــانــان چـا تي کـړې نـه وي
پــه هـر قــدم او قــدمـو بـه يـې سـجـدې کــوم
لـه اظـهـار دميني افـغـان پـاتـي کـړې نـه وي
12/4-2011
سلام اندړ


که غرض نه وي عرض به نه وي
کـه ليلا وي  خــو مــر ز بــه نــه وي
کــــه ويــنــه وي ، د ز‌ړونـــو لــيــلا
ميـنـه بـه وی خـو قـرض به نه وي
سلام اندړ
7/4/11
مالمو ـ سويدن


په دې  کلي کې مې ژونـدپه دوذخــو کي تېــرکړ
دســروګلــو پـــه  اُميــدمي پـــه اغـــزوکي تېــرکړ
اې خدايه  زما  پــه مـــرګ بـــه  راتــه څـــه راکــــوې
چـې مي ژونــد دجـنـتـونـو پـه  ارزو کـي تـېـر کــړ
عبدالسلام اندړ


په لوړوغرومو سره زمريان اوسېدل
اوس دپــرديــو ګـيـدړان اوسـېـږي
په شـنـه آسمـان مو عقابـان اوسېدل
ملګروهـلـتـه تــور کارغان اوسېږي
پـرې ديــدنــونــه دجـانـان اوسېــدل
هــغه ګــودر کـې خـفـاشان اوسېږي
په بـڼ  بـاغـومـوبـلـبـلان  اوسـېدل
نن  پـه ګلـونـو تـور مـاران اوسېږي
په جوماتو کې مو شيخان  اوسېدل
نن  څــه بــلا  لکـه پـيريـان اوسـېـږي
پـه مـينـه دلتــه افـغــانـان  اوسېدل
اوس مو په زړوکې شيطانان اوسېږي

عبدالسلام  اندړ


زموږ د کلي جنګي سپي ډالر خواره شول
هم پلــرونه هم يـې بچـي ډالــر خواره شول
قـسـم زمــوږ پــه کلي يې قيامت جوړ کړی
زمــوږ د کلي هم پــردي ډالــر خــواره شول

زمـوږ دکلي پـه کوڅو يې لېـوان را وستل
په دې ورانو کنډوالو يې دېـوان راوستل
له لوی وحشي،ځنګله يې خوګان راوستل
اوه ســـرې اتــه ســرې ښـــامــاران راوستل

لــېـونــي ســپي ژبــي خــبـرو ته مي غاپي
ژړا  فــــريــاد دغـم سندروتــه مـي غاپي
دمـور يتمو بچــو،سر ببــروته مي غاپي
خويندو،مينـدو لـرو اوبـروته مي غاپي

د دغو سپو په غاړو کې حلقې پرتې دي
ځيني يې دي نوې،نوري  زړې پرتې دي
تراوسه مې په زړه،چړ يکي درنې پرتې دي
پښو،هم مې په خوله کې ځولنې پرتې دي

نامدار سـړي  يې  زمـوږ د کلي دي داړلي
پــه غپېدويـې لــــه خپــل کــوره دي شـړلـي
دا د کلـي سپـي لوی شيطان دي نـــازولـي
پـــه قسمـت  کـي، زمـوږ  دکلـي رسـېدلي

يوڅــو ســړوهــم دســپــــو لاره نــيـــولـي ده
يـــو څـــو نـــورو يې دخــرو لاره نيولي ده
لـيــږ نه! ډېـرويــې د غــلو لاره نيولي ده
دال خــــورو دپــاټـــکــو لاره نـيــولي ده

دوی چې غاپي،سره اورونـه يې له خولو وزي
کلی سوځـي،تور دودونـه  له کـوڅـو وزي
شــهـيــدي ويــنــي دکلــي لــه چـيـنـووزي
توره شپه ده،امــيـدونــه  مــولـه زړو وزي

ساړه يـې نـه دی زړونـه، ګرد عمر جنګېږي
چې دغه تورتوفان ته ګوري، لا مستېږي
لا يــې  کلــی پــه ټېــکه دی، ښه پړسېــږ ي
لا يـې پڅ نـه دي  غاښــونــه،نــور تېــرېـږي

هک حيران يم دغو سپوته،جادوګرښکاري
کپچه ماران دي ،خوماته پاړو ګر ښکاري
ګــرزي پـه هــوا،نن يــې بـالـوپــر ښکاري
په سترګو باورنشته،څومره باهنر  ښکاري

زمـــوږ دکلي خلک توره کښلي ناست وي
زمري چې له ځنګله وي تښتېدلي ناست وي
يــوتــر بــل بـبـر څــومــره ښــاغلي ناست وي
سپي چې غاپي بيالکه چرګوړي ناست وي

دې سپــو زمــوږ دکلــي ګــدرونـــه وران کړل
د مست څپانده سينديې ټول موجونه وران کړل
دمـينـي دخيرات يـې کچکولـونه وران کړل
جـامونه دساقـي هم يـې خومونه وران کړل

داسپين سترګي سپي،دکلي واکداري غواړي
دا لــېــونــي سپـي د ټــول کلــي خـانــي غواړي
دابـې شـــرم سپي د بــاغونـوباغواني غواړي
کلی يې خراب کــړ،نوره يې وراني غواړي

يو څود کلي سپي اوس تر ارګه رسېدلي دي
تــور مــاران مــوتــر تخــرګــه رسېــدلي دي
ددوی له کړنچا خلک ترمرګه رسېدلي دي
ريښې خـــلاصي اوس تر برګه رسېدلي دي

دې سپو زمــوږ دکلي ټـــول زلميان خوړلي
دلـوی زاړه جــومات يــې مـلايــان خوړلي
دکلــي دمـکتب يــې مــعلــمــان خــــوړلي
زمـوږ يـې سپـيـنــږيــري مشران خــوړلي

دا سپي مو دين او يمان ته سپکاوی کوي
افغاني عـهــد اوپـيـمان ته سپکاوی کوي
زاړه سـپـي نــوي جهان ته سپکاوی کوي
داسپي هـر اتل افغان ته سپکاوی کوي

دې سپوزموږ دکلـي ډېـوي بـلي مـړې کړې
په وينو يې دخلکو پنجې پلنې سرې کړې
د کلــي دآګــو يـې پښې شلي پـرې کــړې
له چا يې غوږونه له چايې پزي پرې کړې

ټــول کلی د دغــو سپــو په اراده کې دی
هم دخروغويو ګورم يې په ولکه کې دی
هغه تـورښـامار يـې هم خپله وده کې دی
دراز او ناز، خلوت يې پـه پـرده کې دی

دغه سپي زموږ دوران کلي کوڅې وېشي
داسپين مرمرين غرونه هم يې شېلې وېشي
دشـنـوډالــروبــوجۍ هم يـې خلتې وېشي
پــه سپينه رڼــا ورځ هــم يې دشپې وېشي
دې لېونو سپو،يودبل غاښونه مات کړل
مخ يې پر تندي،يودبل سرونه مات کړل
دغوسپو،دپلار نيکه رسمونه مات کړل
هغه دلوکلا يې جګ بــرجــونه مات کړل

نــورکلي خـان ،ملايان لري سړي لري
شــغالان او ګيــدړان لــري زمــري لري
وحشي خره لري،غوايي لري اوسپي لري
هسي نــه چې لــه يــو ســره لېـونــي لري

دا ټکــه يــوازي پر مــــوږه را لوېدلي ده
تــل لــه خپــله هـم لــه بــله رالــوېدلي ده
هــم لــه بـــره هــم لــه لــــره رالــوېدلي ده
لــه د بــانــدي هــم دنـــنــه رالـــوېــدلي ده

ترڅو چې داسپي زموږ له کلي ورک نه شي
تــرڅــويـې وهـل ټکـول پـه  کوتک نه شي
تر څودکلي ،داخالي سرونه ډک نه شي
څــو داتـوري څپي سپيني داټک نه شي

تــوري به چلېــږي، سـرونه به پرې کېږي
آسمانونه به خښمېږي،بمونه به اورېږي
ويـنـي بـه بهيـږي،کلي بـه غــرق کېــږي
کورونه خالي کېږي،سپي به لا غپېږي

دغه سپي  په دوعاوو باندي نه ورکېږي
په بــدوا او ښېراوو بــانــدي نه ورکېږي
په زاريــو په ژړاوو بـاندي نــه ورکېږي
سپکوسپورو،کنځاوو باندي نه ورکېږي


دغــوسپوته دټــول کلي پـــاڅــون په کار دی
دغو سپوته دموسا دوښمن قارون په کار دی
دغو سپوته دستالين په شان قانون په کاردی
ســايــبــريا، يــا ځنګل دامــازون په کار دی
خو!
دسنګــرمــي مــرچــلونــه نــړېــدلــي دي
دلــويــي کلامي دېــوالــونه نـړېدلي دي
ښه سـړي مي لـه ټول کلي تښتېدلي دي
قسم چې دګور تر څوکي رسېدلي دي

په قرآن چې خپلو کړو تــه مـي غضب راځي
باري خرو خپلوغويـو تـــه مـي غضب راځي
جــادوګـر و تــعـويــذوتـــه مـي غضب راځي
په خوله مي داسي سپوته لاهوالعب راځي
سلام اندړ


 مُلاپرون ويل  کافردی،بې ايمان دی
 نن وايي بيا،دهغه مـړی قهـرمـان دی
 ملا پرون ويل مرتد نامسلمان دی
نن بياوايي غازي دی قهرمان دی
ملايان ووچې له کوره يې فرارکړل
 ځيني يې حلال،ځيني يې په دار کړل
عبدالسلام اندړ


انتـظـار ومه،په سترګـو کي  مي  ته  ګر ځېـدې
چې ګرېوان مې غرق کېده ورسره ته ګرځېدې
د ديـدار  چي مي  نصيب  در سره  نه  شو  ياره
نن  په خوب کې مي له قبـره سـره ته ګرځېـدې
عبدالسلام اندړ
2010/8/3


شپانه رمـې نن پــه لــېوانـو ساتي
سپيني کــوتــري  پــه بـازانـو ساتي
د شيطانــانــو پـه مـېـلــه کې چيري
څه  پخې غوښي په پشيانو ساتي
دخلکو سترګو تـه مو خاوري شيندي
چـرګي چـرګان په ګيدړانو سـاتـي
دګورم خـرو ته شنه ريشقه وي غـذا
دا رهــبــران يــې پــه ګلانــــو ســاتي
ويشي زموږ دکلي ورانــي کــوڅې
هغه کــوڅـې   پـه  شـغالانـو ساتي
دا پاک کلام په سرولمبو کې سېځي
بلــرنګ) اسلام په پنجابيانو ساتي
عبدالسلام اندړ


په سپينو لېچومي بنګړي مات شول

مورې اوږو کې مي منګي مات شول

ســرولــمـبـو کـې ګـودرونـه سـوځي

تر پښو لاندي مي کودي مات شول

ځــوانـيمرګ کــړې ږيــرور مــلايــان

د وړو خويندو مي تندي مات شول

په ګـودر مې ځـوانيمرګ شو ديدن

مورې سينو کې مي ګوګري مات شول

دغــه لاره، لـــه اغـــزو ډکـــه شوه

لوڅو پښو کې مي اغزي مات شول

کـړل دميني مې زګــروي ګــودر کـې

هغه ګودر کې مي مغزي مات شول

د نـظــرمـات تـاويـذ پــه غــاړه تـلـــم

تور اوربـلونه مي تـنکي مات شول

دې ګـودر کـې اوس بـلاوي اوسـي

اوبــدلـي ولـونـه دپيکي مـات شول

نــوی پـــل پــه دغــه لاره نـشـتــه

زموږ د ټول کلي زلمي مات شول

نور نــاور تــه کـډي نــه راخـېــږي

نن د کوچۍ پـه غاړه ژي مـات شول

نن غـوټـۍ په سپړېـدو کـې رېــبــي

څه اوميدونه مي کمکي مات شول

۱۹۹۳
عبدالسلام اندړ


نن مي په سر کي څوخيالونه  لېوني دي
په لــويـه لار کي څـو ګامـونـه لـېوني دي
د درواغو په سجدويې جنت  وران کړی
زاړه  شيخان،که محـرابونـه لـېوني دي
پورته جګـو بـرجـوتـه سپـي خـتلي دلته
سپي دي لېوني،که منارونه لېوني دي
هدېرې وراني،خوني وراني ،کوڅې وراني
دلته پـيـران  کـه زيـارتـونـه  لېونـي دي
ميخانې ته  به سجده په اخلاص وکړمه
که  يې ساقي،که يې جامونه لېوني دي
ديدار دخپل جا نــان ته  به  مـي ورسوي
که پاس پرسرمي آسمانونه لېوني دي
عبدالسلام اندړ


په مخ مخ مي خپل دادا وهـي

قـسـم دی  مـا بـې ګـــنــا وهـي

که د مور په غېږ کې سر کېږدم

کلک  په سر مي بيا مُلا وهي

که  د ديدن خيرات  يې غواړم

بـيـا مـي سـم  لکـه ګـــدا وهـي

پــروت يـمه داغيار کـوڅـه کې

څه  بـې رحــمـه مـي اشنـا وهي

کـه  پـه چـيـغـو چـيـغـو ژاړمـه

شيـخـــان مـي  پــــه  ژړا وهـي

له شونډو مي مسکا په تېښته

خـپل پـردي مي په خـنـدا وهي

شهـيـدو ســـرو قـبـرو تـه سلام

جـاهــلان مي پـه رښـتيـا وهي

عبدالسلام اندړ

۲۰۱۰/۵/۵

مځکه سره وه،فضا سره وه آسمان سوروو
مـيـنه سـره وه،وفـاسـره وه ګـرېوان سوروو
توره شپه وه، ستړي شپه وه،سپوږمۍسره وه
رڼــا ســره وه، غـــرمــه سره وه جهان سوروو
*******
خويندو د ورور له وينو خال کېښود
پـه جـنـازه يـې زرغون شـال کېښود
مــور د زوی دراتـلو زېـــری غـواړي
پـه ګلستـان يـې ورته فال کېښود
پلار ديـدن پـســي ړنـدېــږي د زوی
په صـدقــه يې ورتــه مـال کـېښود
په غيرت يې خپله ويـنه ورکـړه
څـنګه بې ننګو ورتـه جـال کـېښود
دنـنـګ پــه لارکــې روزلـي زامـن
د دين پـه لار کـې ورته چال کېښود
لا دپـيـر پـه اراده کـې بـــنــد دي
چې پـه کاسه کې ورتـه دال کېښود
پـيـاده ګان مـريـدان زغـلـي پـسـې
لکه د خــرو يـې ورتــه نـال کېښود
پـلـوري واړه، واړه مـاشــومـان
ورته په غـاړو کې دسـمال کېښود
بـــاغ او بـڼ هـم يــې ګلـونـه وېـشي
دابــراهيم يـې ورتــه ټــال کـېښود
ګــونـګۍ شـوه د محـبــت سندره
ښــه د نفاق يې ورته نيال کېښود

عبدالسلام اندړ


که مـيـنـه مـيـنه ورورولـي شي محبت شي
ظالم اومظلوم نه وي يو ملي وحدت شي
ورک شـي زمــوږ دويـنـوتجـاران قــاتــلان  
قومونه يوشي،افـغـان يـوشي يوملت شي
دخـونخـوروپه سـربه سـرې لمبې شي بلي
دا کندي دوزخي بــه،بياجنت جـنـت شي
ايــرې ايــرې بــه،ددې کلـي جـادوګرشي
پورته له کوڅوبه دکوم ظالم وحشت شي  
زه کچکول په غاړه،دغيرت نارې وهمه  
په خپل ټـغرغلام يم،بار په مامنـت شي
عبدالسلام اندړ

ويـشـل شـوي پـه لـراوبـر پښتانـه
پـه لـيـکـو لـيـکوپــه ټـبـر پښتانـه
واک يـې دږيـــري لـه مــلاســره دی
اوري ديــوه قـــاتل رهـبــر پښتانه
د يــرغلګـرويـې سنګـر وران کـړی
يوبل وهي بيا پـه خـنـجـر پـښتانه
دسربازي ميدان ته په وياړدرومي
خـو بيا ګـډېـږي بـې ګـودر پښتانه
هآپه سرو ويــنـويې ګټلی تاريخ
نن خــرڅـوي يـې پــه ډالـــرپښتانه
لــه مکـنـاټـن نکِـر پـوښتـنـه وکـړه
وې دانګرېز څيري ځيګر پښتانه
وايي آسمـان زمـوږ په زور ولاړدی
ورانوي يـو دبل سنګـر پـښتـانــه
يويې عرب بل يې قريش بولي ځان
ورور ته به وايي بيانـــوکـــر پښتانه
لـه آسـمـانـو ځـانـونـه پـورتـه بولـي
پـراتـه دي لانــدي تــرسقـرپـښتانه
دويـنوپه سيلاب کـې چې غرق کېږي  
نن د مـيـونــدهــم دخـيـبــر پښتانـه
دکـوم ابـليس جــادو اثــر کـړی دی
لـه عـلــم پـوهـي بــې خــبــر پښتانه
له سپين سهارنه توره شپه کي خوښ دي
تــر وحشت لانـدي درپـه در پښتانه
ورور د ورور،زوي دپلارقوم دقوم
مــاتــوي يــو دبــل کـمــر پـښتـانــــه
کلي په کوريې دوښمني ده خدايه    
وژنـي خـپـل،بيادبـل پـسـر پـښتانه
پيـړۍ پـيـړۍ دلـتـه بــلاوي پــرتـې
خوري دزرمـت اودشـلـګــرپښتانـه
په کلي کورکي يې دوزخ جوړشوی
نن پکې ســوځــي دلوګر پښتانه
پيسې،روپـۍ اوشنه ډالرچې ويني
په پښو،نـه!ورځي په سـرپښتانه
چې يې ډېوه په کورکې بـلـه نه شوه
درانـه پـراتـه دي لکه غــر پښتـانه
ورته په زړو کې ډېره ګرانه مورکۍ  
نـن بــدلـوي يې لکـه خـــر پښتانه
پام ورتــه کـنـده د دوزخ جـوړېــږي
کـه نـه شي ټـول په يـو ټغر پښتانه
بلـرنګه سترګي بـه ړندې جوړېږي
کــه وويـنـي دسـبا لـمـر پـښتـانـه
۱۹۹۲/۱۱/۲۶


تـوره شپه چې را رڼـه شوه ډېـره ښه شوه
دسيسه چې تماشه شوه ډ ېـــره ښـه شوه
دمـــيـنــي خـــبــرې چــې دي نــــه مــنــلـې
د ښا مــا ر پــرتـــاحـمله شوه ډېـره ښه شوه
ګرېوان کې مي سره شهيده اوښکه ګوره
ستا ګرېوان ته مېلمنه شوه ډېره ښه شوه
دنــارنــج ګل حــمــاسـه دي يــاد ده کــنــه؟
په اغــيـارچـې زلــزلـه شـوه ډېــره ښـه شوه
نن بــادارچې دغـلامــانـو غــلامـي کړي
دشهيد مي جنـډه سره شوه ډېـره ښه شوه
دار تــه ولاړ لکه مـنصور له ارمانـونوسره
بيا تــازه زړه کيسه شــوه ډېــره ښـه شـوه
شـهيـد د ارما نــو پـوره کـېدل غـواړي
شــاهــدهم پرتا مــکه شــوه ډېـره ښه شوه
د پَــردې شـا تــه هــآ رهــبــران قــاتــلان
څيري څيري يې پرده شوه ډېره ښه شوه
دسـروويـنوتــوفـانـونـه لا مستېږي پسي
دمحبت کيسه سړه شــوه ډېـره ښــه شوه
شعارونـه سـره، خبرې سرې،اورونـه سره
ږيـــره لنډه ښه اوږده شــوه ډېــره ښه شوه
ټــول رنګونــه سره ګــډ شول يــوله بلــه
ترې لاندي لويه دسيسه شوه ډېره ښه شوه
خبري مي په خولــه کې سلګوبندي کړې
هـره يوه داور لــمـبـه شـوه ډېـره ښــه شوه
ګېلې دزړه،پـه خوله چاتـه ويلای نـه شم
بلرنګه اوښکه په ګېله شوه ډېـره ښه شوه
دميخـانې زيـــارت خــوڅــه ګــنــاه نــه ده
داوعــده چې مي پوره شوه ډېـره ښه شوه
۱۳۸۹/۱/۱۱


چــــوردی په چوکيوغداران سره ټــــوليــــږي
غله دتوروشپودي لوټماران سره ټــوليــــږي
دديــدن هيلــه مي دکن ته مسافره شـــــــــوله
دبلبل بالونه مات دي ټپوسان سره ټـوليږي
دوذخـونـه يې پــه شا جنــت تــه مونډي وهي
تېرې چړې په لاس دي قصابان سره ټوليږي
دځنګل قانون مات شوی ورنه زمريان تښتي
سـپي هم په کوڅوکې ګيدړان سره ټوليـــــږي
من د چنګښومـــاپـــوره دلته ليـــدلی نه دی
څله خوساډنډکې به ماهيان سره ټولېــږي
دغيرت نــورې کيسې راتـــه خوږې مـــه کوه
کــورکي دي نن وږي يتيـمان سره ټـولېـــږي
دالفت دمرغلرود خوشال ددرنې درنې قـــافلې
لايــق اوجهاني هم لـه کاروان سـره ټولېـږي
غوټۍشوه نيمخوا په دغه بڼ کې نه سپړېږې
ګـوره هـــدېــروکې شـهيــدان سره ټــولېـــږي
چــــې خومونـه مي دملا لــه سوټو نه ساتلو
تشو ميخانـوکې نن ساقيان سره ټـولېـږي
کورکې دپښتون مي نن ويرونه مېلمانــه دي
اوښـکې دسلام بــه له ګرېــوان سره ټـولېږي
۲۰۰۷/۴/۹ مالمو ـ سويدن

ګڼه ګـــــو ڼــه غلې غلې ګـــو نګسې جوړ ي وې
هلته په قرارګا ه کې بيا مستي مېلې جوړ ي وې
مـــــــو ږ نــا خبر ه پټي پټې مـــعا مېلې جوړي وې
خــــــو لـې و ې پټي د سترګو ا يشار ې جو ړوې

لو يه قـــــــرارګا ه کـــې هـــم پيـر ه و ه پټه پټه
تـل پـــه تېــرېـــــــــدوکې هم ګــز مه و ه پټه پټه
خـــلـــکــو اولـــسو کـــــې اوآز ه و ه پټـــــه پــټـــه
خــــو لــه هم ګــــو يا پــــه کلــېمــه و ه پــټــه پـټــه

و ې امـــيـــرا ن جــــهـــاد ي قــــومــندانا ن راغلي
پـــروتـــــوکــو ل تـــه د ليکلو مــيــرزا يا ن راغلي
يوســر مشـاو ر نــور هـم ډ ېر ډېر رو ســـا ن راغلي
د مــــقـا ماتــــــــو جــنــرالا ن امــر يکا يــا ن راغلي

لـــه پــيـسو بـــه کڅــوړ ي اوتــــوبــــــرې ډکېدې
لــــه ســــلاح اومـــهـــمــاتـــوطيـــــارې ډکېدې
لـــه سرومــيـوجګې جګې سرې بيالې ډکېدې
غمجنوزړوکـــې دصــبــر پيـــما نــې ډکېدې



هلته ښې دخوند نــغمې مستي ګــډاوي بـه وې
دشهيــــــدانـــوپــه کوروکې انګولاوې بـــــه وې
وينــي وينــي بهېدې جـــګې غـــوغـاوي بـــه و ې
دعسکــراومــــجـــاهـــددســـرســوداوي بــه وې

ميخـانـو کې بــه خومونــه هم پيا لې ما تېدې
عبادتـــونـــه لمونځونه روژې روژې مـــــاتېدې
دســروشونډو پــــه لېدوګيلې ګېلې مـــــاتېدې
د ميـــو پــــه نېشــوکـــې تــو بې تــــوبې ماتېدې

چـاهم پــلونـــه مکتبــونـه جـوما تـــونــه ورانول
نوريې کــــورونــــه فصلونــه کارېزونه ورانول
دتــــوراوربـــل يې ښکلي نازک ولـــونه ورانول
ســــاقــــي هـــــم دا زاړه زاړه خـــومونه ورانول

اوږدوتوروبـرېتؤکې شونډي خولې وې پټي
تـــر ږيـــــرواوږدولا نـــدي دسيسې وې پټي
دځـــټ اوږدووېــښتانــــــوکـــــې اوږې وې پټي
دســــلام دپـردېـس زړه ګـېـلې ګېلې وې پټــي
۱۹۸۴ مسکو
ټـــــولـــه نړۍ کــــــــې عـــجيـــبه تماشه جوړه وه
دوطــــن دورانــــېــــدلـــــــودســـيســـه جــوړه وه
اسلام ووپــــه خـــطرکې لويه هنګامه جوړه وه
دبــــــا سيـــوا دودوژلـــو ښـــه پـــلمه جــــوړوه

غريب اوهم يې مجبوره انسانـــان خرڅول
شهيدشهيدسربازنوريې غازيا ن خرڅول
چا ګران افغانستا ن ټو ل افغا نا ن خرڅو ل
ښه ســوداګري و ه هم يې مرغا ن خرڅـول

نن يې ګوره نورې نورې دسېسې جوړوي
ښکلې ښکلې دجنت غوندې بنګلې جو ړوي
خـــپلــوخلکوتــــه دوذخ دا ورلمبې جو ړوي
لوی کورکې زموږ،وړې وړې کوټې جوړوي
2007-2-10


اندېښنې مي په مغزوکې ستړي ستړي
فر يښتې مي په اوږوکې ستړي ستړي
دژونددهيلومې ګلونــه مړاوي مړاوي
بوراګاني لاش بـاغوکې ستړي ستړي
دړندوسترګوتـړمي تــــړمي اوښکي
انتظاردي پــه لېمــوکې ستړي ستړي
ګودرهم چينې مو هديـرې شوې ټولي
جنکۍدي هــديــروکې ستـړي ستـــړي
بياڅپوداوښکو مي ګرېوان لاهوکړ
شوې سولګۍ مې په سينوکې ستړې ستړې
دادحق غوښتنه مي ګناه شــوه لــويـــه
هم دعوې دي محکموکې ستړي ستړي
که راويښ نه شو پښتون له درانه خوبه
قام هم ژبه ورکېدوکې ستړي ستړي
ګوره نـــوري ژبې آسمانوتـــــه خــــېژي
ژبه زموږ پښتو پاړسوکې ستړي ستړي
پــــه چـــــوکيــــو مقامــــونـــوبـــــزکشي ده
هم جرګې دي امتيا زوکې ستړي ستړي
ورانــــي جـــوړېـــدو تـه انتظاردي ولي
خو پيسې دي په بانکوکي ستړي ستړي
ډک جــام دساقي هم يې خمونه مات کړل
رياکاري ده په سجدوکې ستړي ستړي
دمــيني جــام مــي له سلامــه سره ورکړه
سترګې زما په ژړېدوکې ستړي ستړي
۲۴-۰۶-۰۶ ستا کهولم

بېرحمه زړوکې رحمت خدايه پيداکړې
وحشي نبضوکې شرافت خدايه پيداکړې
شاړي دووطن په ورورولي جوړېږي
دوروڼو مينځ کې محبت خدايه پيداکړې
دتـــــوپ وتفنک جنـــازې پورتـــه کړې
افغان وروڼوکې وحدت خدايه پيداکړې
پـــوړنی دمـــــــورمې توفانـــونــــو يووړ
بې ننـګه زړوکې غيرت خدايه پيداکړې
شپــــه لاډارونکې مېــلمنـــه ده دلتـــه
ټولو تياروکې معرفت خدايه پيداکړې
جـــــونګړه ورانـه پرې جنتونه جوړشول
په حکومتوکې عدالت خدايه پيداکړې
غـله اوجــلادان هم پاچاهي غواړي
دغومغزوکې علميت خدايه پيداکړې
ځناوران په انسانانوپاچاهي غواړي
ځنګلوکې هم حکومت خدايه پيداکړې
دزهـروپـــه ځای ګلونــــه وټـــــوکوې
لېونوکې معقوليت خدايه پيداکړې
۲۰۰۷/۵/۹ مالمو

ملتــــونـــه اولسونــــــه يرغمل دي
غرونه ټول دښتونــــــــه يرغمل دي
غلامان يو پيدا شوي غلامي کړو
ځانــــونه ټول نومونــــــه يرغمل دي
خولـې مـــــو بندي څه ويلای نـه شو
زوړونــــــه ټـول فکرونه يرغمل دي
اميددونه مي ټول خاوروته سپارم
کورونــــه ټـــول ښارونـــه يرغمل دي
په دې تياروکې ډېوه بــله نـــه شوه
پــــوهــــنــه مکتبونـــه يــــرغمل دي
ورانـــوکــــوڅـــوکې لاره ورکه شوله
څراغ او ټول برقـــونـــــه يـرغمل دي
ړنــدې ستــــرګې څــه ليدلاي نـه شي
اخبارونـــه کتابــــونـــه يـــرغمـــل دي
سپني دريــــا جـــــامې پـــه تــــن کړي
جوماتونــــه محــــرابـونـه يرغمل دي
اسلام يې ټينګ په ږيـــــروکې تــړلی
مــذهبونــــه ټول دينونه يـــر غمل دي
کلي کـــــوڅـــــې په وينــــوولمبـېدې
ګودرونــــه سره شالونـــــه يـرغمل دي
بـــاغ کې بلبـــــلان پـــه ژړا وژړېـدل
ګلشن کــې ټـــول ګلونـه يــرغمل دي
دقـــارون دزرو شرنــــګ شـــودلتـــه
ډالرونــه ټـول بانکونــــه يــرغمــل دي
ټکټونه دکنسرت شـــووپـــه ډالــــرو
هنـــرونــــه کنسرتــــونــه يــرغمل دي
عجيبـــه معــــامېلـه ده پـــه وطــن کې
ديپلومونه ټول پوستونه يرغمل دي
موږه ژوندي هيلي مــومړاوې شولې
ميونـــدونـــــه غيرتــونــه يرغمل دي
دميود خومونومستي مستي کيسې
شرابونه ټول جامونــــــــه يرغمل دي
اوښکو ګرېـــــــوانـــو تــــه هجرت وکړ
پــه سلګوکې سلامــونــه يـرغمل دي
سويدن ـ مالمو۲۰۰۷ ـ ۱۳۸۶

هــزارهـــزارکلونــــه تېر شول دلته


بېمار بېمارکلونــــه تېرشول دلته


سکندر چنکېـز ســـرونــــه وخوړل


روس اوانګرېــــزسرونـــه وخــوړل


واردانـــګرېـــزدغــلامانــــوراځـــي


هــــم دټـــولـــــو تروريستا نو راځـــي


دغې ورانــــې کنـــډوالې تـــــه و لي


تـــرمځکې لاندي خزانــــې تـــه ولي


خــــوګانـــــوسترګي سرې کړې ولي


مارانـــوسترکې ســرې کـــړې ولــــي


دلــوی ځنګل ظلم وحشت دی دلتـه


هيـبـــت د جـــهل اوظلمت دی دلتـه


ځـمکــه آسمان دلــته بدل شوه ولي


خټه انسان د لته بـــدل شــــوه ولــي


غلـــه پـــاچاهان اوسرداران تېرېــږي


زمريــان دګيدړوغلامان تېرتېريږي


بلــه ډېـــوه مـــوږ لـــه مسکـنه شـــړو


خـــــوږه بلـبلـــه مـــوږلــــه بڼــــــه شړو


خـــاوري ايـرې يې لــه ملکونـــوراړو


څــــونظـــريې يې لـــه قبرونــــوراوړو


ديـــــلدا شپه دديوکيسه ده دلــــــته

ســـلامـــه هيلــه مېلـــمنه ده دلــــــته

ګـــرانــې وکــــړه دميني دي خـــــوږې خـــبــري


پــرېـــږده جــنــګـــودعوې ترخې ترخې خبري


په لوی خدای چې ستاديدن ته مي زړه کېږي


پرېږده ګــرانې بس کــړه زړې زړې خـبــري


په خدای چې ستا پښوکې خوزه ډېررغړېــدم


اوس ولــي راتــه کـــړې سپــرې سپـــرې خبـري


زمـــامــيـنــه زمـــاويـــنـــه خــــولـــه تـــاســـره ده


درتــــه بــــه نه کـــړمه ګـيــلې ګــيـلې خـــبــري


دمېلمه قــــدرکـــوه څه بــې غـيرت خــونـــه يې


ګــــوره ماتـــه مـــه کـــــړه چړې تېرې خبري


راتـــه دارمــه جـــوړوه اغـــيــارمـــه لـــمســـوه


خوله کې مه جوړه وه حلقې حلقې خبـــري


زه لــــه غــمـازه تــښــتم تــه ورتـــه نــازورکوې


درتـه کـړم سپيني سپـينـي پښتــنې خبري


ټـــول عـــمــردي په وره کې پيره دارولاړوم


ودي نه کړې خوږې دپستې خولې خبري


وږی تـــــــږی يــــم لا مـــي تـــــــرڅـــــوکـــــړوې


مه کړه پــه وږي خــولـه مــړې مــړې خبري


دميني ګــرمـــه وينه مــي ســـړوکــړه کنګل


هـــنـــوزراتـــه کـــوې تــودې تــــــودې خبـــري


ته ژوندون مي داورپـــه سرولمبوسوځوې


هــمـېش راتــــه کــــوې ســـړې ســـړې خـــبــري


لــــه ســــلام سره مي ميـنـه مــحبــت ومـــنـــه


کــه هـــرڅــوراتــــه کــوې تــرخې ترخې خبــري


پـه وچـوسپېروخــولــوخـولـيــږخنداراولــه


بس کـــړه نــوري بس کــړه دويــنو ســرې خبري

لدردو،ډېرو،غموکـــــړې سينې څيري


برچو،تــورو،چــړوکـــړې سينې چيري


لــه ماغوندي بــې علمه ګيلــه نشته


رهــبــرپـوهــوســړوکـــړې سينې څـيـري


خـــيالـــونــه يــې آسمان تـــه رسولي


خوشال چې په شعروکړې سينې څيري


خواږه جانان ته ځان رسول ګران دي


فــرهــاددتوروغــروکړې سينې څيــري


ستي کېــدل خـــوڅـــه اسانـــه نــــه دی


پتنګانــو پـــه لمبوکړې سينې څيــري


چـــې ځــواني مرګي غوټۍ ورژېدې


بـلبـلوپــه ازغــوکــړې ســيــنـې څيري


سلګۍ مــي په سينه کې بندي بندي


اوښـکو ګـــرېـــوانــوکړې سينې څيري


دويــنــوويــنــوفـــوارې پــورتــه شــوې


تــــوپــــونـــوطيـاروکـــړې سينې څيــري


دتېښتي لاره تـــوروشپــوورکــه کړه


زلـمــو ټــــولـــو زړوکــړې سـيـنې څيري


دحـــق دعـوا تـرڅــوبــا طـلـه نــه کړي


کاذ بو فـيصـلـوکــــــړې سيـنې څـيــري


لــــوستـــلای نـــه شم نــوقلم را اخلم


يـې ګا نــوهــم واووکـــړې سينې څيري


ګـــرمــه جــګړه پــــه بــوتــلونـــوويشتل


شــوراګانـــو،جـــرګــوکــــړې سنې څيري


بـلــرنګ کاڼــه غوږونـه ړندې سترګي


ډالــــرونـــو ايــــروکـــړې سيـــنې څيــري

عبدالسلام اندړ
۰۷۰۸۲۶

خدايه لـو يه خدايه! نن اوښکي درهبرتو يږي
په نيمه ورځ په ما زد يګرهم په سحرتويږي

د لتــه اورو نـــه لګېد لي انسا نا ن سوڅېږي
لراو برکه لوي واړه د ي افــغانــان سوڅېږي
دګران وطن مي نوميالي قهـرمانان سوڅېږي
ستو ري ژاړي خدايه! نن اوښکي د قمرتويږي
په نيمه ورځ پــه مازديـګـرهــم پـه سحرتويږي

د لــته ژړاد لته غــو غــاده کــر بــلا جــــوړه ده
انسان په وينوکې لمبيږي عا شوراجــــوړه ده
دمسلــميـنــويـــود بــــل ســـره غـــزاجـــوړه ده
اولس ژاړي خدايه! نن اوښـکــي دافسرتويږي
په نيمه ورځ په مازديــګرهــم پــه سحرتويږي

دمسجدونــو محــرابو نوکې لمو نځونه کوي
هم يــې کونجنوکې دپاک کلام ختمونه کوي
پــه نيمــه شپـه کــې تهجـداوډېــر نـفلونه کوي
جومات ژاړي خدايه! نن اوښـکې دمنبرتويږي
په نيمه شپه په مازديــګرهــم پــه سحرتويږي

بس کړه اې قاتله لــه و ژ لو نــو رتــو بــې کوه
بس درشــوتــونــــو لـــه خــوړلونــو رتـو بې کوه
بس دوطــن لـــه و رانـــولـــو نـــو رتــو بـــې کـوه
پغمان ژاړي خدايـه! نن اوښکي دظـفرتـويــږي
پـه نيمــه ورځ په مازديـګــرهـم پــه سحرتــويـږي

ددونـيـا خلک آسما نــو نــو تـــه زينې جــوړوي
دپـــوهي پــه ر ڼــاکې مکتبونه مد رسې جوړوي
پښتون جــګــړې کو ي بچــو ته هديرې جـوړوي
ميونـــد ژاړ ي خـــدايه! نن اوښکې دخيبر تويږي
په نيمه ورځ پـــه مــــازديــګرهــم پــه سحرتويږي

څـوک پــنـدونــه نن د بــلخي اورحماني نه مني
څــو ک نـصحتــو نــه د سـيدآفـغــا نـي نه مني
څوک شعرونـــه دالفت،لايــق او جهانـي نه مني
بـــرات ژاړي خـــدايه! نن اوښکې داختر تـويـږي
پـــه نيمه ورځ په مازد يــګرهــم پــه سحرتـويـږي

اې ســــلامــــه لــه تــا نــه مــي خــنــداولــي خپه ده
ســولـګـيـوکــې لـــه تــــانـــــه مــې ژړا ولــي خپه ده
پـــه ويــنــو لــمبـېـــدلــي مــي لــيــلاولــي خــپه ده
دښته ژاړي خدايه! نن اوښکي دسپين غرتويږي
پـه نـيمـه ورځ پــه مازديــګرهــم پــه سحرتــويــږي

تــرڅـــو بــه اســـــرايــل اوعــــربــان ســره جنګېږي
تــرڅــوبــه يــولــه بــلـــــه افــغـانـــان ســره جنګېږي
تــرڅـــو بـــه مسلمــان لــه مسلمــان ســره جګېږي
توپک ژاړي خدايه! نن اوښکي د عسکرتويږي
پـه نـيمـه ورځ پــه مازديګرهــم پـه سحرتويږي

ولي امــريکا له ټــول جـهان ســـــره جګړې کوي
ګــوره امــريکا هــم عراقيان سره جـــګړې کوي
ترڅو به هغوي اوطــــا لـبـــان ســره جـــګړې کوي
امـت ژاړي خــدايــه! نـن اوښکي د بـشـرتــويــږي
پـه نـيمـه شپه پــه مازديــګرهــم پــه سحرتويږي

ســتــاد پـلــرود غـيــرتــو نــوآوازې چـــيــري دي
ستـــاهم د تورزنود توروکــارنــامې چيــري دي
ستـــاد تــوروغرولا لونــه اوفيروزې چيري دي
غــرونـــه ژاړي خــدايــه! نن اوښکي دممرتويږي
پـه نـيمـه ورځ پــه مازديــګرهــم پــه سحرتويږي

نن يې ويــنـم د لــتــه تـېــری پــه وړو نجنوکېږي
نن يـې ګـورم د لـته تـېـری پـه نـاموسونو کېږ ي
ټول جهان يي ويني تېری زموږ په کورونوکېږي
موريې ژاړي خدايــه! نن اوښکي ددخترتويږي
پـه نـيمـه شپه پــه مازديــګرهــم پــه سحرتويږي
2007-09-09
Malmö

د ګل پـــا ڼـو مخــو نــه ښکــلېدل
پـه نکريځو لاســونــه سره کېدل
لـه آسمانـــه بــه خــو ښۍاورېـدې
تـــرســهــاره بـــه بــتــۍ بـــلېـــدې
د مــوراو پــلارلاسونــــه ښکلېدل
خپه پـــرېشا نه زړونـــه ښکلېدل
آد م تــه پـــه عــذربــه هــوا و رتـــلـه
غلي بـــه يـوسـف تـه زليخـا ورتــله
فــرهاد تــه شير ينه پــه ژړاورتـــله
مجنون تــه پـه منډه بــه ليلاورتله
تـــازه ګلـــونــه پـــه اوربــل بـــه وو
څــه دوريښميني لونګۍ ول به وو
را يـــاد شـي ښــه مستـه ژ ړاراشـي
که نن خيا لو نو تـه مي بيا راشي
او ښکې بهيـږ ي مـــا يوسي راولي
و يـني تـو ېـــږي دو ښمنــي راو لي
ا تفاق چې په قـو نـومو نـوکې وي
ډ ېـوه بــلـه يــې کــورو نـــوکــې وي

عبدالسلام اندړ
2007-10-06۸


اختردي ټولومبارک کړې
که مسافروي که ديار له څنګه وينه
اختره څومره بختوروې
چې جوړول دي دمينو ديدنونه
اختره زه له تا خپه يمه
دشيرين يار مي ولي نه راوړې حالونه
خدايه دا دي څه خدايي ده
دچااختروي دچاغم په کورکې وينه
اخترله ياره سره خوندکړي
چې يارمي نه شته دغم اوښکي تويمه
داسره لاسونه مي ياديږي
په لوی اخترمي خدايه ور ولې مينه
زماخوقسمت درسره نه شته
دشيرين يارپه قبروشينده ګلونه
زه به په بل اختر درځمه

دشهيديارپه وينووشينده ګلونه

چــې لــه مــوره پيدا شوی يـمه ژاړم
چــې تـــرګــوره رسېدلی يــمـه ژاړم
ورځــي پــــه ژړاپه شپه بلاوي خاندي
پــه شپوکـې راګـير شوی يــمـــه ژاړم
دمسکا پـــه آرزودونياتــه ډېوې بلوم
کـوچنی چــې رالـوی شوی يـمه ژاړم
دمحبت غېږه دي خلاصه کړه چې درشم
ستـاپـه غـېـږکــې کړېــدلی يــمـه ژاړم
څــوقــدمـه چې درواخـــلم ستاوخواته
بـېـرتــه شــا تــه ګـــزېــدلـی يــمــه ژاړم
قفس کــې مــي عمـر پــــه ژړاتېـرېږي
لــه قـفــــســه چــې وتــلی يــمــه ژاړم
هوسونه که مي ټول شهيد شهيدشي
خماردېـــدن تــه دي راغلی يـمـه ژاړم
لــمــن مــي ستا نيولي درتــه عذ رکوم
ستالــه غېـږ ي چې وتـلی يــمــه ژاړم
په مينه کې مي ستاالف اوميم زده کړه
دجاهل چــې کاتــب شــوی يـمـه ژاړم
مينه مي نــفــرت پــه غــاښو وچيچلـــه
ستاپه حال چې خبرشوی يـــمــه ژاړم
۱/۸/۲۰۰۷
2007-08-01

دخدای حکمت ته ګوره پاچاهان ژاړي

يــوازي نـه، ورسـره يې معاونـان ژاړي

لاره ورکــه شــوي تــوردودونــه دي ډېر

ټـــول ژاړي داخــليان اوخـــارجيان ژاړي

غونځيــږي ډلــي ډلــي پاچــاهي غواړي

په تــړمــوتـړمـو اوښکــو مـلايــان ژاړي

د لـويـي چـوکــۍ چـي آرمـانــونــه کــوي

نـــالــــوســتـي دچـــوکيـومـيـنـان ژ اړ ي

ځــان وژني خلک وژني پاچاهي غواړي

لـوي خــدايه ستا دربــارتــه طالبان ژاړي

چــي ليــدلي يې خــونــدونــه دچـــوکيــو

قــطــار ورتــه ولاړدي وکــيــلان ژ ا ړ ي

سياست نشتــه ټــوپکـونــه پــه اوږ ودی

ورزغــلــي پـه څــلــوروقــومـنـدان ژاړي

څـــه اورونـــه لـګـــيدلــي پــه چــوکـيـــو

تــرتــوروخــاورولانــدي شهيدان ژاړي

ښه جګــړه ده په چوکيوخدايه خيرکړې

ټول سـرتيـر ي عسکـر هم افسران ژاړي

دجــنت غونــدي بنګلې لا جوړي نه دي

خـطــرکې چی ځان ويني وزيــران ژاړي

چــوراوچــپــاول پــه جــنتونــو دی جوړ

دوذخ کــي غالمــغـال دی غريبــان ژاړي

چــې په څــټ يې کـوتکونه دي خــوړلي

تــوبې کوي روسان هــم انګرېزان ژاړي

کــنــده يــې کــينــدلــه لاره يې په کــنــده

متل يې ووهـېــر شــوی پنجــابيان ژاړي

هيلي شوې ناهيلي بلرنګ په ژړا وينم

ګلـــونــه بــاغ کــی نشته بـلـبـلان ژاړي

2007-11-13

ولي عــاشق تـه ځـولنې شــرنګوې
په رڼـاورځ هم يې دشپې شرنګوې
اوس خـودعشق خبري هېري شولې
څـلـه نـــوي نـو ري ز ړې شـرنـګـوې
شـهيدهــډوکي خومي تـه خـرڅـوې
څـوک راته لويي ته وړې شرنګوې
آسمـا نـه نـو رسکروټي مـه او رو ه
ګـډ ېـږې یخي هـم تـودې شرنګـوې
هـم ځولنې دي راته خوله کي پرتې
جــو ړه وې نــوري حـلقــې شرنګوې
نـورځــولـنـې زه پــه غـاښــومـاتـو م
تــه لاهـنـوزسپکي درنې شـرنګـوې
اغيارپرېـږده چـې زماپـه ژبه خـانـدي
بــلرنــګـه تــوري پــښتنې شـرنګوې
۲۰۰۷-۱۱-۲۷

ولي عــاشق تـه ځـولنې شــرنګوې
په رڼـاورځ هم يې دشپې شرنګوې
اوس خـودعشق خبري هېري شولې
څـلـه نـــوي نـو ري ز ړې شـرنـګـوې
شـهيدهــډوکي خومي تـه خـرڅـوې
څـوک راته لويي ته وړې شرنګوې
آسمـا نـه نـو رسکروټي مـه او رو ه
ګـډ ېـږې یخي هـم تـودې شرنګـوې
هـم ځولنې دي راته خوله کي پرتې
جــو ړه وې نــوري حـلقــې شرنګوې
نـورځــولـنـې زه پــه غـاښــومـاتـو م
تــه لاهـنـوزسپکي درنې شـرنګـوې
اغيارپرېـږده چـې زماپـه ژبه خـانـدي
بــلرنــګـه تــوري پــښتنې شـرنګوې
۲۰۰۷-۱۱-۲۷

دخـــواري مــوردسترګــوتــورمــاشــومــه
دمــظـــلــوم پــلارد مـټــوز و ر مــاشــومــه
دغــيــــــر تــو نـــو ډ ر ا مــه جــــــو ړ ه د ه
خــوتــه ژونـدی بــوره دي مــور ماشــومــه
دمورشيدې مـه کــړې هرڅه ميراث کړې
زمــان کــړې خــرڅ ولــي په زورماشـومــه
مــو ر انتـظـا ر ده پــه جــنـــت دي غــوا ړي
وعــدې خــوږې لانــدي تــرګـورماشــومـه
ښــه ده چــي خــرڅ شولــې تاريخ دي جوړکړ
څنګــه متاع شــوې دخــونخــورمـاشــومــه
دعـــــدا لــت بـــــا د ا ر ر ا و نـــــنــــګـــو ه
د لــتـه راغــلـي ســـره ا وتــو ر مــاشـــومــه
تـــا ســـر ه ســم بــه آســمــــــا نـــونـــه ژاړي
دخــواري مــور دســترګــوتــورمــاشــومـه
د اسي حــکومت تــه هېښ اوپېښ يـمـه زه
دسره کافـــرمــاتـــه پـېــغــو رمـــاشـــومـــــه
۲۰۰۸مالمو

زمــا پــه ستر ګو مېلمنې د ي او ښکي
سپيني سپيني دي هم سرې دي اوښکي
تــو رمــو جــو نـــه دي ويــر ونــه ر ا و ړ ي
لــکه طــو فــان څپــې څپـې د ي اوښکي
دســفــر نــيــت يــې ګــر ېــو ان تــه کــړی
بــې ګــنـــاه اولچک پــرتــې دي او ښکي
ګــوره زمـــايــې هـــم جـــاغــې شکولــي
دچــالــه ظــلمه پــه ګــيلــې دي اوښکي
د آ رمــان غــنـــچــې يــې ز مــا ر ېــبــــلـي
پــڅــي پــڅــي هــم تــېــر ي دي اوښکي
ځـــــو ر وي يې څــــــه ګــنــاه يي کــړ ي
چي ســـړ ې د ي هـم تــو د ې دي اوښکي
ر ســـو ا ر ســـو ا يې مـيـنــه شــــولـــه
ګــرېــوان تــه پــه سـجـد ې دي اښــــکي
بـلــرنګ چــــي ټـــو ل پـــه ژ ړ ا ويــنـمــه
ز مــا د مــورتــرخــې تــرخــې د ي اوښکي

تــا تـــــه وايــــم د ا رزاقــو ر يــاســتــه
لاس پـــه سر دچپړ اسيا نو له خــدمته
معلمان درپسي ژاړي
****
له لوږي مامورين دي وچي خولې ګرزي
لـه غـمـه دکـوپـون ددورځـي شپـې ګـرزي
لـه بخته پـه ګيلـه دي سترګي سرې ګـــرزي
پــه افــسوس دي يــادومــه لــه محــبـــتــه
تــا تــه و ا يــم د ا ر زا قــو مـــديـــريــتــه
معلمان درپسي ژاړي
****
د و ږ ي مــاشــوم ولــي ژ ړ ا نه ا و رې
هـــم ديـــخ وهــلــو انــګو لا نـــه او رې
په کلـي، ښا ر هــم پــه بـیـديـا نـه اورې
بــې خــبــر د مــــز د و ر انــــو لـه حــالته
تــــا تــــه وايــــم د ا ر ز ا قـــو ريــاسته
معلمان درپسي ژاړي
****

هم د وهــا بـــيـا نـومـلا يـــا ن راغلي
ډېر سرفـر وشـا ن د پــا کستا ن ر اغلي
عـربان دجــنـت ټـېـکه د ا ر ان راغـلي
افـغان تښتي دوحشـيانــو لـه وحــشـته
تـــــــا تــــــه وا يـــم د ارزا قــومـــد ريــته
مــعــلــمـــان درپسي ژاړي
****
هم دلــتــه دوښــمــنــان ســره وروري کوي
انــګــر ېــز د لته چـلـو نـــه شيطـا نـي کـوي
روس لـــه امــريــکا ســـره يـــا ري کـــوي
دوي ولي وېرېږي نن لـــه اخـــوا نــيــتــه؟
تـــــا تـــــه وا يــــــم د ار زاقــــــو ريــــاســـته
مــعـــلــمـــان درپسي ژاړي
****
لاندي مځکه لوړ آسمان سره دوښمن شو
مسلـمــان له مسلــمـــان ســــره دوښمن شو
يـــوآفـــغـــان دبــل آفغان سره دوښمن شو
نن ايـرا ن پښـــتو زبان ســره دو ښــمن شو
پښتانـــه مــي ټــول تباه شوو لـــه غيرتـــه
تـــــاتــــه وايــــم دارزاقــــــومـــد يــريــتـــه
مـــعــلـــمـــان درپــسي ژاړي
****
نـن سنـيان اوشـعـيـه ګان ســر ه جنـګـېـږ ي
پـنــجشيريـــان اوازبـــکان ســـره جنګېږي
پښتـــانـــه اوطـــالــــبـــان ســـره جنــګېــږي
کـــه رښتياوايــم ټـــول محـــروم دي له جنته
تـــا تــــــه وايــــــــم د ا ر زاقـــو مـــديــريــتـــه
مـــعـــلـــمــــان درپــــسي ژاړي
****
موريې ګـوره خپلـه ګـــرانــه لــورخــرڅــوي
پلار يي هم دخپــلو ستـرګـونــورخـرڅـوي
کــومنـــدان پــودر لکه انــګــورخــرڅـــوي
دلته خـلک مي تبـا ه شـو ولــه وحــشتـــه
تــــاتـــــه وايــــــم دا رزاقـــــو مــديــريـــتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****
ســربــاز ان اوافسر ان دي فــقير ان شـول
استـادان اومــعلــمان د ي خر کاران شول
لوټــماران اوبــدماشان دي مارشالان شــول
پښتانــه مــي ټــو ل تبا ه شو و لـــه غيرتـــه
تــــاتـــــه وايــــــم دا رزاقـــــو مــد يــريـــتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****
بيــســواده جــاهــلان دي جنرالان شول
چيري ورک دي پيلوټان قهرمانان شـول
چــپــړاســيان دريــسانــو ريـــسان شـــول
پښتــو ن ګـــو ر ي متعـصـب ته لـه محبته
تــــاتـــــه وايــــــم دا رزاقـــــو مــد يــر يـــتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****
له اوړو ډکه سيلودي نن ويجاړه وينم
دافسر لکـه ګـدا بـوجۍ پــه غـا ړه ويـنـم
دمامـو رينو دکو پـون مغـازه ورانـه ينم
جها د تــبـا ه شــود ر هبر لـــه بــــرکــتــه
تــــاتـــه وايـــم دا رزاقـــــو ريــاســـتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****
اجــيــران اومعلمان ســــتاريــسان ژاړي
مـامــوران اوچپړاسيان ستامديران ژاړي
خــواره واره دي ټــول کــوپــونداران ژاړي
اوښکي په ګرېوان دخپل بـــده قسمته
تــــاتـــــه وايــــــم دا رزاقـــــو مـــد يــريـــتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****
مغاز و د ي تو ري وازي خـــولې نيولي
هــم ر هبر دغلـو دخلطو خــو لــې نيولي
غـلـو پــه جبر ز و ر دي مــغـــاز ې نــو لي
مامــورين چــي د ي نن ژ ا ړ ي لـــه ذ لتــه
تــــاتـــــه وايــــــم دا رزاقـــــو مـــد ير يـــتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****


ولي مــامــو ر ين دي نن نسوار خرڅــوي؟
په کلي کورهم يې پــه بــا زا ر خـــــرڅـــوي
نــن پــه کابــــل سبايې پــه مـــزارخــرڅــوي
وشـــر مـــېــږ ه د دوی لـــه بــد حـــا لــتـــه
تــــاتـــــه وايــــــم دا ر زاقـــــو ريـــــاســـتـــه
معلمان درپسي ژاړي
****
نن پـــه وطــن کي مــاشــو مــان خـرڅېږي
پــه څــو ډ ا لــر وبــانــدي ايمـان خـــرڅېږي
ټـو ل مسلمانـــان هــم کافـــران خـرڅــېـږي
بربادشـــو ې د ږ ېــر ور ولــه قــــد ر تـــــه
تــــا تـــه و ا يــــــم د ا ر ز اقـــو ر يــــا ستـــه
معلمان درپسي ژاړي
۱۵/۱۱/۱۳۸۶
عبدالسلام ا ند ړ

پراخو شنودروکي
لمن دلوړوغروکې
هاخوا په شېلوکي
شاړوګودروکي
دکلي په کوڅوکي
ستوري آسمانوکي
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږ ي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

شاعران نقاشان هڅوې
احساس ورکوې
دومره دي بياستايي
شعرونه درته وايي
سرودونه درته وايي
ښکلي منظرې جوړوې
مستي ترانې جوړوي
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

دقلم اوښکي دکاغذ ګرېوان ته
په عاجزۍ داميد لاس اچوي
له تيارو دي راباسي
اوستا دحقيقت څېره
ورته ترسموي چې
مځکې آسمانونه
توري اوريځې بارانونه
دجګړې د اور دودونه
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

دتورډبرين غره خواته
دشپانه خوږه شپيلۍ غږېده
په لمن کې ښکلي ښکلي
توري پينه شوي کېږدۍ
پکي ناسته ځورېدلي جنۍ
دبوټوبارپه سرستړي کوچۍ
خروړی کېږدۍ رمې څاري
په ورځ هم يې دشپې څاري
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

ورسره خره او آسان
ورته پراته وي اوښان
دغره له زړه يخي اوبه
خوږې سامري سابه
له چينې اوبه په خرو راوړي
ژي پېغلي په اوږ و راوړي
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

ځنګلونه ، باغونه، چمنونه،
سيندونه ، بحرونه اوماهيان
مهربانه اوصادق انسانان
په دونيا ددوذخ په لمبو سوځي
په ورځو شپوسوځي
آهونوپه ګيلوسوځي
ګوره پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

را نيږ دې شه يوه پټه خبره درته وکړم
مه خپه کېږه!
يوه هم پټه پوښتنه درنه وکړم
غلبلې هورا اورا مي درته وويلې
نارې تکبيرالله الله مي درته وويلې
نه هورا دي زما ومنله
نه الله الله دي زماومنله
خو پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
نوري دسيسې جوړېږ ي ورسره

سندونه دقهرله اوبو مه ډکوه
لښتي ويالې له وينومه بهوه
له ګوډلي او جونګړې موږه مه شړه
له خپلې کمپلې موږه مه شړه
زموږ ګوډلې نوري مه ړنګوه
توراوسره غوايان بيامه رالېږه
وږي لېوان مه مستوه
پرې څيرل داړل مه کوه
پرې ويني تويول مه کوه
خوپسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

سالم ته ذلت ورکوې
ظالم ته محبت ورکوې
پرخوارباندي غوبل جوړوي
شيطاني چل جوړوي
لار نيولودکابل جوړوي
شنه شنه ډالر ټولوي
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوي دسيسې جوړېږ ي

دا بې انصافي دي پسرليه!
دادچل دوستي دي پسرليه!
زموږ له شعارونوزده کړه
له دوعا ګانو تکبيرونوزده کړه
موږخوران له ژمي ګېله نه لرو
هم له ژمي داوړي هيله نه لرو
وادي ورېدل؟
پسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي

خوږه خنداوکه نه رالېږې
ښکلا دي په موږ نه لوروې
زموږ په حال زړه نه سوځوې
نويوسلام به خامخا قبلوې.
سپرليه دغاټول يوڅوګلونه راوړه
دياردخولې مي جوابونه راوړه
اخيرپسرليه!
نوي حماسې جوړېږي
ورسره نوري دسيسې جوړېږ ي
۲۰۰۸-۳-۲۰

دلته قـومـونـه پـښتانـه پـراتـه دي
لکه لوی غرونه ښه درانه پراته دي
خــوپـه سکـون دي حـرکـت نـه لــري
په سر واو ر وکي ښه ساړه پراته دي
هم پراخي مېني لـوی کـورونـه لـري
خوپه خپل کورکي مېلمانه پراته دي
پـه رڼــوستـرګـويـې تـيـاره خـپـره ده
وچـو ډا ګويـي هـم شپانـه پـراتـه دي
يـوبـل ســره وژنـي دجـهـاد په نـــامـه
پـټ دوښـمنان ورتـه زاړه پـراتـه دي
کلـه له خـوبـه بــه ويــده بيــدارشي
پـه خـوب ويـده ړانده کاڼـه پراته دي
ژبه يې خــواره هــم خـواريــږي پسي
يوڅــويې سم ډېــريې کاږه پراته دي
دکـوهي قـا ف دغــره وشا تـه اوسي
لويان لويان هم يې واړه پراته دي
تـــو ره،دوژ لـــو پــيـــړ ۍ تــېــر ه شوه
نـړ ۍ رڼـاخـود وی تــيا ره پـر اتــه دي
۲۰۰۶
صدر-- پيښور

رهــبــــران خـپـلـــه پــلاوونــه وهــــی
پـــه مــوږ غـريبـويې واښـــه وخــوړ ل
دخلکوغوښي يې په اور کباب کړې
ګـــرم ګـــرم،هـــم يـې ســاړه وخـــوړل
له دې رهبر نه ،زهـري مـارجـوړشوی
پېغلي زلـمي،هــم يـې واړه وخــوړل
ويـنـه پـه زړوکــې درېـــدلې ښکاري
غـشـي سيـنـوکې مـوکــاږه وخــوړل
خــوني سترګـو،دې کـرغېـړنـو مخــو
ډېــرګـــلا لي يــې پـه کــاتـه وخــوړل
زمـوږ پـه کـورونـویـې لېوان راوستل
دوی بـنــډلــونــه شنـه درانـه وخــوړل
دځـمکې ســـريـې پـه دوذخ بــدل کــړ
خنجرونه په سينه کې موزاړه وخوړل
د ا رهــبــر ا ن مـــو د ســرو جـــلا دا ن
ډېر په رڼا، ليږ يې په تيا ره وخوړل
وږي نــســونــه سوي چـيغـي وهــي
خـوار، اتامونـه ښـه وراسته وخوړل
خــوداوښکې دسلام بـه توفـاني وي
پـه ســر بـمـونـه يـې ړانــده وخـوړل

۸/۲/۱۳۸۷
مالمو – سويدن

دسيسې مي په وطن کې ډېري ډېري وې
ليږي ليږي لاندي،ډېري یې برسيري وې
يوه يوه بر بنډېږي،پرې قومونه تباکېږي
نـن چې سرشمېرنه،په وطن کې زماکېږي
ژبـــې غــوڅـې، خـولــو تــه ځــولـنـې اچــوي
وېـش دی دډالـرو،کـورتـه مي لمې اچـوي
وطــن مـې ، دالـحـادپـه اورکـــې وسـوځېد
هــم چـور شو،دجـهـادپـه اورکـې وسـوځېـد
يــوڅــوعــرب بــنــد يـان، دلـتـه ايمان ګټـي
پــه ويــنــو د آفــغــان، د لــتــه قــرآن ګـټــي
مـوږ تــه نــورې نــورې،بــانـې مـه جــوړوﺉ
ګـورﺉ نــورې نــورې،کانـې مــه جـــوړوﺉ
ځـيـنـي مـلايــان دي، دشـيـطــان نــوکــران
بيـَاپـه پيـسـواخـلـي، انـګـرېـــزان نـوکـران
زمـوږ د ســــټـې،خـــيــال لـه ســره وبـــاســی
هم دورکـــې دا،ايــډيـال لـه ســره وبـاســی
کــنــه داسرې ويني،بياطغيان بـه وکـړي
پـام کـوه پـاڅـون،بيا دوزخيان بـه وکــړي
دشهـيـدشهـيـدي وينـي، بــيــاجــوشـېـږي
ســتـا کــکـرۍ ،خــــامـخــــاپـکې پـخـېــږي
وطــن مې خـــداي له تيـږو،غــرو ډک کړی
هــم دخـټــو خــــاورو لــه کـــوروجوړ کـړی
زه يــوه تــيــږه غــــواړم ،خــپل سر ماتوم
هم ستا کُــ‎فـوچــ‎وف، هــم دي هـنر ماتوم
ســــلام وايــي پــرتــــا، د انسان قـــاتــلــــه
لــعـنــت دخــــدای، ای دافــغـان قــاتــلـــه
۲۰۰۸/۵/۲۰
مالمو

ستاپـه جدايي کې ولــوله بـه شمه
لکه سـوراور لمبــه لمبــه بـــه شمه

ساقي که يـوه پياله دې بـله را کړه
دښکلـوښکلــونــنـــداره بـــه شمه

شونډی دي ولي راتـــه بوځي کـړلې
زه دغــليــم حـومــه حومه به شــــمـــه

کــه راتـــه پټــه اشـــــاره دي وکـــړه
لکــــه ربــاب نــغمه نــغمه بــه شمه

که ګرمه غېږکې دي مانه لوبـوې
دزړه مــاڼۍکـې دي مېلمه به شمه

ګــرانــې ګنامـــې راتـــــه وښـــيه پټ
ګـرېــوان ته اوښکه مېلمنه بــه شمــه

که مې په غوږکې راته پټ و وايـې
غـمـازتـه زه تــوره تـېـره بــه شـمـه

دعشق کعبې ته دي سجدې کومه
ستاددېـــدن پلمـه پلمه بـــــــــه شمه

مـا دوصـال پــه ټـال کـې وځــنـګـوه
لکـه بنګي نـېـشه نـېـشه بــه شـمـه

دګل غـوټــۍ مـي پــه خنـدا سپـړوه
زه دسپـرلي خــوږه وږ مــه بــه شمـه

پـردېسه هيله مې پـوره کـړه ګــرانې
ستاپـه سينه سجده سجده به شمه

درته داوښکو به هارونــه جوړکړم
ستاپــه پښوکـې صــدقـه بـه شمه

ولي له ياري دي زما اينکار وکړ؟
لـــــکــه ښيـــښه زره زره بـــه شـــمـــه

کـــه دو صــال دي بــارانـونـــه وشــول
لکـه سورګل غونچه غونچـه بـه شـمه

کـه مي لـه ميني تـه پښېمانـه شــولې
ســلام پښـوکــې ځـــولانـه بــــه شمـه

۲۰۰۷/۶/۳
مالمو ـ سويدن

داچې پـښتون دپښتنې ګـرېوان ورڅيــري کړ
ځـکـه شـهـيـد د اديـرې ګـريـوان ورڅـيــري کړ
څـوک يې سـر ونـه وهي،نور يې ويني څـښـي
ځکـه زوی دخـپـلي ادې ګـريـوان ورڅيـري کړ
دلـمـرزريـنـي وړانـګي،پـه ګـوتـو دوو پـټــوي
محراب کې مـلادمصلې ګــرېـوان ور څـيره کړ
شپه خـوهسي تـوره شپه وه، وېـرونـکې هـلـتـه
ولي سپوږمۍدتورې شپې ګريوان ورڅيري کړ؟
ګـونـګـوغمـونـــومـې دزړه آيًــنـه را مـا تــه کـړه
نــو اســويـلو مې دګيلې ګـريوان ورڅيـري کړ
دا چـې اظــهـار دخـپـلـي ميني مې دعـوا وکړه
ځـکـه قاضي دمحکمې ګريــوان ورڅــيـري کړ
ګرېـوانـونـه رانـه اوښکې په رشوت کې اخــلي
ځکـه بــلـرنګ دميخـانې ګرېـوان ورڅيري کړ

هــغـه پـورې سپـېـره کلـي کـې
يــوڅــو سپـېـره کورونه ښکاري
پـــه ډېـروکـې اورونـــه، بــل دي
دې کــلي تــوردودونـه ښکاري
يــوکـورګی پـه دغـه کـلـي کـې
لـوېــدلـي يـې بـامـونـه ښـکاري
څـه پـېښـه هـغه کـورکـې شـوي
چې ړنګ يې دېوالونه ښکاري
څـو ورځـي يـې اور،نـه بـلېـږي
تـيـاره يـې دالانـونــــه ښـکــاري
دغه وران له ويـنـوډک کورکې
يــوڅــوبـبـرســرونــه ښــکــاري
لـه چــانـه مـې پـــوښـتـنـه وکـړه
دې کــورکې ډېر غمونه ښکاري
دې کـورکې يـوه مورکۍ په ژړا
يوه ناوي سره لاسونه ښکاري
هـلتـه! دوه ګلالـي مــاشومـان
شکېدلې ګـرېـوانــونـه ښکاري
دا کـورد روحـــانـي شـهيـد دی
غمجن پر ې آسمانونه ښکاري
***

مـاوې،دا بـې ازاره چـــا شــهـيـدکــړ؟
وې،قـاچـــاق بـــرد ايـروينو ښکـاري
ماوې،ګمان کوې کوم بل څوک به وي
وې،دوښمــنـان دمسليمينو ښکــاري

ماوې،خو،اوس کمونيستان ورک شوي
وې،کـــوم قــاتـــل دمــلتــونــو ښکـــاري
مـــاوې،دغــه قــاتــل کـــلـيـمـــه وايـــي
وې،پــه جــيــبــو کــې ډالـرونــه ښکاري
مــاوې،پـرېــميــږ ده چــې ښه ډېر وژاړم
راتــه ډېــرلــيــري سلامــونــه ښکـاري
۲۰۰۸/۶/۹
سويدن - مالمو

داچې پـښتون دپښتنې ګـرېوان ورڅيــري کړ
ځـکـه شـهـيـد د اديـرې ګـريـوان ورڅـيــري کړ
څـوک يې سـر ونـه وهي،نور يې ويني څـښـي
ځکـه زوی دخـپـلي ادې ګـريـوان ورڅيـري کړ
دلـمـرزريـنـي وړانـګي،پـه ګـوتـو دوو پـټــوي
محراب کې مـلادمصلې ګــرېـوان ور څـيره کړ
شپه خـوهسي تـوره شپه وه، وېـرونـکې هـلـتـه
ولي سپوږمۍدتورې شپې ګريوان ورڅيري کړ؟
ګـونـګـوغمـونـــومـې دزړه آيًــنـه را مـا تــه کـړه
نــو اســويـلو مې دګيلې ګـريوان ورڅيـري کړ
دا چـې اظــهـار دخـپـلـي ميني مې دعـوا وکړه
ځـکـه قاضي دمحکمې ګريــوان ورڅــيـري کړ
ګرېـوانـونـه رانـه اوښکې په رشوت کې اخــلي
ځکـه بــلـرنګ دميخـانې ګرېـوان ورڅيري کړ

څـو ځـلـه يې خـرڅ کـړ نن يي بيا خـرڅـوي
څوک يــې په ګــډه، نوريــې جــلا خــرڅوي
سپـيـنـه روپۍ وه پــه تـــوراوربـل ځــلــېــده
ارزښت يـې ډېر وو،اوس يې وړيـا خرڅـوي
دغـاړي هــاريـې خدايه! شکېـدلــي ګـــورم
نـن دا نـــه دا نــه يــې پـــه دونــيــا خــرڅــوي
ماويل خـوب وينم،خدايه!رښتيايې مه کړې
نــن چــوردی،وطــن مــې پــه رڼــا خــرڅـــوي
هــرڅـه يـې کـباړ پـه کارخــاڼـوکې خـرڅ کړل
ويــاړ مــي دوطـــن پــه امــريـکا خــــرڅـــوي
سترګوکې اوښکه،زړه کي غوصه پيداشوه
بــلــرنــګــه! ولــي تــاج داسـيــاخــرڅـــوي ؟
2007-10-26
Malmö

لــږ نــده پــــه ويـــنــو مــې لـيـــلا ولـيــده
تــورمـاښام وومياشت مـي په ژړاوليده
څنګه اخترشو؟
قـصـروکـي تـل مستي مېــلې جــوړېــږي
نــوري تــوري تـوري دسيسې جـوړېـږ ي
لــه ويـنــو دخـوار ډکــي بـيـالې جـوړېــږي
دلتــه پـه جـنـت کــې مـي ګــــنـاه ولـيــده
لــږ نــده پــــه ويـــنــومـــې لـيـــلا ولـيــده
تــورمـاښام وومياشت مـي په ژړاوليده
څنګه اخترشو؟
اخـتره خـوږې خـوږې شېبـې دي څه شوې
مــيــنـه دمــيـَنــو ولــــولــې دي څــه شوې
اختره نکريځي ښکلي سرې دي څه شوې
خـپـه وه پـه خـــوب کـې مـي بـېـګا وليده
لـــږنــــده پـــــه ويـــنــو مــې لـيـلا ولـيــده
تـورمـاښـــام وومياشت مـي په ژړاوليده
څنګه اخترشو؟
کــلــي تـــه مـي بـيـا لــوړې شملې راولـه
جـلګې تـــه مي بـيـامـستـي مېلې راولـه
يــاد تــه مـې زړې څــوخــاطــــرې راولــه
کـــه خـــوږه دســـولـــې مـــي دونياوليده
لـــږنــــده پــــه ويــنـــو مـــې لـيـلا وليده
تورمـاښام وومياشت مـي په ژړاوليده
څنګه اخترشو؟
يـــوځــلــي نــن مـړاوې غــوټۍ وغوړه وه
مــــزار دنــــاوو مي لُـــنـــګــۍ وغــوړوه
هــم پــرې دســروګــلـــو ګېــډۍ وغــوړوه
کـــه مــي مـيـنـه مــيـنـه پـکـې بـيـا ولـيـده
لـــږ نــــده پــــه ويــنـــو مـــې لـيـلا ولـيـده
تــورمـاښام وومياشت مـي په ژړاوليده
څنګه اخترشو؟
ګرانه غـمـجــن زړه ته مــي ګــيــلــې راولــه
ګـرېــوان تـه مـي اوښکې مېلـمنې راولــه
اخـــتـــره دســـــولــي فـــــــريــښتــې راولــه
دا تـــشــه پــيــالــه مــي ډکــه بــيــا ولــيــده
لـــږ نــــده پــــه ويــنـــو مـــې لـيـلا ولـيـده
تــورمـاښام وومياشت مـي په ژړاوليده
څنګه اخترشو؟
عبدالسلام ندړ
دکوچني اختر شپه
۱۳۸۷/۷/۹
۲۰۰۸/۹/۲۹

لارکـې يـوه نـجـلۍ وه ښــه زلـه ښکارېــده
ډېـــره ګلالــۍ و ه خــوخــپــــه ښــکارېــده

شــړېــدلــی نـيــم پــوړنــی يــې پـــه سـروو
دانـيـم نـــوريـــې،ټينګ تـــړلی پـه کـمـروو

سـولګوکې هرچانـه پـه ګېله غونـدي وه
پـه سترګـويې اوښکه مېلمنـه غـوندي وه

نــه خويې پـه سترګو تور رانـجه ښکارېده
نــه خويې په شونډوتوراو سره ښکارېده

نه خويې پـه مخ کې څه سُـرخي غـوندي وه
نه خويې په زړه کې څه خـوښي غـوندي وه

نه يې په مړونــد کې،سره بنګړي شرنګېدل
نــه خـويې سينه بـانـدي ګـوګــري شرنګېدل

شــونـــډويــې نــيــولــې وې دويـنـوکـتــرې
سپين سپيڅلي،مخ يــې بهـېــدلې خـولــې

لــــه ملا هـــم چړي څـخـه يــې مـخ مخ پټاوو
خـــويـوه يـوه ســړي تــــه يــې پـلــوښــوراوو

مــاويـل دابــه حـجـابـه سـوالګـره نـجــلۍ
څــومــره ده چــلــبازه جـــادوګــره نـجــلۍ

بې غيــرته پــلار يې را ايــستــلي نـجلـۍ
لــويــه لار کې ،ســوال تــه در ولــي نجلۍ
******
يـارانــوپه زړه کـې مـي، غوصه پيدا شـوه
پښـــتني غيرت نــه مــي،ګيلـه پيـــداشـوه

اورمـي پـه زړه بـل شــوښـه نـيـږدې ورغـلم
څنګ تـه لکه تـنـدرستــــرګې سرې ورغــلـم

پـه بوڅوشونـــډو،ښـــه ورتـــه وغـــورېــدم
بــنـدوسـپـوږمـوکـې،هــــم ورتــه وبـوڼـېدم

مـړه مړه يې،دستـرګـو لــه کونـجــو را کتل
کــاږ ه کــاږ ه يــې،هــم لــه غــمــو راکـتـل

ماوېـــل اې سـوالګــرې نجلۍ څه شويدي؟
ولـي دي پـه ځــان،هـم دي پـه زړه شـويدي؟
******
وېـل يوڅووحشيان مې وو پـــه کـور راغـلي
زمــــوږ پـــــه کــــوڅــــه وو لــکــه اور را غــلي

زمـوږ خواروجونګړې تــه يـې اور واچـاوو
زمــاپــاکــې لـمنـي تـــه يـــې نـــور وا چـــاوو

زمـــا دپــوړونــي يــې پــاولــي وشـکـــول
زمــالــه سينې يـې،سـره ګوګري وشکول

شــــو دانـــه دانـــه مـې دســروزروامـېـل
وشـــلــېـدل دنـــجــنــولـــــروبـــــروامـېـل

زماد اوربــل سپينه روپـۍ مـــاتــه شوه
زمادزړګـي دخـيال مـاڼـۍ مـــاتــه شوه

وېل نـــه ســـړېـــږي دا د اورونـــوتـــوفــان؟
نورلا ګــرمـــيـږي دا دجـنګـونـــوتـــوفان

د ا زمـــا د وګـــــړو،دســـرو ويـنـوتوفان
مستــېـږي پســي دادعمـرونــوتــوفان

د دې بـڼ تـــازه ښکلـي ګلان ســوځيږي
زمــادنـيکــه نــام اونـښـان ســــوځـيږي

ځـــوانــــه تـسلي مــې دغــمـونــــو راکـړه
امـيـد دسـپـرلـي دســرو ګلــونــــو را کـړه
******
ورته هک حيران يـې دغه سوال ته شومه
ډېرخپه پـرېـشان يـې دغه حـال تــه شومه

وشــرمېــدم پـورتـه مـــي آسمان تــه کتل
وژړېــدم لانـــدي مــي ګــرېــــوان تــه کتل

مــاوېــل زمــالـيـلا ځـــورېـــدلـې نـجــلۍ
مـاوېـل اې زمـاښکلاسـوالګـرې نـجـلۍ

کـاشکي دومره خـواره مي ليدلي نه وای
کـا شـکي بې غمخواره مي ليدلي نه وای
*****
ښـه راتــه غــوږشــه اې غـمـجنې نـجــلۍ
دمـيـونـد لورې،مـلالې،زړورې نـجـلۍ

پـــه غـمـو،رنــځــودي څـــو خـبـرې کـوم
هم پـيـنـه کالــودي څــــوسـنــدرې کـوم

د هريوه خاين کــه جـــنــازه پــورتـــه شــوه
په خيبـرشمشادکه بـيـا جـنـډه پــورته شـوه

بياټــولو قو مونو کـې وروري پيـــدا شي
پاړسواو پښتو تــرمنځ دوستي پيـداشي

دجــهادپـه نــام نــــوره جــګــړه ختمـه شــي
دالحــاد پــه نام بيا دسيسه ختمـــه شــي

شپــو کې دخــوارانــو لـوټېــــدل ختم شـي
پــه ورځ ادارو کــې چــــورېــدل ختـم شـي

داتوري غولونکې خولې که ماتي شوې
که ورور ته هم دورور دسيسې ماتي شوې

دزړو رګـــوکـې بــــه مـحــبــت پـيـــدا شـي
دژونــد خيالــو کـــې بـه غيرت پيــداشي

ټينګـه به پــه مينه ورورولي جـــوړه شي
نجلۍ زمابه له تاسره يـــاري جـــوړه شي
******
نــوبيا بـه دي حال پـــه تـــرانــو کــې وايـم
هــم بـه دي حــال نـثـر يا شـعـروکې وايـم

خودبـه دي پـه بزم،هم سـرودو کــې وايــم
خود به دي رڼــــا ،په تـوروشپو کې وايـم

هــم پــه تــالابـڼ بــه پــسرلــی پيــداشي
بياستا دبـاهـو بـه ورک غمی پيـدا شي
******
هـــم درتــه حالــونـــه بــــه دزړه وليـکــم
نور بـــه درتــه نـــوي هــم زاړه وليــکم

ستــا دغلــوستــرګــوانــدېـښنـوته سلام
ستاد مي داو ښکو،الماس غموته سلام

ستاپه تړموتړمواوښکومي قسم دی
ستاپه چنګوچنګوزلفومي قسم دي

زمـا اوښکې بـه ګــرېـوان ته مرکه شي
زمـا سـربـه،ستا پښوتـه په سجده شي

لـه تـــا وګـرزم،ســتـا پــوروړی يمه
زه دهــغـوی، دلاســــه نيمکړی يمه

کابل

دکــوڅـې خــروړی آزاد ښـــه وي
خــــو،نـــه بــبــرتــړلــی پـــه پــښــو
لــه نوره، ځيني تښتي خـفـــاشـان
وايي،وايـي، يـولــه نـسلـه دزمــرو
تـل بــه يــې ژونـدون دغـلامـي وي
سـوټـي چي يې خـوړلـي پـه مـغـزو
که څـوک غواړي چې پـاچاشي دلته
تـنهـابــه وي ګــوروان،دشـلـوخـرو
لارورکــه،تيـاروپسي تيـارې دي
نيم ســتـرګـی پـــاچــا وي دړنـــدو
ژوي جـګـړې کـړي، يـوکيـږي ســره
مـــوږ يــــو،بـــلا وهــلـي پـــه ســـرو
خلک ډېردي خدايه نوريې ډېرکړې
خــواري ده پــه وطـــن کـې دســـړو
ورســــره مــل چــې لــــه ازلـــــه وي
يــــو بــل بـــه ســـره وژنــي پـــه چــړو
داغلي پــرهــارونــه بـه جــو ړ نـه شي
وهــلـــي پــه کــعــبـــه کـــې قــرآنـــو
دکـوم ساقي بـه،لاس نيوی کــومه
ځيني تښتم چې پروت وي په سجدو
وږي ،روي سپي ،به خر ونه خوري
ســلامـه! بـــاور نــه لــــرم پـــه غــلـو

لنډۍ
دلوی اختر
ډالۍ
اختر په وخت دواورو راغی
زمــاديـــاردکلي لاري بنــدي دينـه
اختره څنګه به خوشال شم
چې مي په زړه پراته دلۍ دلۍ غمونه
اختره څنګه به خوشال شم
زه داغيار دلاسه اورکې ژوندکومه
که اخترراشي يارمي نه وي
له خنداډکه خوله به چاله ورکومه
یاره دخدای لپاره راشه
په نازک زړه مي غموځالي کړي دينه
ګرانې اختردي مبارک شه
سپينه خولګۍ مبارکي راکړه مينه
زما له ياره ګېله کېږي
د لــــوی اختر مبارکي نـــه را کوينه
خدای دي نصيب راسره وکړه
چې مي دعمرسودا لـنـډه شي مينه
دپېغلتوب اخترمي تېرشو
دسپين سري په اختر اوښکي تويومه
دمسافـربـه څـه اخـتـروي
چې دبېلتون لېونوسپوخوړلی وينه
سبا په ټول کلي اختر دی
مادجانان په وينونن سره کړه لاسونه

ځـيني لېوني دي ،څوک درنـې جــفـا وهلـي
ځـينـي ړانــده پـه ستـرګـو، زړې بـلا وهــلي
سل آفتـه بــار چـي يـې پـه شا لکه دخـرو وي
هـغـه وګــړ ي، چـي پـه ســرو دي مــلا وهـلي
خــره وي اچــو لــی،بـيـادَمـګـري لــره زغــلـي
مرګ ته خوشالي کـړي،القاعدې فتوا وهلي
مـلا ورته پــه غــاړه کــې رســۍ وي اچــولـي
رغــړې لکه سپي، دنـــاپـوهـۍ ګُــنـا وهــلـي
دادخـدای(ج) ورکړي حـق نـه بـې خـبـره خـلـک
دي پــه تېـښـته له خـنـدا،سلګـو ژړا وهـلـي
رهـبـران دي،کوډګران دي واړه مـلايـان دي
دوزخ تــه انـتظـاردي،آه، واويــلا وهــلـي

په قــبـــر دبـــابـــا چي مي بـمـونــه الــوزي
اکبر عـرشِ عظيم ته يې شـعــرونــه الـوزي

مـا ويل دسـروګلـونـو بــه غـونچې جوړوم
خــوبـونــو ســره ګــډ مي امـيـدونــه الـوزي

دبــلبــلا نـــوجــنــازې لــــه بــاغـــه ووتــې
په بـرخـه یـې دوزخ،تـرې جنتونه الوزي

هم له غرو دکوهي قاف دي شيطانان راغلي
د اور پـــه ســرو لـمــبـوکي قرآنــونــه الوزي

لاتـرڅــوبـه شيطانان زموږ په کلي کي وي
شـالــونــه سـره منګي هم ګـودرونه الـوزي

سپـرلـيـه دغــه خـــوار کلي تـــه مـــه راځـــه!
زمـــوږ دغـه بـيـمـار کلـي تــه مـــــه راځـــه!

ورور ورور ته لېوه غوندي غاښونه چيچي
غـوښي يې خــوري هـم يې هـــډونـه چيچي

راغـلــي غـــرونــــه،پــه کلــي کاڼــي کاڼــي
ســره ګلـونــه ،دغـاټـول شول پـاڼـي پـاڼــي

زمـــوږ دکلـي هــغـه تــنـګي تــنګي کــوڅــې
ا‌‌َوړي را اَوړي، پـــه کــې دويــنـــو څــپــې

کلــی مي ټـــول شـو،کـنـډوالــې کـنـډوالې
پــــه کـي بــهـيـږ ي دويـــنـو ويـــنــو ويــالې

دلــتــه کنډوالــوکي نن پيــريان اوسېــږي
دنـګــو بــــرجـــوکــې شـيـطــانان اوسېــږي

نـــوي نـــوي نـــه شـتـه، لاکـيـسې دي زړې
دخـونـخــور زاړه جـلاد،لاسـرې دي چــړې

تـپـو هـم کــوڅــو کـې شـهيدان پــراتـه دي
لاپــه چـيـغـوچـيغـو يې بچـيان پــراتـه دي

ســـړي زمــــوږ لــــه کلــي کـــوچـــېـــدلـــي دي
څوک ورک دي څوک تر خاورو لاندي شوي دي



اسـمـانــونــه دي پـه خـشــم لا خــشميـږي
تـــاړاکـــونــه هــم تـــېـرشـــوي لا تـېـريــږي

زړه دي نــه ســوځي پـه حـال زمــوږ دکلي؟
لـېـونــي غــوايــان دي څــو ځــلــه راغـلي

لا ارواوي پـــه کــميــن کــي دي نــاولـي
څــو يـې ښکاري څــويـې پټي دي ساتلي

پـــه دې کلـي د دوزخ لــمــبــې بـــلــېـږي
لــړمان دي لوی ماران دي ترې تاوېږي

وران دي ګــــودرونــه،دکلـي چـينې وچي
منګي ټوټې ټوټې،کودوړي يې سکروټي

يوڅو سپين سري،زوی مړي،ميندي دلته
لا هــم لــټـــــوي ، ژوري کــــنـــدي دلــتــه

د ا شــنـه ښکلي بـاغــونـه سـوځېدلي دي
شنه طوطيان په سولګو ځيني وتلي دي

ګـوره !کـه راځـې زمــوږ پـه کلي بــانـدي
وزر غـــوړوه! زمــا پــه څــلــي بــانـــدي

زمــوږ له ارمانـونـو سـره يو ځای راځـه !
د سـولې شعارونوسـره يوځای راځــه!۱۳

ته او خدای! دجنګونو لمن ټـوله کړه!
پـــه خـوارو د ظــلـمـونــو لـمن ټـوله کړه!



راځـه! اخـتـر شـه زمـوږ پـه کلي بـانـدي
راشه! بختـورشـه زمـوږ پـه کلي بـاندي

درتــه وايــمـه! سـلام سـلام ســـپـرلـيـه
راوړه لــه خـنـدا ســره ډک جــام سپرليه

عبدالسلام اندړ ۱۳۸۷/۱۲/۳۰ Malmö

زموږ دميندو، د پلــرو غوښي
زمـــا دوروڼــو،مـېــړنـو غوښي
دافــغــانــانـــو دهـــډو غــوښي
اوس توپـونـو طيارو وخـوړې
نن بــبــر لــغـړو سپــو وخــوړې
***
شــهــيـدان مــو لــه قــبــرو ووتــل
عــــزتــــونـــه لــــه کـــورو ووتــل
غيــرتـــونــــه لــه شـمــلو وو تــل
څنګه نن خپـلي،دپـردو غـوښي
اوس تـوپـونــو طيارو وخــوړې
نن بــبـــر لــغـړ وســپـو وخـوړې
***
القاعده امريکا يــان يې شـيـنـدي
دلته شيخ او اِمـامـان يـې شـينـدي
عــربــان او طــالـبـان یـې شـــينـدي
د تـاجــکانــــو پـښـتـنـو غــــوښــي
اوس تـوپــونـو طيارو وخـــــوړې
نـن بــبــرلــغــړ و سـپــو وخــــوړې
***
زمـوږ ويـنـي عامــريـانــو تـوي کـړي
څه چنګېـزڅــه انګرېـزانـو توي کړې
يـودبـل هـم افـغـانــانــو تــوي کړې
دمــاشـــو مــانــو اوزلـمـــو غــوښي
اوس تــوپــونــو طـيـارو وخــوړې
نن بــبـــرلـــغــــړ و سـپــو وخـــوړې
***
دلته سرې ويني روسـانــو توي کړې
مـجـاهــدو پـنـجـابـيـانــو تـوي کړې
مـلـېشې او تـسليميـانـو تـوي کـړې
دمــاشـــــومــانــــــو او زړو غـــوښـي
نن تـــــوپــــونــو طـيـارو وخـــوړې
نن لــغـــړ بــــبــــرو ســپــو وخــــوړې

زموږدکلي د کوڅو،د ابليس په شان څوسپيان دي
څــود بـل کلـي راغـلـي ، نـــور دخـپل کلي تـازيان دي

توري يې خـولې تېره غاښونــه، زموږدکلي سپي دي
چې ځـړېــدلې يـې نـسـونــه، غـوږونـه یـې لــنـډي دي
کوي په کلي کي جنګونه،که پلار که يې کـونګري دي
غوړوهـډوکو را ټـول شوي،غټ غټ که يې کمکي دي
مستي کـړي په کـوڅــو کي،ډېـر وژلي يې چرګان دي
څــود بــل کلـي راغلي ، نــور دخـپل کلي تــازيان دي

دکلي سپي چي غاپي،سره اورونـه يې له خولو وزي
وچ دي که لانـده سوځـي،تور دودونـه له کـوڅـو وزي
پـه ټـول کـلـي وحشت دی،امــيـدونــه يـې لـه زړو وزي
د کلــي لـــه کــو ګَـلـــه، ويــنـي ويــنـي پـــه لــښتو وزي
لـــه ګـيـدړو څـــه وېـــرېـــږي، دچـــرګــوړو قــاتـــلان دي
څــود بــل کلــي راغـلـي ، نـــور دخـپل کلي تــازيان دي

لا ساړه يـې نـه دی زړونـه،وينـي وينـي ګـرمـې چښي
لايـې ډک نــه دي نـسونـه ، وينـي وينـي يخـې څټــي
لا يـې کلی پـه ټېکه دی،غوښي غوښي نرمې شکوي
لا يـې پڅ نـه دي غاښونه،غوښي غوښي وچې چيچي
ړانده کاڼـه پـرې ښه دي، د دغوسپو چې مـُريدان دي
څــود بـل کلـي راغـلـي ، نـور دخـپل کلي تـازيان دي

حيران يم دغو سپوته،دا سپي نه دي،جادوګرښکاري
پـه سترګـو بـاور نــشته،سم سړي لکه زرګر ښکاري
ځانونه چې سينګارکړي،په خدای لکه افسر ښکاري
رنګـونـه خـپل بـدل کـړي ، په رښتيالکه ډاکتر ښکاري
ډېـر خلک يـې چيچلي،سـپي بـه نـه وي داماران دي
څــود بـل کلـي راغـلـي ، نــور دخـپل کلي تــازيان دي

زمـوږ دبچـيـانـويـې کـتاب،ټـول مکتبـونـه وران کړل
زموږه د مست څپانده سينديې، ټول موجونه وران کړل
په کلي يې تياره کړه،پرې جوړ يې،ټول بندونه وران کړل
ډک لـه ســرو ګلـو نو يې،زموږ واړه بــڼــونـــه وران کـړل
ډلـي، ډلـي پـه هـرلـور ي ،دوی پــراتـه لکـه لـېـوان دي
څــود بــل کلــي راغــلــي ، نـــور دخـپل کلي تــازيان دي

زمـــوږ ه دکلــي يــې جـــونـګـړې اوکـورونــه وران کړل
زمــوږه دمـينـي داظـــهــار يـې مـحـــلـــونــه وران کړل
زمــوږه دمـينـي دخـيـرات يـې کچکـولــونه وران کړل
يـو جـــام يې دســاقـي، زمايـې ټول خومونه وران کړل
هـا زمــوږ دکلـي سپــي ،بــيـادسـاقيانــو جــلادان دي
څــود بـل کلـي راغـلـي ، نـور دخـپـل کلي تازيان دي

نـامـــدارنـامـــدار سـړی يـې،زمـوږ د کلي دی داړلـی
ورتــه دومـــره يې غـپلـي ،چې يـې له کلي دی شـړلـی
لــوی سپـی زمـوږ د کلـــي،خـپـل بــادار دی نـــازولـی
قسمــت کـي دغـه حــال ، زمــوږ دکلــي رســېــدلی
کــوم چې سرونـه بې مغزودي ،هـغه يـې غـلامان دي
څــود بـل کلـي راغـلـي ،نــو ردخـپل کلي تـازيان دي

داسپين سترګي سپي دي،زموږ دکلي واکداري غواړي
بې شرمه يې کونګري دي،اوس دټول کلي خاني غواړي
سترګې يې سـرې کړي،زموږ په باغ کې باغواني غواړي
دپلار کور يـې راخراب کــړ، لا نـــوره يــې ورانـي غـواړي
جــوړه مسته يـې مـېـلــه ده،ډېرپه کلـي کي وحـشيـان دي
څــود بــل کلــي راغــلـي ، نـــور دخـپـل کلي تــازيــان دي

يــوڅـو يــې ازادګـــرزي ، ډېـريـې پـه غـاړودي تـړلي
زمــوږ دبـڼ ښــکلـي ګلـونه يـې، پــه زهـرو دي لـړلـي
پــــه ژړا وو انـګـــولا وو، بـــلـــبـــلان يــې دي شــــړلـي
وې بـاغـونـه ټـول تـالاشـول، له ريښـويـې دي خـوړلي
اې بلرنګه داسپي نه دي!،ملامت يې سګبازان دي
څــود بـل کلـي راغلي ، نـور دخـپـل کلي تـازيان دي

ولاړدي دافـغـان اصيل بچــيـان کانــديـدان
نـومـونـه يې دي،لوړ په ټول جهان کانديدان
لـه هـــر قــدمــه بــه يـې سـل ځــلــه ځــارېــږ م
بيا که راژونـدی کړ ي،فخر افغان کانديدان
ځـينـي د روس يـادانګــريـز پښوکـې رغـړي
هـم شــتــه دغــلامـانــو غــلامـان کانــديـدان
د نــوشيروان دعـدل چـيغه يـې په خـولـه کې
د لـمـر په څېر روښـانه غــاصـبـان کانــديـدان
حـوضـونـه يـې لــه ویـنـو دخـوارانـو ډک کـړل
بـېــغـمـه پکـې لامـبـي قـــاتـــلان کانــديــدان
دلـتـه مـيـونــدهلته خـيـبـر باندي ناورين دی
راکـېـټ سـره راغـلـي طالـبـان کانــديــدان
څپـې دهلمنـد سـرې شوې، آمو طـغيان کوي
پـه پټــو ستــرګــوګــرزي مـلايـان کانـديـدان
پامير په کوچ، زلزله ده په سپين غره بانـدي
په مست آتڼ ورګډ دي مـزدوران کانديدان
يـو يــو جـنـت ته ، دا نـور ټول دوزخ ته لېږي
د الــهـام ،استخــارې وارثــان کانــديـــدان
زما جـنـتـي خـاوره يـې دوزخ کــړه خوارتــه
قسمت چې راته وېشي دا شېخان کانديدان
داځــيـنـي نــه پـــه خـپـلـه نــه دبــل پــه ويــنـــا
نـه پوهيږي،په خدای دي،لېونيان کانـدیدان
پـه ژبـه ګـونګ،سترګـې ړنــدې،لکـه لـټکـه
څـه غــواړي؟څـه کـوي؟بېـسوادان کانديدان
بـلـرنګـه!کـورکــوڅــه دي لــه چـپـاوه ساتــه
تـيار دي غـنيمـت تــه ،لوټماران کانـديـدان
په خدای په ويښه خوب کې لوی خطر وينمه
خيرکړې،خير!چي راغلي بدماشان کانديدان
وطــن کــي دسـيسـې دي تـوري تـوري ډېــري
مستي کړي په ډالـرو عـشـقبـازان کانـديــدان
لا تــېـره نــــه وي يـــوه غــمــيــزه، بـــلـــه راوړي
دويــنـــو بــهــولـــو ،جـــلادان کانـــديـــدان
عبدالسلام اندړ
۲۰۰۹/۷/۲۲
Danmark - Fredericia

د خدای(ج) بښلي او وياړلي شهيد داکترصاحب نجيب الله د ملي روغي جوړي دتيوري نړيوال مبتکر د شهادت د دیارلسم تلين په ياد اوغم کې

عبدالسلام اندړ

بيامي سترګوکي ولاړي پيره داري اوښکې
ځي ګـرېـوان ته ننواتـي ګنهکاري اوښکې

روح دي رالـېـږه داوښکو جـنـازې تېـرېـږي
تړ مې تړمې سپني سپني اوهم سر ې تېرېږي
ستــالــه کلـي ښـاره اولــه کــوڅـې تـېـرېــږي
د چــادلاســـه زماشـهيــدي خــواري اوښکي
ځي ګـرېــوان ته نـنواتـي ګـنهکاري اوښکي

کلــه ميـــنه محبت،يااميــد ونـــــه پا لـــــي
له فراق سره په جنګ پردېسه زړونه پالـي
دشـهـيـد د ارمـانـو مـړاوې ګلـونـــه پـالـي
بهېږي ستاپــه يـاد،رڼې آبشاري او ښکې
ځي ګـرېـوان ته ننواتي ګنهکاري اوښکې

ستادسـولې ارمانو پوره کېدوپه تمـــــــه
ستا مـزار ته په تلو اردرسېد و په تمــــــه
ستادجوړې په آسمان دځلېدو په تمـــــــه
شوې څپې لکه دبحرښې شانداري اوښکې
ځـي ګرېـــوان تــه ننواتي ګنهکاري اوښکې

دغــمــو نــوتـسـلـي پــه بـهـېـدوکــي کـوي
خپل جانان ته انتظار په رغړېـدو کې کوي
غم دی،غم تــربڼولانـدي څڅېد وکي کـو ي
کلـه ښکاره کلـه پټي شــرمساري او ښـکې
ځـي ګرېـوان تـه ننــواتي ګنهکاري اوښکې

چي پټي پټي ترلېمو لانـددي له شـرمه سي
بيا بـه ښکاره پـه آننګو بانـدي لـه ننګه سي
کـه ماتـي مـاتـې لــه بــڼــوسـره د بــز مـه سي
دشهيدجانان په غم کې وفاداري اوښکې
ځي ګــرېـــوان ته نـنـواتي ګنهکاري اوښکې

تـرسنګساره باړخوګا نوتـــه موجونه وهي
پـه تـلـوار ددارحـلقـې تـه بـه ټــوپــونه وهي
پــه قــبــــرودشـهـيــدانــوطـــوافـــو نـه و هي
په ځوانۍ کي ځوانيمرګې دي سنګساري اوښکې
ځـي ګـرېـوان ته نـنـواتي ګنهکاري اوښکې

شهيدداغونه،په زړو کې ولــو لې راو لــي
دجــلاد،قـاتـل پـه کــوربــه زلــزلــې راو لـــي
نــورې نـورې پـه قـهـرڅـپـې څـپـې راو لـــي
په شلېدلوګرېوانوکې ځي سالاري او ښکې
ځي ګـرېـوان تـه نـنـواتي ګنهکاري اوښکې

هـم بـه بـې رحـمــه تـــوفـانــونـــه جــوړکـــړي
هم بـه يـوځاي شي سره رودونـــه جو ړکــړي
خامخابه ستا قاتل ته دوذخونــــه جوړکـړي
په قهرچې خشميږي دي حــقــداري اوښکي
ځـي ګرېـوان تـه نـنـواتي ګنهکاري اوښکي

بيابه لوېدلي هغه ټيټي شملې پورته کړي
له زړوڅه به دميني ميني ګيلې پورته کړي
د شريرله مخه، به توري پرد ې پو رته کــړي
لاسو لګوکې دي يتيمي تو به ګاري اوښکې
ځـي ګـرېـوان ته نـنـواتي ګنهکاري اوښکې

که داوښکو فوارې له ګرېوانوپورته شو ې
درشوتـــو جـنازې لـــه اداروپـــورتــه شـوې
تعصوبونومعامېلې که له قومو پورته شوې
نوبه بياجنت تـه درومي کامګاري او ښـکې
ځـي ګـرېـوان تـه نـنـواتـي ګنهکاري اوښکې



شهيده!دار ته،دګلوسرې غونچې دروړمه
ستاشهيدشهيد مزار تـه به جنډې دروړمه
ولي در بـارتـه د ي رڼــابـلي ډېــو ې دروړمه
په شهيدشهيدګرېوان کې ناقراري اوښکې
ځـي ګـرېـوان تـه نـنـواتي ګنهکاري اوښکې

که د کلي په کوڅوکې خوشالي جوړه شــي
که موبياپه مېنه مېنه ورور ولي جو ړه شـي
دنيمګړي ژوندنبضوکې به ځواني جو ړه شي
د دوزخ لـه عـذابـونـو دي بېــزاري اوښــکـې
ځي ګـرېـوان ته نـنـواتي ګــنهکاري اوښکې



سـردي راپـورتـه کـړه ستـرګـي دي وغـړوه
دغـه داوښکو جـنازې خـو لېــږڅـه وځنــډوه
دخپل رحمت پـه اوږويـې لېږڅـه وځنګـو ه
ډېري ډېري ځورېـدلي بې غمخواري اوښکې
ځي ګرېـوان تـه نـنواتـي ګنهکاري اوښکې

لويه خـدايـه تـوفـان او که زمان يې تـو يـوي
يــودبــل مسلـمين اومـسلـمـان يـې تـويـوي
پردي ملامت نه دي خپل افغان يې تـو يـوي
سپيني مـرغـلــري زرني زرنيګاری اوښکې
ځـي ګـرېـوان ته ننواتي ګنهکاري اوښکې



دلته ستا د ارمـانـو،هــلته مي ديـار او ښکــې
پـورتـه ځړېــدلي بـڼـوکـې مـي پـه دار اوښکې
نن له دردوسره مي يـو ځـای د دلـدار اوښکې
مستي مستي د ي ځنګېږي ښې خماري اوښکې
ځي ګـــرېـــوان تـــه نــنـواتـي ګنهکاري اوښکې
عبدالسلام اندړ

زمــا پــه دېــره کـې تـنــور ګــرم وو لا ګــرم شــو
ديارپه کـوڅـه کـې ژونـدون شـرم وو لاشـرم شـو
لاوچې نه دي ويني ځيني څاڅکي څاڅکي څاڅي
دې تـېـره خـنـجـرتــه ورمـېـږ نــرم وو لانــرم شـو
2009-09-03
عبدالسلا اندړ

حـيلـه ګـر او جـادوګـر انـتـخـابـات وو
د بې ښـکـر او ښکـرور انـتـخـابـات وو
د کورو په دېـوالو،جنګ او جګړې وې
د عـکسـونو د پـوستـر انـتـخـابـات وو
نن يـارۍ يـار ۍ کې لـوبـه ورانه شوله
په رښتيا ستينګر ستينګر انتخابات وو
د چور لښکرې ، په ټول وطن دي خورې
د کــمــزور او زورور انـتــخــابــات وو
آس لـه خـــرو ســـره تـــړلـی پـه غوبـل دی
د بې سـتـرګـو سـتـرګـور انـتخابـات وو
د چا يې ګوتي د شهادت کړې غوڅې
د لـــغــړ او تـــور بــبــر انــتـخـابـات وو
زمـاد ورور پــز ه غــوږونــه شول غــوڅ
د بـې غــوږ او غــوږور انـتـخـابـات وو
چـاته يـې نـغدي، چاته وعدې دچوکۍ
د کــــــلـــدارو،د ډالــر انــتـخــــبـات وو
هم سـپو هم مـېلـمنو ښـه سـره ومـروړل
ډېر بـدنامـه شــرم اور انـتـخـــابــات وو
پايلي پايلي نتېجې يـې ويني سرې دي
غم انګـېـزانـجــر بـنـجــر انــتـخـابـات وو
!مـيونـــده لامـبــو مـه وهــه په ويــنـو کې
غــرکـېـږې! دا دخـنـجـر انـتـخـابــات وو
بـلـرنـګــه!مـلا يان دي، مـلا يـان وژنـي
وروڼـو څـنګـه ستمګــر انـتخابـات وو
عبدالسلام اندړ

تـرڅو چې يوخـاين اورشوت خور ژوندی وي
د جـهل اوجـهالـت په نـيـلي سپور ژوندی وي
خـود،دويـنـو په ســيـلاب کـې بـه غــوټـې وهــو
تــرڅــو چې بــېـــرحمه حـرام خــور ژونـدی وي
مـــقـام اومـــنـــزلـت بــه غـــنـيمـت وي دلــتــــه
ترڅو چې يوچاپلوس دشيطان ورور ژوندی وي
اغــيــاره په اطـــمنــان دي خـپـل کارونـــه کــوه
تـر هــغـو چـې پـه ژبـه مي سـانـسـور ژوندی وي
پــه ږيـــــرو اوتــســبـو يـــې يــقــين نـــه لــــرمــه
تر څوچې،ددې تورټـوپک يې زور ژونـدی وي
چـې داتـور يـاغــي مـــاران تــرڅـو وده نـــه شـي
تـرهغو بـه،دا لـوی ابـليس ســرزور ژوندی وي
زمـــاد شــونـــډو خـــنـــداګانــي بــه پــه دار وي
تــرڅـــو ديـــتمــانــو شـــورمــاشور ژونـــدی وي
اوس پوه شوې؟چې فسـاد اورشوت نه ورکېږي
تـرڅـودانګرېــز غلام اوهم يې ورور ژوندی وي
نــومـيـنـه مـيـنـه بـه مـي تـل وي ځـــوانــيمـرګــه
تــرهـغوچې دزړه په سترګــو کــور ژونـدی وي
عبدالسلام اندړ
۱۳۸۸/۸/۱۴

چا چې ديموکرات ته سورکافر ويل

په فـخــردهــغـــه کافـــر نــــوکــرشــول

وې پــه رڼــو ستـرګـو بـه نــړۍ ګـورو

هـغوی له تـنـګـنظــرو تـنـګنظـر شول

وېـلـې مـيـنـه دکـوډو مـصـنـوعـي ويل

هـغـه دوښمن دکـوډو،جادوګــر شـول

دا دنــبـيـانـــو وارثــــــان مــــلايــــان

سپين سترګي دملي اوردو افسر شول

وېـلې دعــلــم زور اسمــان تـه خېــږي

جــاهـــلان دي، پر هرڅه زورور شـول

د کــلــي لـــه زاړه جــومــاتــه تــښـتـي

شيخان دي کليسا کې منجـور شول

وې دخــېــټــــورو بـــه عــلاج کــــوو

کارچې پيل شو بې خېټوخېټور شول

وې چــاره دږيــــرو بـــه نـــيـــي کـــوي

هم نـيـي هــم بـې ږيـــرو ږيـــرور شــول

وې دړنــدو په دې تــيــاره بــــا زارکې

ړانــده لــه سترګــورو،سترګـور شول

نـه فــريـاد اوري، نـه زخـمـونـه ويـنـي

غــوږور وو،لا نـــورهـم غـوږور شـول

د دې وطـــن د بخــت کاسـه چـپـــه ده

غــلــه اوقــاتــلان يــې ګــورنــرشــول

دعــدل دوکان دې بــاز ارکـې نـه شته

زموږ قاضيان دوينو سودا ګـر شول

دا څـه ډول بـلـــرنـګـه افــغـانـان دي

وروڼه دي ټول،له وروڼو مرور شول

عبدالسلام اندړ

1384ل ل

څوک چې دې وطن کې،وزيران او حاکمان شي

ښه سړي وي،وروسته له قدرته،بيا لېوان شي

ورتــه نورخـلک د طن مو،غـلامـان ښـکـاري

په خـروسپاره،ورتـه ځـانـونه،باداران ښکـاري

کـه کوم مشردلته،دخوارانوخدمـتګارشي

سم دمــلا دکــفــردسـيسـو کـې ګــرفـتــارشي

لاجګړې دي دلته،څوک سپي څوک غويي جنګوي

مـلايـان لکـه دسـپـوغـونـدي ســړي جــنګـوي

دلـته پـاچـــاهـي هــم مـلا او طــالـبـانــو وکــړه

ملحد،مجـاهــدهـم غـلام دپنجابيانـو وکـړه

داسي لېوني وو،خپل،نـه يې پـردي پېـژندل

دخوارانوبچي،نه يې خپـل کـونګري پېـژندل

خلک يې وچيچل،لايوبل ته خولې اچوي

زهـري غـاښـونــه،ګل تـه لکه چـړې اچوي

لا پــراتــه دي،دلــتـه يـې کـډه اړلــي ده

،په خــزانـه يـې زموږ،خـېـټــه اچـولي ده

موږملامت نه يو،چوکۍ يې جادوګره ده

دا دپـــېــړ يــو،دســــدۍ زَړه ســنـــدره ده

عبدالسلام اندړ

خاطره
ګڼه ګـــــو ڼــه غلې غلې ګـــو نګسې جوړ ي وې
هلته په قرارګا ه کې بيا مستي مېلې جوړ ي وې
مـــــــو ږ نــا خبر ه پټي پټې مـــعا مېلې جوړي وې
خــــــو لـې و ې پټي د سترګو ا يشار ې جو ړوې

لو يه قـــــــرارګا ه کـــې هـــم پيـر ه و ه پټه پټه
تـل پـــه تېــرېـــــــــدوکې هم ګــز مه و ه پټه پټه
خـــلـــکــو اولـــسو کـــــې اوآز ه و ه پټـــــه پــټـــه
خــــو لــه هم ګــــو يا پــــه کلــېمــه و ه پــټــه پـټــه

و ې امـــيـــرا ن جــــهـــاد ي قــــومــندانا ن راغلي
پـــروتـــــوکــو ل تـــه د ليکلو مــيــرزا يا ن راغلي
يوســر مشـاو ر نــور هـم ډ ېر ډېر رو ســـا ن راغلي
د مــــقـا ماتــــــــو جــنــرالا ن امــر يکا يــا ن راغلي

لـــه پــيـسو بـــه کڅــوړ ي اوتــــوبــــــرې ډکېدې
لــــه ســــلاح اومـــهـــمــاتـــوطيـــــارې ډکېدې
لـــه سرومــيـوجګې جګې سرې بيالې ډکېدې
غمجنوزړوکـــې دصــبــر پيـــما نــې ډکېدې



هلته ښې دخوند نــغمې مستي ګــډاوي بـه وې
دشهيــــــدانـــوپــه کوروکې انګولاوې بـــــه وې
وينــي وينــي بهېدې جـــګې غـــوغـاوي بـــه و ې
دعسکــراومــــجـــاهـــددســـرســوداوي بــه وې

ميخـانـو کې بــه خومونــه هم پيا لې ما تېدې
عبادتـــونـــه لمونځونه روژې روژې مـــــاتېدې
دســروشونډو پــــه لېدوګيلې ګېلې مـــــاتېدې
د ميـــو پــــه نېشــوکـــې تــو بې تــــوبې ماتېدې

چـاهم پــلونـــه مکتبــونـه جـوما تـــونــه ورانول
نوريې کــــورونــــه فصلونــه کارېزونه ورانول
دتــــوراوربـــل يې ښکلي نازک ولـــونه ورانول
ســــاقــــي هـــــم دا زاړه زاړه خـــومونه ورانول

اوږدوتوروبـرېتؤکې شونډي خولې وې پټي
تـــر ږيـــــرواوږدولا نـــدي دسيسې وې پټي
دځـــټ اوږدووېــښتانــــــوکـــــې اوږې وې پټي
دســــلام دپـردېـس زړه ګـېـلې ګېلې وې پټــي
۱۹۸۴ مسکو
ټـــــولـــه نړۍ کــــــــې عـــجيـــبه تماشه جوړه وه
دوطــــن دورانــــېــــدلـــــــودســـيســـه جــوړه وه
اسلام ووپــــه خـــطرکې لويه هنګامه جوړه وه
دبــــــا سيـــوا دودوژلـــو ښـــه پـــلمه جــــوړوه

غريب اوهم يې مجبوره انسانـــان خرڅول
شهيدشهيدسربازنوريې غازيا ن خرڅول
چا ګران افغانستا ن ټو ل افغا نا ن خرڅو ل
ښه ســوداګري و ه هم يې مرغا ن خرڅـول

نن يې ګوره نورې نورې دسېسې جوړوي
ښکلې ښکلې دجنت غوندې بنګلې جو ړوي
خـــپلــوخلکوتــــه دوذخ دا ورلمبې جو ړوي
لوی کورکې زموږ،وړې وړې کوټې جوړوي
2007-2-10

که ورک نـه شي لــه وطـنه عــربـي غلامان
که تيت اوپرک نه شي پردي پردي غلامان
داســلام اومسلمان دبـدبخـتـيو عـامــل
که ورڼـه نـه شي شعيه هــغه سُني غلامان
مـاړه شـول پـه ډالـرو،لا تــږي زمـوږ دوينو
دايوڅو رسـۍ پــه غـاړه انګـريزي غلامان
خپـل رنګونـه چې په بېـړه بـدلوي بلـرنګه
پرون سره وو،نن تورشوي قراردادي غلامان
غـرق کـېـږي به دويـنـوپه تـوپـان کـې دشهيد
کله خــوران،جــلادان،هــاتنظيمي غـلامان
چې يې بل کړی اور،خـامخابه پکې سوځي
هــادکلـــدارو،يــورو هــاډالــري غـــلامـان
دا داور لمـبـې بـه تــرمـــريخـه پــوري رسـي
که مات نه کړي ځنځيرونه ايراني غلامان
افغان،يتمان به لا په ژونددوزخ کې سوځي
څوژوندي وي معاش خوره پنجابي غلامان
عبدالسلام اندړ
۲۰۰۹/۱۲/۱۲

لوستل شوی 15766 ځله Last modified on جمعه, 30 سرطان 1396 21:08

خپل نظر وليکئ

ټولې کړکۍ چې د ستوري (*)نښه لري ډکول يې ضروري دي