غزل

غزل

میرویس نجیبي 

ما چې دې دزلفو بلا واخیسته
تا رانه د مینې سزا واخیسته
ما چې ستا دخولې نه ژړا واخیسته

تا رانه د عمر خندا واخیسته
که په حسن ته پوره یی دلربا
ما هم د ګلمینې غنأ واخیسته
ټوکی یی کولی خو ریښتیا شوله
خبره مې دخولې نه اشنا واخیسته
بس داد له یی پرې نښودم ملګرو
ما نه یی له ورایه رضأ واخیسته
چې تا درغیدو تکل دی کړی
ایله دې د میرویس نه دعأ واخیسته

لوستل شوی 141 ځله