شهادت؟

شهادت؟



از مشتقات ۱۶۰ گانۀ که از ریشۀ لغوی «شَهَد» در قرآن وجود دارد، یک مورد را نمی یابیم که از آن، صریحاً برای کسانی استفاده شده باشد که در راه خدا کشته شده اند، و از چنین افرادی در قرآن، به عناوین مختلفی یاد شده است که معمولاً از ریشۀ «قتل» کشتن است:



إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۱۱۱﴾ سورۀ توبه.
در حقيقت ‏خدا از مؤمنان جان و مالشان را خریده که بهشت براى آنان باشد همان كسانى كه در راه خدا مى ‏جنگند و مى ‏كشند و كشته مى ‏شوند به عنوان وعدۀ حقى در تورات و انجيل و قرآن بر عهدۀ اوست و چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر است پس به اين معاملۀ كه با او كرده‏ ايد شادمان باشيد و اين همان كاميابى بزرگ است (۱۱۱) توبه.

شهید و شهادت یک واژۀ عربی ست که کاملآ معنی غیر از این دارد و هیچ ربطی به کشته شدگان در هر راهی و به هر هدفی که کشته شوند ندارد! همه روزه جوانان برومند خود را از دست می دهیم به جای اینکه ابراز تأسف کنیم و اندوهگین شویم جاهلانه افتخار می کنیم و با خوشحالی و غرور بی خردانه می گوییم (شهادتت مبارک یا شهادتش مبارک)!.

در قرآن لغت شهید و معنی آن همانا بیننده ناظر و گواه است نه اینکه کشته در راه خدا یا هر راه دیگری:

قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا﴿۹۶﴾. اسراء
بگو ميان من و شما گواه بودن خدا كافى است چرا كه او همواره به بندگانش آگاه بينا است (۹۶). اسراء

حقیقت این است که کار برد واژۀ شهید برای کشته شدگان فریب محض است و هرکسی در هر راهی که کشته شود کشته شده است هیچ فرق و امتیازی با آنانی که به مرگ طبیعی می میرند ندارد لذا آنانی که فریب افسانه های حوریان انار پستان متعدد، غلمان برهنه روی نا بالغ و کاخهای مجلل یاقوت و لاجورد و اقیانوس های شیر و شهد و شراب را خورده اند یا می خورند و به آن امید خود و دیگران را می کشند سخت در زیان اند.

با استناد به آیه های متعدد و مفاهیم مبین قرآنی، گفتن: (شهادتت مبارک یا شهادتش مبارک) یک جملۀ خیلی زشت کره ناگوار و دور از خرد انسانی ست که ما در مورد مرگ جوانان خود به کار می بریم و با گفتن این جمله بر زخم خانواده و بستگان شخص کشته شده نمک می پاشیم! مانند این است که بگوییم (مرگت مبارک! یا مرگش مبارک) لذا هیچگاه نباید برای کشته شدگان از جملۀ شهادتش مبارک استفاده کنیم.
عزیزی غزنوی
۹ اپریل ۲۰۲۲تورنتو/کانادا

لوستل شوی 210 ځله
دې ته ورته نورې ليکنې « امت او امتیان