ظلم

د اونۍ شعر
Typography
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

از حد گذشت دبدبه و اقتدار ظلم

هرجا دلی ست سوخته در شعله زار ظلم

نتوان گرفت مادر گردون شمار ظلم

خون شد دلم ز عالم اندوهبار ظلم

کی میرسد به آخر خط روزگار ظلم

+++

صف بسته اند خلق ز هر شهر و هر دیار

پویند راه و چارۀ پنهانیی فرار

تا وا رهند از غضب غول زشت کار

هر جاهلی به دست گرفته طناب دار

هر سوی بنگریم درختی ست دار ظلم

+++

هر گوشه راست کرده فضولی سپاه و تخت

دارد دلی چو پَرچۀ پولاد و سنگ سخت

چون می توان کشید از این اختناق رخت

ضحاک روزگار نشسته به تخت بخت

بر خلق حکمران شده پروردگار ظلم

+++

بر قلۀ سعادت و بر شهرگ زمان

بر هر چه میخزد به زمین نوع زنده جان

بر آنچه خلق کرده خدا زیر آسمان

بر جان و مال و عفت و ناموس مردمان

جمعی مسلط اند ولی با فشار ظلم

+++

پیوست باید از تۀ دل اهل این دیار

با آنکه او ز جمع عزیزان شود شمار

با دوستان همدم و یاران همجوار

با اتحاد محکم و پیمان استوار

بتوان شکست پشت ستون سوار ظلم

عزیزی غزنوی

تورنتو/کانادا