اندوه وطن

اندوه وطن

مضمونی نیست جز غم و درد وطن مرا

دیګر حکایتی نبود در سخن مرا

نی خط وخال و نی طرهء زلف عنبرین

نی سرو ناز میکشد طرف چمن مرا

نی ناز و نی کرشمه ادا های چشم یار

نی دل برد لطافت آن سیمتن مرا

نی ناز لعبتان خوش آوازوخوش خرام

نی میدهد حلاوتی، سرو سمن مرا

چشمان آسمانی و زلفان زر نګار

کی میدهد شرار دل سوختن مرا

نور صفا زچاک ګریبان صبحګاه

کی میدرد سیاهی ز بیت حزن مرا

مارا غم دیار زخود برده است بری

پیچیده است جامهء اندوه به تن مرا

 

لوستل شوی 32 ځله
دې ته ورته نورې ليکنې « چې وختونه ورورګلوۍ »

خپل نظر وليکئ

ټولې کړکۍ چې د ستوري (*)نښه لري ډکول يې ضروري دي