سید نسیم شاه جلالي

سید نسیم شاه جلالي


زخم ناسور نه جوړېږې خلکه
زړه مې مېېن شو نه صبرېږې خلکه
ما وته (ورته) لاس هم د ورورۍ او د دوستۍ ورکړې
اشنا په ډډه ډډه ګورې نه رادرومې خلکه
مخلوقه وګورۍ د ېار دوستۍ ته
چې ورنېږدې شم په سېخونو بېا داغل کړې خلکه
دا دوستانې که ټولې همدغسې وې
بېا سراسر ټوله خطا ده خلکه
ددوستانې ېو نصېحت کومه
په سپېن لباس او په ښکلا ېې مه غولېږۍ خلکه
دا بې وفاېې خو د کم اصلو کار دې
څومره اشنا چې ناشنا کېږې خلکه
دجلالې دغه وېنا ده ورونو
که ېې منۍ ، بېا ېې واورۍ خلکه

سېد نسېم شاه (جلالې)
2003-6-15

زخم ناسور نه جوړېږې خلکه
زړه مې مېېن شو نه صبرېږې خلکه
ما وته (ورته) لاس هم د ورورۍ او د دوستۍ ورکړې
اشنا په ډډه ډډه ګورې نه رادرومې خلکه
مخلوقه وګورۍ د ېار دوستۍ ته
چې ورنېږدې شم په سېخونو بېا داغل کړې خلکه
دا دوستانې که ټولې همدغسې وې
بېا سراسر ټوله خطا ده خلکه
ددوستانې ېو نصېحت کومه
په سپېن لباس او په ښکلا ېې مه غولېږۍ خلکه
دا بې وفاېې خو د کم اصلو کار دې
څومره اشنا چې ناشنا کېږې خلکه
دجلالې دغه وېنا ده ورونو
که ېې منۍ ، بېا ېې واورۍ خلکه

د دنېا د ښکلو ښکلې،ښکلې ښکلې دې
ېا ما ته ښکلې ښکارې ېا بشر واقعې ښکلې دې
ورته وګورۍ عالمه ښه په غور ورته وګورۍ
ېا خو زما دلبر ډېر ښکلې دې ېا مې خوشې زړه باېللې دې
که هر څنګه درته ښکارې خو بېا ما په زړه منلې دې
ځکه چې ګلاب جمله ګلانو کې ښاغلې دې
او د ښکلو په دنېا کې نو زما جانان ډېر ښکلې دې
شازاده دې شازادګانو کې وتلې دې
او حسن ېې لا څه کې (کړې) اخلاقو کې بر تللې دې
خو ځکه سترګه ورو ، سترګو سترګو اخستلې دې
بس کړه( جلالې ) د صفتونو نه وتلې دې
د دنېا د ښکلو ښکلې،ښکلې ښکلې دې

زړه چې مېېن شې ېو ځل
بیا جوړ سمندر شې ېو ځل
که نصېحتونه وته (ورته) وکړې تر تل
منلې نه شې ېو ځل
دا رقېبان وته دامونه ګدې تل
مګر ډار نه کوې ورخېژې ېو ځل
جلالې څومره لېونۍ ده
بس کړه قرار شه نور دې مه خوره ګوګل


دا ګاونډېان مو خوشالې کوې
زمونږ وېده افغانان نه پوهېږې
چې نړېوال ورباندې څه کوې
په کلې،کور،چم او ګانډ کې مو بغارې خېژې
خلک تېرېږې راتېرېږې پام ورته نه کوې
افغانستان خو د بازانو او زمرېانو کور ؤ
نن ګېدړان او ټپوسان ترېنه ډار نه کوې
اې د افغان خاورې کړې ازار درته چا
بچېان دې ټول تباه شو رحم څوک نه کوې
وطنه خلاص له دې عزابه شې تل
جلالې دغه دعا به همېشه کوې

اوس که په لار د سره نه ځمه اشنا خلک پېغور راکوې
په ېو ځل نه په سل ځلو ېې راکوې
تا جوړ خبره کړه پېغور ته
خلک راګورې زمونږ لور ته
پوکې وهې اوس دغه اور ته
دؤ ېارانو منځ کې درز ما ته سخت زور راکوې
اوس که په لار د سره نه ځمه اشنا خلک پېغور راکوې

په ېارۍ تا وکړې فساتې
هر ساتې غواړې ننواتې
راوستم تا رقېب ته پاتې
ستا کارنامې په خوږ زړګې مالګېن ټکور راکوې
اوس که په لار د سره نه ځمه اشنا خلک پېغور راکوې

دنېمې لارې ېارانه مه کوه
ښکاره کارو کې بهانه مه کوه
د بدو خلکو خېزمانه مه کوه
دا نادانې دې تېندکونه لور په لور راکوې
اوس که په لار د سره نه ځمه اشنا خلک پېغور راکوې

مېنه مې ټوله وه په تا درغلې
دزړه له کومې په رښتېا درغلې
هېڅکله نه وه په خطا درغلې
جلالې واې لوې ګناه د محبت ده رانه شوې ځکه عذاب راته نور نور راکوې
اوس که په لار د سره نه ځمه اشنا خلک پېغور راکوې

سېد نسېم شاه (جلالې)
2007-3-29

په افغانستان رامسلت داړه ماران دې خداېه خېر
ترې چاپېره لوټ ماران دې خداېه خېر
++++++++++++++++++++++
چا مو ځنګل چا مو اثار تالا کړل
څوک په ګولېو ورول کړې خداېه خېر
پردې خو څه کوې داخل کې ګوره
ورور د ورور مرګ پسې روان دې خداېه خېر
په هر څه ېې خېټه اچولې وروڼو
دمېم زرما ټوله زما خبره عام ده خداېه خېر
په افغانستان رامسلت داړه ماران دې خداېه خېر
ترې چاپېره لوټ ماران دې خداېه خېر
++++++++++++++++++++++
چا دښمنۍ چا په دوستۍ کې مړه کړو
څوک بې طرفه نندارې کړې خداېه خېر
څوک په بمونو کې شلېن،ګوډېن شول،چا په جېلونو کې عصاب خراب کړل
دا دې عذاب که امتحان دې خداېه خېر
ډېر بې سواده وزارت کې په چوکېو ناست دې
ډېرو ډګرېنې په اور وسوې خداېه خېر
په افغانستان رامسلت داړه ماران دې خداېه خېر
ترې چاپېره لوټ ماران دې خداېه خېر
++++++++++++++++++++++

ېوې ناخوالې پسې بله سمدستې ېادېږې
جلالې کوکې کړه نارې کړه خداېه خېر
په افغانستان رامسلت داړه ماران دې خداېه خېر
ترې چاپېره لوټ ماران دې خداېه خېر

سېد نسېم شاه

(جلالې)

کوکې مې خېژې له ګوګله څخه
او وېنې مې څاڅې له ټټره څخه
راباندې څه شوې بلا ده خلکو
او دم مې ختلې له بدنه څخه
ېار ته مې وکتل ګناه مې وکړه
او ډېر په غصه شو تېښته ېې وکړه له محفله څخه
او وېنې مې څاڅې له ټټره څخه
خبر پرې نه وم د رقېبانو کار وو
د محبت د دشمنانو کار وو
غمازې کړې غمازانو ورونو
او ېار ېې جدا کړو له خوبانو ورونو
امېن پرې واې په دعا مې ورونو
چې خالې دنېا د واړه غمازګره څخه
او وېنې مې څاڅې له ټټره څخه
قاصد ورلېږم د رښتېا لپاره
ښکلې بشر سره د سلا لپاره
چې شې جدا له بې پدره څخه
کوکې مې خېژې له ګوګله څخه
او وېنې مې څاڅې له ټټره څخه
دجلالې سره جفا شوېده
په مشوره او په سلا شوېده
ځکه اواز ېې نن راخېژې له دهنه څخه
او وېنې مې څاڅې له ټټره څخه

قدر د تورو تورو وکړﺉ چې دا سپېن ارزان شې
رحم په تورو باندې وکړﺉ چې دا سپېن پرېمان شې

دا ددې تورو خلکو آه دې چې دا سپېن مو ولې
ټول رقېبان راپسې خاندې چې دا سپېن مو ځغلې
دغه د هر ېوه انجام دې چې مو سپېن نازلې
مېنه د تورو به کومه چې دا سپېن ارمان شې
ځان سره سم بې (به ېې) ګرځومه چې دا سپېن سوزان شې

چې مې په قدر قاېل نشې نور ېې قدر نه کړم
چې په مېدان راغاړه نشې نور ېې صبر نه کړم
مل چې په لار راسره نشې ېاد بې (به ېې) تر قبر نه کړم
دا مې ارمان دې چې جانان خپله ارمان ارمان شې
رحم په تورو باندې وکړﺉ چې دا سپېن پرېمان شې

دا دبدبه ده د هر چا تېرېږې
د نورو تلې ده هم ستا تېرېږې
د جلالې اوښکې دې توي کړې سبا ستا توېېږې
خوب مې لېدلې دې رقېبه په لاس ستا چې ېې رېښې ګرېوان شې
جان به مې نه شې بېا هر څو که مې جانان جانان شې
قدر د تورو تورو وکړﺉ چې دا سپېن ارزان شې

سېد نسېم شاه (جلالې)
12-Mar-2007


په ناز نخرو دې سپلنې جانانه
+++++++++++++++
ته به تر کومه دا کبرونه کوې
په مونږه خوارو دا ظلمونه کوې
په عاشقانو ستمونه کوې
ستا سره نه ښاې چې ګرځې بې پروا جانانه
لږ شه رحېم کړه اعتنا جانانه
++++++++++++++++++++++

ښکلا ستا توره او همت خو نه ده
ورکړه درب ده د بل کس خو نه ده
څله دوکه شوې دټول وخت خو نه ده
تا ته مې سوال دې دلکشا جانانه
ستا بې وفا کړم لېونې جانانه
++++++++++++++++++
جانان په خپله بې وفا دې ګېله چا نه وکړم
چې مې په خپله ژړوې،ژړا چا نه وکړم
او هم مې په خپله زوروې اوف اوف له چا نه وکړم
کړم دې ېواځې لېونې سر په سحرا جانانه
په ناز نخرو دې سپلنې جانانه
+++++++++++++++++++++++++
په لار دښکلو نه اغزې ګدم،نه په کاڼو باندې ولم ښکلې
لارېې کړه چپه څه په ترڅ را نه تېرېږې ښکلې
تل به ېې د زړه په کور ساتم که مې بېلېږې ښکلې
جلالې نه کړې اعتبارونه نور په چا جانانه
ستا بې وفا کړم لېونې جانانه
په ناز نخرو دې سپلنې جانانه

سېد نسېم شاه (جلالې)

نو روزه مل راشه ګلونو سره
د سولې امن پېغامونو سره

روز نو روز راته د نوې کال خبر راکوې
زېرې د ښو بدو هېواد کې لرو بر راکوې
مونږه ترې تل تمه دښو کړې د بدو توبه
خالق ته پورته کړۍ لاسونه شې کاږه مو سېده

نو روزه تا کې به څنک وخاندو وطن مو ژاړې
د پاره شوو هېوادوالو پېوستون مو غواړې
څه تعداد خلک راپسې دې چې ورکون مو غواړې
راته پراته درنداګان دې چې ګلون مو داړې

نو روزه مه راځه دداسې پېغامونو سره
سپرلی دې نه خوښوم دداسې خزانونو سره
مخامخ نه کړې مونږ دداسې کړاونو سره

سږ کالې مه راوړه خفګان کلې ته
ښه زېرې غواړو درنه وران کلې ته
راوړه غازې په شانې ځوان کلې ته

جلالې څه کوو په داسې نو روز
ارام مو نشته په چوپړۍ کې د زوز
نشته خواخوږې نه لرو کوم دلسوز

نو روزه راشه سپېن سارونو سره
د سولې امن پغامونو سره

سېد نسېم شاه (جلالې)
2007-3-19

صلحه

ورکول

غازې امان الله خان

ېو رقم نبات دې اکثره کوچان ترې جوپړۍ جوړوې
سحر

د پلار مېراث مې ګاونډېان رانه په زور اخلې
زما د ملک هدېرې سوځې خلکه اور اخلې

لږ غېرت وکړۍ افغانانو
په دې ګلشن د ابدالېانو
هم په مسکن دارېاېانو
په شته زلمو کېم مهاجرې پېغلې نور اخلې
د پلار مېراث مې ګاونډېان رانه په زور اخلې

اوسېده دلته ابدالې
خاورو ته تلې دې غازې
هم وه ملاله مېوندې
ګېدړان پاڅېد د زمرېانو جنګ په زور اخلې
زما د ملک هدېرې سوځې خلکه اور اخلې

ما په رفېق وکه اتبار
هغه ګوزار وکه د مار
وه په کمېن کې د خپل پلار
د وطن سپېن مو په بدل رانه د تور اخلې
د پلار مېراث مې ګاونډېان رانه په زور اخلې

سمېږې نه دا بې پرتوګ
ما ته وې هر ځاې کې برګ بروګ
غواړې څپېړه د زړه خوګ
رقېبان واړه ؛جلالې؛ د وطن خاوره لور په لور اخلې
د پلار مېراث مې ګاونډېان رانه په زور اخلې
زما د ملک هدېرې سوځې خلکه اور اخلې

سېد نسېم شاه (جلالې)
07-5-5

ستا د ېادونو خاطرې غږوم
قراره شپه کې هنګامې غږوم
سم د غمونو سلسلې غږوم
زه ېې اخته په دې سودا کړمه
په چم دښکلو کې ګدا کړمه

ورپسې ګرځم چم په چم
ګرانه دا ښکلی لټوم
سېند د کنړ ترې ډکوم
زه ېې په ټول عالم رسواکړمه
همدوې دلاسه اوس ژړا کړمه

په ېارانه کې دې رسوا شومه
د ټولو خلکو د خندا شومه
جمله سېالانو نه جدا شومه
جلالې اوس دعوا په چا کړمه
په چم دښکلو کې ګدا کړمه

سېد نسېم شاه (جلالې) 07-7-7

افغانستان کې مسلت داړه ماران دې خداېه خېر
ترې چاپېره لوټ ماران دې خداېه خېر
چا مو ځنګل چا مو اثار تالا کړل
چا اره کړې مو ټانګان دې خداېه خېر
په هر څه ېې خېټه اچولې وروڼو
څومره غټ خېټې ښاماران دې خداېه خېر
چا دښمنۍ چا په دوستۍ کې مړه کړو
ورور د ورور مرګ پسې روان دې خداېه خېر
څوک په بمونو کې شلېن ، ګوډېن شول
څوک په جېلو کې بندېوان دې خداېه خېر
ډېر بې سوادو ته قدرت ورغلې
دا ېې په زړونو کې ارمان دې خداېه خېر
ېوې ناخوالې پسې بله سمدستې ېادېږې
جلالې خاوره کې عذاب که امتحان دې خداېه خېر

سېد نسېم شاه

(جلالې)

ما درته څومره انتظار وکه
ګرانه اشنا اخر خو تا رانه انکار وکه

اول جانان وې اوس جنجال ولې شوې
سم نېغ روان وې ټکه چال ولې شوې
چې وو رقېب خور کړې په ګېر د جال ولې شوې
زما نه ترخ کې په رقېب دې افتخار وکه
ما درته څومره انتظار وکه
ګرانه اشنا اخر خو تا رانه انکار وکه
+++++++++++++++++++++
پوې په دې نه شومه رقېبه چې جانان دې خپل که
څومره ارزانه په اسان دې ښکل که
د منترونو په رېسمان دې ول که
سراسر غرق دې چې په تا ېې اتبار (اعتبار) وکه
ما درته څومره انتظار وکه
ګرانه اشنا اخر خو تا رانه انکار وکه
++++++++++++++++++++
رقېب جدا کړې په چل ول باندې
پوره ېې ګېر کړې خپل منتر لاندې
سبا به ‌ژاړې هر محفل باندې
په مستقبل دې جانان نشته په ماضې دې څه خام کار وکه
ما درته څومره انتظار وکه
ګرانه اشنا اخر خو تا رانه انکار وکه
++++++++++++++++++++
جلالې نشته دې اتبار په چا کې
نشته صادقه شانې ېار دنېا کې
دغه نېازبېن مې شو بې لار رېښتېا کې
دغه سپېن سترګې خو ښکاره زما د مېنې نه انکار وکه
ما درته څومره انتظار وکه
ګرانه اشنا اخر خو تا رانه انکار وکه

سېد نسېم شاه (جلالې) 2007-3-16


ول مانا تړل، غوټه کول

۱. ول مانا تړل، غوټه کول

لوستل شوی 8126 ځله Last modified on چهارشنبه, 28 سرطان 1396 22:11

خپل نظر وليکئ

ټولې کړکۍ چې د ستوري (*)نښه لري ډکول يې ضروري دي