وروستي مطالب

مهربانی وعطوفت با مردم!

چهارشنبه, 28 سرطان 1396 12:13

تتبع ونـﮔـارش:
امــیـــن الـدیــن» سعـیـدی – سعید افـغــانی«
مـدیـــر مرکزمطـالعات سـتراتیژیک افـغان و
مسؤول مرکز کلتوری دحــق لاره- جـرمـنی
يكی از مشخصات بسيار نیک وخوبی یک انسان اینست که متصف :به قلب با مهر وعطوفت بوده باشد و درصورت ممکن در درد، رنج و مشکل مردم، یار و یاور مردم بوده و به ایشان در چوکات توان خویش کمک کند.
ايمان کامل هم مقتضي کمال دلسوزي و مهرباني مي باشد، همين مهرباني وعطوفت است که سبب رحمت خداوند (جل جلاله) درروز آخرت ميگردد.
حضرت جرير رضي الله عنه روايت ميکند که پيامبر صلى الله عليه وسلم ارشاد فرمودند: خداوند رحم نمي کند برمردمانيکه برمردم رحم نميکند (بخاري و مسلم)
درحديث شريف ديگري حضرت محمد صلى الله عليه وسلم ارشاد فرمودند: «ارحمواعلى من في الأرض يرحمکم من في السماء» شما به اهل زمين مهربان باشيد تا کسيکه درآسمان است برشما رحم نمايد.

دحیران والې علاج

پنجشنبه, 22 سرطان 1396 20:32

لیکوال : دکتور محمد سعید «سعید افغانی »
کله چې سړی په حیاتي مشکلاتو اخته کیـږي او د ژوندانه د پیچلو حقایقو سره مخ په مخ کیږي نو دا وخت په انسان باندې یو قسم حالت طاري کیږي چې هغه ته حیرت وایي.
لکه مثلآیو سړی په اقتصادي مشکلاتو اخته وي او د ژوندانه هلې او زلی ئې دا نشي کولې چې د خپل کور ضروري شیان پوره کړي دا وخت نو دا سړی چورت وهي چې څه وکړي. آه رښتیا په داسې ابتر وخت کې سړی ترهوره شي او ځمکه ځای نه ورکوي او اسباب د کارورته مهیا نه وي.
هو حقیقت دادی چې ډیرخلک کله چې د ژوندانه په مشکلاتو اخته شوي دي نو د دوی افکار دحیرت په طوفاني بحر کې د نجات وسایل نه مونده کوي. همدا وجه ده چې داسې افکار د سړی په روح باندې فشار راولي او د ژوندانه ګړۍ پرې ترخې تیریږي او خوف ددې په کې شته چې سړی سخت د مرض او جنون سره مخامخ شي.
ددې مرض او رنځ د علاج د پاره پوهان داسې فرمایي: « په چا کې چې دحیرت د مرض مبادي پیدا شي هلته نو دا په کار ده چې یو ځلي حقیقت ته متوجه او په دا عقیدې شي چې صرف په فکر کولو څه نه کیږي تر څو د فکر سره کار او عمل

حکم «احکام» عبادی توقیفی است قیاس واستحسان درآن جای ندارد

پنجشنبه, 22 سرطان 1396 20:29

امــیـــن الـدیــن» سعـیـدی – سعید افـغــانی«
مـدیـــر مرکزمطـالعات سـتراتیژیک افـغان و
مسؤول مرکز کلتوری دحــق لاره- جـرمـنی

کلمهء عبادت:
کلمــﮥ عِبادت در قرآن عظیم الشأن بصورت کل ( 275 ) بار ذکر گردیده است.
عبادت از ریشهء «عَبَدَ» و به معنای پرستش و اطاعت خاشعانه و نهایت خضوع است. از ریشهء عبد دومصدرعبودیت و عبادت مشتق شده‌است.
این دو اصطلاح هم در زبان عبری وهم در زبان عربی مورد استفاده قرار گرفته، که البته دارای یک معنی میباشد.
عبادت و پرستش بصورت کل در سه دین بزرګ ابراهیمی( یهودیت، مسیحیت واسلام ) بعنون یک اصل جدا ناپذیربرشمرده می‌شود که در هر سه دین به عنوان یکی از اولویت‌ها بر آن تأکید شده‌است.
عبادت را علماء به حبل ( ریسمان ) متین محکمی و مستحکم در حیات فردی واجتماعی و حتی سیاسی انسان معرفی داشته اند.
انسان از طریق عبادت با پروردگار خویش مرتبط ووصل میشود.
انسان با عبادت صادق در رحمت پروردگارقرار میگیرد، واز یاد نه باید برد که انسان با انجام وادای عبادت به عزت کامل رسیده میتواند. «وما خلقت الجن و الإنس إلا لیعبدون» (سوره الذرایات :آیه 56) جن و انس را نیافریدیم مگر براى این كه مرا پرستش كنند»
پیامبر اسلام محمد صلی الله علیه وسلم میفرماید : «این دین محکم و متین است. پس با ملایمت در آن درآیید و عبادت الله را بر بندگان خدا با کراهت تحمیل نکنید که در این صورت مانند سوار درمانده‌ای هستید که نه مسافت را پیموده و نه مرکبی به جا گذاشته است).
نباید فراموش کرد که :

قطع درخت بیعت الرضوان توسط حضرت عمر

یکشنبه, 18 سرطان 1396 19:05

تتبع ونـﮔـارش:
امــیـــن الـدیــن» سعـیـدی – سعید افـغــانی«
مـدیـــر مرکزمطـالعات سـتراتیژیک افـغان و
مسؤول مرکز کلتوری دحــق لاره- جـرمـنی
ابن سعد با سند صحیح در حدیثی از نافع روایت فرموده است که : در یکی از روز ها به حضرت عمر(رض) خبر رسید که تعدادی از مسلمانان به پیش درخت بیعت الرضوان می‌روند و در آن‌جا به ظن اینکه محل متبرک است ، نماز بجا می اورند .بعد از اینکه حضرت عمر این داستان را شنید ، هدایت فرمود تا آن درخت را قطع کنند.
( التاریخ الاسلامی 19/260 ، طبقات ابن سعد (2/100)
این یکی از موضعهای عمر برای حمایت از توحید و ویران‌سازی راههای ورودی فتنه‌ است، با توجه‌ به‌ اینکه‌ تابعین را طوری دید که‌ کارهایی را انجام می‌دهند که‌ اصحاب انجام نداده‌اند، پس این بدعتی است که‌ چه‌ بسا به‌ عبادت منجر می‌شود، از این‌رو هدایت فرمود که‌ آن‌را قطع نمایند.( التاریخ الاسلامی 19/260 ، طبقات ابن سعد (2/100)
بیعت رضوان یا بیعت شجره، از جمله پیمان مجدّد تعدادی از صحابه کرام با پیامبر صلی الله علیه وسلم است که در سال ششم هجری در نزدیکی مکه مکرمه وقبل از صلح حدیبیه صورت گرفت.
پروردگار با عظمت ما این پیمان را پیمان با خود بحساب اورده ، قرآن عظیم الشان در (سوره فتح آیه 10 ) میفرماید :« اِنَّ الَّذینَ یُبایِعُونَکَ اِنَّما یُبایِعونَ اللّهَ یَدُ اللّهِ فَوقَ اَیدیهِم‌فَمَن نَکَثَ فَاِنَّما یَنکُثُ عَلی نَفسِهِ ومَن اَوفی بِما عهَدَ عَلَیهُ اللّهَ فَسَیُؤتیهِ اَجرًا عَظیما.. »

توبه گمراهان استجابت نمیگردد

چهارشنبه, 14 سرطان 1396 20:34

 امین الدین سعید افغاني

توبه در لغت «توبه» و «توب» به معناى رجوع و بازگشت است.
راغب در مفردات خود مینویسد :
توب به معناى ترک گناه به زیباترین صورت است و آن رساترین گونه معذرت‏خواهى است، زیرا عذرخواستن بر سه نوع است: یا شخص عذرخواه مى‏گوید: فلان کار را نکرده‏ام یا مى‏گوید: آن کار را کرده‏ام، ولى منظورم از آن کار چنین و چنان بوده است و یا این که مــیـ‏گوید:
آن کار را کرده‏ام ولى بد نموده‏ام و دیگر بار تکرار نخواهم کرد. که در شرع نوع اخر بحیث توبه شناخته میشود .
توبه در اصطلاح :
توبه در اصطلاح ، بازگشت از گناه و ترک آن است .
راغب مینویسد : « توبه در شرع عبارت است از ترک گناه به خاطر اینکه کاری بدی است و پشیمانى بر آن چه آنچه در گذشته واقع شده‏است و تصمیم بر ترک گناه و جبران اعمال .
خوانندﮤ محترم !
همانطوریکه از فهم لغوی واصطلاحی توبه فهمیده میشود ، توبه در حقیقت ، پشیمانى قلبى است؛ این ندامت و پشیمانى نه تنها در قلب اراده وتصمیم است بلکه این تصمیم واراده باید در عمل انسان ظاهر گردد ونشان داده شود ، که مهمترین عمل در این مورد هماناانجام واجبات و ترک محرّمات است .

د مرګ د ویرې علاج

یکشنبه, 11 سرطان 1396 18:09

بسم الله الرحمن الرحیم
دا باید په یاد ولرو چې مرګ د انسان د پاره د ذات فنا نه راولي او دا ځکه چې انسان د نفس ناطقه ځنې عبارت دی او نفس ناطقه په مرګ سره دومره کیږي چې د بدن ځنې ارتباط قطع کیږي لکن دی چې خپله په نزد د قادر مقتدر وصل پیدا کوي او علی الخصوص ارواح د هغه اشخاصو چې د حیات محصول ئې د بشر د اصلاحاتو او خدمت د پاره دفتر وي. دا رنګ خلک که څه هم په ظاهر کې د دنیا د غم کدې ځنې سترګې پټوي لکن په واقع کې همیش د پاره ژوندی دی. همدا وجه ده چې سالک فرمائي :                                                    

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت است بر جریدۀ عالم دوام ما  (1)

مراسم عقد نکاح رمله

پنجشنبه, 08 سرطان 1396 14:55

 

بسم الله الرحمن الرحیم

بنت ابوسفیان با پیامبر اسلام

در ازدواج رمله بنت ابوسفیان با پیامبر اسلام محمد صلی الله علیه وسلم دروس بی نهایت آموزنده ای برای ما مسلمانان نهفته است که مطالعه این داستان مفید  را برای دوستان از صمیم قلب پیشنهاد می نمایم .

قبل از همه باید گفت که : آنچه در صحت ازدواج شرط لازمست ،اینست که دختر یا زنی که خواستگاری می شود مسلمان و یا کتابی باشد. اما دین و آیین والدین وی در صحت یا بطلان نکاح بصورت کل تاثیری ندارد.
بعبارتی دیگری مهم نیست که کسی از پدر و مادری غیر مسلمان و مشرک، دخترشان را خواستگاری نماید، زیرا خداوند متعال می فرماید: « وَلَا تَنْکِحُوا الْمُشْرِکَاتِ حَتَّی یُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْکُمْ وَلَا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکِینَ حَتَّی یُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکٍ وَلَوْ أَعْجَبَکُمْ » ( سوره بقره: 221 ).

معاش حضرت عمر ازبیت المال

سه‌شنبه, 30 جوزا 1396 21:38

علما از خلال عملکرد رسول الله صلی الله علیه وسلم و خلفای راشدین مجموعه‌ای احکام پیرامون معاش وسایر مخارج خلیفه استنباط شرعی بعمل اورده وحکم نموده اند :
به دلیل اینکه خلیفه دارایی مسؤلیت عظیمی میباشد ،وخلیفه مصروف امور وشؤن مسلمانان بوده برایش جایز است تا در مقابل مسئولیتی که به عهده او گذاشته شده است معاش ومایحتاج خویش را از بیت المال دریافت وبدست ارد . طوریکه امام نووی، ابن العربی، بهوتی و ابن مفلح به جواز این امر تصریح نموده‌اند.
(روضة الطالبین (11/137) ،البدایة والنهایة (12/228، 229)، السلطة التنفیذیة (1/218).
حتی برخی از علماء بدین عقیده اند که برای خلیفه جائز است تا سهمیه خویش را از بیت المال بردارد ، بادرنظرداشت اینکه خلیفه برای این مال ضرورتی هم نداشته باشد وحتی برخی از علماء فرموده اند :برداشتن هزینه‌ تعین شده برای امام بهتر از برنداشتن آن است، زیرا با برداشتن، بهتر می‌تواند خدمت رسانی کند، چرا که خود را شاغل می‌داند. (شرح مسلم نووی. (7/137).
حضرت عمر رضی الله عنه قبل از اینکه مسؤلیت عظیم امیر المومنین يعنې نماینده و ممثل سیاسی و دینی مسلمانان را بدوش بگیرد، به پېشهء تجارت مصروف بود. بعد از اینکه در سال سیزدهم هجرت به حيث خلیفهء مسلمانان اجرای وظیفه نمود ،