وروستي مطالب

مظلوم اه

دوشنبه, 09 میزان 1397 22:17


سپين وردګ
دداستان په بڼه د جغتو د وروستۍ غميزې بيان
نور نو لمر د غرونو له څوکو پناه شو، شپونکي په شاوخوا دښته او وچو پټيو کې خواره واره څاروي

گل سپید

جمعه, 16 سنبله 1397 18:38

 بلقیس مل
هاشم با برادرش ابراهیم در یک خانه ای که از پدر برای شان به ارث رسیده بود در یکی از پس
کوچه های شهر کهنه کابل زندگی میکردند

بقیه در ضمیمه

کېسه:بدلېدنه یا میتامارفوز

یکشنبه, 06 جوزا 1397 17:10

د کېسې په اړوند د ژباړونکې څو خبرې

کافکا په شلمه پېړۍ کې د المان له مشهوره او سترو لیکوالو څخه ؤ

کافکا په داستان لیکلو کې ځان ګړی سبک رامنځ ته کړ چې وروسته د کافکايي سبک په نامه یاد شو او د مارګز په څير ستر لیکوال د هغه لاره غوره کړه. مارکز لیکي:« د کافکا د بدلېدنې د داستان په لوستلو سره پوه شو چې بل راز لیکل هم کېدی شي». کافکا خپل یو دوست ماکس برود ته وصیت کړی ؤ څو د هغه  تر مړینې وروسته دهغه  ټولې لیکنې بې له دې چې يې ويې لولي،  له منځه یوسي ، خو د هغه له دغه وصیت سره سره  د هغه لیکنې لا هم خپرېږي او په لویدیځ کې د اغېزمنو لیکنو څخه ګڼل کېږي

 

پاتې يې په ضمیمه کې ولولئ

ناراحتی یک معلم

جمعه, 25 حوت 1396 11:56

نویسنده : انوپا لال
مترچم : ذبیح الله آسمایی

مونا بکس کتابهایش را بالای تخت خوابش انداخته به طرف مادرش دید و ګفت:
«مادر ، حدس بزن ، او دوباره امد.»
مادر ګفت:
«خبر خوش اس. مه همیشه فکر میکردم که بسیار نادرست اس که معلم ورزیده مانند اقای وایوک درم راج که برای یک مدت شما را انګلیسی درس میداد ،  مکتب را ترک کنه.»
مونا ګفت:

زړه توری پښېمانه

پنجشنبه, 10 حوت 1396 22:25

د خوشال مزاروال لنډه کیسه

څلورلارې ته په رارسېدو سره بختیار اوږده سا اخلي. بیا ځغلنده د خپل لاس ګړۍ ته ګوري. د سهار پاوکم شپږ بجې دي. خوږ خوږ، نری نری باران اوري. څلورلارې ته پر راغلیو سړکونو د ګاډو ګڼه ګوڼه شېبه پر شېبه زیاتیږي. د سړک تر غاړې په پلیو لارو کې پلي بیړه کوي. خپلو موخو ته ځانونه رسوي. بختیار یوه شېبه سترګې د څلورلارې په واټونو کې څروي. نرۍ شانې موسکا یې په تاندو او تنکیو شونډو تېر و بېرېږي، او ورسره جوخت یې د انداو انګیرنې بوده او تنسته یوې بلې نړۍ ته غځيږي

له پردیو سره خبری مه کوه

دوشنبه, 20 قوس 1396 19:16

 کیسه
د دیپا اګروال لیکنه 
د ذبیح الله آسمایی ژباړه
د موټر له تم ځای څخه د هغه چا د پښو غږ ورتی کوم چی ددوی په لوری ور روان وه. پورا خپل مخ ور وګرځاوه. هو ! دا هغه څوک وه چی کله ناکله به دیخوا او آخوا لیدل کیده.
د پورا کوره نی لږ وخت کیده چی  هلته یی ګډه کړی وه.
هلک په داسی حال کی چی نیغ نیغ یی ورته کتل ، وویل:
« سلام »
شروټی چی د پوروا نه کلنه خور وه ، شاته وکتل ، په مسکا شوه او ویی ویل

هنداره او خنجر :

جمعه, 12 عقرب 1396 22:30

د کېسې لېکونکی : ډاکټر ببرک ارغند
ژباړونکی : س . سیلنی
د همدې زړه بوږنونکې کیسې په اړوند : د اسلامي تنظيمونو خپل مینځي شخړو ، اخ و ډب زور اخیستې و ، څاښت و ، ومې غوښتل د درواغجنې ارامې څخه په ګټه اخیستو په بېړه د کور تر څنګ هټېو څخه چې زړه نازړه به یې پرانستل څه خوراکي توکي واخلم ، د لارې پر اوږدو کې مې پر یوې جنازې سترګې ولګېدې ، موږ له مړو او ټپيانو سره روږدي او اشنا وو ، خوله دې جنازې سره مې انډيوالان او پېژند خلګ ولېدل ، ورنږدې شوم ځينو سره مې  تر روغبړ روسته  وپوښتل

ملاخان

پنجشنبه, 11 عقرب 1396 18:21

لیکونکی: دوکتور ببرک ارغند

ژباړونکی: س . سیلنی

۰۷ -۰۱ -۲۰۱۷ زیږدیز
لنډه کیسه :

او دریم دا چې . . .

ملاخان ، کټ مټ لکه خپل پلار ! مینځویه ونه ، غوښن او توربخن بڼه و ، د سر وېښته یې کورټ توږل خو ځبه ببره ږیره یې نه خریله؛
ته به وایې ځوی او پلار د مڼې دوه نیمه دي.
پلار یې چړچمار؛ *ډوډۍ غپ ؛بې سوله او کلک زړه و ، درې ښځې یې درلودې او درې واړه یې د څیلې پر شپه په چړې حلالې کړې! خلکو به ویلې: میرمنو یې په پټه د ميړه یخدان کې لاس وهلی.
ملاخان چې دداسې پلار زوی و لا یوه ښځه یې کړې وه!
میرمن یې حوا نومیده؛ سپينه څیره او د ښایښته واړه لاسو و پښې لرونکې وه