وروستي مطالب

زړه توری پښېمانه

پنجشنبه, 10 حوت 1396 22:25

د خوشال مزاروال لنډه کیسه

څلورلارې ته په رارسېدو سره بختیار اوږده سا اخلي. بیا ځغلنده د خپل لاس ګړۍ ته ګوري. د سهار پاوکم شپږ بجې دي. خوږ خوږ، نری نری باران اوري. څلورلارې ته پر راغلیو سړکونو د ګاډو ګڼه ګوڼه شېبه پر شېبه زیاتیږي. د سړک تر غاړې په پلیو لارو کې پلي بیړه کوي. خپلو موخو ته ځانونه رسوي. بختیار یوه شېبه سترګې د څلورلارې په واټونو کې څروي. نرۍ شانې موسکا یې په تاندو او تنکیو شونډو تېر و بېرېږي، او ورسره جوخت یې د انداو انګیرنې بوده او تنسته یوې بلې نړۍ ته غځيږي

له پردیو سره خبری مه کوه

دوشنبه, 20 قوس 1396 19:16

 کیسه
د دیپا اګروال لیکنه 
د ذبیح الله آسمایی ژباړه
د موټر له تم ځای څخه د هغه چا د پښو غږ ورتی کوم چی ددوی په لوری ور روان وه. پورا خپل مخ ور وګرځاوه. هو ! دا هغه څوک وه چی کله ناکله به دیخوا او آخوا لیدل کیده.
د پورا کوره نی لږ وخت کیده چی  هلته یی ګډه کړی وه.
هلک په داسی حال کی چی نیغ نیغ یی ورته کتل ، وویل:
« سلام »
شروټی چی د پوروا نه کلنه خور وه ، شاته وکتل ، په مسکا شوه او ویی ویل

هنداره او خنجر :

جمعه, 12 عقرب 1396 22:30

د کېسې لېکونکی : ډاکټر ببرک ارغند
ژباړونکی : س . سیلنی
د همدې زړه بوږنونکې کیسې په اړوند : د اسلامي تنظيمونو خپل مینځي شخړو ، اخ و ډب زور اخیستې و ، څاښت و ، ومې غوښتل د درواغجنې ارامې څخه په ګټه اخیستو په بېړه د کور تر څنګ هټېو څخه چې زړه نازړه به یې پرانستل څه خوراکي توکي واخلم ، د لارې پر اوږدو کې مې پر یوې جنازې سترګې ولګېدې ، موږ له مړو او ټپيانو سره روږدي او اشنا وو ، خوله دې جنازې سره مې انډيوالان او پېژند خلګ ولېدل ، ورنږدې شوم ځينو سره مې  تر روغبړ روسته  وپوښتل

ملاخان

پنجشنبه, 11 عقرب 1396 18:21

لیکونکی: دوکتور ببرک ارغند

ژباړونکی: س . سیلنی

۰۷ -۰۱ -۲۰۱۷ زیږدیز
لنډه کیسه :

او دریم دا چې . . .

ملاخان ، کټ مټ لکه خپل پلار ! مینځویه ونه ، غوښن او توربخن بڼه و ، د سر وېښته یې کورټ توږل خو ځبه ببره ږیره یې نه خریله؛
ته به وایې ځوی او پلار د مڼې دوه نیمه دي.
پلار یې چړچمار؛ *ډوډۍ غپ ؛بې سوله او کلک زړه و ، درې ښځې یې درلودې او درې واړه یې د څیلې پر شپه په چړې حلالې کړې! خلکو به ویلې: میرمنو یې په پټه د ميړه یخدان کې لاس وهلی.
ملاخان چې دداسې پلار زوی و لا یوه ښځه یې کړې وه!
میرمن یې حوا نومیده؛ سپينه څیره او د ښایښته واړه لاسو و پښې لرونکې وه

ســــــــــيــــوری :

جمعه, 28 میزان 1396 21:06

د کیسې لیکونکئ : ډاکټر ببرک . ارغند

ژباړونکئ : س . سېلنی

ښه مې ېادېږي چې یو تود او لمرین ماسپښین و او هغه ، لکه د ځېری وړنکوتوکمو څخه یو عاق شوی ، سرکښه او سپین سترگی هلک مې ، د پښو مخې ته ناست او رډې رډې یې را کتل ، تا به وېل د څېرې کرښې مې راته شمېرلې ، تابه وېل خپل ړنگ شوی انځور زما د څیرې په کاب کې لټوي

د اوړي د نیمې شپې خوب او خیال

سه‌شنبه, 11 میزان 1396 18:48
شکسپیر
د عبدالملک پرهیز ژباړه
د یونان په آتنس کې یو ځوان سړي ، دمیتریس یوه ستونزه لرله.
«لطفن ، هرمېیا، په ما ګرانه يې!!»
«هرمېیا وویل»: نه ، دمیتریس، ليزندر پر ما ګران دی.
« لیزندر وویل » له چا سره مینه کول څه آسانه کار نه دی، راځه چې په ګډه وتښتو.
هلنا د هرمېیا ملګرې وه. هغه پر دمیتریس مینه وه

شخصيت پېژندنه

یکشنبه, 02 میزان 1396 16:54

 ژباړه: رفيع الله روشن

يو نابينا شخص د ونې تر سيوري لاندې ناست و چې د وخت پاچا يې څنګ ته راغی،سلام يې ادا کړ اوپه ډېر احترام سره يې ورڅخه وپوښتل:

 بابا جانه! له کومې لارې کولی شم چې پايتخت ته ولاړ شم؟

په ده پسې د همدې پاچا دکابينې يو وزير راغی او پرته له سلام او احترام څخه يې نابينا ته وويل:

 پايتخت ته کومه لاره تللې ده؟

دی هم ولاړ ورپسې دهمدې پاچاهۍ يو عادي ساتونکی راغی،نابينا يې په سرباندې وواهه او ورته ويې ويل

یوه عجیبه پیښه

یکشنبه, 26 سنبله 1396 11:06

کیسه
د سګرون شیریواستوا لیکنه
د ذبیح الله آسمایی ژباړه
تانوی وویل:
« پوجا  ، هیر یی که «
خوزه یی نه شم هیرولی. لږ تر لږه  دا اوس  خو د هغو دو تنو خاطره زما نه هیریږی چی دموټر دروازه یی وهله او په چیغو چیغو یی ویل « ادویه ، ادویه «
دهغوی د چیغواو نارو انګازی تر اوسه هم زما په غوږ کی دی.
زه په دی لټه کی نه وم چی افغانستان می دی خوښ شی ؛ خو زما پلار چی یوازی څلور میاشتی هلته وه ، افغانستان یی خوښیده. ده هلته د خان اباد د اوبو لګولو په پروژه کی  د انجنیر په توګه کار کاوه. زه او زما ورور دلته په ډیلی  کی له خپل تره او ترور سره اوسیدو ؛ خو پریکړه مو وکړه چی د رخصتی ورځی به له خپل پلار سره د کندز په ښارګوټی کی ، چی دروسیی له سرحد څخه څه لیری نه دی ، تیری کړو او هلته ولاړو. د اونی په  پای کی مو د بلخ تاریخی  ښار ولید