د اسوېلو تر سیوري لاندې

د اسوېلو تر سیوري لاندې

 

ږدم دې سترگې د ښکالو تر سیوري لاندې

چې راشنې شي ستا د پښو تر سیوري لاندې

پرې چې شپه وروڼومه تر سهاره

ستا د سترگو د ډيوو تر سيوري لاندې

لمر مزدک ته د ښکلا دې لارې نغاړم

ستا د مخ د سرو لمبو تر سیوري لاندې

رسېدلی د خپل برم تر لوړو ستونځو

ستا د مينې د وزرو سیوري لاندې

پرېږده ما د بېلتانه غرمو وهلی

واخلم ساه دې د بڼو تر سیوري لاندې

ناوکۍ مې د چمن شوې ترمې ترمې

د زموللو سرو باغچو تر سیوري لاندې

رڼا ورځ مې توره شپه د ښار پر سترگو

د هیندارو د خولو تر سیوري لاندې

د تیارو له ځنگله ما پنا راوړې

د سپېدو د سپېدارو تر سیوري لاندې

زر پېرلی یو مريی لکه يوسف شوم

د مهال د قافلو تر سیوري لاندې

ما له خپله لاسه کړي پر ژوند لوبې

د دې خپلو ولولو تر سیوري لاندې

پر څه غرونو گړنگونو باندې سروم

د بېلارو لاروو تر سیوري لاندې

يو تالا والا برخليک د پر گنو يم

د ویجاړو بورجلو تر سیوري لاندې

که غمي مې له خول پرېوتل خو بيا هم

دی جهان يې د وړانگو تر سیوري لاندې

مه شه تته بله شمه د غزل مې،

د شېبو د اسوېلو تر سیوري لاندې!

م . زیار

لوستل شوی 49 ځله Last modified on جمعه, 20 عقرب 1401 22:36