د پردو غلا مان            ‏

د پردو غلا مان ‏

سید عبیدالله نادر

په خپل حالت باندي ژړل دي په کار

ســــــــــم د حالاتو سره تلل دي په کار

له خپل اړخـــــونو ، خبریدل دي په کار

خواږه وختونه، انتظــــــار کاږي زمونږ

خوند له وخــتونو ، اخیستل دي ، په کار

چي پس له دي شی ، دا وخــــتونه مهار

د غنیمت وخت ، رانیـــــول دي په کار

چي پایمـــــال د دیو ودَدَ، نورنه شـو  

له جـــــــــهالته ځان ، ایستل دي په کار

عمـــــرونه تیر شول په ، باطل فکرونو

د ذهنیت روښـــــــــــانول دي ، په کار

ترڅو به سـپړو ، دیو بل عیـــــــــــبونه

خپل آيينـــــي کي ، ځان کتل دي په کار

لو یي ګـــــــــذار کړو، د ذلت کندي ته

په خپل حالت باندی ، ژړل دي په کار

هر قدم مخي ته ، عبرت نښــــــــي دي

لږ په رڼو ستر ګو لـــــیدل دي ، په کار

له مـــــــــــــــکارئ ، ددي دنیا یو غافل

لدې غفلـــــــــــــــته ، راوتل دي په کار

چي په اسرارو باندی سر مو شي خلاص

په رموزاتو پو هیـــــــــــدل دي ، په کار

ددي ماحول صــــــــــلح و صفا ، دپاره

له درانه خوبه ویښـــــــــیدل دي، په کار

په لوړ احســــــاس، او په عالي فکرونو

واړه بچـــــــیان خپل ، روزل دي په کار

چی شي روښانه، د پوهنـــــــــــي مشعل

عزم و همت په ځـــان ګالل دي ، په کار

کاڼه غوږونه ، د عبرت دي زمـــــــــونږ

د خپل ضــــــمیر هم، اوریدل دي په کار

بی درده خلــــــــــکو ته ، د زړه له درده

د ویښــــــــــیدو ، یو څه ویيل دي په کار

 

 

سید عبیدالله نادر

د طالبانو د واکمنۍ پر مهال ۱۳۷۸کال پیښاور

د پردو غلا مان          

د زمانی لــــــــــدي ناخوالو ، ظلــــــــــمونه دي تیریږي

په فصــــــــلو د امیــــدونو، آفتونــــــــــــــه دي تیریږي

له یو بلا خــلا ص نه یو، په بل بلا یو اوښــــــــــــــتلي

د هستـی په سمــــــندر کـــــــــې، طوفانونه دي تیریږي

عالمــــــان د زمــــاني مو جــــــــــاهلانو نه، کم نه دي

چا ته حـــال ویيلي نه شو ،پټ دردونه دي تیــــــــریږي

د پر دو له خو لي یي زده دي ، طو طي واره څو خبري

د بید ردو غلا مـــــــــــــــــــانو ، نو بتو نه دي تیریږي

په جـــــــامو د فرشتو راځي ، اصـــــــلاح لپاره خلک

په مونږ د استـــــــــــــعمار ، زاړه چمونه دي تیریږي

د زمان د علــم و فن نه ، بی بـــــــهرې مـو طالبان دي

چی کـــــــــاروان باندی د علم ، یر غلونه دي تیریږي

دروازي د معرفت شــــــــوی، جــاهلانو په لاس پوري

په دي دردمنو خلــــــــــــــــــکو ، ظلمتونه دي تیریږي

مهـــار د کــــــاروان مو د ریا کــــــارزاهد په لاس دی

په بی لارو بــــاندی سر یو ، زحمــــــــتونه دي تیریږي

حـــــــاکمـــــــان مو د زمــــــــــان لري تیــاره ذهنیتونه

څـــکه دي قومونو باندي ، کـــــــــــړاونه دي تيریږي

په مذهب باندي کړي لوبی،زاهــــــــــدان د خرقي لاندي

د سپیڅلي دین په حــسن ، چپـــــــــــــــاوونه دي تیریږي

دوی خصلت د دیو و دد دی ، مصلحت ته غاړه نه ږدی

د دردمــــــــــــــــنو په زخمونو ،ګـــذارونه دي ټیریږي

په مـــکاره زمـــانی باندی، همــــــــــــــه واړه تیر وتی

غــافلانو زمـــــــــونږ له مخـــــي صــــفونه دي تیریږي

یو همدرد او د احســــــاس خاوند په دي رباط کی نشته

د بیدردو بی احســـــــــاسو کـــــــــاروانونه دي تیریږی

چي کـــــــــــاږه ږدي قدمونه ، نادانان په دي محفل کې

د احســـــــــاس پر خــــــاوندانو ،قیــامتونه دي تیریږي

لنـــګری په درانه خوب کې د سنــــــډا په څیر پراته یو

د د نیـا زمونږ له مخی ، ښـــــه وختـــ-ونه دي تیریږي

د انتظـــــــار سترګي شوی سپیني، په لټون کي د پهبود

د نن سبا په طمـــــــــــــــــع ، میاشتي کلونه دي ټیریږي

په بیلــــــــــــــتون کي دوطن،زمانی دي په مونږ اوړي

غلامانو په ملـــــــــــــــــــکو کې ، محنتونه دي تیریږي

کایينــــــــــــــــــات مسخر کیږی، د بشر په هڅو باندی

په مونږ په دغه دور کي ، وحشــــــــــتونه دي تیریږي

 

لوستل شوی 85 ځله
دې ته ورته نورې ليکنې « د غافلانو لو به فیض د سحر »

خپل نظر وليکئ

ټولې کړکۍ چې د ستوري (*)نښه لري ډکول يې ضروري دي