پردیسي

عبدالملک پرهیز

زه پردی یم په دې ښار کې

یو اغزی د نورو لار کې

دلته هر چا ته پردي یو

خوښي نشته د ژوند چار کې

نه خندا کې مزه پاتې

لرم درد د زړه پرهار کې

نه کوڅې هغه کوڅې دي

نه ها رنګ شته په رفتار کې

نه رڼا دلته رڼا ده

نه رڼا سترګې سهار کې

د ویجاړ وطن انځور خیال

د جنګونو لوی ناتار کې

هر یو غږ د چا فریاد دی

د اندونو په هر لار کې

د خیالو کوڅه کې ګرځم

بې وسي ده هر رخسار کې

ډېر قبرونه هدیرې دي

د ظلمونو په هر پار کې

د لیدو هیله مې نشته

هیلې مړې دي هره لار کې

د یو چا غمجنې سترګې

ول حیران د ژوند ناچار کې

ها وروستی غمجن نظر یې

کړ زخمې زړه په یو وار کې

ها بې وس او زه بې وس وم

وو راګیر د وخت ناچار کې

زه دې خلکو کې روان یم

نه راځم ددوی په شمار کې

زما د سوړ احساس انځور دی

چې لا ناست پردي دیار کې