وخت

وخت زر او که سراب دی

چا ویل وخت د زر په شان دی

هر شیبه یې یو امکان دی

وخت چې تېر شي نه ستنېږي

د پوهانو دا ګومان دی

ما هم خوند د وخت اخیستی

سړی خوښ وي، خو پښېمان دی

د وخت خوند لکه شراب دی

مستوي سړی چې ځوان دی

کله ښه په نشه ډوب شوې

سترګې خلاص کړې بل دوران دی

لکه خوب او خیال تېریږي

چا ویل ژوند د ګل په شان دی

سوزوي ټولې شیبې ستا

کله ډوب وخت ستا په ځان دی

د افسوس په کنج کې ناست یې

نستلجې د تېر ارمان دی

هیڅ پو نه شوم چې وخت څه دی

وچ دریاب د بیابان دی