وروستي مطالب

دملالی جويا گناه څه ده؟

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00


دملالی جويا سره دناوړه برخودپه اړوند په سويډن کې ددوستی فرهنگي ټولني غبرگون

دنړيوالو خبري رسنيو څخه مو خبر تر لاسه کړ په ملي شوراکښي دفراه ولايت دخلکو استازې اوپه نړئ کې پېژندل شوې څيره اغلې ملالئ جويادمرگ دډار له امله نشي کولاي پخپل کور کې شپه تيره کړي . پدې اړه اسوشيتيدپرس ،ټايمز اوبي بي سي خبري اژانس د2006 م کال دمۍ په 15 نيټه ليکلي،(( ملالۍ جويا : له ويرې هره شپه کور بدلوم .)) په ولسي جرگه کې د فراه ولايت وکيلې ملالۍ جويا انديښنه څرگنده کړې چې ژوند يې گواکې له خطر سره مخامخ دى او له دې کبله هره شپه د ځاى بدلوولو ته اړ وزي . دا وايي تيره اونۍ د ولسي جرگې په غونډه کې له مجاهدينو سره په شخړه کې له کښيوتو راهيسې د ځاني امنيت له اړخه شک پارونکي حرکتونه ويني او په تيليفون کې هم په پرله پسې توگه گواښل کيږي . ملالی جويا په 2003 کال ددسمبر په مياشت دنوي اساسي قانون دتصويب لپاره په جوړه شوې لويه جرگه کې دفراه ولايت دخلکو په استازيتوب گډون درلود .کله چې هغې دسر په ستر گو وليدل چې دهيواد هغه اساسي قانون کوم چي په راتلونکي کښي به ددموکراسی ،ټولنيز عدالت ،دبيان او عقيدي دآزادي دپلي کولواو نورو اجتماعي سياسي او اقتصادي متمدينو چارو دسمبالتيا لپاره لاره پرانيزي دهغوکسانو پوسيله جوړيږي کوم چې دا وطن يې دقدرت پر سر دجگړې داور په لمبو کې سوځولی او په خرابو بدل کړ . دغه دقدرت تږي کله چې دپاکستاني جرنيلانو په مټ تر کابله راورسيدل ،دسياف ،رباني ،گلبدين حکمتيار،دوحدت گوند ،جنبش اونور و تنظيموتر منځ په جگړه کې دکابل ښکلی ښار په کنډوالو بدل شو او تر(( 60 زرو)) زيات دکابل ښاربيگناه اوسيدونکي دژوند له حقه محروم شول ، ځکه ددې ميړنی او غيرتي افغاني دصبر کاسه نوره ډکه شول دهمدي جرگې له تريبون څخه يې دخپل زړه او افغان ولس اوازاوچت کړه ويې ويل : هغه جنايتکاران چې لاسونه يې دخلکو په وينو رنگ دي بايد ملي او نړيوالي محکمي ته وسپارل شي ، دلته ناست دي او دملت پر سرنويشت بحث او خبري کوي . . . . تر ټولو جالبه داوه چې صبغت الله مجددي چې دخپل دوه مياشتني اقتدار په دوره کې يې په جارسره ويل : دڅو واقعي محدودو مجاهدينو نه پرته نوروټولو دمجاهدينو په لباس کې وطن په ويرانه بدل کړ ، دکابل دښار داوسيدونکوپه سرو کي دميخ ټک وهلو نه نيولې ،دښچو دتيو ،غوږ او پزي دپرېکولو اودمسلمانانو نسونو دڅيرلو باندي سرفه ونکړه . ملالی جويا دټولو اسلامي او انساني حقوقو خلاف په کفر متهمه کړه . ښاغلی مجددي مجددی لاندي څرگندوني په پل خشتي مسجد کې وکړې اود راديو تلويزيون پوسيله هم خپرې شوې : « چه کار هايی که نشد. والله اگر روس ها اين کار ها را کرده باشند ، والله اگر کمونست ها کرده باشند يا هيچکس ديگر. والله ما خجالت ميکشيم که نام مجاهدين را بگيريم. عزتی را که خداوند به مجاهدين داده بود به زمين زده شده شد». دغه څرگندوني دملالی جويا دڅرگندونو سره چندان توپير نلري ،ولي متاسفانه ديوه دخولي دحق او دبل دخولې دکفر خبره تتعبيريږې ،داډول انصاف يوازي دافغاني واکدارانو په منځ کې رواج لري . ملالی جويا هيڅ کومه نوې څرگندونه او اختراع نده کړې تنها هغي ددغو جنگي مجرمينواو وطن ورانونکو په مقابل کي دخپل خاموش ولس دزړه اوواز او دنفرت احساس چې بل چا يې دويلو جرأت نشو کولاي څرگند کړ . که چيري په افغانستان کي يوه ټول پوښتنه تر سره شي بې له شکه چې دافغانستان ربړېدلی ولس به ددغو جنايتکارانو دشتمنيو دحساب او محکمې جدي غوښتنه وکړي . له بده مرغه دا جرأت تر اوسه په چارواکو کښي نه ليدل کيږې ،کله چې ددوي دمحکمي خبره رابر سيره کيږي سمدستي دا خبره هم کيږي ،که څوک ددوي دمحکمي تلاښ وکړي پدغو نازکو شرايطو کې به هغوي امنيت له جدي گواښ سره مخامخ کړې . سره لدي چې داپردغه ټکي اعتراف دی ، تر اوسه لاهم چې تر(( 30 )) زيات په مډرنو وسلو سمبال بهرني پوځيان په هيواد کې دامنيت دټينگولو هوډمن دي دوې کولاي شي امنيت له ختر سره مخامخ کړې ؛همدلته سوال پيداکيږي چې ولې نړيوال او ښاغلی ولسمشر ددغوکسانو دبې وسلي او بې قدرته کولوسره علاقه نه ښکاره کوي کوم چي هر ه لهظه په افغانستان کې د امنيت ماتولاي شي ؟؟؟ هغوي به هم ددغه ټکي په پوهېدوسره تر څو توان ولري او دسيسې يې کار وکړې ونه غواړي په هيوادکې له سياسي اوپوځي صحني څخه ووزي . پدغه لويه جرگه کې تر وينا وروسته ملالی جويا ټولو هغو ته دتحمل وړنه ده کوم چې په رښتيا سره يې لاسو نه تر څينگلو دخلکو په وينو سره دي او اوس يو ځل بيا غواړي خپلي خبري او دمنځنيو پيړيو نظريات په خلکو دقانون او اسلام څخه دناوړي استفادي په نامه پر خلکو ومني . متاسفانه امريکا اونوروبهرنيو هيوادو چې غوښتل يي په افغانستان کې دتورتم پېڅول ټوله او دبنسټپالو جرړي وباسي دا لويه تير وتنه وه چې په افغانستان کې ددموکراسی ،دعقيدي او بيان دآزادی اونورو بنسټيزو علمي اومتمدينو اوښتنو دراوستلو لپاره يي د بنسټپالو او هرډول بشري آزاديو اوحقوقو دمخالفينو په وسيله وغوښتل اساسي قانون اونوی حکومت جوړکړ . اغلې جويا د 2006 م کال دمۍ په 7 نيټه د ولسي جرگي په غونډه کي له پخوانيو مجاهدينو سره چې دا او ټول ولس يې جنگسالاران بولي په خپلو خبرو کې مجاهدين په دوو ډلو سره وويشل ، دهغې په وينا يوه ډله مجاهدين هغه دي چې د خداى د رضا او اسلام لپاره يې جهاد کړى او بله ډله هغه چې خپلې گټې يې په پام کې نيولي دي . دهمدغې خبرې تر اوريدو وروسته د ولسي جرگې فضا خړه پړه شوه ، ځينو استازيو هغې ته د سپکو سپورو د ويلو تر څنگ يې هغه د څښاک د اوبونه په ډکو بوتلونو او څپليو وويشتل . څومره شرم ځاي دۍ چې د ملت په کور کښي يوه ښځه چې ديوه ولايت دخلکو استازي ده دخپل نظر تر څرگندولو وروسته تحديد او تحقيريږي . هغوى چې د شريعيت نارې سورې وهي ايا په دې نه پوهيږي چې په اسلام کې په ښځواو بي گناه انسان د لاس پورته کول څومره لويه گناه او په افغاني ټلنه کې دشرم وړکار دی؟ ولي حقيقت دادی کله چې دوي خپلې شخصي او تنظيمي گټې په خطر کې وويني نو بيا يې اسلام او افغاني دود او دستور هم هير شي . کله چې ددغه ډول ناوړه اوله شرمه ډکي کړني په مقابل کې دملت يو شمير استازي خپل نظر څرگندوي دا دقدرت دليونو لخوا هغوي خبرو ته هم کومه پاملرنه نه کيږي . د کابل ولايت استازی رسول سياف وويل :( دلته په کار نه ده چې غوڅ اکتريت توهين شي او داسې دې هم څوک نه وايي چې مجاهدين له زوره کار اخلي نور موږ څومره خبرې تيرې کړو که د دې چت لاندې د استازيو ترکيب ته وگورئ نو پوهيږئ چې مجاهدين غوڅ اکتريت تشکيلوي ، قانوني صيب ! په هغې غونډه کې چې د ديني ارکانو په وړاندې ملنډې وهل کيږي زموږ دين موږ ته اجازه نه راکوي چې په هغه غونډه کې کښينو .) دادی سياف هم درباني پشان ددې خبري پخلی کوي چي په پارلمان کښي تر هر چا ددوي دنظر پلويان (جنگسالار ) ډير دي ،ځکه دافغان ولس دانيوکه پرځاي بولو چې هغوي پارلمان دخپلو گټو او ملي اراديې دڅرگندولو مظهر نه بولې ! اوپه حقه پارلمان له ولس څخه بيگانه گڼې . ملالی جويا هيڅ کله هم داسلام او مذهبي عقايدو توهين ندی کړئ ،اونه يي واقعي مجاهدين چې په رښتيا سره يې دوطن او خلکو لپاره ځانونه قرباني کړي سپکاوی کړۍ . جالبه داده کله چې دتنظيمو درهبرانو او قوماندان سالارو گټي دخطر سره مخامخ کيږي او يا ددوي ناوړه کړني دترسوال لاندي راځي دوي سمدستي دځانو ددفاع لپاره داسلام له مقدس نامه هغو مجاهدينو دافتخاراتو څخه چې اوس په خاوروکي پراته دي او يا په خپلو کورو کښې ديوه پاک او سپيڅلي مسلمان په توگه دژوندعادي چاري پر مخ بيايي دځان په گټه ناوړه او ناروا استفاده کوي . ددقيقو او کره معلوماتو پر اساس پسله هغه چې ملالی جويا دفراه دشريفو خلکو داستازي په توگه پارلمان ته ټاکل شوي تل په يوه اوبل نامه هغي ته دخبرو او څرگندونو وخت نه ورکول کيږي . موږ داډول برخورد ديوه ولايت داستازي سره دپارلماني نورمونو او بيان دآزادی خلاف بولو . څنگه کيداي شي چې څو دگوتو په شمار نماينده گان په پارلمان کي دهر ډول صلاحيت لرونکي دي ؟ اونور بيا له دغه قانوني حق څخه چې دخپلو مؤکيلينو نظريات ،غوښتني او وړانديزونه څرگند کړې محروم گڼل کيږي . ملالی جويا دجگپوړوچارواکو او جنگسالارو په فرمايش او سپارښت پارلمان ته نده راغلې ،هغه ديوه ولايت ټاکل شوې ستازي ده حق لري هر وخت چې وغواړي داړونده او مطرح شوو مسايلوپه هکله خپل نظر او عقيده څرگنده کړي . دروان کال دمۍ دمياشتي په(( اومه)) نيټه هم هغي خپل نظر څرگند کړ ،بل کوم دقانون خلاف حرکت يې ندی کړی ؛ اياله دغه څوک منکر کيداي شي چې پارلمان تر غاښو دهغو ن ه ډک دئ چي لاسونه يې دخلکو په وينو سره دي ؟ ايا داڅوک منلاي شي چې يو زيات شمير په رشتيا سره هم دخلکو استازي دې ؟ نه په هيڅ صورت . ددې لپاره چې سوالوته مو ځواب پيداکړي وي او قناعت مو حاصل شويی وي کيداي شي دنړی هر ورځ خپاره شوو نشراتو ته مراجعه وکړئ ،داسي ورځ نشته چې په مطبوعاتو کښي دي دهمدغو دتظيمو درهبرانو قوماندان سالارو ،محلي قوماندانانو او هيروئينو دقاچاقبرانو په اړوند مطالب او حقايق نه خپريږي . سياف او رباني ياددوي پشان يو شمير نور ولې خلک پدې ډاره وي چې که ددوي غوښني او نظريات ونه منل شي او ددوي هري بې بنياده خبري ته دتصديق سر ونه ښورول شي دوي به له پارلمان څخه ووزي . پدي هر څوک پوهيږي چي دوي به هيڅ وخت تر څو يې ساه په ځان کي وي او توان ولري پارلمان خوشي نکړي ،که داکار وشي دابه دافغان ولس يوه لويه خوشبختي وي ، چې متاسفانه تر اوسه لاددوي دقدرت تر سيوري لاندي د بدبخته ژوندشپې او ورځي سباه کوي . دافغانستان په پارلمان کې دملالی جويا سره داشان ناوړه برخورد په په مقابل کښي په ټوله نړی کې دانساني آزاديو او بشري حقو قو دسازمانو او ټولنو لخوا دتشويش په څرگندولو سره سخته کرکه او نفرت ښکاره شو . ټایمزد 2006م کال مۍ دمياشتي په ۹ نيټه ليکي "این حادثه برای كشور های غربی آزار دهنده است كه با تجاوز به افغانستان طالبان را سقوط داده و بعداً دموكراسی را مستقر ساختند." تحفۀ غرب به افغانستان آوردن دوبارۀ جانیان و قاتلانی بود كه مصیبت عظیمی بر مردم و كشور ما تحمیل نمودند. د 2006 م کال دمۍ دمياشتي په 15 نيټه اسوشیتید پرس ليکي : جویا در جریان گفت و شنودی با گزارشگر اسوشیتید پرس چنین ابراز داشت: « به نظر من افشای جنگسالاران کار خوبیست، حتا اگر اینکار در شورای ملی صورت بگیرد. زمانیکه من به پارلمان آمدم، آنها دانستند که من همان شخص دوسال قبل هستم.» فرماندهان و رهبران دیگر مجاهدین که بیشتری از آنها متهم به ارتکاب جنایات بشری علیه غیرنظامیان افغان اند، غوغا سردادند و از مجلس بیرون شدند. شماری از اعضای مجلس شورای ملی بوتل های پلاستیکی آب را بطرف جویا پرتاب نمودند و نزاع مختصری میان عامیان جویا و مخالفینش بوقوع پیوست. این کشمکش جراحتی به دنبال نداشت اما جویا گفت که دشنام های رکیکی نثار وی شده است. جویا به گفتارش چنین افزود: « آنها در محل پارلمان به وی کلمات رکیکی نثار داشتند و حتا گفتند که ما به جویا تجاوز جنسی خواهیم نمود. » جویا هرهفته یکبار محل اقامتش را تغییر میدهد. اما پس از صحبت هفتهء اخیرش وی هر شب به تغییر محل اقامت اقدام میورزد و همواره با سه محافظ مسلح همراهی میشود. په سويډن کې ددوستی فرهنگي ټولنه چې په سويډن کې دنړئ دمختلفو هيوادو دملتونو استازي يې دغړيتوب وياړ لري د افغانستان په پارلمان کې دفراه ولايت داستازي ملالی جويا سره داډول چلند ته دبشر دحقو قو او نړيوالو قبول شوو نورمونواو اصولو خلاف او لويه سرغړونه گڼي . ملالی جويا نه تنها په افغانستان کښي بلکه په ټوله نړئ کې دسولي ، دموکراسی ټولنيز عدالت ،دعقيدې او بيان دآزادی او بشر دحقوقودپلويانو په منځ کښي دقدروړ ځاي لري . دافغانستان دولسمشر نه په کلکه غوښتنه کوو چې په هيوادکي دسازش او بي ځايه نرمش دسياست په مقابل کې دقانون دپلي کولو، دانسان دانساني کرامت شخصې عقيدي او تفکر دآزاديودخوندي ساتلو مسؤليت په ښه توگه تر سره کړي ،پرې نږدي چي هر څوک دپخوا په دود داسلام ،جهاد ،دودواو دستور په نومونو او له هغونه په ناوړه استفادي سره دحق او عدالت اوازخاموشه کړي . پدې بايد تاسو پوره پوه واست چي په هيواد کې داوسنيو ټولوناخوالو پړه ستاسو پر غاړه دراچول کيږې .موږ پدي ټينگ باور لرو که تاسو پرېکړنده او کوټلي گامونه چي دغوڅ اکثريت او نړيوالو غوښتنه ده اوچت کړئ او داوسنيو هغو فسادو مخه دقانون په پلي کولو سره ونيسی کوم چې همدا گړۍ افغانان ورسره لاس په گريواندی ،ستاسو پلويان به نه تنهاټول افغانان بلکه په ټوله نړئ کښي غوڅ اکثريت وي . دملالی جويا او هغي پشان نورودموکراسی پلوه کسانو دژوند تأمين او هغوي ته دمطمين ژوند دشرايطو دبرابرولو دنده دافغانستان ددولتي ارگانو پر غاړه ده ،او پدي هکله يې دنړی په ټولو کنفرانسونواو معتبره غونډو کې دنړی د هيوادو استازو او مشرانو ته وعده ورکړېده ،دا وعده بايد په عمل کې پلې شي . دامريکا دمتحده ايالاتو او اروپادهيوادو نه غوښتنه کوو چې په افغانستان کي دبشر دحقوقو ،دعقيدي او بيان دآزادی ارزشتنو ته چې دافغانستان معنوي او سياسي راتلونکې په هغه پوري اړه لري دقيقه اوځانگړې پاملرنه وکړي.دافغانستان دولتي چارواکو ته واک ورنکړي چي دامريکا او اروپادهيوادو دخلکو په هغو مرستو چي موخه يي دافغان ولس ښيرازي ده دجنگسالارو او ټوپکمارووکړاي شي دخپل نظريات اوغوښتني په زورپر افغان ملت وتپي . په هر اندازه چي په افغانستان کې ددموکراسی غښتلي وړانگي خپريږي او دافغان ولس مغذونه ور روښانه کوي په هغه اندازه ددي هيواد دبيا رغاونې لپاره دمعقولي او مطميني لاري دپيداکيدو امکانات پلاس راځېاو دبنسټپالو ،دهيرئينو د توليدکوونکو اوسوداگرواو ترهگرودفعاليت امکانات رامحدوديږې . دنړۍ دټولو هيوادو له مشرانوته وړانديز کوو په افغانستان کې ژر تر ژره جنگي جنايتکاران او ددموکراسی مخالفين بي وسلې او بي قدرته کړئ ،تر څو افغان زورېدلی ولس دآرامی او خوښۍنفس وباسي . ملالی جويا په خپله انساني مبارزه او تلاښ کې تنها نده دپر مختللي نړئ غوڅ اکثريت دهغي ددغې خبري پلوی کوي چې وايي : تر هغې پورې چې ژوندى وم نو زه به خپل غږ دانسان او انسانيت څخه ددفاع په خاطر اوچت ساتم که ما غلې کړي خو ږغ مې نه شي غلى کولاي . پدي باورلروچې افغان روڼ اندي دخپلو ملي او سياسي مسؤليتونوپه پوهېدوسره په لويه کچه داخپله دنده بولي تر څو په خپل هيواد کښي ددموکراسۍ او دبشردحقوقو څخه په ميړانه دفاع وکړې .
په سويډن کي ددوستی فرهنگي ټولني مشرتابه جرگه
يوه کاپي يې دملگروملتو دسازمان سرمنشي اوداروپادپارلمان دبهرنيو اړيکو جرگه گۍ ته هم ولېږل شوه .

تکمله ای بر کتاب "کودتای ثور وپیامدهای آن درافغانستان"

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

کاندیدای اکادمیسین سیستانی



تا اوایل دهه ٩٠ قرن گذشته، من یکی از هواداران دلباختۀ احمدشاه مسعود بودم، وچون دنبال چهره های تابناک جنبش مقاومت در برابر ابرقدرت شوروی میگشتم تا بر مبنای کارنامه های ماندگار شان درس هایی تاریخی آماده کنم، مگرهرقدر درمیان رهبران تنظیمهای جهادی پرس وپال کردم، کسی را که ازلحاظ وطن پرستی، غرورملی، درایت سیاسی، استقلال فکری وعملکرد مستقل خود در مقابله با قشون شوروی کارنامه آفریده باشد،نیافتم تا برای نسل های آینده وطنم سرمشق والگو قراربدهم. اما در میان قوماندانان جهادی،چنین چهره هایی سراغ میشدند. ازآن میان احمدشاه مسعود پنجشیری، علاء الدین خان هراتی وعبدالحق ننگرهاری وچند تای دیگرمشهورتر و نام آورتراز دیگران بودند و مسعود بلندآوازه ترین همه بود،زیرا رسانه های معتبر بین المللی چون : رادیو بی بی سی، صدای امریکا وصدای آلمان و رادیو بین المللی فرانسه وغیره هر وقتی که از افغانستان نام برده میشد،در توصیف وتمجید احمدشاه مسعود ومقاومت او در برابر قشون سرخ داد سخن می دادند. پس من هم در زیر تاثیر تبلیغات این رسانه ها به مسعود خوش بینی ودلبستگی پیدا کردم، و او را به عنوان یک چهرهً تابناک مقاومت در برابر تجاوز بیگانه برکشور، در محفوظات ذهنم نگهداشتم و بعدها که از کشور مجبور به مهاجرت شدم، در کتابی که زیرنام «کودتای ثوروپیامدهای آن درافغانستان» طی سالهای٩٣_ ١٩٩۵ نوشتم،از او به عنوان یک عنصر مستقل و با درایت نظامی _ سیاسی یادکردم که بدون وابستگی علنی یامخفی با کدام کشورخارجی، خود مستقلانه عمل میکرده است و بارها قشون شوروی را در شاهراه سالنگ مورد ضربات مرگبارنیروهای خود قرارمیداده است.
اما درآثار وکتاب های که بعدها از سوی رجال سیاسی ونظامی شوروی وذیدخل در قضایای افغانستان نوشته و انتشار یافتند، دیده میشود که متاسفانه بر عکس تبلیغات رسانه های معتبرغرب، چهره این «قهرمان پنجشیر» بس نامطلوب از آب بدرآمد.
به سخن دیگر بعد از فروپاشی اتحادشوروی، طی سالهای١٩٩٢ تا ١٩٩٨، از سوی مشاورین وجنرالهای ارشد روسی ذیدخل در قضایای افغانستان کتب بسیاری نوشته و منتشرشدند، که از آنجمله اند:
١_جنگ درافغانستان،نوشتۀ گروهی ازصاحب منصاب ارتش روسیه ، انستیتوت تاریخ نظامی روسیه، ١٩٩٢
٢_ارتش سرخ درافغانستان، جنرال بوریس گرومف، چاپ مسکو،١٩٩٤
٣_ طوفان درافغانستان ، جنرال لیاخفسکی، چاپ مسکو،١٩٩۵
٤_افغانستان، مسایل جنگ وصلح، نوشته گروهی ازدانشمندان روسی ،اکادمی علوم مسکو، ١٩٩٦
۵_ افغانستان،پس از بازگشت سپاهیان شوروی،نوشته محمودقارییف،سرمشاورنظامی داکترنجیب، چاپ ،١٩٩٨
٦_در پشت پرده های جنگ درافغانستان، نوشتۀ جنرال الکساندر مایوروف،سرمشاور نظامی قشون سرخ درافغانستان( چشمدیدهای نویسنده در سالهای ١٩٨٠_ ١٩٨١ازافغانستان است، تاریخ تالیف وسال چاپ ندارد).
هرشش کتاب فوق الذکر توسط عزیز آریانفرترجمه و بعد از چاپ کتاب من درسال ١٩٩۵، در اروپا انتشار یافته اند.
در تمام این آثار دربارۀ رهبران حزب دموکراتیک خلق ورهبران تنظیمها وشخص مسعود مطالبی نوشته شده وقضاوت هایی صورت گرفته است. ودربرخی از این آثارازعقد قراردادهای مخفی بین سپاه چهلم شوروی واحمدشاه مسعود پرده برداشته شده است. از جمله این قراردادهای خلاف مصالح ملی، قراردادی است که ازسوی قوماندان سپاه چهلم واحمدشاه مسعود به امضا رسیده، به متن آن در زیر توجه کنید:
مناسبات باهمی بین زعامت قوای شوروی مقیم درافغانستان
وقوای مسلح مخالف مقیم پنجشیر
در مورد شرایط روابط دوجانبه بین رهبری قوای اشغالی درافغانستان ومخالفین پنجشیر بانیات نیک وبه آرزوی تحکیم صلح درافغانستان، طرفین عاقدین با پذیرش وجایب ذیل معاهده را امضاء می نمایند.
١_ گروه مسلح پنجشیر کلیه عملیات نظامی خود را درسالنگ جنوبی ومناطق همجوار متصل به شاهراه کابل_ حیرتان، بشمول استعمال هرگونه اسلحه درمناطقی که بدست قوای مسلح پنجشیر قراردارد، علیه مواضع قوای شوروی، قوای افغانی، محافظین سرحدی(MGB ) وسارندوی(Tsarandoi ) متوقف سازد.
٢_ گروه مسلح پنجشیر مسئولیت حفظ خطوط مخابراتی بین تاجیکان(Tadzhikan ) وچاگانی( Chaugani ) رابدوش گرفته ومانع حمله، قطاع الطریقی وسایر اعمال خصمانه علیه قوای شوروی وافغانی گردد.
٣_ طرف شوروی طبق موافقه دوجانبه مسولیت تهیه تدارکات، ضروریات فوری وسایرمواد مورد احتیاج رابرای تقویه ونگهداری پنجشیر وسایر مناطق متعلقه برحسب وقت تعیین شده بدوش میگیرد.
٤_ به سایرگروه ها ودسته جات مسلح اجازه داده نخواهد شد تا در مناطق مربوطه داخل شده وعلیه قوای شوروی وقوای افغانی دست به حملات تروریستی وتخریبی زده وپایپ لاین را منهدم نمایند.
۵_ تبادله معلومات ومساعی مشترک درجهت پیداکردن اتباع شوروی وافغانی که درمنطقه مورد بحث مفقودشده اند صورت خواهدگرفت.
٦_ درصورت خلق واوج تشنج، مشاوره لازم درمورد اجتناب عملیات جنگی وبرقراری صلح در منطقه مورد نظر بین دوجانب بعمل خواهدآمد.
٧_ ساحۀ این پروتوکول در سرتاسرقلمرو٣٠ کیلومتری در هردوسمت خطوط مواصلات بین تاجیکان وچاگانی امتداد واعتبارخواهد داشت. در ماورای این قلمرو، قوای شوروی وقوای مسلح پنجشیرحق دارند تا عملیاتی به منظور امحای گروه ها وقطعات مسلح مربوط به تنظیم های دیگر که عملیات نظامی را علیه هردو جانب متعاقدین متوقف نساخته است، انجام دهد.
٨_ پروتوکول حاضر از لحظه امضا وصحه گذاشتن به آن مرعی الاجرمیشود.
منبع: عملیات گروه_MOSSSR _ درافغانستان، دسامبر ١٩٨٨
( این سند بوسیله جنرال گروموف، جنرال تنی واحمدشاه مسعود امضائ گردیده) (Shebarshinشبارشین١٧٧_٢١٤)
(میرعبدالرحیم عزیز، درد دل افغان، شماره٦۵، ص٣١_٣٢، مقاله دومعاهده ودو خیانت)

با مراجعه به کتاب «ارتش سرخ در افغانستان» به ملاحظه میرسد که احمدشاه مسعود شش سال قبل از معاهده ١٩٨٨، نیز با ارتش سرخ معاهده ای بسته بود.
جنرال بوریس گروموف، مولف کتاب «ارتش سرخ درافغانستان» در این مورد مینویسد:« درسال ١٩٨٢ ماتوانستیم به مهمترین هدف خود نایل گردیم. ما توانستیم با احمدشاه مسعود تماس های بس پایدار برپا کنیم که تا پایان خروج نیروهای اتحاد شوروی از افغانستان تداوم یافتند. طی زمان حضورنظامی ما درافغانستان کار ما با مسعود با موفقیت های متناوبی ادامه یافت. با این حال فرماندهی نیروهای شوروی فعالیت دار ودستۀ او را زیر کنترول داشت به ویژه درسال ١٩٨٢ نماینده سپاه چهلم وشخص احمدشاه مسعود موافقتنامه ای را به امضاء رسانیدند که درآن مسعود تعهد سپرده بود به روی کاروانهای نظامی ارتش شوروی درسالنگ جنوبی به جایی که فرمانروای بی چون وچرای آن بود، آتش نکشاید. (تاکید برجملات ازمن است) برپایه این معاهده مسعود به اعضای گروهش دستور داد تا از فعالیت شدید برضد نیروهای دولتی دست کشیده و مبارزه مسلحانه را برضد سازمانهای مخالف جمعیت اسلامی افغانستان پیش ببرند.» (ارتش سرخ درافغانستان، ص ١١٩) جنرال بوریس گروموف درادامه سخنانش میگوید:« ماموران.KGB از روندکار ما با مسعود ودورنماهای آن به میزان لازم باخبر بودند.»(همانجا)
گروموف جای دیگری مینویسد:«... ساده لوحانه خواهد بوداگر بپنداریم که ارتش فرانیرومند شوروی توانائی آن را نداشت که دار ودسته مسعود را کاملاً تارومارکند....رهبری نظامی شوروی درافغانستان هرگونه امکانات را دراختیار داشت که هرگاه لزومی پیش می آمد ما مسعود رانابودمیساختیم.(تاکید برجمله از من است) شخصاً نزد من هیچگاهی دراین زمینه تردیدی پیدانشده بود واکنون هم بدین باورهستیم. مسعود خود به خوبی وضعیت خود رادرک میکرد که طبعا این امر درسیاست ها وبرخورد وی با نظامیان شوروی تاثیر میگذاشت. او همواره میدانست که چه چیزی به او اجازه داده میشود وبه خاطر چه چیزی به شدت تنبیه خواهد گشت.» (ص١٢١_١٢٢)
من از زبان افراد آگاه حزب دموکراتیک خلق بعد ازسقوط داکتر نجیب در اروپا شنیده ام که: درسال ١٣٦١(=١٩٨٢) دریکی از عملیاتهای مشترک قشون سرخ واردوی دولتی برپنجشیر،احمدشاه مسعود در قلعه ای درمحاصره افتاد وهنگامی که نیروهای دولتی اطراف قلعه را تصفیه ومیخواستند به قلعه واردشوند ومحصورین را دستگیر کنند،از سوی رهبری قشون شوروی هدایت رسید که بقیه عملیات را به کماندوهای قشون سرخ واگذارشوید! صاحب منصبان اردوی افغانستان که تا رسیدن به فتح قلعه، تلفات زیادی داده بودند، از این دستورشورویها سخت ناراحت شدند.بهرحال کماندوهای شوروی با هلیکوپتر سر رسیدند و به قلعه نفوذ کردند و پنج شش نفر از اسراء داخل قلعه را که یکی ازآنها احمدشاه مسعود بود با خود در هلیکوترسوارکرده بردند. اما بجای اسارت مسعود خبر فرار وزنده بودن اواز گوشۀ دیگرپنجشیر پخش شد. از این زمان است که مسعود با امضای قرارداد همکاری با سپاه چهلم شوروی تن درمیدهد وشورویها او را به عنوان الترنتیف بعدی حاکمیت درافغانستان زیر چترحمایت خود میگیرند ودونفر بادی گاردGRU (استخبارات نظامی شوروی) را برای حفاظت مسعود میگمارند که تا فرار مسعود به تالقان وتخاردر کنار مسعود قرار داشتند. در آغاز من به این سخنان باورنمیکردم تا اینکه کتاب جنرال بوریس گرومف را دیدم وتوافقات مسعود را باسپاه چهلم درآن کتاب خواندم، دیگر شک وتردیدم از این روایت آگان حزبی برطرف شد.

* * *
افزون براین، اگر از کتب نویسندگان اروپائی در مورد افغانستان،صرف نظر کنیم، از سوی نویسندگان مستقل وهمچنان ماموران ادارۀ اطلاعات مرکزی امریکا(سیا) نیز کتابهایی در باره افغانستان وجنگ با قشون شوروی نوشته شده وبه نشر رسیده اند که درآنها به وابستگی های مسعود با سازمانهای استخباراتی کشورهای غربی نیز اشاره شده است.
ازجمله افغانستان شناسان معروف امریکائی یکی هم آقای بروس ریچاردسنBruce.Richardson است که کتاب «سیاست روسیه درماورای قفقاز، آسیای میانه وافغانستان» را نوشته است.در این کتاب نیز ارتباط وهمکاری مسعود با سازمان جاسوسی KGB برملا شده است و چون این کتاب (مثل سایر کتب فوق الذکر) در دوران حیات مسعود نوشته شده و توسط پوهاند داکتر سیدخلیل الله هاشمیان ترجمه گردیده است، بنابرین اهمیت مطالب ومحتوای آن بیشتر ازهمه آثاری است که درغیاب مسعود به نگارش گرفته شده اند. دراین کتاب نکات ومطالب بسیاری ازهمکاری وارتباطات مسعودبا KGB وارتش سرخ درافغانستان دیده میشود وجای تعجب این است که خود مسعود هرگز در رد مطالب آن کتاب، لب نکشوده وحتی درکدام مصاحبه ئی هم به تردید مطالب مندرج درمورد خود اشاره ئی نکرده است.آیا آنچه را ریچاردسن نوشته بود، حقیقت داشت که مسعود نمیتوانست به تردید آن بپردازد و یا اینکه از نظر مسعود این نوشته ها آنقدر بی اهمیت بودند که تصور میکرد کسی به این حرفها توجهی نمیکند و یا اگر توجه کند باور نخواهدکرد. غافل از اینکه این نوشته ها به تاریخ سپرده میشوند وتاریخ برمینای همین بازمانده ها قضاوت وحکم خود را در مورد وی صادر میکند.
آخر چرا یک محقق امریکائی که نه با مسعود کدام رقابت سیاسی، زبانی ، تباری ودینی دارد، و نه رقابت جانشینی وسلطه جوئی، خواب راحت را برخود حرام میکند، رخت سفر برمی بندد واز امریکا بلند میشود وبا مصارف خود به روسیه میرود وبا رجال وشخصیت های ذیدخل روسی در جنگ افغانستان مصاحبه هایی انجام میدهد وسپس به امریکا برمیگردد و با مراجعه به اطلاعات واثار متعدد در بارۀ تجاوز شوروی برافغانستان، کتاب مینویسد و آنرا از هرجهت مستند ومستدل ارائه میکند. اواز نوشتن کتابش چه هدفی داشت؟ مگرنه این است که خواسته با اینکارخود حکومت و مردم امریکا وشاید مردم جهان رابا سیاست روسیه آشنا بسازد؟ و نمونه ئی از این سیاست را در ماورای قفقاز وآسیای میانه وافغانستان، دروجود احمدشاه مسعود پنجشیری به نمایش بگذارد؟ اما مسعود یا چنان مست قدرت وشهرت خود است که با وجود باخبری از محتویات کتاب، حتی یک جمله در تردیدآن اظهار نمیکند. این سکوت میرساند که حرفها وسخنان ریچاردسن امریکائی بی اساس وبدون دلیل وبرهان قوی نبوده است وشاید اگرمسعود حرفی برخلاف مطالب کتاب در مورد خودمیگفت، ممکن بود ریچاردسن از امریکا بلند شود واسناد ومصاحبه های ویاد داشتهای خود را که از رجال وشخصیت های ذیدخل در قضایای افغانستان دراختیار او گذاشته بودند، در جلو مسعود میگذاشت و برای اثبات ادعای خود تا پای میز دادگاه هم با مسعود میرفت و جنرالها واشخاصی راکه درمورد مسعود به او معلومات داده بودند، به پای میز شهادت رویا روی با مسعود قرارمیداد. ریچاردسن برای ایقان خود وخوانندگان اثرش حتی باشخص گرباچف رهبراتحاد شوروی سابق نیز دررابطه به همکاری ووابستگی احمدشاه مسعود با سازمان استخبارتی شوروی مصاحبه کرده است وگرباچف بصراحت اظهار داشته است که:« بلی مسعود برای ما کارمیکرده است.» و ریچاردسن این مطلب را ضمن مقالتی دربخش انگلیسی جریدۀ «افغان رساله» درسال گذشته به چاپ رسانده است.بنابرین ریچاردسن برای اثبات ادعای خود، شاهدی چون گرباچف رامیتواند حاضر کند، اما مسعود وهوادارانش برای تردید چنین اتهامی چه کسی را به شهادت خواهند طلبید؟
پس از حادثه ١١ سپتامبر٢٠٠١ درامریکا، مقالات وکتابهای بیشتری در ارتباط به افغانستان وتجاوز شوروی برآن انتشار یافتند،از جمله میتوان از کتب زیرنام برد :
١_ بوش درجنگ، نوشتۀ ودوارد.
٢_ جنگ های نامرئی، نوشتۀ ستیف کول(عضوسیا)
٣_ الاشه شکن،نوشتۀ گری برنتسن(عضو سیا)
روزنامه واشنگتن پوست درتاریخ ٢٢ و٢٣ فبروری٢٠٠٤ مطالب دلچسپی به ارتباط فعالیت های CIA در بدام انداختن و یا کشتن بن لادن توسط احمدشاه مسعود به نشر سپرد. نویسنده این مقالات ژورنالیست معروف امریکائیSteve Cohl” "است که مطالب مهمی در مسایل مربوط به افغانستان تا کنون نوشته است. وی مولف کتاب " جنگ های نامرئی تاریخ محرمانه CIA ، افغانستان وبن لادن از تهاجم شوروی تا دهم سپتامبر٢٠٠١"
(Ghost Wars,The Secret Histori of the CIA,Afghanistan And Bin Ladden,From the Soviet InvasionTo September 10.2001) ) میابشد.
نویسنده وطن پرست وحقیقت نویس افغان میر عبدالرحیم عزیز، حقایق مهم وتکاندهنده ای از کتاب (Ghost Wars ) بیرون نویس کرده و درپایان ترجمه مقالات مورخ ٢٢ و٢٣ فبروری واشنگتن پوست افزوده است که برای روشن شدن مسایل وشناختن سیمای اصلی احمدشاه مسعود کمک میکند.دراین کتاب(درصفحه١١٤) گفته میشود که احمدشاه مسعود، گلبدین حکمتیار، برهان الدین ربانی وسایرین درزمان ریاست جمهوری سردارمحمدداود به پاکستان فرارنمودند و مورد استقبال زعامت آن کشور قرارگرفتند.نصیرالله بابر رئیس سازمان جاسوسی پاکستان ISI ، احمدشاه مسعود را به پنجشیر فرستاد تا علیه رژیم داودخان دست به خرابکاری بزند، اما بعد از ناکامی دوباره به پاکستان فرارنمود. ودرصفحه ١٩٠ تذکار رفته که مسعودچگونه ماهانه مبلغ ٢٠٠٠٠٠ دالر را بدون اطلاع «ISI » از سیا دریافت میکرده است، زیرا استخبارات پاکستان نیز سخاوتمندانه پول کافی دراختیار احمدشاه مسعود میگذاشت. طبق مندرجات صفحه ٢١٣، سیا۵٠٠٠٠٠ دالر را بتاریخ ٣١ جنوری ١٩٩٠ به[برادر] احمدشاه مسعود تحویل داد وآنرا از نزد «ISI » پنهان کرد. در صفحه ١٩٨کتاب آمده است که «گری شرون» اجنت سیا CIA درپاکستان برعلاوه ۵٠٠٠٠٠ دالرمبلغ ٩٠٠٠٠٠دالر دیگرهم به برادرمسعود، احمدضیا دربدل خدمات جاسوسی داده بود. در صفحه ١٢٣آمده است که سازمان جاسوسی انگلیسMI_6 دراوایل دههً ١٩٨٠ با احمدشاه مسعود داخل تماس شده به وی پول، اسلحه و آلات مخابرات تحویل میداد. مامورین سازمان جاسوسی انگلیس به عبدالله وزیر امورخارجه درس دادند تا بتواند برای احمدشاه مسعود وسازمان جاسوسی انگلیس(MI_6 ) ترجمانی نماید. سازمان جاسوسی فرانسه نیز به مسعود کمک قابل توجهی میکرد.
اکنون برویم بر محتوای مقالات ٢٢ و٢٣ فبروری روزنامه واشنگتن پوست که جناب داکتر میر عبدالرحیم عزیز مطالب مربوط به احمد شاه مسعود با CIA را از آن روزنامه ترجمه کرده ودر افغان رساله (مارچ_اپریل ٢٠٠٤) به نشر سپرده است.
آقای داکترعبدالرحیم عزیز با اتکا به روزنامۀ واشنگتن پوست مینویسد:«یک تیم از کارکنان سیا CIA درماه اکتوبر ١٩٩٩ از مرکز ضدفعالیت های تروریستی این اداره بسوی دوشنبه مرکز تاجیکستان پروازنمودند. این تیم به اسم مستعار Jawbreaker_5 (الاشه شکن)یاد میشد که بوسیله ریچRich ، آمرشعبه بن لادن در CIA ، رهبری میگردید. ریچ یک کارآزموده درسازمان امنیت امریکا یعنی CIA شناخته میشد که قبلاً درالجزایر وسایر کشورهای جهان سوم هم ایفای وظیفه کرده بود. ایشان در یکی از میدانهای دورافتاده دوشنبه فرود آمدند وبعد ذریعه یک هلیکوپتر روسی بسوی قله های باریک و پربرف شمال افغانستان سرازیرشدند. هدف این بود که روابط جنگی وجاسوسی را با احمدشاه مسعود رهبر جنگجویان ژولیدۀ ائتلاف شمال احیاء نموده تا مشترکاً علیه بن لادن مبارزه نمایند. رهبر تیم CIA به احمدشاه مسعود گفت:ما یک دشمن مشترک داریم بیائید باهم همکاری نمائیم....
کوفر بلیکKoferBlackرئیس مرکز ضد جاسوسی امریکا امید وار بود که احمدشاه مسعود بن لادن راکشته و یا دستگیرکرده بغرض محکمه تحویل خواهد داد.
دریکی از خانه های تاریک دره پنجشیر درماه اکتوبر١٩٩٩، احمدشاه مسعود به اعضای هیئت CIAیعنی «الاشه شکن» گفت که وی از دل وجان علاقمند به همکاری با CIAمیباشد، اما در مورد محدودیت خود ذکرکرد.احمدشاه مسعود به این نکته اشاره نمود که بن لادن اکثر اوقات را درقندهار سپری مینماید،لاکن بعضی مواقع به جلال آبادهم سفر میکند که نزدیک به خطوط ائتلاف شمال است. احمدشاه مسعود ار طریق ترجمانش عبدالله که فعلاًبحیث وزیر خارجه نظام انتقالی ایفای وظیفه میکند، به هیئت گفت: پالیسی امریکا نسبت به افغانستان محکوم به شکست خواهد شد. امریکا تمام توجه خود را بر بن لادن وهمکاران وی متمرکز ساخته درحالی که معضله وسیع تر ازاین است که شما فکر میکنید. درمورد طالبان چه؟ در مورد حامیان طالبان در دستگاه جاسوسی پاکستان چه؟ وبالاخره در مورد کشورهای کمک دهنده آنها یعنی عربستان سعودی وامارات متحده عربی چه؟ حتی اگر ما دراجرای اوامر تان موفق گردیم، این همکاری معضله بزرگتر راحل نخواهد کرد. مامورین سیا به احمدشاه مسعود گفتند، ما با انتقادات شما موافق استیم، لاکن ما دساتیر دیگری داریم که بایست عملی نمائیم... سیا CIAبار اول درسال ١٩٨٣ به مسعود کمک نمود،اما رابطه آنها نسبت اتکای CIA بر پاکستان در جریان جنگ های افغانها علیه شوروی برهم خورد. سازمان جاسوسی پاکستان(ISI )از مسعود نسبت اینکه وی علیه گلبدین حکمتیار به جنگ اقدام کرده نفرت عمیق داشت. گروه تندروان حزب اسلامی حکمتیار از حمایت خاص پاکستان درآن وقت برخورداربودند. رابطه مخفی CIA با احمدشاه مسعود درسال ١٩٩٠ در مورد مبلغ ۵٠٠٠٠٠ دالر به سردی گرائید. گری شرون(Gary Schroen ) یکی از ماموران CIA مستقر دراسلام آباد این مبلغ را به برادر مسعود(احمدضیا) تحویل داد به این اطمینان که احمدشاه مسعود باید قوای رژیم مارکسیستی افغانستان را در امتداد شاهراه سالنگ مورد حمله قراردهد. اما قوای احمدشاه مسعود از جا تکان نخورد. «گری شرون» وسایر مامورین CIA معتقد شدند که مسعود و برادرش مبلغ ۵٠٠ هزار دالر را ماهرانه دزدیدند، اما حینی که گری شرون در ١٩٩٦ به کابل آمد، مسعود به وی گفت که او۵٠٠هزار دالر را نگرفته است. یعنی پولی را که «گری » به برادر مسعود تحویل داده بود بدست احمدشاه مسعود نرسیده بود ،حقیقت راخدا میداند.
گری دوباره مسعود را در بهار ١٩٩٧ در مرکز جدیدش درتالقان دید. درین وقت طالبان کابل را متصرف شده واحمدشاه مسعود را به مناطق شمال رانده بودند.احمدشاه مسعود غرض جلب توجه امریکا در مجادله علیه طالبان حاضر به هرنوع همکاری با CIAشد و شروع به خریداری راکت های ستنگربرای CIAدرشمال کشور کرد. وی همچنان موافقه نمود که از محل اختفای بن لادن به CIAاطلاع دهد. تیم های خفیه CIA با آلات جاسوسی واعطای مبلغ ٢۵٠ هزاردالر درهرملاقات به دید و بازدید مسعود در درۀ پنجشیر آغاز کردند. نام رمز دسته اول «نالت١_Nalt 1 » بود که درسال ١٩٩٧ ذریعه هلیکوپتر مسعود از دوشنبه بسوی پنجشیر پرواز نمودند.سه تیم دیگر هم درتابستان ١٩٩٩ داخل پنجشیر گردیدند وآلات جاسوسی را غرض تعقیب مخابرات رادیوئی طالبان دراختیار مسعودقراردادند. علی الرغم شک و تردید ادارۀ کلنتن در مورد احمدشاه مسعود، CIAرابطۀ خود رابا وی عمیق ترساخت.با وجود حیوانیت ووحشی گریاحمدشاه مسعود، اداره کلنتن آماده شدتا با مسعود درمسایل مروبط به جاسوسی همکاری نماید، اما حاضر به مسلح کردن ائتلاف شمال نگردید. بعضی از اعضای اداره امنیت ملی قصر سفید با یاد آوری از عملیات نا اجرای شاهراه سالنگ، ازاین هراس داشتند که احمدشاه مسعود چند بار دیگرپول CIA را گرفته اما کاری انجام ندهد ، درنهایت اداره امنیت ملی، همکاری با مسعود را تصویب کرد.
چند ماه بعداز پروازهای متناوب تیمJawbreaker_5 ،مرکز ضدجاسوسی CIAاطلاع بدست آورد که بن لادن دریکی از کمپ های القاعده در درونته(نزدیک جلال آباد) رسید. دراین کمپ ، القاعده یک مکتب غرض تربیه کدرنخبه تاسیس نموده وحتی مصروف ساختن اسلحه کیمیاوی بود. CIAسیا آلات جاسوسی به خطوط جنوب مسعود ارسال نمود و عمال مسعود با کمک کارکنان CIAسیا، یک محل مشاهداتی رابرای نظارت کمپ بن لادن تاسیس کردند. مسعود یک تعداد از راکت های،کاتوشای روسی را برقاطرها بار نمود وبا کماندوهای خود به تپه های مافوق کمپ بن لادن در درونته فرستاد. احمدشاه مسعود طور فریب آمیز به CIA اطلاع داد که کمپ بن لادن را با آتش راکت درهم خواهد کوبید. با وجود مخالفت مامورین سیا CIAبا این ماموریت نظر به دلایل مختلف، مسعود ادعا نمودکه کمپ درونته را مورد حمله راکتی قرارداد. اما سیا CIAبعداً فهمید که چنین اتفاقی نیفتاده ومسعود حتی یک راکت هم بسوی کمپ بن لادن پرتاب نکرده است. سیا CIAیک بار دیگر به مکر وفریب مسعودآگاه گردید....
[بعد از حمله تروریستی بر کشتی امریکائی دراکتبر٢٠٠٠در بندرعدن] سیا CIAمجدداً به مسعود رجوع کرد و کمک های وسیع تر وکشنده تری دراختیار مسعود قرارداد. برعلاوه پول نقد غرض اعطای رشوه به قوماندانان ومقابله با ثروت روز افزون طالبان با پول عرب،مسعود به لاریها، هلیکوپترها، اسلحه خفیفه، مهمات، لباس، غذا و شاید هم گلوله و توپخانه ضرورت داشت. مسعود به طیارات جنگی ضرورتی نداشت و تانک هم مطرح نبود. قیمت تمام شد این نوع کمک های مخفی بین ۵٠ تا١۵٠ میلیون دالر تخمین میشد ومربوط بود به اینکه قصر سفید تا کدام اندازه از خود اشتیاق و حرارت نشان میداد. طبق این پلان سیا CIA یک مرکز دایمی در درۀ پنجشیر تاسیس کرد و ریچRich ، آمرشعبه بن لادن مناقشه نمود که مامورین سیا بایست طور دایم درآن منطقه باشند وبا عمال مسعودهمکاری نمایند. سیا میخواست بی اعتمادی را که نسبت به احمدشاه مسعود در مورد پول خوری اش خلق شده بود از بین برده و روی این منظور در نظر داشت که کارکنان سیا مستقیماً داخل صحنه شده وبا ائتلاف شمال در بدست آوردن معلومات از محل اختفای بن لادن همکاری نمایند.آنها نمیخواستند که این بارهم فریب احمدشاه مسعود را خورده و به یک حالت خجالت آور دیگری مانند قضیه درونته مواجه گردند.
درسال ٢٠٠١هنگامی که مسعود درفرانسه دعوت شده بود تا درپارلمان اروپائی صحبت کند، «گری شرون» و«ریچ» به پاریس مسافرت کردند تا به مسعود اطمینان دهند که با وجود مشکلات در واشنگتن مشتاقانه مایل اند تا مبلغ چهار صد هزار دالر را طور منظم درقبال تبادل معلومات جاسوسی به احمدشاه مسعود اعطا نمایند. مسعود با پذیرفتن این پول ووعدۀ همکاری جاسوسی به آهستگی به ماورین CIAگفت: اگر امریکا کاری برای وی انجام ندهد، وضعش کاملاً خراب شده و مقاومتش هم بزودی درهم خواهد شکست. احمدشاه مسعود همچنان به خبرنگاران درشهر اشتراسبورگ فرانسه گفت که اگر امریکا ما را کمک ننماید، این تروریستها امریکا واروپا را صدمه خواهند زد.
درسپتامبر٢٠٠١ مامورین امنیت مسعود به مرکز ضد تروریستی CIA اطلاع دادند که دو ژورنالیست تلویزیون عرب ازسوی کابل خطوط ساحوی ائتلاف شمال را عبور نمودند. تبادلۀ معلومات بین مسعود و CIAمتمرکز براعراب وخارجیان درافغانستان بود، اما این دو ژورنالیست عرب مورد علاقه شعبه ضدجاسوسی CIA واقع نشد.»(رک: سایت افغان_جرمن آنلاین) وسرانجام درتاریخ ٩ سپتامبر٢٠٠١ احمدشاه مسعود توسط همان دو ژورنالیست گماشته شده از سوی القاعده ترور شد و دو روز بعد از ترور مسعود، حادثۀ تکاندهندۀ ١١ سپتامبر رخ داد که به مرگ بیش از سه هزار امریکائی و سرنگونی برجهای تجارت جهانی درنیویارک وتخریب بخشی از وزارت دفاع امریکا در واشنگتن انجامید.
با کمی مکث برآنچه گفته آمدیم میتوان دریافت که: نکته مهم در این گزارش، استخدام مسعود از سوی سیا CIA در ١٩٨٣یعنی یک سال بعد از اعلام همکاری مسعود باGRU (استخبارات نظامی شوروی) است، مگراین آمادگی مسعود با CIA از سوی ISI پاکستان برسرمخالفت مسعود با رهبرحزب اسلامی برهم میخورد. و بار دیگرسیا درسال ١٩٩٠ با پرداخت مبلغ ۵٠٠٠٠٠ دالر به برادرمسعود در پاکستان از او میخواهد تا شاهراه سالنگ را بر روی قطار های اکمالاتی رژیم کابل ببندد، اما چون مسعود با سپاه چهلم قشون سرخ ووزیر دفاع رژیم کابل معاهده ای را امضا کرده بود که بر قطارهای اکمالاتی از سوی افراد اواقدامی صورت نگیرد،لذا مسعودهیچ حرکتی علیه رژیم در سالنگ نکرد و بنابرین پنجصد هزار دالرپول سیاه به هدر رفت.در کتاب «جنگهای نامرئی» (درصفحه ١٩٨) آن تذکررفته است که گری شرون علاوه بر۵٠٠هزار دالر مبلغ ٩٠٠هزار دالر دیگر هم به برادر مسعود پرداخته بود. طبیعی است که سیا CIA دیگر نمیتوانست به قول و قرارهای مسعود اعتماد کند و بنابرین روابطش را با مسعود قطع کرد. درسال ١٩٩٧سیاCIA دوباره به مسعود رجوع میکند تا در دستگیری بن لادن آنها راکمک نماید. اکنون که مسعود کابل را از دست داده و درتالقان مستقر است، حاضر میشود باسیا دراین راه گام بردارد ، بشرط آنکه امریکا نیز برپاکستان وکشورهای عربی فشار وارد نماید تا دست از حمایت طالبان بردارند، اما سیا آنرا خارج از حوزه ماموریت خود وانمود میکند، ولی با پرداخت مبلغ ٢۵٠ هزار دالر درهرملاقات به مسعود از او میخواهند تا آخرین دستگاه های جاسوسی را درخطوط نزدیک به درونته، جایی که گفته میشد مرکز تربیوی القاعده و ساختن اسلحه کیمیاوی در انجا صورت میگیرد، نصب واز طرف افراد سیا کنترول گردد. مسعود آن را می پذیرد و بعد با انتقال چند قاطر راکت برکوه های مشرف به درونته به سیا گزارش میدهد که کمپ القاعده را در درونته نابود کرده است، حالانکه سیا از طریق کانالهای خصوصی دیگر اطلاع بدست آورد که مسعود اصلا دست به چنین کاری نزده است واین دومین باری بود که سیا گول مسعود را خورده و پولش را باخته بود.
سیا برای سومین مرتبه به مسعود رجوع کرد، دراین مرتبه با قبول این امر که می بایستی اعضای سیا CIA در پنجشیر بصورت دایم حضور داشته باشند، به مسعود کمک های پولی وتسهیلات دیگری وعده داده شد که قمیت مجموعی آن کمکها از۵٠ تا ١۵٠ میلیون دالرمیرسید وچنین مبلغی را باید قصر سفید تصویب میکرد، که به وعده های مسعود باور نداشت.این وعده ها توام بود با پرداخت ماهانه چهارصد هزار دالر که از طرف گری شرون وریچ به مسعود در اشتراس بورگ فرانسه در بدل تبادل اطلاعات مخفی در مورد بن لادن از سوی مسعود وعده داده شد. اما انسان نمیداند که آیا سیا میخواست این بار هم به مسعود پول ومهمات جنگی کمک کند، یا اینکه با استقرار اجنت های سیا در درۀ پنجشیر زمینه نابودی مسعود رافراهم کنند وانتقام گول خوردن های خود را از مسعود بکشند؟
از بقیه داستان مسعود وسیا، به این نتیجه میرسیم که مسعود، زیرکانه باچندین سرویس استخباراتی،از قبیل: ISI پاکستان ،CIA امریکا، KGBشوروی، سازمان اطلاعات مخفی انگلیس، سازمان اطلاعات مخفی فرانسه، همکاری داشته است، واما در پیوندبا سیا میخواسته بن لادن را دربدل یک پاداش بزرگ (طرد طالبان وقرارگرفتن خودش بجای شان) شکارکند، ولی چون سیا دراین مورد تعهدی به وی نمیداد، مسعود هم اطلاعات کجدار و مریزی دراختیار اجنت های سیا میگذاشت و بالاخره مشتش نزد سیا باز ومعلوم گردید که با وجود گرفتن پول از سیا، آنها را فریب میدهد. به نظر میرسد که سیاهم عوض آن همه پول و وقت کشی وخجالت زدگی، ضربۀ خود را بصورت غیر مستقیم برمسعود بامطلع ساختن بن لادن توسط ISI وارد کرده باشد وعاقبت آن شد که دوتن از پیروان القاعده در لباس ژورنالیست با نابودکردن خود، احمدشاه مسعود را نیزاز صحنه سیاسی ونظامی افغانستان نابود کردند.
بدینسان دیده میشود که «شیر پنجشیر» کسی نبوده، جز یک عنصر وابسته به بیگانه گان که بخاطر شهرت ورسیدن بقدرت بسی از مجاهدین تنظیمهای رقیب ونیز هزاران کس ازشهریان بیگناه کابل را خانه خراب و سر به نیست کرده است وسرانجام خودنیزقربانی این جاه طلبی مفرط خود شد. افزون بر آنچه گفته آمدیم، لکه سیاه دیگری که بر دامن مسعود دیده میشود غارت صدها وهزاران تن لاجورد ولعل وزمرد وسنگ های قیمیتی از کوه های پنجشیر وبدخشان است که توسط افرادشورای نظار از معادن افغانستان که سرمایه ملی است و به تمام ملت تعلق دارد،بدون هیچگونه مجوز قانونی بیرون کشیده شده و دربازارهای پاکستان وفرانسه ودبی وکشورهای عربی وسویس وایتالیا وغیره به فروش رسیده وپول آن به حسابهای مسعود وربانی ریخته شده است.باری در عهدحکومت داکترنجیب الله، فیلمی از غارت وقاچاق معادن افغانستان توسط دلالان شورای نظار وجمعیت اسلامی درکابل به نمایش گذاشته شد،آیا آن روزفرانرسیده تا در این مورد پرس وپال صورت گیرد وعاملین را اگرحضوردارند ویا غایب اند، محکوم کنند تا درس عبرتی باشد برای دیگردزدان ثروتهای ملی.
اخیراًدر مقالت کاملاً ضد« ملی» وضد «افغانی» دستگیر پنجشیری (درسایت آرائی) خواندم که نوشته بود: «من باور دارم که همه معادن زمرد، لاجورد،یاقوت،آهن،مس،آبهای مست وخروشان عناصر طبیعی، میراثهای تاریخی، فرهنگی وبیک سخن ثروتهای مادی فرهنگی تاریخی زیر زمین وروی زمین افغانستان ، به همه گروههای قومی واقلیتهای ملی ومذهبی ساکن وطن واحد و تجزیه ناپذیر ما تعلق میگیرد وثروتهای مادی وفرهنگی سرشار مردم ما اند.» اگر او به این قول خودصادق است، چران به عنوان یک عنصر وطنخواه، براین غارت آشکار ثروتهای ملی که از سوی شورای نظار به تاراج برده شده، اعتراض نمیکند؟آیا این خاموشی شان جز ترس از دشمنی باسران شورای نظار ویا رعایت حال وطنداران پنجشیری اش معنی دیگری میتواند داشته باشد؟آیا از نظر ایشان سایر اقوام کشور هم اجازه دارند تا منابع طبیعی زیر زمین وروی زمین را که در محل سکونت شان قرار دارد، به بهانۀ ضعف حکومت مرکزی غارت کنند و به خارج انتقال داده بفروشند وپول آن را در حسابهای شخصی خود بریزند؟
اکادمیسین پنجشیری، تخمین زده میتواند که از تونلی که بطول ۵_٦کیلومتر در دل کوه های لاجورد بدخشان توسط شورای نظار وجمعیت کنده شده، چه مقدار لاجورد غارت شده و پول آن به حساب کدام اشخاص سرازیر شده است؟ واگر این کارها بدون مجوزقانونی خودسرانه صورت گرفته باشد، نام این دستبردها را خیانت به ثروتهای ملی میدانند یا خدمت به شورای نظار؟ این همه غارت ثروت های ملی و تاراج گنجینه های فرهنگی برای سران شورای نظار کافی نبود که سرانجام لقب قهرمان ملی را هم از چنگ ملت غارت کردند وآن را به نام کسی پیوند زدند که با هیچ معیارقانونی، انقلابی، کودتائی، جهادی،جز با معیارغارت ودزدی برابر نیست. برای «قهرمان ملی» شدن باید قانونی وضع میشد ومعیارهایی در سطح ملی وضع میگردید وبعد نام کاندیدان قهرمان ملی برای دریافت این لقب بزرگ به مقام باصلاحیتی که همان پارلمان افغانستان است،پیش میشد تا بعد از غور ودقت در احوال شخص یا اشخاص کاندید شده، شورا ملی در موردآنها تصمیم میگرفت وسپس به تائید وتوشیح رئیس دولت میرسید.القاب قهرمان ملی ومارشالی وفیلد مارشالی نباید با کسب رضائیت خلیل زاد ها از کیسۀ خلیفه بخشیده شود،می باید برطبق مقرراتی صورت بگیرد و یا صورت میگرفت. درغیر آن اگر بهرکه بیشتر آدم کشته، وبیشتر خانه خراب کرده، وبیشتر درخدمت بیگانه گان قرارگرفته باشد، القاب قهرمانی ومارشالی وفیلد مارشالی داده شود، ما افراد زیادی در میان تنظیمهای جهادی داریم، پس چرا به آنها این القاب داده نمیشود؟
منکه درآغاز اشغال کابل توسط تنظیمهای جهادی، شاهد ناروائی های بیشمار ووحشت آورآنها در حق مردم بیگناه کابل بوده ام، میتوانم بگویم که مقولۀ:«نام رستم به از رستم» در حق مسعود بخوبی مصداق پیدا میکرد، چه ناتوانی او درتامین امنیت پایتخت به شهرتش سخت لطمه زد، و مردم کابل به جای «شیرپنجشیر» لقب دیگری به او دادند که نقطه مقابل شیراست و تا هنوزهم مردم کابل همان لقب را گاهگاهی درمیان خود زمزمه میکنند.
واقعیت اینست که مردم ماخود بدرستی خوب و بد را ازهم تمیز میدهند و ناسنجیده به کسی لقب «قهرمان ملی» ویا «قصاب کابل» یا«روبــاه کابل» و«بــُزکابل» وغیره نمیدهند. قهرمان ملی را بازور ونشان دادن زهرچشم وتبلیغات خلاف واقعیت نمیتوان برمردم تحمیل نمود. دیر یا زود چنین قهرمانان زورکی به فراموشی سپرده میشوند. «مشک آنست که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید».
یکی از باشندگان کابل(جعفرعطا يې) در مورد مسعود نوشته میکند:«....احمد شاه مسعود، جنگسالاری بود که شخصيت و انديشه او در ميان انفجار و خون ٬ کشتن و کشته شدن ٬ زخم زدن و زخم ديدن، کمين گرفتن و کمين خوردن و حمله و گريز شکل گرفته بود .... پايبندی مسعود به استقلال کشور نيز توهمی بيش نمی باشد. مسعود٬ بعد از سقوط نجيب ٬ اولين رهبر جهادی بود که روابطش با روسيه را در همه ابعاد تحکيم نمود... [و] به مهرۀ سياسی- نظامی روسيه تبديل شد٬ همان روسيه ای که در ديد عموم مردم کشور به تجاوزگری و قتل عام يک و نيم ميليون انسان در افغانستان متهم می باشد .
مسعود و اطرافيانش در فردای سقوط نجيب و آغاز درگيری های گسترده ميان مجاهدين٬ هوشيارانه کوشيدند تا افکار عامه مردم کشور٬ به خصوص جامعه تاجيک را از دشمنی با روسيه ٬ متوجه پاکستان بسازند. پر واضح است که دخالت پاکستان در امور کشور و نقش آن کشور در ويرانی وطن ما محکوم و روشن است. اما چرا بايد نقش روسيه در ويرانی کشور و اشغال وطن از سوی مسعود ناديده گرفته میشد ؟ چرا مسعود در برابر کشوری کرنش می کرد که مسوول بخشی از بدبختی های مردم کشور ما می باشد ؟
مسعود در دو و نيم دهه جنگ در افغانستان٬ بر روی هر مخالفش آتش گشود و سنگر گرفت. خون های بيگناه بسياری را به زمين ريخت. خانواده های بسياری را داغدار ساخت. غرب کابل را با خاک يکسان نمود تا سردار بزرگ تاريخ جامعه اش گردد ٬ اما در لحظه مرگش ٬ جز ويرانی ٬ شکست ٬ آرزو های بر باد رفته، دشمنی و نفاق وسيع ميان اقوام کشور، دست آورد ديگری نداشت . مسعود در هنگام مرگ ٬ به پايان خط جنگ هايش رسيده بود. در آخرين روز های حياتش، چون آغازين روز های جنگ در پنجشير٬ به مغاره های کوه و دره های ژرف پنجشير و بدخشان پناه برده بود. با اين تفاوت که ديگر آن جوان کوسه با کلاه نورستانی نبود ...
او به عنوان سمبُل جنگ و ويرانی و انحصار طلبی در کشور٬ نمی توانست قهرمان ديموکراسی٬ عدالت سياسی و ... نيز باشد. پيوند ديموکراسی و مسعود، پيوند آب و آتش خواهد بود، که يکی حيات می دهد و ديگری می سوزاند.» (سایت پیام وطن وافغان_ جرمن آنلاین، مارچ٠٦ ٢٠)
این نوشته های انتقادآمیز واین کتاب های معتبر ومقالات متعدد دیگردرمورد مسعود، تمام امیدها وآرزوهای مرا بخاطردریافت چهره های که بتوان از آنها به عنوان شخصیت های مستقل ملی و غیر وابسته به سازمانهای استخباراتی کشور های منطقه یادکرد، برباد داد. و بنابرین با دریغ وافسوس میخواهم یادآورشوم که جنگ افغان_ شوروی، برخلاف جنگ های اول ودوم وسوم افغان و انگلیس، هیچ شخصیت برازندۀ ملی در دامن خود پرورش نداد تا عملکرد وتدبیر ودرایتش درسی برای تاریخ کشور والگوئی از خود گذری ومیهن دوستی برای نسل های آینده وطن باشد. تمام رهبران و قوماندانان تنظیمهای جهادی متاسفانه درسازمانهای جاسوسی کشور های منطقه متعهدانه راجستر شده بودند وپس از سقوط دولت مورد حمایت شوروی، بدستور کشورهای حامی خود درمسابقه ویرانی وطن وکشت وکشتار هم میهنان خود شرکت جستند. به همین خاطر است که باو جود دوملیون شهید، تخمین یک میلیون معیوب، پنج میلیون آواره، کشورما از آزادی وثبات و امنیت بهره مند نشد. واگرحادثه ١١ سپتامبر رخ نمیداد و جامعه بین المللی در یک ائتلاف وسیع به بهانه مبارزه با تروریزم، کشورما را از چنگ آدم کشی و ویرانگری تنظیمهای جهادی وطالبانی نجات نمیداد وبا قربانی دادن فرزندان خود ثبات نسبی را در میهن ما برقرار نمی ساختند، خدا میداند که سرنوشت وطن ما که تا لبۀ نابودی کشانیده شده بود،از دست این رهبران وجنگ سالاران سفاک بکجا میکشید؟ ویرانه های شهرکابل، سند سنگ دلی وشقاوت وبی کفایتی همه رهبران وفرماندهان جهادی است. پس قهرمانان جنگ افغان_ شوروی، را نباید از میان رهبران تنظیمها وقوماندانان تنظیمی جسجوکرد.قهرمانان جنگ افغان _ شوروی، آن سپاهیان گمنامی اند که تاریخ میهن نه نشانی ازگور آنها دارد و نه نامی درحافظۀ خود. با این وضعیت واین برداشتها ازمدتها بدینسو برآن بودم تا به تجدید نظر کتابم بپردازم، اماشوربختانه تا کنون چنین فرصتی بمن دست نداد. بنابرین من این نوشته را به عنوان تکمله ای بر صفحات ١٨٨_ ١٩١ کتابم پیشکش خوانندگان ارجمند میکنم. پایان ١٤می ٢٠٠٦


چنــــد ســـوال از آقای دستگیر پنجشـــیری

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

نــــصـــیــرســهام

«در وضع مشخص کنونی دو ملت مخالف ومختلف در کشور
مادر برابر همدیگر قرار دارند . یکی ملت حاکم . دود یگر
ملت تحت ستمهای گوناگون اجتماعی ،ملی ،جنسی ،و و و
تبعیض قبیله یی . »

از اختراعات سوسیولوژست طراز نوین معاصر اکادیمسین
دستگیــــر پنجشیــــری



در چند هفته اخیر مدافعین حقوق «شخصیتهای ملی ؟!» د ست و آستین برزده اینجا و آنجا در دفاع از چند فردی که گویا شخصیتهای ملی اند ،مینویسند . به همین سلسله آقای دستگیر پنجشیری نیز انگشتان رنجه کرده با سیاه کردن روی چند صفحه چیزی از ده گفته و چیزی هم از درختان. گرچه با نوشته های ایشان که اکثرا" سر و ته اش معلوم نمیباشد آشنا بودم و به همین دلیل کمتر زحمت خواند ن آنها را به خود میدادم ،اما این بار که در نقش وکیل مدافع به ضم خودشان« نیروها و شخصیتهای ملی» ظاهر شده اند ،خواستم چند سوالی که از لابلای نوشته شان در ذهنم ایجاد شده است،مطرح کنم .
پنجشیر ی صاحب خواسته اند در نوشته شان به نقد و بررسی یک مقاله آقای میر عبدالواحد سادات بپردازند
که این نقد سبب شده است تا بر اقوام و افراد گوناگون تاخت و تاز صورت بگیرد . قبل از طرح سوالات یاد آوری این مطلب را ضروری میدانم که خدمت پنجشیری صاحب و دوستانشا ن«شخصیتهای ملی»
عرض کنم که قصد دفاع ازآن نویسنده را ندارم زیرا متیقنم که آقای سادات دلایل ،منطق و اسنادی برای نوشتن همچو مطلبی داشته است و باور کامل دارم که بخوبی توان دفاع از نوشته اش را نیز دارد ؛بناء برمیگردم به نوشته پنجشیری صاحب زیر عنوان طویل و عریض « از همبستگی ووحدت کدام ملت دفاع کنیم ؟ ملت خشخاش سالار ...»
درین مقالت آقای دستگیر پنجشیری به بهانه نقد و بررسی کار آقای سادات ، بدون ارتباط موضوع، گاه به توضیح ماهیت دولت کرزی پرداخته و گاهی هم داکتر نجیب مرحوم را از گور بیرون آورده مورد طعن ولعن قرار داده است ،در آغاز ملیتی را خاشخاش سالار ساخته و به قوم وتبار دیگری (سادات) توهین وتحقیر روا داشته است ،در جایی از حقوق زن و سایر شهروندان سخن گفته وجایی هم از جنایات حزب اسلامی حکمتیار قصه کرده است ،در قسمتی از کودتای شهنواز تنی روایت کرده و خودرا از شریک جرمی بودن وی مبرا دانسته و در قسمت دیگر از «عقب نشینی پیروز مندانه» یکتعداد جنرالان و افسران اردوبه کشور های همسایه گفته است . (عجب پیروزمندی ،قاضی القضات صحرایی تیرباران میشود ،مسوول دفاع وعدل کمیته مرکزی حزب ترور و ریس جمهور کشور بدون باز پرس حلق آویز میشود و نامش گذاشته میشود عقب نشینی پیروزمندانه .)
با چنین پرش از بامی به بامی سر وته مقاله باز هم گم شده و تلاش صورت گرفته است تا کنه و ماهیت اصلی نوشته که قرار گرفتن در موضع سکتاریزم یک قوم و در ضد یت با اقوام دیگر قرار گرفتن است،پنهان شود ؛مگر پنجشیری صاحب فراموش کرده اند که دیگر مردم مارا خوب میشناسند و میگویندکه :

« به هر رنگی که خواهی جامه میپوش من از طرز خرامت میشناسم »

به چند نکته از نوشته جناب پنجشیری صاحب توجه میکنیم
ایشان قبل از شروع مقاله این نظم شانرا نوشته اند :

پشتون و بلوچ خلق ترکمان وطن تاجیک و هزاره گان جوشان وطن
شــادم که به رویش نو آغاز کنـد شــــاداب شـــــود دره و دامــان وطن

بگمان غالب این پارچه مربوط میشود به روزگاریکه آقای پنجشیری انترناسیونالیستی فکر میکردندواندیشه شان از سطح خیل و تبارگاهی فراترمیرفت و یادی از « هزاره گان جوشان» و پشتون بلوچ هم میکردند . اما میشود سوال کرد که آقای پنجشیری ! مگر حالا هم همینطور میاند یشید؟ که یقینا" نه . زیرا اگر شما حالا هم به همین نظرمیبودید،چنین اشتباه بزرگی نمیکردید که ملیتی را در بست خاشخا ش سالاربگویید . با اطمینان میتوان گفت که خودتان هم میدانید که خاشخاش سالاری مربوط قوم و ملیتی خاصی در کشور ما نیست . عده از همان تفنگ سالاران است که حرفه عوض کرده بر مسند خاشخاش سالاری تکیه زده اند. اینکه شما آنرا اختصاصی ساخته اید ،کار شما است اما مطمئن باشید که خلق خدا میدانندمافیای تفنگ ومافیای خشخاش از یک چشمه سیراب میشوند .
سوال د یگری که از هرپراگراف مقاله پنجشیری صاحب میتواند مطرح شود،کاربرد اصطلاحات خود ساخته طالبان افغان تبار، طالبان پشتون تبار،برتری خاهان قبیله گراو امثال آنست که همه بوی گند تفرقه اندازی و جدایی طلبی و پشتون ستیزی از آن میاید . ایشان سعی میکنند که طالبان را فقط مربوط قوم پشتون قلمداد کنند به همین دلیل در توضیح شناخت آقای سادات میگوید که پیوند قومی با طالبان ندارد . این دگر قابل باور نخواهد بود که آقای پنجشیری ندانند که طالبان مربوط یک قوم و یک میلیت نیستند ؛یقینا" به حیث یکی از نمایندگان ارشد پان تاجیکیزم خبر دارند که یک تعداداز تاجیکان ولایات تخار و بدخشان در صفوف طالبان فعالیت دارند و فراموش نکرده اند که در زمان حاکمیت طالبان همه ادارات ولایت پکتیا را طالبان بدخشی رهبری میکردند .به همین ترتیب از دیگر ملیتها نیز طالب وجود دارد .
آقای پنجشیری ! مگر همینطورنیست؟
جناب پنجشیری صاحب که پشتون را معادل افغان وافغان را در معادلت با پشتون میبینند، سعی دارند هر خرابی دوران حزب دموکراتیک خلق افغانستان و حاکمیتهای مجاهد ین ـ طالبان را به شکلی از اشکال بدوش پشتون « افغان» بیندازد . مثلا"در چور و چپاولی که در زمان حاکمیت مجاهدین صورت گرفته است صرف ازقوماندانان حزب اسلامی حکمتیار نوشته است که اینرا تاراج کردند و آنرا دزدیدندو فروختند .
از جنا ب پنجشیری صاحب به حیث یک پژوهشگرکه ناظر جریان حوادث در کشور بوده اند میپرسم که مگر تنهاافراد و قوماندانهای « افغان تبار» حکمتیار بودند که مرتکب آن همه جنایت،قتل،ترور،ویرانی ،آتش سوزی ،چور و چپاول دارایی های عامه و تجاوز به عفت و ناموس مردم شدندیا از سایر گروپها و باند های تفنگ بد ست ؟
جالب است اگر محقق و دانشمندی در برسی ها و پژوهشهای شان از چور و چپاول دیگران یادی کنند ، عاجل از جانب پنجشیری صاحب محکوم به قوم پرست و نژادپرست و برتری جو میشود چنانچه در جایی از نوشته شان به آدرس دانشمند گرامی سیستانی صاحب که در یکی از نوشته های شان از تاراج معادن و سنگهای قیمتی وطن یادآوری کرده اند،با ارائه یک بیانیه انقلابی فتوا داده اند که همه داشته های مادی و معنوی وطن مال مردم وبیت المال است و اما اینکه از بیت المال که و چگونه استفاده میکنند ،د یگر چشم پنجشیری صاحب از دیدن و زبان شان از گفتن آن عاجز است .
پنجشیری صاحب در بررسیها و قضاوتهای شان چنان زیر تاثیر مناسبات قومی و سمتی و محلی قرار دارند که از واقعیتهایکه گاهی خود تنظیمها و گروپها به آن اعتراف کرده اند ، چشم میپوشد مثلا" این جمله : « ...
اعضای جبهه مقاومت ملی اشتباهاتی کرده گهگاه مواضع و سینه های یکدیگر را نشانه گرفته اند...»
آقای پنجشیری ! واقعا" چنین نشانه گرفتن ها را اشتباه میدانید یا به خاطر خوشی دوستان و خیل و تبار تان میگویید ؟ مرحبا با این قضاوت . ببینید شما خود در همان روز ها در کابل حضور داشتید که میان پوسته های شورای نظار و جنبش ملی در میکروریون سوم جنگ در گرفت و در نتیجه آن هفتادو دو نفر جان باخت . اینرا که یک نمونه کوچک از هزاران است هم شما از جمع اشتباهاتی میدانید که گهگاهی از آنان سرمیزد؟ چه میتوان گفت بشما جز اینکه بگوییم دید از چشم بصیرت تان فرارکرده است .
سوال د یگر در مورد افغان و افغانستا ن است و پنجشیری صاحب نیز در شمار آنانی اند که فکر میکنند در وضیعت وحالات کنونی مردم ما با هیچ دشواری دیگر روبرو نیستند و همه مشکلات به پایان رسیده است و اگر چیزی باقی مانده همین تغیر نام افغانستان به خراسان است زیرا با استفاده از نام کنونی هرچه بود و نبود پشتونها خوردند و ایشان پس ماندند. در ینمورد بیتی از یک نظم پنجشیری صاحب را به یاد شان میاورم چون مطمئن هستم آن احساس دیگر برای شان وجود ندارد و همه آن حرفها را فراموش کرده اند . جناب شان در نظمی زیر عنوان پیک دوستی گفته اند :

« ثروت سرشار افغان دوستی شوروی است هرکه این ثروت ندارد از خرد بیگان است»

آقای پنجشیری ! اینکه با درفشانی تان همه ملت تانرا بیخرد ساخته اید ،نمیخواهم تبصره کنم ولی از شما میپرسم که در اینجا افغان بمعنی پشتون بکار برده شده است یا همه مردم وطن ؟ ویا شما که برنامه حزب افغانستان نوین راچهار سال قبل نوشتید ، آنوقت خراسان یاد تان نبود یا باداران هنوز هدایت نداده بودند که نام افغانستان دوباره به خراسان بدل شود . آنوقت افغان همه مردم ما و افغانستان هم سرزمین آبایی و اجدادی ما بود ، مگر چه پیش آمد که تفکر فرا میلیتی یکسو گذاشته شده از موضع پان تاجیکیزم هوای احیای خراسان به سر تان زده است .
جناب پنجشیری صاحب !با اطمینان و باور کامل برایتان میگویم که هر فرد خردورز افغان در مورد گذشتهء این مرزوبوم و افتخارات آن چه از آریانای باستان ،چه ازخراسان و چه از افغانستان حرفی جز این ندارندکه هرچه داشتیم مربوط به همه اقوام ساکن درین مرزوبوم بوده است . خراسان از افغانستان است و افغانستان از خراسان پدید آمده است . مردم ما درینمورد هیچ تشویش و اندیشه ندارند فقط این قلم های مزدور ( بقول خود شما) است که با استفاده نا جایز از باور مردم خود را اجاره دار این یا آن میلیت ساخته از نام آنان مینویسند وبه این وسیله سبب تشدید و شعله ور شدن بیشتر آتش نفاق میشوند .
در پایان این مختصر میخواهم بدون تبصره بیشتر توجه جناب پنجشیری صاحب را به دو نکته دیگر هم معطوف دارم :
ـ در اصطلاحات مربوط به جامعه شناسی معمولا از تقابل و رویارویی اقشار و طبقات متخاصم در یک جامعه حرفهایی آمده است .برای اولین بار از شما خواندم که دوملت در یک جامعه به حیث دو نیروی مخالف و نیروهای حاکم و محکوم در برابر هم قرار میگیرند .
ـ خوانده بودم که در نقد کردن متن و ماهیت نوشته ها مورد ارزیابی قرار میگیرد .اگر در نقد کردن به اصل و نسب نویسنده ،چنانچه شماکرده اید تجاوز صورت گیرد ،فکر میکنم اصول و موازین نقد زیر پا میشود .

نــــصـــیــرســهام

چهاردهم می دوهزارو شش میلادی







آيا پير مرد عقل اش را از دست داده است؟

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

انجنېر زکريا

۲۰۰۶/۰۵/۱۱

هالند

ديروز مروري داشتم بر سايت های افغاني که چشمم به نوشته اقای غلام دستګير پنجشيري ، بر خورد. واقعيت اين است که از مدتها به اينطرف علاقمندي ام به خواندن نوشته های غلام دستګير پنجشيري کم شده است . ولي اينبار عنوان نوشته « از همبستګي و وحدت کدام ملت دفاع کنيم » توجه ام را به خود جلب کرد.چون در اين روز ها تعدادي زيادي از افغانها و افغانستاني ها درينمورد مطالبي زيادي نوشته اند، بناً خواستم که نبشته اقای غلام دستګير را مطالعه نمايم .

ولي از شروع مقاله تا به اخر، همان ميتود سابق اش بود ومتأسفانه هيچ چيزي نوی نداشت ، وبه ګفته اقای آصف خواتي همان رسم ترکاري فروش را بکار ګرفته بود ،که ترکاري کهنه و شومانده خود را آب چکانده و به نام ترکاري تازه به خور مردم ميدهدو در چشم انها خاک ميريزند. اقای غلام دستګيرپنجشيري نيز به مثابه ترکاري فروش سابقه دار و باتجربه ، اين بار نيز ترکاري کهنه ، شومانده و حتي ګنديده خود را به مردم عرضه ميدارد .

اګر از حقيقت نګذريم ، در اولين جمله اش ، چيزي واقعاً نو داشت و حتي ميتوان انرا اختراع اقای غلام دستګير پنجشيري دانست .من به خاطر اينکه نوسينده مقاله و ساير خواننده ګان از من ازرده نشوندو مرا به دست زدن در متن مقاله و غير دقيق بودن متهم نسازند، من اصل متن نويسنده را کلمه به کلمه نقل مينمايم و انرا به رنګ آبي نشاني مينمايم .چون مقاله فوق الذکر اقای غلام دستګير پنجشيري در مجموع به جواب مقاله اقای مير عبدالواحد سادات وقف شده ، اما متأسفانه اقای «اکادميسين ؟؟؟ » در هيچ جای حتي يک بار هم که شده باشد ، از متن مقاله اقای سادات، چيزی را نقل نکرده کرده ، که بالای ان تبصره نمايد ، بلکي همه اش تراوشات شخصي مغز ادم پير مرد است ، که در اکثر موارد با اصل متن و واقعيت ها مطابقت ندارد.

دوباره مراجعه مينمايم به اختراع اقای غلام دستګير ، او چنين مينويسد از همبستگی و وحدت کدام ملت دفاع کنیم ؟از ملت اکثریهای محروم افغانستان یاملت خشخا ش سالارن ، امریکاییان افغان تبار ،انجوها تنظیمهای بنیادگرا طالبگرایان ، " سادات "، سیطره جویان ملی سلطنت طلبا ن واقلیتهای ممتاز غوطه ور در عالیترین امتیازات اجتماعی واقتصادی .

واقعيت اينست که من قبلاً هيچګاه نشنيده بودم که مردم يک کشور بر اساس تعلقات شغلي ، طبقاتي ، سازماني ، عقيدوي ، اقتصادي و حتي مهاجرتي به ملت ها تقسيم ميشوند. يعني از نظر اقای «اکادميسن؟؟؟» نظر به علايق فوق الذکربر خلاف تعريفات مروج و قبول شده ملت ، در يک کشور ده ها ملت وجود داشته ميتواند ؟؟؟ در ين جا منطقاً دو سوال مطرح ميشود :

۱- اګراقای «اکادميسن ؟؟؟ » برای اثبات اين ادعا و تعريف خود مدارک و اسناد داشته باشد، بفرمايد بګويد که از کجا «اين نظريه نو را» را ګرفته است ؟ تا همه ما در روشني قرار بګريم .

۲- اګر چنين مدرک وجود نداشته باشد و اين تعريف تراوش مغز يک ادم هشتاد ساله است ، در ينصورت با اطمينان کامل ميتوان ګفت که اين نظريه پردازي در مورد تعريف ملت کاملاً نادرست و بي پايه است .

تا جای که من اطلاع دارم اقای پنجشيري در طول عمر خودهيچګاه تحقيقات وريسرج های عميق علمي و تحليلي انجام نداده است و هيچ آثري هم در اين مورد تحرير ننموده است . يګانه کتاب که وی نوشته به نام « ظهور و زوال حزب دموکراتيک خلق افغانستان » است ، که ان هم :

- اولاً نام کتاب با متن ان هيچ مطابقت ندارد . از نامش پيدا است که بايد در باره تاسيس و فروپاشي ح.د.خ.ا. باشد . ولي در متن از تأسيس دولت افغانستان توسط احمد شاه باباصحبت اغاز شده وبا کودتای مشترک شورای نظاربا همراهي بعضي جواسيس روس در مقامات رهبري حزب وطن ، به پايان ميرسد.

- ثانياً از اين کتاب انقدر تعفن افغان ستيزي ، نفاق افګني و سيکتاريزم تنګنظرانه ، به مشام ميرسد ، که مغز انسانهای با وجدان و افغانان وطنپرست را ازار ميدهد .من فعلاً نه ميخواهم در مورد اين کتاب چيزي بنويسم، تا از موضوع مطروحه دور نرفته باشم. اګر فرصت مهيا شد ضروراً بايد پيرامون ان نقد جدي صورت ګيرد.

حالا بر ميګرديم دوباره به اصل مطلب ، يعني اختراع اقای «اکادميسن » . وی برای توضيح و اثبات ادعا و «اختراع نو؟؟ » خود هيچ مرجع و مدرک را نشان نداده است وهمچنان اين مفاهيم را تفصيل هم ننموده است. بناً چنين به نظر ميرسد که اختراع نو اصلاً محصول مغز نيست ، بلکي چيزی که بدهان اش امده (بدون فکر کردن )، همان را نوشته است ، بدون انکه در مورد اش فکر نمايد ( امکان دارد عذرمعقولي هم داشته باشد) . اګر چنين نيست لطفاً در مورد توضيحات ارائه نمايد.

واقعيت اينست که من در اغاز از اين عنوان چنين پنداشتم که منظور «اکادميسن ماشيني »، اينست که در افغانستان هيچ ملتي وجود ندارد . ولي به تعقيب عنوان تشريحات مي ايد که انسانها چه ، که پشکها را هم به خنده مي اورد . نظر به شناخت که از ايشان دارم، وی اصلاً ادم علم و دانش نيست و خصوصاً درين زمينه هيچ ريسرج و تحقيقي ننموده است. لقب اکادميسني هم نه بر اساس تحقيقات و نوشتن آثار به او داده شده است ، بلکي يګانه دليل که برايش لقب اکادميسني بخشش شده، داشتن روابط نزديک با روسها بود.ګفته ميشود روابط وی با روس انقدر نزديک بود ، که از تجاوز روسها بر افغانستان خبر داشت، ودر مهماني که از طرف حفيظالله امين به مناسبت بازګشت وی از سفر مسکو، ترتيب داده شده ، به بهانه مريضي از خوردن سوپ خود داري نمود( عجيب مريضي که از خوردن سوپ منع باشد ). اقای غلام دستګير پنجشيري در ان محفل يګانه کسي بود که مسموم نه شد و جان به سلامت برد. در وطن ما وشما چنين مروج است که اګر يک کس به کدام منزل ومقام به طور غير عادی ، غير مستحق و مستعجل برسد، نامش ماشيني ميماند. به همين دليل به اقای پنجشيري لقب اکادميسن ماشينی داده شده بود.

در همان وقت که به او لقب افتخاري «اکادميسن ؟»تحفه داده شد، آيا کدام کتاب يا رساله چاپ شده داشت؟ من ميدانم که نه . تنها وتنها چيزي چاپ شده که داشت ، ان هم مجموعه از چند شعر بدمزه بود که بر ثليقه ناګوار او ګواهي ميداد و اکثر شان در توصيف لينين، کمونيزم، کريملين، ميدان سرخ ،مسکو، اکتوبر سرخ، کارګر سرخ، اردوی سرخ و ساير چيز های سرخ ، و حتي کلاشنيکوف سروده شده بود.

خوب حالا خواننده محترم خود قضاوت نمايد، که رتبه علمي اکادميسني به يک کس بدون داشتن هيچ آثري تحقيقي مشروع است؟ مرحوم عبدالشکور رشادبه خاطر تحرير ۹۶ آثر لقب اکادميسني را در يافت کرد ولي وی هيچ چيزي نه داشت.

از جانب دګر آيا کسي که هيچ وقت رتبه علمي ( از پوهيالۍ ګرفته تا پوهنيار و پوهنوال ) نداشته باشد ، يک دم خيز بزند به عليترين رتبه علمي اکادميسني ، نتيجه چنين بي جاخيز زدن ها، همانګونه ميباشد که از اقای غلام دستګير پنجشيري .

اګر اين حرف ها درست نيست ، لطفاً انرا به دلايل معقول ومنطقي رد نمايد، نه اينکه به دشنام و تاپه زدن های که ازدوران عضويت در رهبري ح.د.خ.ا. با خود دارد ، بپردازد.

از جانب دګر، جناب عالي در مقاله مورد بحث نشان ميدهد که از سواد کامل سياسي نيز بهره مند نيست، ور نه مربوطيت انسانها را به شغلها، جنسهاو غيره را ملتها نامګذاري نه ميکرد.

حالا ميرويم به متن بعدي اين اکادميسن کمسواد:

ازانجای که تمام نوشته ايشان بخاطر جواب دادن به مقاله اقای مير عبدالواحد سادات وقف شده و در لابلای ان دشنام های فراوان نثار قوم پشتون نموده و در پهلوی ان به قوم عرب افغانستان نيز اهانتهاشده است.

۳- ۴ هفته قبل من مقاله عبدالواحد سادات را ، که در چندين سايت افغاني به نشر رسيده بود، مطالعه نموده بودم. من قبلاً هم با انها اشنائي نه داشتم و فعلاً انها را از نزديک نه ميشناسم ، ولي از روی نوشته هايشان چني درک ميګرديد که يک افغان دلسوز است و سخت به ارمان وحدت ملي افغانهای از هر قوم، مذهب ونژاد که باشد،وفادار است .

در مقاله اقای سادات به هيچ قوم وګروه توهين نشده بود، تنها اشخاص و ګروه های که وحدت ملي را برهم ميزنند و باعث جنګ و برادرکشي در افغانستان ميشوند، شديداً تقبيح شده بودند. اقای سادات تمام افغانها را بدون در نظرداشت قومي، مذهبي و نژادي ، به وحدت ملي ، برادري، برابري و همکاري دعوت کرده بود.

حالا در ذهن انسان اين سوال مطرح ميګردد که اين اکادميسن کمسواد و ساير دشمنان وحدت ملي چرا اين همه هيا هوی را برپا کرده اندوهمه بر جان اقای سادات پنجه ودندان انداخته اند؟ بعوض اينکه از جناب سادات ستايش به عمل اورندوتمجيد نمايندکه افغانها را به صلح،وحدت وهمدلي د عوت مينمايد، ايشان را چنان وحشيانه مورد حمله قرار ميدهد، که ګويا مرتکب کدام جرم شده باشد.

غلام دستګير پنجشيري طعنه اميز مينويسد: دران مقالت ا ز " وحدت ملی !" با آب وتاب وحرارت فراوان دفاع! شده بود . آيا دفاع از وحدت ملي کدام کار بد است؟ به يقين کامل بايد ګفت که از نظر دشمنان مردم افغانستان بدون در نظرداشت علايق قومي، مذهبي ونژادي، وحدت ملي کار خطرناک است . پس اين طعنه اقای پنجشيري را بايد چه ګفت؟ ولي دشمنان سعادت افغانستان بايد بدانند که افغانها حالا ابديده شده اند و به حرفهای چرب ونرم دشمنان خود بازي نه ميخورد. بناً اقای پنجشيري نه بايد بيهوده در راه نفاق و شقاق تلاشهای مزبوحانه نمايد.

اقای اکادميسن ماشيني از اقای سادات انتقاد مينمايد که اصلا ایشان مانند تمامی شاهان امیران دوران استعمار استبداد استعماری احزاب دارای پسوند وپیشوند ملی مبلغان ونظریه پردازان دولت اسلامی کنونی درباره ء ملت ودولت ملی تعریف ودرک دقیق وصحیحی ندارند.

و در مقابل درک صحيح ، دقيق و عالمانه خود را چنين ارائه ميدارد: درکشوری که هنوز مرز مشخص ندارد ودر 14 ولایت آن امنیت استوار نیست، اوزان واحد ونظام اقتصادی واحد ندارد ومردم آن درمراحل مختلف تکامل تاریخی کوچنده گی ، مالداری ،اقتصاد طبیعی قبیله سالاری ، زمینداری- اربابی زنده گی میکنند و پس از جنگ دوم جهانی اگر در بخشهای دولتی مختلط وخصوصی سرمایه گذاری شد وصنایع ماشینی درشهرهای عمده ء افغاستان روبه پیدایی نهاد وطبقه کارگر جوانه زد ، شاهراهها ساخته شد، بادریغ ودرد همه دست آوردهای این مرحله تکامل اقتصادی کشورما توسط بنیادگرایان ساخت پاکستان به یغما رفت.

واقعيت اش اګر بپرسيد من از اين تعريف هيچ چيزي را نفهميدم، بر علاوه که ان هيچ تعريف از ملت ارائه داده نتوانست ، بلکي از لحاظ مبتدا و خبر هم مشکل دارد. پس چرا بر ديګران ميتازد. اين جا است که پای عقل اکادميسن ماشيني ميلنګد . خير باشد برای «اکادميسن »اين چيزها مجاز است. بعداً اقای پنجشيري مينويسد: ولی خلاف دیدگاه محترم سادات من به این باورم که کشور ما هنوز در آغاز پروسه تشکل ملی ودولت سازی قرار دارد. من در متن مقاله اقای سادات هيچ چيزي يافته نتوانستم که انها ګفته باشد که ما در مرحله نهائي پروسه تشکيل دولت ملي قرارداريم ، بلکي انها ميګويد که به اين سمت در حرکت هستيم ، که اين خود يک سمتګيري نيک است و به ان بايد کمک شود نه اي که در راه ان موانع ومشکلات ايجاد ګردد.

در جای ديګر اقای سادات را سزنش مينمايد که و مينويسد : با تعجب که جناب سادات آگاهانه یا غیر آگا هانه چنین دولتی را دولت ملی دموکراتیک ونماینده ء همه طبقات واقشار اجتماعی و اقلیتهای ملی ومذهبی ونماینده منافع ملی می پندارند... در جواب

اولاً بايدګفت که در تمام مقاله اقای اکادميسن ماشيني کلمه دولت به مفهوم نادرست استعمال شده، اکثراً منظورش از حکومت و اداره رئس جمهور حامد کرزی ميباشد.

ثانياً يک دولت متشکل از سه جز ميباشد يعني قوه اجرائيه ، قوه مقننه و قوه قضائيه . همان وقت يک دولت راملي و دموکراتيک ګفته ميتوانيم که اجزای ان به طور ازادانه و دموکراتيک از طرف مردم يعني ملت انتخاب شده باشد. چنين دولتي را هم ملي و دموکراتيک و هم نماينده منافع ملي ګفته ميتوانيم . حالا ببنيم که در انتخاب سه جز دولت ، مردم به طور مستقيم يا غير مستقيم نقش داشته يا نه؟

- قوه اجرائيه يا حکومت که در راس ان رئس جمهور قراردارد، به ارا ء مستقيم و سري ملت انتخاب شد.

- قوه مقننه يعني وکلای ولسي جرګه و مشرانو جرګه نيز از طريق کمپاين وسيع انتخاباتي در ۳۴ ولايت افغانستان از طريق اراء سري و مستقيم ملت انتخاب شدند.

- قوه قضائيه يعني ستره محکمه نيز همين حالا تحت بحث و بررسي ولسي جرګه قراردارد . يعني در تعين اعضای ستره محکمه نيز اراده ملت از طريق نماينده ګان شان به اجرا ګذاشته ميشود.

- کابينه وزرا هم چندي قبل از طرف نماينده ګان ملت در ولسي جرګه تحت بحث وبررسي جدي قرار ګرفت و در نتيجه از طرف نماينده ګان ملت ۲۰ کانديد مقام های وزارت مورد تأئيد قرار ګرفت و ۵ تن شان رد شدند. در تائيد وزرای پيشنهادي هم اراده ملت از طريق وکلای شان عملي ګرديد.

در يک کشور جنګ زده که در حدود ۲۵ سال در اتش جنګ و برادر کشي ميسوخت آيا امکان دارد بيش از اين توقع داشت؟ البته منظور من به هيچ صورت اين نيست که ما بايد به اين دست اورد و اين داشته اکتفا نمايم ، ابداً ني، بلکي بايد بخاطر رفع نواقص و کمبودي ها ، بايد حکومت را دايماً تحت مراقبت قراربګيرد، ودر صورت تخلف از اُصول دموکراسي و اصلاح ننمودن نواقص ، جداً اعتراض صورت ګيرد. ولي چنين توقع هم نه بايد داشت که در چهار سال و اندی جامعه ما، مانند کشور های پيشرفته دنيا اعمار نمايم.

کمي بعد تر مينويسد : خلاف های وهوی تبلیعاتی قلمهای مزدور وتحلیلگران دولت و جامعه ء جهانی، هنوز زنان و نیمی از نفوس افغانستان، با اندوه فراوان در قدرت سیاسی نماینده گان آگاه وفعال خودرا ندارند . خوب حالا ببنيم که اين حرفهای اقاغلام دستګير پنجشيري چقدر حقيقت دارد؟

- برای اولين بار در تاريخ کشور در پارلمان افغانستان ( ولسي جرګه و مشرانو جرګه ) بر اساس يک تبعيض مثبت بيش از ۲۵ فيصد وکلای منتخب ملت را زنان تشکيل ميدهند.

- در کابينه قبلي ۴ خانم و درکابينه فعلي يک خانم ، که متأسفانه از طرف ولسي جرګه تائيد نشد، عضويت داشتند.

- برای اولين بار رئس کميسيون حقوق بشر يک زن بادرک و بادانش ايفای وظيفه مينمايد.

- برای اولين باراز طرف رئس جمهوريک زن به حيث والي مقرر شد.

- برای اولين بار يک زن دلير افغان در پارلمان کشور از« قهرمانان »و رهبران «جبهه مقاومت ملي ودموکراتيک » اقای « اکادميسن » با صدای رسا انتقاد مينمايد، که صدايش در تمام جهان طنين انداخته است ( منظورم ملالی جويا است )

آيا اين در يک کشور عقب مانده اسيائي کم است ؟ آيادر منطقه ، کشور ديګري ( بجز از هندوستان ) در زمينه حقوق زنان چنان پيشرفت های دارند؟ يقيناً جواب انها منفي است . از نګاه اعاده حقوق زنان واقعاً در ين چهار ونيم سال پيشرفت زيادي صورت ګرفته است ولي بازهم ميخواهم تاکيد نمايم که اين به هيچ صورت مکمل و کافي نيست و بايد مطابق شرايط وقت پيشرفتهای ديګري هم صورت کيرد.

خوب حالا سوال پيدا ميشود که اين ګلون پاره کردن ها برای چيست ؟ هدف اساسي اقای «اکادميسن »اينست که که هر ان حکومتي که در ان پنجشيري ها نقش اساسي نداشته باشد، انرا پوچ و فاش ميګويد و لهو و لعب سر ميدهد.

يک روز يکي از دوستانم بعد از خواندن يک نوشته پنجشيری برايم تيلفون نموده پرسيد، ايااين پير مرد عقل اش را از دست نداده است ، که چنين ناسزا ها را ميګويد؟ برايم مشکل است که به اين پرش پاسخ دقيق بدهم ولي مطلب زيرين اقای غلام دستګير پنجشيري مرا هم به شک انداخته است : همانگونه که مرد مرد است زن باید زن باشد. اول اينکه من نه ميدانم کي ګفته است ، که مرد زن است و زن مرد؟

دوم اينکه در مقاله اقای سادات هم چنين چيزي يافته نتوانستم که نوشته باشدکه زن مرد است و مرد زن .

ثالثاً از هيچ انسان که دارای عقل سليم باشد نيز نه شنيده ام که زن را کس مرد ګفته باشد و يا برعکس.

بناً من مشکوک هستم . و حالا جمله بعدي اش را توجه نمائيد، که يا بايد فکاهي باشد يا هزليات : همانگونه که جنس مرد بنام مرد یا مردان یاد میشود زن نیز باید بنام زن وزنان در مطبوعات ورسانه ها یادشوند .

تا جائيکه من معلومات دارم و شنيده ام ، در تمام مطبوعات و رسانه ها زن به نام زن و مرد به نام مرد ياد ميشود. پس انتقاد بالای چه است ؟

اګر اقای سادات در کدام محفل و يا کدام مقاله که من انرا نه خوانده ام چنين ادعای نادرست را کرده باشد، از ايشان جداً تقاضا مينمايم تا در مقاله اينده خويش حتماً و ضروراً اين مسئله را روشن سازد ، که اقای سادات مرد را زن نه ميګويد وزن را مرد نه .

اګر رجال بلند پايه دولتي کدام فرماني صادر کرده باشد و يا پارلمان کدام قانوني را تصويب کرده باشد، که در ان زن را مرد ګفته شده و مرد را زن، هم بايد به طور عاجل اصلاح شود.

ولي بدبختي در اين جا ست که اقای «اکادميسن » مرجع يا مدرک را نشان نه ميدهد، که ادم ګريبان کي را بګيردو ازش پرسان نمايد، که چرا چنين جرمي مرتکب ميشود؟؟؟؟

ولي من به اين عقيده هستم که اصلاً چنين چيزي وجود نه دارد. من نه ميدانم که اي چګونه حالت بود که اقای غلام دستګير ينجشيري اين سطور را سيا ه ميکرد؟ اين جملات را ببينيد: همانگونه که جنس مرد انواع گونه گون جوان پیر طبقات کارگر سرمایه دار ، دهقان ، زمیندار واقشار پیشه ور روشنفکر نظامی وملکی ودیگر لایه های اجتماعی را در بر میگرد جنس زن نیز تمامی انوا ع خودرا دربرمیگرد. زن میتواند کارگر باشد میتواند سرمایه دار باشد میتواند دهقان باشد میتواند زمیندار باشد میتواند قاضی باشد میتواند افسر نظامی پیلوت وپولیس وکارمند دولت استاد دانشگاه دکتر طب سینماگر هنر مند سخنور نویسنده باشد. من نه در ين مورد نه ميخواهم تبصره نمايم ، چون در افغانستان زنان تمام وظايف فوق را عملاً اجرا مينمايند و اين سوال رامطرح مينمايم که کي ، در کجا ګفته که زنان حق اجرای وظايف فوق را ندارد. اګر چنين چيزي وجود نداشته باشد ، پس مطرح کردن اينها بخاطر چيست ؟ اګر کسي شعار بدهد که انسانها بايد غذا بخورند! انسانها بايد مايعات بنوشند! انسانها بايد لباس بپوشند! کساني که انرا ميشنوند حتماً به طرف يکديګر تبسم خواهد کرد و انګشت خود به طرف سر اشاره خواهند نمود. از اين که بګذريم ، در قسمت دګر نوشته خود مينويسد : همچنین نزدیک به پنج ملیون از وطنداران ما درگوشه گوشه ء جهان بویژه درپاکستان وایران آخوندی به گروگانان القاعده ، طالبان،تنظیمهای بنیادگرا، مافیای مواد مخدر ،پیشمرگان تیرورزم بین المللی وکارگران مزدور مبدل شده اند وبیرحمانه استثمار وتحقیر میشوند .

ګناه و مسؤليت اين به دوش کي است، مسؤلين اُمورا مروزي ، يا رهبري که غلام دستګير نيز عضو ان بود

اقای پنجشيري اول به پشتونها سر دشمني داشت ،ولي حالا اساممه بن لادن واري ګپ اش به جامعه جهاني رسيده، تمام جامعه جهاني را دربست سرزنش مينمايد، بخوانيد : بنا بر بر خورد خصمانه تبعیض آمیز ومداخله گرانه جامعه جهانی ودولت وابسته ء آن باجبهه مقاومت ملی ، جنبش ملی اسلامی ونیروهای مسلح بسته به ح..د.خ.ا و شاخه های روینده وانشعابی حزب دموکراتیک خلق ،و دیگر سازمانهای دموکراتیک وملی ، باردیگر وضع امنیتی آشفته وآشفته تر میشود .

ولي اقای پنجشيري به پاس در يافت بخشش رتبه اکادميسني از روسها ، تجاوز اشکار واشغال ۲۶ سال قبل اتحاد شوروی سابق و روسيه فعلي را حضور و نفذ اتحاد شوروی مينامد ولي تجاوز نزديک به يک قرن قبل را تجاوز مينامد، بخوانيد : این اقلیتهای ملی ومذهبی علیرغم پیوندهای خونی ،نژادی وفرهنگی وزبانی خود باهمسایه گان درسراسر تاریخ ، درکنار یکدیگر با احساس دردها ورنجها وافتخارات مشترک تاریخی ازین آب وخاک دربرابر تجاوز جها نکشایان استعمار گران بریتانیا حضور ونفوذ اتحاد شوروی و بازیگران بازیهای نو نفتی و پا دوهای محلی ومنطقه یی گنجبران جهان دفاع کرده اند

اقای غلام دستګير پنجشيري در چندين مرتبه از قانون اساسي تذکر بعمل اورده و تطبق انرا خواستار شده است . حتي بر ارزش دموکراتيک ان نيز تاکيد نموده است : طبق قانون اساسی حاکمیت ملی درافغانستان بمردم کشور تعلق میگیرد این حاکمیت به اساس ارزشهای دموکراتیک قانون اساسی ، از طریق انتخابات آزاد سری دموکراتیک وعادلانه به نماینده گان منتخب شوراهای محلی ولایتی ، شوراهای شهری، شورای ملی و به جمهوری افغانستان مستقل ،متحد ،دموکراتیک بدون مداخله آشکار وپنهان وتقلب وتز ویر انتقال مییابد.

ولي اين ماده قانون اساسي را نميخواهد بپذيرد که ميګويد تمام کساني که در افغانستان زندګي مينمايند افغان ميباشند. ببينيد در درون اين اکادميسن مفتبر چقدر نفرت ، انزجار ، توهين ، قبيله ګرائي ، تمايلات سکتاريستي پنهان شده اند : اگر جناب میر عبدا لواحد سا د ات واقعا به نوشته ء خود باور محکم دارند که " افغان " میباشند نه " افغانستانی " و " میر وسادات" ، به ایشان باکمال عفت قلم واحترام پیشنهاد میکنم که بدون استخاره " تخلصهای اضافی "میر " و " سادا ت " قبیله یی خودرا منسوخ اعلان کنند وشجره ء خودرا پس از هزار وچهار صد سال به آرشیف ملی و گنجینه ء تاریخ افغانستان بسپار ند وانگاه این جهش کیفی وانقلابی شانرا از مرحله سرداری قبیله های عرب به مقام عالی شهروندی گروه قومی پشتو ن( افغان ) کشور خود ازصمیم قلب تبریک میگویم . ولی من که از مرحله مناسبات قبیله سالاری به مرحله ء رشد ملی از نیمه ء قرن بیست به این سو گذار خودرا آغا ز نها ده ام وخیل وتبارم درجریان جنگهای مقاومت درشهر کابل وگوشه گوشه ء جهان پراگنده شده است ضرورتی به این پسرفت ندار م

درين نوشته اقای غلامدستګير پنجشيري به يک مطلب دګر نيز متوجه شدم و ان اين که ، وی در مقالات قبلي خويش از نيروهای مبارزه با تروريزم و نيروهای همکاري در امنيت افغانستان ( ايساف ) را فرشته های صلح ميناميد، که نشريه پيام زن اين عمل وی را عاشقي در پس پيري عنوان کرده است، ولي حالا چنين مينويسد: ماهیت بنیادگرایان طالبان طالبگرایان درون دولت ، سلطنت طلبا ن ،القاعده وسیاست ضدملی وتجاوزکارانه ء نفت خواران وپادوهای گونه گون پاکستانی وعربی آنان به توده های خوشباور و مسلمانان شرق بیش از هر زمان دیگری رسواشد .

باز هم طبق معمول اقای اکادميسن به روان فرمانده مسعود شاد باد ګفته شده. من نميدانم که باز هم مسئله رواني مطرح است يا دو روئي و چند روئي ؟ يک وقت خودش مجاهدين را در بست اشرار بي فرهنګ و مزدوران امپرياليزم بين المللي ميګفتندولي حالا جاني ترين کسان را قهرمانان، مدافعين ازادي های ملي دموکراتيک مردم و غيره مينامد، و از شعبات سوسيال ، امپرياليزم بين المللي رزق در يافت مينمايد. جالب دګر اين که خودش عضو بيروی سياسي ( عالي ترين مقام رهبري ) ،ولي پسرش بادي ګارد احمد شاه مسودبود ( همان جيحون را ميګويم که در ساحه پوهنتون کابل در روز روشن يک محصل بيګناه را به جرم دراز ماندن موی سرش، بقتل رساند و در موتر جنايتکاران شورای نظار فرار نمود و حالا در بلجيم بسر ميبرد ) .

خلاصه اينکه تمام عمر غلام دستګير پنجشيري به پاشيدن تخم نفاق و دشمني در بين افغانان سپري شده است . در ح.د.خ.ا. نيز اين وظيفه را داشت ، حالا که شيخ فاني هم است باز هم دست از عادت قبلي خويش نه ميکشد .

اميد وارم که جناب غلام دستګير پنجشيري اګر خواسته باشد به جواب سالم، پرش های مطروحه بپردازد، ور نه سکوت اش به معني تائيد اين حرفها خواهد بود.

به اميد وحدت ، برابري و برادري بين تمام افغانان








از همبستگي و وحدت کدام ملت دفاع کنیم.

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

ع .بهرام



در این روزها بازهم طبق عادت سريزدم به سایت هاي جهان انترنت وناگهان چشمم به عکس" اشناي قدیم" دستگیر پنجشیري افتید که نام خدا درغربت ومبارزه بر ضد امپریالیزم جهانخوارنه تنها مات ،بلکه چاق، تر وتازه هم شده وچهره عوض کرده است ,حد اقل در مقایسه با عکسهاي قبلي اش . درزیرعکس , عنوان مقا له ایشان به خط درشت "از همبستگي و وحدت کدام ملت دفاع کنیم" توجه ام را جلب کرد با خود گفتم حال که یک اکادميسین وطن ما وارد معرکه شد دیگر همه چیز درست میشود. عنوان اکادميسین مقام شا میخیست درعلوم وعقل کل ومنبع فیض .بلا درنگ متن را باز کردم تا ارشادات و اندرز ها چه باشد. باخواندن دقیق (دوبار )مضمون یکنواخت وجستجوي پیام ان پرداختم. در حالیکه احساس شدید خستگي میکردم, این سوال ذهنم را مصروف ساخت که اقاي دستگیر پنجشیري اساسا اکادميسین در کدام ریشته علوم است ,چطور وچگونه به این مقام بلند علمي رسیده است. درسرتا پاي مقاله طویل این اکادميسین حتي یک کلمه اکادمیک ,خیر, فلاح جامعه وفیض دانش اموزان را نمیتوان یافت.بلاخره به کمک یک دوستم که از نزدیک با جناب پنجشیري معرفت دارد واضح گردید که درجه علمي اکادميسین در واقع لقب اعزازیست که طي فرمان مرحوم دکتور نجیب الله بر اساس" سهمیه " نه لیاقت وشایستگي ونقش در علوم به این شخص فقیرو بي پرنسیپ ,تفویض شده است.تمام توشه زندگي به اصطلاح علمي اقاي پنجشیري چند پارچه شعر در وصف این وان واحوال شخصیه , توبه نامه " ظهور وزوال حزب دموکراتیک خلق افغانستان" وتهیه طرح چند برنامه براي سازمانهاي مختلف اعم از چپ وراست واخواني و نبشته هاي دلگیر,ضد ونقیض و تحریک امیز برروي سایت هاي انترنت است.اقاي پنجشیري هیچگاه درردیف ادیبان وشاعران ملي(مردمی) بشمار نرفته او شاعر" زمان" است. در سالهایکه اتحاد شوروي ابر قدرت بود وپنجشیري کمونست, براي لنین , ومهرویان روس(پیک دوستی) و شوروي مي سرود :

"ثروت سرشار افغان، دوستي شورویست

هرکه این ثروت ندارد، از خرد بیگانه است"

(گرد راه- عصر دولتشاهی به حواله مجله ژوندون دیده شود)

بعد از فروپاشي شوروي دروصف جنگسالاران "پلنگینه پوش" باعث رنج قلم شده واکنون که داستان جنگسالاران به انجام خود نزدیک ميشود اکادميسین انتروپولوژی! در گیرپرخاش" داد خواهانه" ترایبالستي وپخش تیوري ناسیونال سوسیالزم است که نبشته مورد بحث این اکادميسین " ازهمبستگي و وحدت کدام ملت دفاع کنیم" شمه ئي از ان میباشد. معلوم است که نزد اقاي پنجشیري مفاهیم انسا ن و مردم معني خاص دارد. انسانها به مردم ودشمنان مردم , از" ما" و" دیگران" تقسیم میشوند وازاینجاست که جناب شان میپرسند" ازهمبستگي و وحدت کدام ملت دفاع کنیم" مگر اکادميسین نمیداند که ملت جمع اجتماعی- سیاسي انساني وفراقومي وتباري وبصورت عام مردم است . اقاي پنجشیري حدیث دیگر دارد ودر مقدمه به ادامه سوالي ازهمبستگي و وحدت کدام ملت دفاع کنیم ,میافزاید:

ملت اکثریهای محروم افغانستان

یاملت خشخا ش سالارن ، امریکاییان افغان تبار ،انجوها

تنظیمهای بنیادگرا طالبگرایان ، " سادات "، سیطره جویان ملي سلطنت طلبا ن

واقلیت هاي ممتاز غوطه ور در عالیترین امتیازات اجتماعي واقتصادی

اکادميسین دستگیر پنجشیري در بخشي ازجستار شان، خود به این پرسشها جواب میدهد:

" بباورم ،آقاي سادا ت با شناخت ترکیب اجتماعي،ملي،تاریخي، مذهبي، سیاسي وسازماني دولت اسلامي افغا نستان به این واقعیت تلخ ودردناک اعتراف خواهند کرد که در وضع مشخص کنوني دوملت مخالف ومختلف درکشورما دربرابرهمدیگر قراردارد:

یکي: ملت حاکم .

دو دیگر : ملت تحت ستمهاي گونه گون اجتماعي ملي جنسي و تبعیض قبیله یی.

ملت حاکم :ازهمه حقوق امتیازات اجتماعي اقتصادي وسیاسي برخوردار اند.

برخلاف ملت مظلومان و زنان ستمد یده این سرزمین ازابتدایي ترین حقوق انساني وشهروندي محروم میباشند .

ملت و دولت ائتلا في تک قومي، طالب گرایان پشتون تبار امریکا ، اروپا تنظیمهاي بنیادگراي ساخت پاکستان ، سلطنت طلبان ، طرفداران قبیله سالاري مافیاي موادمخدر و سرمایه سالاري پنجاب ،کراچي واداره ءنظامي پاکستان وعربستان سعودی تمامي اهرم هاي قدرت ومقا مات کلیدی را انحصار کرده اند . برخلاف ملت آواره گان ، هفت ملیون کود ک ، ملیونها زن ومرد خانواده هاي دهقانان بي زمین وکم زمین ،کارگران وکارگر زنان بیکار وبینوا، ملت معلولین معیوبین بازمانده گان شهدا ،صدها هزار تحصیلکردهً ملکی ونظامي بازنشسته ،روشنفکران و کارمندان جبهه هنر و فرهنگ ، فعالان احزاب سیاسي، سازمانهاي اجتماعي ونهادهاي دموکراتیک ونوظهور مدني خلاف ارزش هاي دموکراتیک قانون اساسي وارزش هاي اعلامیهً جهاني حقوق بشر ازحق مشارکت در دولت اسلامي عملا محروم میباشند .

موجز اینکه درکشور ما عملا دونیرو ي داراي منافع آشتي ناپذیر براي تشکیل ملت ودولت کار ، زنده گي ومبارزه رویاروي سیاسي میکنند : یکي ملت ودولت نوپاي مدافع منافع اقلیت هاي ممتاز غوطه ور درعالیترین امتیازا ت اجتماعي اقتصادي سیاسي رشو ة وفساد .

دودیگر ، ملت مستعد به تکامل و طرفدار اکثریتهاي محروم و برابری حقوق زنان با مردان"

اینست خلاقیت ونو اوري علمي وبه اصطلاح کشف اکادميسین علوم بشري. به ملت ودولت مودل جدید خوش امدید! کاش نظر شانرا میدانستیم که در کشمکش دوملت مخالف ومختلف واشتي ناپذیر, حکومت از کدام نوع دیکتاتوري خواهد بود. بدون شک فاشیزم زیرا تجربه تاریخ چیزي دیگري را درهمچو رژیم ها ارائیه نکرده است( تکیه از ماست)

فکر نمیشودکه اقاي پنجشیري میخواسته طنز بگوید ویا شوخي کند. من سالها قبل شنیده بودم که براساس نظریه مارکسيستي(لنین – درمورد مسئله ملي)جامعه به دو طبقه متخاصم واشتي ناپذیز–استثمار کننده واستثمار شونده, ستمگر وستمکش تقسیم میشود واین تقسیم جها نشمول است .استثمار شونده گان(زحمتکشان) یک ملت(مجازا) وبهره کشان ملت دیگر اند وبنا برین شعار انتر ناسیونا لیزم پرولتری اين بود که"کار گران وزحمتکشان سراسرجهان متحد شوید"اقاي پنجشیري که ازموسسین حزب طرازمارکسيستي در افغانستان بود فراموش میکنند که مارکسیزم گرایشات ناسیونا لستي,نژادي ومحلي را دشمن درجه یک همبستگي زحمتکشان میدانست زیرا بنظر انها توجه زحمتکشان را از مبارزه طبقاتي ودشمن اصلي منحرف میسازد. در اینجا بحث بر سر صحت وسقم بر خورد طبقاتي به مسایل نه، بلکه تکیه بر اینست که اقاي پنجشیري به همان اصول انتر ناسیونالیزم نیزوفا دار نمانده وبا تا سف ودریغ فرا وان در گودال را سییزم و نژاد پرستي غرق است که به هیچ وجه به شان یک اکادميسین نمي زیبد ،هرچند در تاریخ بودند دانشمندان نامدار چون نیچه, چمبرلین , یونگ , بروک وروزنبرگ که نژاد پرستی, نازیزم وفاشیزم را توجیه ایدیولوژیک نموده والهام بخشید ند. بنا اکادميسین ما هم به خود حق میدهد.

از نبشته جناب پنجشیري که در واقع بیانیه سیاسي وحزبیست تعصب ,کینه,بدگما ني و نفرت از مردم پشتون میبارد.اگرکسي دزد وادمکش وبنیادگر وتروریست است, پشتون تبار است. اگر این ویا ان حاکم ظالم وستمگربود به نام او پسوند" پشتون تبار" علاوه میکند .وزراي دارايتابعیت دوگانه همه پشتون تبار اند. سیاست هاي حکومت اقاي کرزي راکه تا چند ماه پیش در واقعیت امر حکومت جنگسالاران" پلنگینه پوش " بود بر رخ پشتون ها میکشد وجعل میکند "ملت و دولت ائتلا في تک قومي، طالب گرایان پشتون تبار امریکا ، اروپا تنظیم هاي بنیادگراي ساخت پاکستان ،سلطنت طلبان ،طرفداران قبیله سالاري مافیاي موادمخدر و سرمایه سالاري پنجاب ،کراچي واداره ءنظامي پاکستان وعربستان سعودی تمامي اهرم هاي قدرت ومقا مات کلیدی را انحصار کرده اند ". اقا ي اکادميسین! مردم عقل وحافظه خودرا از دست نداده اند. لیست تشکیلات ملکي ونظامي حکومت اقاي کرزي از بن تا چند هفته قبل و امروز در همه سایتها ي انتر نت موجوداست .با انهم باور کنید که من هیچ اعتراضي نداشتم اگر شما اقاي اکادميسین حکومات سه دوره ( انتقالی, عبوري وبعد از انتخا بات) را ائتلاف از جنگسالاران وجنایتکاران جنگی, تنظیم ها وگروه هاي بنیادگر ساخت پاکستان(به شمول جمیعت اسلامي واتحاد اسلامی , طالبان و...) طرفداران شاه سابق, مافیاي مواد مخدر, لاجورد وسنگهاي قیمتي واثار تاریخي وفرهنگي وزمین وعده از روشنفکران بدون کار برد پسوند " تبار" معرفي میکردید. ( گزارشات سازمانهاي مدافع حقوق بشر دیده شود). فهمیده نميشود که منظور اکا دميسین ما از طا لب گرایان پشتون تبار امریکا ,اروپا چیست. شاید اشاره به ان بخش تکنوکرات وروشنفکر کابینه اقاي کرزي باشد که مثل من وجناب دستگیر پنجشیري مجبور به ترک وطن شده بودند واکنون ناگزیرداراي تابعیت دوگانه اند. اگر انها حق کار در کشور ابائي شانرا نداشته باشند به کدام امتیاز پنجشیري صاحب به خود حق میدهد که در مورد سر نوشت مردم افغانستان ازهمان امریکا گپ بزند.

اقاي پنجشیري در نقش تحویل دار وسایط نقلیه اردو به مقصد سیاه ساختن مردم پشتون دقیقا تثبیت کرده است که چندصد چاین تانک وموتر را کدام قوما ندان پشتون تبار (نه مجاهداین ویا ان تنظیم) خلاف سنن پسندیده پشتونها به پاکستان فروخته است . ممکن وما هم میگویم هزار لعنت . اما تحویلدار صاحب، دستگیر پنجشیری لطف کرده بگویید که چور وچپاول ان همه اثارتاریخي وفرهنگي موزیم ها , گا لريها,سنگهاي قیمتی, خزاین بانکها وارگ , دستگاهاي رادیو وتلویزیون, وسایل ولوازم تخنیکي ادارات دولتي بشمول هزارها وسایط نقلیه ,غصب دارائيهاي دولتي وشخصي ,تجاوز به ناموس وعزت مردم , سربرید خانم واطفال معصوم رفیق حزبي وهمکار شما در بیروي سیاسي اقاي صالح زیري بخاطر خانه, دزدي وقطاع الطریقي در ساحه تحت حاکمیت" پلنگینه پوشان" جمیعت اسلامي را کدام " تبار" ومطابق رسم کي وچي انجام داده است . بد بختانه ویا خوشبختانه که من نه جرات شمارا دارم ونه هم به ان باور هستم .

اقاي دستگیر پنجشیري این اکاميسین نژاد شناس اصلا با لاي سادات ازقهر به جوش امده دود و بخارش به پشتونها رسیده است . القصه, سادات که از " نا قلین " عرب تبار میباشد و14 قرن سابقه بیشتر درافغا نستان ندارد جرا ت کرده است با عجم " ما " اقاي بشیر بغلاني در باره چگونگي سرنوشت مردم افغا نستان به مشاجره بپردازد. وبنا برین اقاي پنجشیري طبق عادت ازکار در بیروي سیاسي وقت ومسئولیت کمسیون تفتیش وکنترول مرکزي وبرسم همبستگي همدردي ووحدت گله ئي بعد از سقوط حاکمیت حزب , زبان اورا که منسوب به " دیگران " است میبرد.

درست در اینجاست که به پیام اقاي پنجشیري پي میبریم و پرسش ایشان" ازهمبستگي ووحدت کدام ملت دفاع کنیم , پاسخ منطقي میا بد- ازهمبستگي ووحد ت گله ئي ونژادي

اوبه ادامه مینویسد:"بدون ترس از اشتباه آقاي میر عبدالو احد سا دات از اخلاف سرداران عرب تبار اند. نیا کان بزرگ ایشان پس از اسلام ، ظاهرا براي گسترش دین و لي عملا براي بدست آوردن غنایم وتاراج میراثهاي فرهنگ مادي ومعنوي مردم فارس وخراسان هویت زدایي نژادي، زباني وجزیه گیری، تهاجم خویش را آغاز وسپس در خراسان اسلامي و افغا نستان دوران استبداد استعماري محترمانه زنده گي میکرده اند"

اقاي پنجشیري که با د ید گاه هاي محترم عبد الواحد سادات مخالف است ,میبایست د فاعیه شانرا به نطریات او متمرکز میساخت نه اینکه نیاکان وپدران ارجمند شا نرا که هچگونه ربطي ودخلي در" گناه" عبدالواحد سادات ندارند و دو شا دوش نیاکان من وجناب پنجشیري در دفاع از این وطن وغناي فرهنگيان سهم شایسته ادا کرده اند, به سویه کوچه وبازار مورد استهزا و توهین قرار بدهد. این دیگر نتنها مظهري از سقوط در ورطه نژادي باوري، بلکه صاف وساده یک بد اخلاقي سیاسي است, جناب پنجشیري اکا د ميسین فرهنگ وادب!

گرایش اقاي پنجشیري به نژاد پرستي چیز نو نیست .با احساس شکست قریب الوقوع حاکمیت حزب دموکراتیک خلق در اوایل دهه نود وبخصوص فروپاشي تحاد شوروي مشارالیه از اینده مبارزه سیاسي بخاطر سوسیالیزم کاملا مایوس شد ودر خدمت اخوانیت قرار گرفت . گفته میشود که یکي از فرزندان خویش را حتي قبل از سقوط حاکمیت به جبهه جمیعت اسلامي فرستاد. تا چي حد این خبر( از زبان یک دوست جناب پنجشیری) درست است نميدانیم اما اسارت هردو فرزندش با اسلحه در جنگ با نیروهاي جنرال دوستم بعد ازفروپاشي دولت به طرفداري جمیعت اسلامي یک فاکت است انکار نا پذیر. به هرحال اقاي پنجشیري میدا نست که بحیث مبلغ اخوانیت با توجه به پیشینه مارکسيستي اش هیچ کس ويرا درک نخواهد کرد بنا برین با استفاده از امکا نات دوستان نو سعي نمود تاپیوندهاي تباري را در داخل وخارج وسعت بخشد وبحیث ایدیا لوگ ناسیونال سوسیالیزم تبارز نماید. اشعار و جستار هاي سالهاي اخیر , نامه ایشان به استاد حق نظروف که در ارشیف سایت اریائي موجود است وبیانه مورد بحث در اینجا گواه روشن این واقعیت است .

اقاي پنجشري در نبشته هاي خودکوشیده است تا موجودیت رویاروئي تباري ونژادي در افغانستان را در اذهان القأ نماید و تر جیح میدهد تا به جاي نام جمعیت اسلامی اصطلاح " جبهه مقاومت ملي" وبراي جنبش , وحدت وجمیعت نام واحد"جبهه متحد ملي" بکار برد تااز یکطرف پیوستن خودراتوجیه کند واز جانب دیگر حد اقل جمیعت اسلامي وبخصوص بخش شوراي نظار را به دنبال خود وشعار هاي نژادپرستانه بکشاند. تا چه حد اقاي پنجشیري در این امر " مقدس"در اینده موفق میشود,زمان نشان خواهد داد. اما تا حال که حال است اقاي پنجشیری زره دستا ورد نداشته است . مرحوم مسعود , دوستم ورهبران وحدت با شناخت دقیق از وي, درک وپشبینی عواقب هلاکت بار رویاروئي قومي براي همه, هیچگا ه روي خوشي به این کاشف "ملت اکثري ها" وامثالهم نشان ندادند وتحویل نگرفتند .تا اینکه مجبورشد هرچه دور ودور تر از افغانستان بکوچد. براي معلومات مزیدشان با ید بگویم که در افغانستان چیزي بنام جبهه مقاومت وجود خارجي نداشته وندارد. زمانیکه جبهه متحد بروي کاغذ تشکیل شد وهیچوقت متحد هم نبوده است , اقاي پنجشیري نه در خیر خانه بود ونه در پشاور وترکمنستان ازاد ونباید فراموش کرد که زماني شوراي هم اهنگي هم وجود داشت.. اقاي پنجشیري ادم ساده نیست وهمه چیز را میداند اما وي در اینجا نیز مقصدوپیام خود را دارد" وحدت وقیام برادران کو چک بر علیه برادر بزرگ" ولي نميداند که این سیاست وحرکت در دایره بسته ,باطل وازموده شده است . مادیدیم که با سقوط حکومت داکتر نجیب وگویا کنار زدن برادر بزرگ , مشکل مشر وکشر در سطحي دیگريبروز کرد.

در اولین دوره حکومت اقاي برهان الدین رباني تمام قدرت در دست جمیعت اسلامي متمرکز بود وبه هیچ قیمت حاضر نشد انرا با شرکا تقسیم کند زیرا در اینجا همچنان برادر خورد وبزرگ مطرح گردید . به حزب وحدت (خلیلی) پست وزارت ما لیه وبه جنش ملي– اسلامي( دوستم) پست قوماند اني صفحات شمال وبعدا پست معاون وزیر دفاع رسید انهم به زور خود وبس. حکومت اقاي رباني جنبش ملي– اسلامي را بحیث یک سازمان سیاسي برسمیت نميشناخت ودر طرح قانون اساسي نظریات حزب وحدت در نظر گرفته نشداین امر باعث جنگهاي خونین بین طرفین گردید که در نتیجه اداره ائتلاف وحاکمیت برادر بزرگ( جانشین) از هم پاشید. جنبش به رهبري جنرال دوستم در ولایات جوزجان, فاریاب , سرپل, بلخ , سمنگان ,بغلان وقسمتهاي ازقندوز اداره مستقل تشکیل داد . حزب وحدت در بامیان, برخي نواحي ولایات همجوارو قسمت از شهرکابل حکومت میکرد . ساحه زمامداري اقا ي رباني به ولایات پروان, کاپیسا , بدخشان ,تخار , قسمتهاي از قندوز وبخشي از شهر کابل محدود ماند این وضع تا سقوط کابل وشما ل بدست طالبان( بار اول به کمک اقاي عبد الملک) ادامه یافت.در کنفرانس بن باز هم تمام پست هاي کلیدي سهمیه جبهه متحد( در استانه سقوط رژیم طالبان بخاطر پیشبرد مذاکرات تشکیل شد) را جمیعت اسلامي در انحصار خود گرفت که نا رضایتي بر سر این تقسیم به موجودیت جبهه متحد نقطه پایان گذاشت . با وصف همه کمبود ها امروز رئیس جمهور و پا رلمان منتخب وحکومت مورد تائید پارلمان وجود دارند.احزاب سیاسي مستقل از یکدیگر طبق قانون راجستر شده و در چوکات قانون فعالیت میکند. اگر کدام جبهه مقاومت وجود داشته باشد از طالبان ,جنگسالاران وما فیاي مواد مخدر خواهد بودوبس.

اقاي غلام دیستگیر پنجشیري در رساله خود به خاطر گریز از محاکمه وجدان وملامتي پیروان صادق حزبي وانتر ناسیونالست دیروزي اش فهرست نسبتا طویل از کادرها وفعالان حزبي را پشکش میکند که گویا در گناه وبه فرموده خودش در افتخار سقوط حاکمیت حزب دیموکراتیک وحکومت مرحوم داکتر نجیب شریک بودند. بگذار انها جواب خودرا بگویند . اما تا جايکه من در جریان هستم به استثناي اقايپنجشیري وچند تن دیگر که من بخاطر پرهیز از بيحرمتي بیمورد به شخصیت از ایشان نام نمیبرم , اکثریت افراد شامل فهرست قبل از سقوط حاکمیت ( الي پناهنده شدن مرحوم داکتر نجیب در نمایندگي ملل متحد) هیچگونه ارتباط مخفي وعلني سازشکارانه با سازمانهاي متخاصم با حزب وطن نداشتند . پروسه هاي بعدي داستان دیگر است .اقاي پنجشیري بخاطر توجیه کردار خود مینویسد:

"درنتیجه ء این اتحاد فعالان ملکي ونظامي حزب دموکراتیک خلق افغانستان وشاخه هاي روینده ومتحدین آن بسیار منظم وبدون تلفات بسوي شما ل وازانجا به کشورهای همسایه زنده وسلامت عقب نشیني مظفرانه ومهاجرت کرد ند" امارفیق!! پنجشیري بالاي مردم کابل و سایر شهر ها که سر نوشت شانرا با سرنوشت حزب تان گره زده بودچه واقع شد( کابل جان در گرفت دودش برا مد). با فامیل هاي صدها هزار عضو کمر بسته حزب وهوا خوهان که از این معامله بیخبر بودند ودر سنگر ها انتظار پیاده شدن طرح ملل متحد را میکشیدند, چه گذشت . علم وفرهنک ومعارف , دارائيهاي دولتي وشخصي چه شد و در نهایت منافع ملي. رسم عیاري را باید از ا کادميسین پنجشیري اموخت .

اگر روایت شما درست باشد . باید به قاطعیت بگو یم که صد لعنت وهزار نفرین بر چنین عقب نشیني مظفرانه( ترکیب جالب) اما در وا قعیت تسلیمي ننگین, توهین ,ذلت وخواري و اوارگي اولتر از همه براي خود عاملین ان که تا امروز ادامه دارد وبگذار در همین خواري وذلت بمیرند. جزاي عمل حق است .

من در مورد حساسیت اقاي پنجشیري در برابر نام افغانستان وافغان تبصره خاص ندارم اوحق دارد خود تصمیم بگیرد. صرف میخوا ستم از ایشان بپرسم که با لفرض افغانستتان "تحفه لارد اکلند" است , خراسان تحفه کدام شیخ بوده است . بدون توجه به این بحث اگر من وزیر داخله مي بودم همین فردا در تذکره ایشان هرچه میخواست مینوشتم تا هم خود راحت میشدو هم ملت از شراش بیغم .

در فرجام ,

جناب اکادميسین دستگیر پنجشیری! صادقانه بگویم اگر خطاهاي تیوریک , اشتباهات وخبط هاي سیاسي شما را در رساله مورد بحث تان بطور کامل بررسي وموشگافي شود, کتابي باید نوشت . مشوره دوستانه من به شما این است که بلاخره ازیک دره, کوهپایه ها ,تاکستان ها وسنگر برایید . وطن وجهان ما بسیار کلان است ودر ان به غیر از"ما "دیگران"هم زندگي میکنند. انقدر بد بین نباشید هیچکس خصم " ما " نیست . باور واعتماد نمایید. مطمئن هستم که در اینصورت شما درست درک میشو ید وارامش و جداني وروانيخ ود را باز ميیابید. باور کنید اگر این بار باز هم به اثر خیره سري این ویا ان نیرو فرصت ازدست برود , نه " ملت محکوم " خواهد بود نه " ملت حا کم" بلکه همه مردم در وضعیت محکوم واسیر قرارداده خواهند شد که در گذشته نه چندان دور دیدیم. تیوریزه ساختن مسایل ساده است .

با عرض حرمت








" بمنا سبت کودتا ی ٧ ثور "

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

پوهندوی سيف الرحمن سيف
٢ - به تعقيب ګذ شته ؛


( مختصری از کج انديشی های عد ه از رهبران حز ب دمو کرا تيک خلق )

طوريکه اشاره شد از کودتای ٧ ثور هنوز چند روزی نګذ شته بود که رهبران کودتا بر سر
تقسيم قدرت به چنه زدن اغاز کردند ، ودر کوچه وبازار حرفهای بګوش ميرسيد که ؛ هرګاه در قدرت
پنجاه در صد شريک نشويم تانکها در شهر با هم خواهد جنګيد ٠ بدينتر تيب ګروهای متخا صم در دا-
خل رهبری حزب حاکم و " مداريان سياسی " بنابر دستور مسکو ( کی ٠ جی ٠ بی ) به طوله زدن شروع نمودند و مارها مست شده رقصيد ن را اغاز کردند ٠ بزودی در بين خانه ، خانه ګک ها سا –
خته شد ٠ عد ه ايکه در کنج ها لميده بودند وزير سا يۀ ديګران ميخزيدند ، بنابر اشاره روسها يکجاه با
" مداريا ن سيا سي " ازکنج ها به عوض طرحهای علنی به پشت سرګويی و تبليغات نا روای ضد ولتی
، در حا ليکه خود ها نيز در هئيت رهبری حزبی و دولتی قرار داشتند ، بدون در نظر داشت اوضاع –
سيا سی – نظا می و منافع عليا ی ملی کشور با در نظر داشت منا فع ګروهی به فعاليت آغاز نمودند ٠ درين موقع دستها ی مرئی و نامرئی ( چه ګروهای حريف داخل حزب حاکم که غرض برداشت سهم
بيشتراز قدرت سياسی وچه د يګر احزاب و ګروهای سياسی مخالف ) در بين حزب و دولت فعاليت
مينمودند ، تا اوضاع را مختل واز کنترول دولت مرکزی، خارج سازد ٠ عده ازکادرهای ګروها ی حريف داخل حزب حاکم علنآ از مداخله اتحاد شوروی صحبت داشتند٠ درچنين اوضا ع و شرايط
حمله بر علمای د ينی ، شخصيت های متنفذ ملی ، سران قومی ، رهبران ، کادرها وفعالين سازمانهای
مختلف ومخالف سياسی که ازقبل اغاز يافته بود ،روزتاروز شد ت بيشتری کسب مينمود٠ هزاران تن
ازهموطنان ما در سراسرکشور بدون محکمه ومجال سخن ګفتن به کشتار ګاها فرستاده شدند وتاامروز
ديګرکسی زنده ويا مرده شان رانديدند ٠ ازسراسرکشور اشخاص شناخته شده چون ؛ مرحوم محمد مو
سی شفيق و مرحوم نوراحمد اعتمادی صدراعظمان وقت ، مرحوم محمدطاهربدخشی مسول سازما ن
سازا (معروف به ستم ملی ) ، مرحوم محمد يوسف ميړنی يکی ازاعضای برجسته وعضوهئيت رهبر
ی حزب افغان ملت ( سوسيال دموکراتها ) ، داکتر زرغون و اقا ګل خان باعث کادرهای برجسته -جناح خلق ، جنرال شاپور احمدزی وغيره جامهای شهادت نوشيدند ٠ قابل ياد اوری ميدانم که محترم –
غلام دستګيرپنجشيری منحيث عضودفترسيا سی ووزيردر کابينه ،نه تنها با دستګيری وقتل مرحوم –
بدخشی و ديګران مخالفت ننمود ، بلکه با ګرفتاری و قتل رهبرحزب حاکم ورئيس دولت وقت نورمحمد تره کی نيزمخالفت ننموده وبه رهبرجديد حزب و رئيس دولت حفيظ الله امين بيعت نموده ودرپلنيوم که
بدين مناسبت دايرشده بود ، اين عمل را با کف زدنها ی ممتد بدرقه نموده ورای موافق خويشرار به رييس دولت ومنشی جديد حزب حاکم وقت داده وبه اينطوربه عضويت خويش دردفترسياسی حزب حا-
کم ادامه داد(٢٥ – سنبله ١٣٥٨ ) ٠
نويسنده روزی غرض اخذ معلومات بيشتر ، در مورد تجاوز ٦ جدی و حواد ث بعدی ان ، با يکتن از
اعضای دفتر سيا سی حزب حاکم وقت ( زمان حفيظ الله امين ) صحبت داشتم ٠ ايشان با صرا حت کامل اظهار داشت که ؛ " نمیخواهم د رمورد پنجشيری چيزی بګويم ، زيرادرزمان امين صاحب وي
با ما بود " ٠ازګفته های فوق بخوبی برميا يد که ايشا ن خيلی زيرکانه " هم به نعل می زد و هم به –
ميخ ميکوبيد " ٠

محترم پنجشيری در زمان حاکميت حفيظ الله امين به بها نه درد کمر و پا به مسکو سفر نموده و مدت
قريب سه ماه در انجا باقی وبتاريخ ٤ جدی ١٣٥٨ دوباره بوطن بازګشت ٠ ايشان درین مدت با رهبرا
ن کريملين ، جنا ح پرچم حزب حاکم و سه تن فراری ديګر جناح خلق که ازميدان هوايی بګرام –

به مسکو انتقال يافته بودند ديدو بازديد های داشت تا به معا مله ګری باﻻی سرنوشت وطن و مردم ان دست زند ،وطوريکه فوقأ ياد اورشديم بتاريخ٤ جدی دوباره بوطن بازګشت ٠
قابل ياد اوری ميدانم که روسها قبل ازبرګشت دوباره ايشا ن بوطن ، ذهنيت امين رادر مورد پنجشيری
تغيرمثبت داده وبه حفيظ الله امين که شخص خود خواه ومغروری بود طوری ګفته بودند که ؛ جناب
در مسکو بنفع امين تبليغ ودر صحبت هايشان از ايشان دفا ع و توصيف نموده است ٠بد ينترامين با
خود خواهی ايکه داشت ، پنجشيری را نيز با يد تقديرمينمود ٠ ازاينرو حفيظ الله امين بتاريخ ٦ جدی
بنابر تقا ضای محترم پنجشيری در قصر مجلل تپه تاجبيګ ، غرض باز ګشت صحتمندانه محترم ايشان از مسکو دعوت مجلل ترتيب و جناب پنجشيری بنابر سنارویو ی ازقبل اماده شده به بهانه هدايت داکتر
معا لج روسی اش ازخوردن " سوپ زهرآلود " پرهيز نمود وبا اين عمل خويش ثابت ساخت که يکی
از مخلصين مسکو وعا ملين ٦ جدی ١٣٥٨بوده که مصيبت بزرګی را با خود همراه داشت ميبا شد ٠
مرحوم غوربندی در مورد مينويسد ؛ " ٠٠٠ و در همين روزدر حاليکه جلسه دفتر سياسی داير بود ،
هنګام صرف نان چاشت امين وساير اعضای دفتر سيا سی بوسيله زهر در سوپ مسموم ګرديدند صر-
ف پنجشيری که بنابرتوصيه داکتر معا لجش ازخود ن نمک وروغن پرهيز بود ولهذا به سوپ ميل –نکرد متباقی اعضای د ستګاه رهبری همه مسموم وبی هوش ګرديدند ٠ " ( عبد القدوس غوربندی ، _
نګا هی به تاريخ ح ٠ د ٠ خ ٠ ا ، جرمنی – دخو ، مارچ – ٢٠٠٠ ، ص – ٩٣ )
بعد ازتجاوز ٦ جدی محترم پنجشيری نيزچند روزی در زندان باقی ماند ولی بزودی بنابر توجه –بريژنف و لطف ببرک کارمل ازبند رها و دو باره بوظا يف خويش برګشت ٠ مرحوم غوربندی چنين
مينګارد ؛ " فردا ی آن شب قوماندان زندان دراطاقها سرکشيدن ګرفت ٠ اويک خبربه همه داشت ٠ ان
اينکه در اثرلطف و مهربانی کارمل صاحب محترم زيری و محترم پنجشيری ازاد ګرديدند و بوظايف
خود دوباره برګشتند ٠٠٠ ديګران خلقيها ايکه ګروپ چهارنفری به مشوره صالح زيری و پنجشيری
فرمان بردار ٠ ٠ ٠ تشخيص شدند ، آزاد شدند ٠ " (ع ٠ غوربند ی نګا هی به ٠٠٠ ، ص- ١٠١ )
ايشان بعد از ازادشدن لست ها ی طويل ازخلقيها را ترتيب و يکجاه با پرچمداران که جديدأ توسط بيګا
نه ګان بقدرت رسيده بودند در معرفی وګرفتاری به " اصطلاح با ند امين " اقدام نمودند ، بد ينترتيب
تعداد زيادا زاشخاص بيګناه وبی خبرازسيا ست بازی های رهبران به اصطلاح اصولی خويش راهی –
زندان ويا " با ستيل " پل چرخی شدند و نيزعده زير تيغه " ګيوتين " جان سپردند ٠ مرحوم غوربند
ی از روی موضوع پرده برداشته مينويسد ؛ " روز بعد عبد الکريم ميثا ق ازاد شد ٠ ميثاق اخرين نفر
بود ٠ زندانيا ن با قيمانده ازجا نب ګروه چها ر جمع دو باند امين تثبيت شدند ٠ " ( هدف مرحوم غوربندی از ګروه چهار جمع دو اشخا ص ذ يل ميبا شند ؛ سيد محمد ګلاب زوی ، محمد اسلم وطنجار
اسد الله سروری و شيرجان مزدور يار و دویګر عبارتند از؛ محتر م صا لح محمد زيری و محتر م
غلام دستګير پنجشيری ، توضيح ازنويسنده ) ٠ ( ع ٠ غوربندی ، نګا هی بتاريخ ٠٠٠ ، ص -١٠٢ )

" ٠ ٠ ٠ کزد يو و د د ملو لم و ا نسا نم آ رزوست "

طوريکه همه ميدا نند محترم پنجشيری نه تنها بعد از کودتای هفت ثور درپست های حسا س رهبری
حزبی و دولتی ايفای وظيفه نموده است ، بلکه بعد ازتجاوز ٦ جدی ( اشغال افغانستان توسط روسها )
الی کوتای ١٦ حوت ٦٨ ١٣ پست های مهم را در رهبری حزب حا کم وقت داشته است ٠ موصوف
بعدا ز تجاوزروسها برافغا نستا ن ( ٦ جدی ) همواره به حواريونش ميګفت ؛ " رفقا ! موضع تا نرا
محکم نګهداريد ٠ د يګرانقلاب ثورشکست نا پذير است ٠ شکست کا بل شکست مسکوبوده و مسکو
شکست نا پذ يراست ٠ "
بعد ازختم حاکميت ببرک کارمل وبپا يا رسيدن دوره ما موريتش ، موصوف بزودی به دوکتور –
نجيب الله بيعت کرد ، ولی ديری نګذ شت باز به ګروه بندی وتحريکات وسيع ضدحاکميت ( بعضی ها به اين با ور اند که بازيګران اصلی درعقب اين تحريکات دوجانبه وخون ريزی ها مسکو ميباشد)
دولتی دست زد ٠ کود تای ١٦ حوت ١٣٦٨ که خلاف مصا لح ملی کشور ، نتيجه ګروه بندی ها و خو
د محوری های هردو جا نب ( رئيس دولت و وزيردفاع ) بشمار ميرود ، جناب پنجشيری نيز در ان
دست بلند داشته وبه تحريکات وسيع وګسترده دربين کادرهای ملکی و نظا می جنا ح خلق مصروف - بود ٠ در نتيجه اين کودتا بهترين کادرهای اردو در قرارګاه وزارت دفا ع ، غند ٥٢ مخابره وديګرقطعا ت ا وردو بقتل رسيدند تعداد از انها فرار را برقرارترجيع داده وعده نيزاز وظا يف شان
دلسرد و حيثيت سيل بين را بخود اختيار نموده وبه اين ترتيب مرحله اول فروپا شی ارد واغاز
وجايش را آ هسته آ هسته به معينيت نظا می وزارت امنيت ( خاد ) که از قبل نيزاکما ﻻت ﻻزم و تشکيلات وسيع داشت ، ميګذاشت ٠
از جانب هم درنتيجه اين کودتا ه به دولت مرکزی خلاف ادعای ان صوفی سطحی نګر که درګنار دو
کتورنجيب الله نشسته و مګيفت ؛ " تڼی جزدوتاربروت د يګرچيزی نداشت " ضربه شد يد وارد ګرديده وعملآ تنا سب نيروهارا در اردووحزب بنفع ګروه کارمل ( تشکيلات مخفی محمود بريالی ) و ديګرمتعصبين ملی – اعضای مثلث های شيطا نی تغير داد ٠
خلاصه بعد از کودتای ١٦ حوت نا قوس مرګ حکومت مرکزی ودوکتورنجيب الله بدست انتقام جويان
کارمل و متعصبين ملی در ارتبا ط محکم با مثلث های شيطانی ؛ " کابل ـ پنجشير – مسکو،کابل – مزار- تا شکند و کا بل – با ميان - تهران بصدا در آمدکه بعد أ کود تای ٨ ثور ١٣٧١ ازبطن شان سر
بيرون آورد ه که سبب بربا دی کامل دولت مرکزی وپلان صلح ملل متحد ګرديده وبه ګفته مردم وطن
ميخ را در ديوارهای خزاين دولتی و منازل شخصې تحت نا م انقلاب اسلامی با قی نما ندند ٠
چنا نچه قبلأ اشاره شد محترم پنجشيری بعد ازکوتای هشت ثور ١٣٧١ چندين بار ملا قاتهای مخفی و علنی با آقای برها ن الدين ربانی و احمد شاه مسعود داشته ولست های طويل از کادرها اردو( جنا ح
خلق ) را ترتيب و به استاد ربانی تقديم داشت تا ازانها در جنګهای قدرت کار ګيرند ٠ ولی کادرها تجر
به ﻻزم داشته سلامش را کسی وعليک نګفت ٠ باری نيزايشان بارهبران جنا ح خلق در مکروريانها ديدن نموده تا حلقات شانرا فعال ودر خدمت آ قای ربا نی قراردهد ولی اين بار هم به تفا هم نرسيدند٠


با عرض احترام
پوهندوي سيف الرحمن سيف
هلند
٢٤- می - ٢٠٠٦




د مهربان او بښخونکی لوے خداے په نامه

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

ليک: انور شاهين خانخېل

په تېرو ورځو کې مې په وحدت ورځپاڼه کې د پښتو د يو ادبی شخصيت او ليکوال ښاغلی روښان يوسفزۍ ورور د (( د صوبې نوم تاريخ څه وائی؟)) تر عنوان لاندې يو مضمون تر سترګو شو. ښاغلی ليکوال يو ښه کوشش کړے دے او چې څه يې ليکلی دی په خلوص، مينې او د خپلو باورونو مطابق يې ليکلی دی. او حقيقت هم دا دے چې پښتنو سره تل د مېرې مور سلوک شوے دے او تل يې په مختلفو طريقو استحصال شوے دے او د يو سازش تر لاندې علم، پوهې او ترقۍ ته نه دی پرېښودل شوی. او حتی چې د پاکستان تر کنټرول لاندې د صوبې نوم يې هم د پښتنو د پېژندګلو ، پهچان او شناخت په ځاے يو داسې نوم (صوبه سرحد) کېښود چې له پښتنو سره هيڅ سمون نه خوری حال دا چې په کومه صوبه کې چې پنجابۍ ژبې والا خلک اوسيږی د هغې نوم يې ((پنجاب)) کېښود، چې په کومه صوبه کې سندهيان ډېر دی د هغې نوم يې ((سندهـ) کېښود او چې په کومه صوبه کې بلوچ قام اوسيږی د هغې نوم يې ((بلوچستان)) کېښود. خو د پښتنو صوبې سره يې بيا داسې ونکړل او نوم يې ورته ((سرحد)) کېښود. او توجيح يې دا وړاندې کړه چې د دې صوبې سرحد او پوله له افغانستان سره لګېدلې ده نو ځکه يې نوم سرحد غوره کړے شو حال دا چې د نورو صوبو سرحدونه هم له نورو هېوادونو سره لګېدلی دی نو ځکه يې دغه توجيح بالکل بې معنې ده. خو زما په خيال خبره د پولې د لګېدو نه وه بلکې خبره خو يو له پښتنو سره د ظلم، زياتی، بې انصافۍ او د استکباری قوتونو په اشارو پښتانۀ خپلواکۍ او ترقۍ ته د نه پرېښودو وه او بله د ډيورېنډ د کرښې خبره وه چې د دغې کرښې معاهده تر سلو کالو پورې وه نو ځکه يې دې صوبې ته عارضی او موقتی نوم سرحد ورکړو، که څه هم له انګرېزانو سره د سلو کالو د ډيورېنډ د کرښې دغه معاهده يوه غېر فطری او له يو قوم سره سراسری ظلم ؤ خو بيا هم په اسلام کې حتی له کافرانو سره د معاهدو او تړونونو د احترام او خيال ساتلو ډېر تاکيد شوے دے. هغه بيله خبره ده چې کله د دغې معاهدې د ختمېدو وختونه راورسېدل نو عېن هم په هغو وختونو کې دلته د يو سازش تر لاندې په پښتنو کې د طالبانو په نامه يوه ډله جوړه کړې شوه او هغه يې د نورو ډېرو مقصدونو نه علاوه د ډيورېنډ د کرښې د معاهدې د وخت له ختمېدو نه د خلکو د توجه اړول، د هغوی په لاسو يا د هغوی په نامه د اسلام د پاک دين بدنامول، هغوی ته اول د دهشت ګردۍ او ترهه ګرۍ ټرېننګ ورکول، او بيا يې په همدغه نامه په راټينګولو، وژلو، بندی کولو او ذهنی اذيت ورکولو سره د پښتنو قوت ختمول، د ايران د اسلامی جمهوی حکومت چې د زمانې د تقاضو او اجتهادی سسټم مـطابق راغلی په نړۍ کې د يو يواځينی خپلواکه حکومت په مقابله کې په يو فرسوده او وروستی پاتې شکل کې اسلام وړاندې کول او له اسلام نه د مسلمانانو په تېره بيا د پښتنو کرکجن کول او بې دينۍ، سيکولرازم او لېبرل ازم ته غاړه اېښودو ته د افغان ملت جوړول او د نړۍ نورو قومونو ته اسلام په غلط شکل کې پېش کول او بالاخره له دغې ډلې سره د مبارزې په بانه د افغان ملت په ټاټوبی باندې قبضه کول وغېره هم د دغې ډلې يا په دغه نوم باندې د ډلې د جوړولو له مقاصدو څخه وو. او اوس هم که د لر او بر پښتنو کې څه شعور او بيداری او د خپلواکۍ احساس راوچتيږی او د يو انقلابی او صحيح اسلام په لور رجحان او ګروهنه زياتيږی نو کېدې شی امريکه او پاکستانی فوځ او واکمنان د طالبانو د ډلې او القاعدې په نوم بيا يوه بله ډرامه شروع کړی او په دې طريقې سره هغوی بيا د خلکو په څټونو مسلط کړی او .هر څه بيا د يو بدرنګ مخی اسلام په نامه ګز ګونبد کړی
که څه هم په دغو موضوع ګانو ډېر څه ليکل پکار دی خو د بنده اصلی موضوع د ښاغلی روښان يوسفزی صېب د مضمون ((د صوبې نوم تاريخ څه وائی؟)) شننه او څېړنه ده نو په دې لړ کې چې تر څو د صوبې د نوم تعلق دے نو دا خبره بالکل په ځاے، روا او د اصولو مطابق ده چې د صوبې نوم دې داسې وی چې د پښتنو پېژندګلو او شناخت پرې کيږی خو يواځې نوم هم فائده نه کوی لکه بېت المقدس او فلسطين ډېر مقدس نومونه دی خو چې د صهيونېسټ رژيم تر تيری او قبضې لاندې دی نو يواځې ښکلے نوم به يې څه کوو؟ يا که مکه معظمه او مدينه منوره ډېر په زړۀ پورې او سپيڅلی نومونه دی خو چې د امريکې او د هغې د اېجنټانو له کنټرول نه بهر نه دی نو يواځې نوم به يې سټو که څه به يې کوو خو بيا هم که نوم د پښتنو له پېژندګلو سره سمون خوړونکے وی نو حق خبره ده خو چې تر څو د صوبې نوم د (( پښتونخوا)) اېښودلو سوال دے نو زما په خيال دا له (( پښتونخوا)) نوم سره زياتے او ظلم بلکې زۀ به ووايم چې د پښتونخوا د نوم محدودولو يو سازش دے. پښتونخوا د يوې صوبې نوم نه دے بلکې د يوستر، پراخ بنسټه او خپلواکه هېواد او ټاټوبی نوم دے چې د هغې له پراختيا نه څوک هم انکار نه شی کولې بلکې خپله يوسفزی صېب هم د تاريخ په رڼا کې ورته اشاره کړې ده چې احمد شاه بابا او خوشحال خان بابا او نورو پښتنو مشرانو په خپلو ليکنو او شعرونو کې ورته پښتونخوا نوم استعمال کړے دے نو دا خبره بالکل سل په سلو کې صحيح ده چې د هر دور پوهانو او مشرانو دا سيمه په پښتونخوا بللې ده خو د هغو قدرمنو مشرانو له پښتونخوا نه مراد اوسنۍ د سرحد په نوم وړه صوبه نه وه بلکې هغه د يو ډېرې لوئې سيمې تصور دے چې که په هغې باندې د پښتنو د ژبې، پښتون کلتور، پښتون تمدن،پښتون فرهنګ، پښتون سياست او پښتون اسلام واکمنی راغله نو بيا د دغو نړيوالو استحصال کوونکی مستکبرو قوتونو او د هغوی د اېجنټانو ګټې او مفادات له منځه ځی. البته مونږ دومره ويلې شو چې دا صوبه چې په هر نوم باندې وی خو د کوزې (( پښتونخوا)) د جنوبی برخې يوه صوبه يا ولايت يې ګڼلے شو نه چې د پښتونخوا هغه !!!!پراخه تصور په يوه وړه سيمه کې محدود کړو
تر څو چې د صوبې د نوم په هکله د پښتو او پښتنو په نامه د سياسی ګوندونو د دريځ سوال دے نو زما په خيال چې دا ټول د مغربی ، محلاتی او د کرسۍ د سياست اثر دے او يوه ټائم پاسی او د پښتو او پښتنو له نوم نه ناوړه استفاده ده حال دا چې کله هم چرته د صوبې د نوم د بدلولو د امکان وخت راغلے دے نو دغو سياسی ګوندونو پرې غوږونه کاڼۀ کړی او شونډې يې ګنډلی دی خو چې کله د دغه نوم د بدلولو څه امکان نه وی بلکې په داسې وخت کې چې نن اصلی مسئله د ډيورېنډ د کرښې د معاهدې د ختمېدو او د بره او کوزې پښتونخوا د پښتنو د يووالی، وحدت او منظم کولولپاره د هلو ځلو وخت دے نو په داسې وخت کې د صوبې د نوم په هکله غوبل جوړول او بيا د پښتونخوا غوندې مقدس نوم په محدوده توګه استعالول څه معنا لری؟
که دغه سياسی ډلې له پښتو، پښتنو او پښتونخوا سره وفادار وی نو بيا دې لږ تر لږه له ځانه خو پښتو شروع کړی، خپل ځان، خپل ماحول، خپل ګوند او خپل پلويان خو دې په صحيح معنو پښتانه کړی. ما د پښتو او پښتنو په نامه سياست کوونکی يو ګوند انټرنټی وېباڼه خلاصه کړه نو حېران شوم چې هغه وېبپاڼه په انګرېزۍ ژبه کې وه او يو ځاے يې اردو برخه هم ليکلې وه خو هغه چې مې ووهله نو هلته يې هم په انګرېزۍ کې يواځې دا ليکلی وو چې (( دا پاڼه د جوړېدو په حال کې ده)) او ډېر مې لټون وکړو چې چرته پښتو به پکې پېدا کړم خو هيڅ مې و نه موندۀ حتی د اردو د برخې غوندې دا يوه جمله مې هم پکې و نه ليده چې څه اميد خو مې پېدا شوے وې، ښه دغه شان يو دوست چې د دغه ګوند يو فعال غړے دے راته ويل چې يو ځل دخپل پوښتون ګوند مشر ته د يو کار په غرض ورغلم چې يو پښتون وزير په نامه راته يو سفارښتی ليک راکړی نو وائی هغه پښتون مشر راته ليک په انګرېزۍ کې وليکلو، همدا رنګ د يو قام او ملت پېژندګلو په بازارونو او لارو کوڅو کې د دوکانونو او مختلفو موسسو او دفترونو له ليکل شويو بوډونو او تابلوګانو نه هم کيږی نو که دغه سياسی ګوندونه د پښتو او پښتنو لپاره مخلص وی نو لږ تر لږه خو دې لکه د سندهيانو غوندې غېرت ځان کې راولی او خپلو پلويانو ته دې حکم ورکړی چې په خپلو دوکانونو، دفترونو، کورونو او د کاروبار په مرکزونو دې په پښتو کې بوډونه او تابلوګان ولګوی او د سرحد په ځاے دې ورباندې له پښتنو سره سمون خوړونکې د صوبې نوم چې هر څه يې خوښ وی وليکی او داسې نور بې شمېره کارونه دی چې دغه سياسی ګوندونه يې په عملی توګه د پښتو او پښتونولۍ د ارزوګانو او ارمانونو په خلاف تر سره کوی او دا ټول د مغربی طرز سياست او له امريکې سره د تعلقاتو او امريکه او د هغې انډيوالان او نوکران د خپل برخليک ټاکونکی ګڼلو نتيجه ده چې د دغو سياسی ګوندونو دغو فعلونو ته خوبه يا د پښتنو پام نه وی يا به د هغه غفلت نتيجه وی چې دښمنانو او همدغو پښتنو مشران پکې پېدا کړے دے او يا به يې پرې هسې ځانونه کاڼه کړی وی او يواځې د خپلو لارو کوڅو او لختيو جوړولو او د .روزګار او نوکريو پېدا کولو په سياست باندې به ګزاره کوی
په هر حال د صوبې د نوم په هکله زما بنده خيال دا دے چې تر څو دا صوبه د پاکستان د حکومت په کنټرول کې وی نود نوم بدلولو اختيار ورته حاصل دے ځکه چې د اردو يو متل دے چې چا سره سوباړے وی مېښه د هغۀ وی خو بيا هم پکار دی چې داسې نوم کېښودے شی چې د پښتون ملت پېژنګلی، پهچان او شناخت ولری خو د پښتونخوا د تاريخی او ځمکنی پس منظر له لحاظه دا نوم په يوې صوبې نه دی محدودول پکار دا خو داسې شول چې څوک دا مطالبه وکړی چې د قيصه خوانۍ بازار نوم دې پېښور کېښودے شی. نو ضروری خبره ده چې په لوے پېښور کې د يو بازار نوم پېښور کېښودے شی نو د هغه لوے پېښور نوم خو له منځه لاړ کنه. او نتيجه به يې داسې وی لکه د انګرېز په لاس د هندوستان تقسيم چې خېر دے هر څومره ځمکه چې راته بيلوې او هر ځاے کې چې وی که .يوه برخه يې په اما وی او بله په کما وی خو چې زۀ پرې څو ورځې حکومت وکړم
بله خبره د پاکستان د فوځی واکمن له خوا د دې صوبې لپاره د ((خېبر)) د نوم وړانديز دے نو خېبر له پښتنو سره سره د اسلام له نظره هم د قدر وړ نوم دے خو د پښتونخوا د نوم په اپوټه بيا دا نوم يوې محدودې سيمې سره تړلے دے او بله دا چې د خېبر نوم دوه ډوله تصورات لری لکه څنګه چې د بېت المقدس او فلسطين نوم دوه ډوله تصور لری يعنې يو اسلامی او د ټولو اولوالعزم پېغمبرانو عليهم السلام تصور دے او بل د اسرائيلو تصور دے دغه شان د خېبر نوم هم دوه ډوله تصور لری. هڅې خو اصل خېبر منځنی ختيځ کې دے خو د خداے له ګران رسول (ص) او د هغوی له اهلبېتو (ع) سره د افغان ملت د ډېرې مينې په وجه دلته هم ډېر ځايونه د هغوی په نسبت نومولی شوی دی لکه په مزار شريف کې د شاه ولايت مآب حضرت علی کرم الله وجهه زيارت مبارک، په لنډی کوتل سيمه کې مشهور تاريخی جومات ((علی مسجد)) د چارسدې په مقبره کې تر پېړيو پېړيو يو قبر ته د حضرت علی (ک) د قبر مبارک نسبت ورکول دغه شان په پښتونخوا کې موجوده تاريخی درې ته د خېبر نوم ورکول او داسې د پښتونخوا په مختلفو سيمو کې له هغوی سره منسوبې نورې ډېرې نښې نښانې شته چې له هغو نه له اسلام، د خداے له ګران رسول (ص) او د هغوی له پاک خاندان سره د پښتنو د مينې ښودنه .کوی
. د اصل خېبر په هکله په اسلامی تاريخ کې راځی چې کله له مسلمانانو سره د يهودو په جنګ کې د خداے ګران رسول (ص) غوښتل چې د يهودو له قبضې نه د خېبر سيمه او قلا ازاده کړی نو اول يې د وړومبی خليفه حضرت ابوبکر (رض) او بيا د دويم خليفه حضرت عمر (رض) په قوماندانۍ کې اسلامی لښکر ولېږۀ خو هغو شخصيتونو د خپل وس مطابق د ډېر کوشش باوجود څه کاميابی حاصله نه کړه او بېرته راستانۀ شول اخېر د خداے ګران رسول (ص) اعلان وفرمايلو چې: ((سبا به د اسلام دا بېرغ هغه چا ته ورکووم چې هغه له خداے او رسول (ص) سره مينه لری او خداے او رسول (ص) له هغۀ سره مينه لری، هغه کرار دے هغه غېر فرار دے او خداے پاک به د هغۀ په لاس فتح حاصلوی)) له دې اعلان نه پس چې کله سبا شو نو هر چا دا خواهش لرۀ چې هغه بختور کس به زۀ يم خو د خداے ګران رسول (ص) د ټولو د توقعاتو په خلاف شېر د خداے حضرت علی کرم الله وجهه ته بېرغ ورکړ او بيا خداے پاک د هغۀ په لاس د خېبر سيمه او هغه قلا فتح کړه او داسې يې فتح کړه چې واقعات يې د اسلام او پښتو په تاريخ کې خلک د پت، غېرت، مړانې او بهادرۍ په قيصو کې د مثال په توګه بيانوی. نو يو د خېبر د نوم دغه تصور دے او بل د يهودو او په موجوده وختونوکې د غاصب اسرائيلی رژيم تصور دے.نو که د حکمرانانو د ((خېبر)) په هکله تصور هغه د اسرائيلو تصور وی لکه څنګه چې اسرائيل کوشش کوی چې د خپلو اېجنټانو په ذريعه دا تبليغات او پروپېګنډې زياتې کړی چې پښتانۀ (( آريايان)) نه بلکې يهوديان دی يا د پښتو د يو ټی وی چېنل چې چلوونکی او مشران يې غېر پښتانۀ او د پاکستان واکمنان دی (او خبر نه يو چې پردې شا ته څوک دی) (( خېبر )) نوم اېښودل نو بيا دې د پښتنو خداے مل شی او که نه د صوبې د خېبر نوم له اېښودو نه د واکمنانو تصور هغه اسلامی خېبر وی نو بيا به مونږ ډېر خوشبخته يو خو له امريکې او اسرائيلو سره زمونږ د واکمنانو او سياسی او مذهبی ليډرانو د پټو او ښکاره او مستقيمو او غېرو مستقيمو روابطو په موجودګۍ کې مونږ د دومره خوشبختۍ او نېکمرغۍ هيله نه شو کولې. خو البته يوه خبره شته او هغه دا چې نن مونږ له يو داسې برخليک ټاکونکی دور سره مخامخ يو چې ټول باطل قوتونه د حق او حقيقت په خلاف يو شوی دی او په هر ډګر او هر مېدان کې يې د حق او حقيقت په خلاف سازشونو، مکرونو، ساز بازونو او حتی د جنګونو اعلان کړے دے خو بل طرف ته د قران مجيد د ايت مبارک مطابق چې فرمائی:و َمَكَرُواْ و َمَكَرَاللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ (سورۀ آل عمران ٥٤ ايت) د دغو قوتونو مکرونه د خداے پاک په ارداې او حکمت سره ختمېدونکی دی او د حمزه بابا (رح) د پېشګوئۍ مطابق چې دغه شيطانی او استحصال کوونکے ظالم قوت به له دغو مظلومو ، بې وزلو او چخڼې شويو کسانو په لاس نابود کيږی او د خوشحالۍ خبره دا ده چې حمزه بابا (رح) وائی چې مونږ د دې معرکې او مبارزې لپاره د پاکستان په کنټرول کې د پښتونخوا سيمه غوره کړې ده ( د تفصيل لپاره د بابا کتاب تسخير کائنات وګورئ)
نو زۀ په ډېر احترام او درناوی او عاجزۍ سره په خاصه توګه له پښتنو ليکوالانو نه غوښتنه کوم چې د خداے لپاره دې د ځينو سياسی مصلحتونو لپاره تاريخی حقيقتونه نه ګډوډوی او چې څه حقيقت دے هغه دې بيانوی. او د ظلم، استحصال، بې عدالتۍ په خلاف د حق او حقيقت په دې فافله کې دې په تګ سره خپله ونډه ولری هغه قافله چې د .پښو کشار يې د نړۍ په ګوټ ګوټ کې اورېدې شی
د پښتنو د يووالی، پېوستون او خپلواکۍ په هيله
انور شاهين خانخېل





" بمنا سبت کود تا ی هفت ثور ١٣٥٧ "

یکشنبه, 16 دلو 1384 00:00

پوهندوی سيف الرحمن سيف

( مختصري از کج انديشی ها ی عدۀ از رهبران اسبق حزب دموکر اتيک خلق )
طوريکه هموطنان عزيز آګاهي دارند ، تعداداز روشنفکرن و قلم بد ستا ن افغان از مد ت بد ينسودر مورد کلما ت چون " خراسا ن " بجای نام " افغا نستان " و " افغا نستانی " بجای "افغا ن " مقا ﻻت
و مضا مينی د رنشرات بيرون مرزی از ديد ګا هها ی مختلف و مخالف ، عد ۀ با ريشه و پشينۀ ستمی
و کج انديشی و نيز تعداد از ديد ګا ه خير خوا هانه ، وحد ت و همبستګی ملی بر مو ضوع روشنی اند ا
خته اند ٠ از جمله کج اند يشان با ريشه و پيشينۀ ستمی و لی با ظا هر فريبنده و دو پهلو ، يکی هم -محترم غلا م د ستګيرپنجشيری ( بګفتۀ خو د ش اکا د ميسين ! ) بوده که در مورد مقا له محترم - ميرعبد الوا حد سادات تحت عنوان ؛ " مو جود يت افغا نستا ن در ګرو وحد ت ملی آن است " مطلب
تحت عنوان ؛ " از همبستګی و وحد ت کدام ملت دفاع ميکنيم ؟ " برشته تحرير در اورده که نظريا ت
موصوف با در نظر داشت موقف ګذ شته سياسی اش شديدآ متعرضا نه ، احسا سا تی و نفا ق افګنا نه بوده که برتری جويی قومی و قوم ستيزی از آ غاز الې انجام برجبينش حک خورده است ٠ همچنان مقا
لت مذ کور بد ون آ راستګی علمی – تحقيقی ، پختګی وريا ليزم سياسی بوده و از " سنګ فروشا ن "
(شورای نظار – جمعيت، که بيشتر از ديګر تفنګ سا ﻻران در کشتا ر مردم بی ګناه ، چوروچپاول -بانکها ، ساير دارائی های ملی و شخصې دست داشتند ) ، جنبش ملی – اسلامی عبد الرشيد دوستم -
( که بدون شک همو طنا ن ما ازکشتا ر ها ی د سته جمعی اين قصا ب حرفوی مردم افغا نستا ن اګاهی
دارند ) ، ستمی ها و پرچمداران پشتون ستيزتجمع يافته در ګروه ستم ملی ، خا ديست ها ی بلند رتبه دو
لت سا بق ( رژيم طرفدار مسکو که در کود تا ی هشت ثور- ١٣٧١ با شورای نظا ر – جمعيت سهيم بود ند و دستان شان بخون مردم افغا نستا ن ( افغا نها ) سرخ می با شد ) دفا ع نمو ده ، انها را -نيروهای دموکرا تيک وجبهه مقاومت ملی جا ه زده ، پشتو نها و اعضا ی پشتون شورای وزرای کا بينه جلا لتمآ ب حا مد کرزی را بعد از توهين و تحقيرطا لبا ن ، برتری خوا هان قومی و قبيله وی
معرفی نموده و با " جنون -
قوم ستيزی " و " برتری خواهی قو می " ايکه دارد نيا کا ن وپدرکلا نها ی قوم عرب ( عربها ی -
افغا ن سا کن کشور ) را بعد از چهارده قرن ( ١٤٠٠- سا ل ) در ګور های شا ن ارام نګذا شته انانرا
با جګيران ، فرهنګ زدا یا ن وبرتری خواهان نژادی ٠ ٠ ٠ خوانده و خود را با شنده اصلی وطن و –
نژاد اصيل اريا يی بدون در نظر داشت وجه تسميه کلمۀ " تا جيک " ( تازی و تازيک ) ، قدامت تا -ريخی انها و مطا لعۀ تا ريخ مها جرتها در افغا نستا ن ، معرفی داشته است ٠
همينطور محترم غلام دستګير پنجشيری در جا ی ديګری مينګارد ؛ افغا نستان کشوريست که هنوز –
مرزهای مشخص ندارد ودر ١٤ وﻻيت آن امنيت استوار نمی باشد ٠ که نويسنده با چنين اظهارات نادرست و غير مسوﻻنه جنا ب غلام د ستګير پجشيری موافق نبوده ، زيرا از لحا ظ جغرافيا يی کشوربه منا طق دارندۀ خصوصيات ذ يل ګفته ميشود ؛
- کشور منطقه ايست که دارنده مزرها و سرحدات مشخص جغرافيا يی باشد٠
- اين منطقه علاوه بر داشتن مزهای مشخص دارای سا کنين و با شنده ګا ن نيزمی با شد ٠
- علاو تآ کشور دارای يک نظام حقوقی است ٠
با در نظرداشت موارد فوق ، کشورعزيز ما افغا نستان دارای سرحدات مشخص تثبيت شده با جمهوری
مردم چين ، تاجکستان ، ازبکستان ، ترکمنستان ، جمهوری اسلامی ايران وجمهوری اسلامی پاکستان
بوده که سرحدات مذ کور ازجانب ممالک همسا يه ، سازمان ملل ، جوامع بين لمللي ودول معظم جها ن برسميت شنا خته شده ودارای مساحت ٦٥٢٠٠٠ کيلومتر مربع ميباشد٠ هرګاه هد ف محترم غلام –دستګير پنجشيری از اظها رات فوق موجوديت پرابلم های سرحدی بين پا کستان و افغا نستان برسرمسله پشتونستان ( پښتون خوا ) با شد ، اين موضوع مسله کاملا جدا ګانه ايست که همن اکنون دربين ممالک ديګر جهان چون ؛ هند و پاکستان برسر مسله کشمير ، بين تاجيکستان و ازبکستان برسر
مسله سمرقند وبخارا ( که اکثربا شنده ګان اين دو وﻻيت متعلق به ازبکستان ، تا جيکها بوده و به -فارسی- تاجيکی صحبت مينما يند و بنابر اهداف استعماری دولت شوروی سابق در سال ١٩٢٤ –ميلادی ازپيکر تا جيکستان مجزا وبه ازبکستان ملحق ګرديد و حال دولت ازبکستان بنا بر سيا ست قوم
ستيزی اش ، محدوديت هاي اموزشی سخت ګيرانه را غرض تدرېس و اموزش به لسان مادری-تاجيکۍ با شنده ګان درين وﻻيات وضع نموده اند٠ ) ، بين ارمنستان و آذربايجان برسر منطقه نګور نه
قره باغ وبين د ولت فدراتيف روسيه و اوکريين در ناحيه کريميا ، که دولت رسيه بنابر اهداف استعماری -
خويش غرض رسيدن به ابها ی ګرم بحيره سياه قسمت از خاک اوکريين را بخود ملحق نموده بملا-
حظه ميرسد ٠ که موضوع فوق به هيچ وجه دﻻلت برنا مشخص بودن مرزها بين مما لک فوق الذکر
نمی نما يد ، که افغا نستان را نيز نميتوان ازين امر مستثنی شمرد ٠
طوريکه ګفته شد يک کشور علاوه برداشتن مرزهای مشخص ، دارنده سا کنان و باشنده ګان نيز بوده
که طبق احصا ئيه سازمان ملل نفوس افغانستان ٢٣ مليون و ٦٠٠ هزارنفربوده ورشد نفوس –
کشور به دو در صد ميرسد ٠
علاوه بر موارد فوق کشور ازلحاظ جغرافيايی دارنده نظا م حقوقی نيزمی باشد ، که کشور عزيز ما –
افغا نستان دارای نظا ريا ستی ( جمهوری اسلامی) با تفکيک قوای ثلا ثه ميبا شد ٠
در مورد اينکه جناب غلا دستګير پنجشيری ازعدم موجوديت امنيت استوار در ١٤ وﻻيت –کشورصحبت مينمايد ، به صراحت بايد ګفت که الی سقوط اولين جمهوری در کشور امنيت ، صلح و
ثبات سياسي وجود داشته و بعد از کودتای ٧ ثور ١٣٥٧ صلح و ثبات سيا سی در کشور بنابر در پيش
ګيری سيا ست های نا عا قبت انديشانه ر هبران حزب دموکراتيک ( خلق و پرچم ) که از کمبود سواد -
سياسی رنج ميبردند واز شناخت جامعه عاجز بودند برهم خورده وتا امروزادامه دارد که مسوليت -مستقيم ان بدوش رهبران خلق وپرچم و بعد اميران احزاب اسلامی وقوماندانان ارشد انان بوده و اينکه عده ازرهبران حزب دموکراتيک اظهار ميدارند که ما کارمندان سياسی بوديم ودر جنګها سهيم نبوده ايم ، موضوع دور از واقعيت ، حرفهای پوچ و بی معنی بوده و خوا هان فرار از مسوليت ميبا شند ٠ زيرا حزب دموکراتيک قدرت سياسی را در د ست داشته ودولت را رهبری مينمود ٠ اعضای دفترسياسی و کميته مرکزی در سطح با ﻻيی حزبی
( رهبری حزبی) تصاميم اتخاذ نموده و به کميته هاي وﻻيتی ، شهری و وزارتخانه های دولتی در
مورد تطبيق ان دسا تير مشخص صا درمينمودن که ما در جايش نمونهای مشخص از صدور چنين
دساتيرواوامر را ياد اور خواهيم شد٠
به همين طور از متن مقاله محترم پنجشيری معلوم است که موصوف بجا ی وفاق ملی ، نفا ق ملی را
دامن زده و جا ګزينی کلما ت چون ؛ " افغا نستا نی " و " خراسان " را بجای " افغان" و" افغانستان "
بدودر نظرداشت منا فع ملی وواقعيت های تاريخی کشور بهتر دانسته وبد ين اساس خويش را يکی از
معماران اصلی " ديواربرلين " معرفی ميدارد٠ا زجانب هم چنين طرحهای مشکل برانداز ضد روحيه
ملی نميتواند صلح را بوطن جنګ زده با زګرداند ، ازدرد ورنج مردم ما بکا هد وشکمهای ګرسنه –
مردم مارا سير بسازد ٠
اينک با در نظرداشت ، نظريات ان يکی از اعضای اسبق دفتر سياسی حزب حاکم وقت ، " مشت نمونه خروار" تبصره نموده و هموطنانم را در روشنی قرارخواهم داد ٠ تا ديده شود شخصکه اينقدر
مي غرد وبا دست باز ، بدون در نظر داشت منافع ملی کشور ، برهمه چيزميتازد ،آيا خودش وقعآ –
" پلنګينه پوش " و " شيرغران هندوکش " بوده يا اينکه " روباه کابل " و " بزشادګل " که هميشه دو
ستان نزديکش را که با ايشان " نان ونمک "شده نامردانه ازپشت خنجر زده و نمکدان را شکسته است ٠
بايد علاوه نمود که نويسنده اين سطور به هيچيکی ازحلقا ت حزب دموکراتيک ويا ديګر ګرهها ی سيا سی تعلقيت نداشته و خود را علم بردار بيرقهای سرخ وسبز ندانسته وتعبيرکننده خوابهای رهبران و اميران تاريک انديش وعقب ګرا نميداند و منحيث افغان با داشتن احترام کا مل به تمام اقوام ساکن باهم
برادر وبرابر کشوربدون " جنون برتری جويی و قوم ستيزی " که خلاف منافع ملی کشور ما ميباشد –
بخود حق تبصره وابرازنظربرموضوع راداده و " برتری جوان، قوم ستيزان و متعصبين ملی " را از
خداوند خوار و ذليل ميخواهد ٠
# # #
از چشم ديد های فعا لين ، کادرها و عدۀ ازرهبران اسبق حزب دموکراتيک ، نوشته ها ی خا طره
نويسان وديګر مولفين طورواضح ميتوان ګفت که ؛ عده به اصطلاح رهبران حزب دموکراتيک بجای
انکه عليه ناسا ما نيها اجتما عی – اقتصا دی جامعه عقب مانده ما مبارزه نمايند ، بيشترين اوقات شانرا
به تبليغات دشمنانه عليه هم ، فراکسيون بازی ، د سيسه کار ، دامن زدن نفاق ملی ،برتری جويی ، قوم
ستيزی ، وحفظ انحصار فرهنګی ولسانی وغيره صرف نموده و فضای کا ملآ بی باوری عدم اعتماد و
احترام متقا بل را بين هموطنان ما به باراورده اند ٠ که امروز نتيجه همه اين فتنه ګری ها و تفرقه اندا
زی هارا نتنها اعضای ان حزب ، روشنفکران وتعليم يافته ګان وطن ، بلکه همه هموطنان ما بچشم خو
يش می بينند ودر واقعيت کفاره ګنا هان انان را ميپردازند ٠ ازجا نب هم رهبران حزب دموکراتيک نيزمانند اميران احزاب اسلامی ، هيچګاه بدون اشاره ، اوامر ودساتير مشاورين خارجی (روسها-کی٠جی٠بی ) بدور ميز مذاکره غرض رفع اختلافات داخلی خويش نه نشستند ٠
که نتجه اين دنباله روی ها ووابستګی های سياسی ان شد تا انان به موجودات ذيروح بی اراده و بی صلا حيت مبد ل شوند ووطن به ويرانه مبدل ګردد ٠
نشريه ماهوار" يووالی " درشماره هشتم ، ص – ٤ ، مورخ ٢٣ ميزان – ١٣٨١ ، خويش با صراحت
کامل در مورد توطيه ګی ها ، ګروه بندی ها ومعا مله ګری های عده از رهبران حزب دموکراتيک –
بجواب يکی از هموطنان ما چنين مينويسد ؛
" د افغانستان د خلک دموکراتيک ګوند ﻻ له پخوا هم د يوواحد ګوند حيثيت نه درلود ٠ په دی ګوند کی
نه يوازي د مختلفو نظرياتواوتمايلاتوکسان اوګرپونه راټول شوی وو ، بلکه د مخالفو شخصيتونواوګرو
پونونه يوسياسی جوړښت وچی د همدغه ګوند د ننيوخصومتونواو توطيوله امله چی د بهرنيوهيوا

دونوپه خاص ډ ول پخوانی شوروی اتحاد څخه يی الهام اخيست په ګوند کی د ملی دموکراتيکو-
شخصيتونوته نه جبرانيدونکی زيانونه واوښتل ٠ همدارنګه ددغوخصومتونوله امله د ننه په ګوند کی
ځينی ګروپونه د ګوند د حاکميت پرضد را پاڅيد ل اودشورويانوسره يی ﻻس يوکړچی پرافغانستان –
تيری وکړی ، چی د افغانانو د اوږدی غميزی پيل و٠٠٠"
بتا ئيد ګفته های فوق ،هنوزحزب دموکراتيک تاسيس نشده بود که عده ازرهبران ان به دسيسه وتوطيه
عليه هم شروع نمودند وبسان مارها و کژدمها به خورن هم اغازنمودند ، مرحوم غبارکه شخص باتجربه وچيزفهم بود مورد اتهامات ناروای انان قرارګرفت ٠ دانشمندان محترم هريک ؛ محمد علی
زهما و محمد صديق روهی که مردان اګاه و ازموده روزګاربودند ،بدون انکه ګريبان پاره نمايند ابرومندانه راه خويش را درپيش ګرفتند ٠وبدينترتيب طبق نوشته های مرحوم غوربندی ؛ " بيش از نصف اعضای کنګرۀ تدارک بنحوی ازشرکت درکنګره کنارزده شدند ٠" ( عبدالقدوس غوربندی ،
نګاهی به تاريخ ح٠د٠خ٠ا، جرمنی – دخو، سال – ٢٠٠٠م ،ص ١٢-١٣ )
ازتاسيس حزب مدتی سپری نشده بود که باز رهبران ان بجان هم افتادند ، ببرک کارمل درمخالفت با
نورمحمد تره کی با استعمال کلمات چون " عناصر ساده بدوی با ضوابط ونورمهای قبيله وی " –
ايستاده ګی نمود ٠ ببرک با استعمال چنين کلمات غيرمسوﻻنه وناعاقبت انديشا نه تحقيروتوهين اميز به
پشتونها علاوه برانکه اختلافات درون حزبی را شد ت بخشيد ، تخم نفاق ملی راکه هدف اصلی اش بود در
بين پيروان خويش تقويت نموده که اثر ات منفی انرا بعد از ٦ جدی ١٣٥٨، کودتای ١٦ حو ت ١٣٦٨
و ٨ ثور ١٣٧١ بخوبی ميتوان ملاحظه نمود ٠ طبق نوشته های محترم حصين ؛ " درطول دوره کارمل
تاکيد ميشد که پشتونها قوم اند و قبيله ها نه مليت وبهمين دليل درمطبوعات رسمی ، پشتونها را قوم وقبا
يل و ديګران را مليت های برادر نام ګذا شته بودند ٠ " ( ش – حصين ، مثلث بی عيب ، سال ١٣٨٠
، ص – ٢٧ )
بايد ګفت محترم غلام دستګيرپنجشيری که بصورت عام درنوشته هايش همواره کلمات چون " قبيله
سالار" و " غرورقبيله وی " رابدون احتياط و ناعاقبت انديشا نه درمورد دولت مردان پشتون چون اعليظرت محمد ظاهر پادشاه اسبق ، شهيد محمد داود ، حفيظ الله امين ، دوکتورنجيب الله ، اعضا ی پشتون کا بينه جلالتماب حامد کرزی بعد ازوقفه چند بکارميبرد هدف جز نيش زدن و توهين کردن
پشتونها چيز ديګری نمی باشد که ازاستاد اولی اش ببرک انرابه ميراث برده است ٠
بهرحال از موضوع دورنرفته حرفهای خويش را د نبال ميکنيم ٠ هنوز از انشعاب اول حزب مذکور
مدت سپری نشده بود که باز بحران در رهبری ان حزب پديدارګرديد ، مارها و کژدمها بخوردن هم –
شروع نمودند ، اينبار محترم غلام دستګيرپنجشيری ازجناح پرچم بادوتن ديګر مجزا " خلق کارګر" و
مرحوم محمدطاهربدخشی ازجنا ح خلق مجزا " محفل انتظار – سازا " راکه بزودی به ستم ملی معرو
ف ګرديد بنياد نهادند ٠ که بعد ازمدت کوتاه محترم غلام دستګيرپنجشيری روی اهداف مشخص ، که
حيثيت " ماراستين " را داشت به جنا ح خلق پيوست ( ١٣٤٨ )٠
روزنامه افغانی " سهار" ،چاپ پيشاور ،درشماره ٢٣٨ ، ص - ٣ ، مورخ ٦ – اسد ٢٠٠٤ ، خويش
درمقاله تحت عنوان ؛ " کره کتنه ، ظهور وذوال حزب دموکراتيک " که به قلم محترم ګ ٠ او غزوال
شينواری تحريريافته ، درمورد پيوستن محترم پنجشيری به جناح خلق چنين مينويسد ؛
" که اجازه راکوی غواړم چی د پنجشيری دخولی يونقل قول په دی ځاي کی رانقل کړم او هغه دادی ؛
منلی وايی ! زه يوه ورځ په پښتو ټولنه کی د ژواک دفتر ته وﻻړم د څه خبرو اترونه وروسته ژواک –
داسی وويل : پنجشيری چی دزندان نه راووت نوزه او موﻻنا شيرين د ده پوښتنی لپاره کورته ورغلو
، د حال او احوال پوښتنی نه وروسته ما د پنجشيری نه په خنداکی وپوښتل ، ياره ! پنجشيری پرچمی –
زندان ته ننوتلی وی او خلکی راووتی ؟ زه په دی مطلب پوه نه شم ؟ پنجشيری په ځواب کی راته وويل
؛ خلکيان ډيرساده او خوش باو ره خلک دی که لږسړی ورکی چاﻻکی ولری نولوړمقام ته پکښی رسيږی
اوپرچميان چی دی ډيرچست اوچاﻻک خلک دی اوښاری ټيپه دی اوهرڅوک ورکی رشد اوپرمختګ –
نشی کوﻻی ٠ ژواک د خپل خبری د تائيد او يقينی کولو لپاره موﻻنا شيرين د شاهدی لپاره معرفی کړ
موﻻنا شيرين هم خپل سروخوځاوه او وی ويل چی ؛ هوهمدسی څه خويی وويل ٠منلی وايی وه خبره
وه تيره شوه ٠
يو څوورځی وروسته زه خپل ځانی مينی ته تلم او موټر ته چی وختم ګورم چی پنجشيری صاحب موټر
کی وﻻړ دی او په موټر کی راسره يوځای څنګ په څنګ ودريد و ٠پنجشيری صاحب خبری بينا کړی
د خبرو په جران کی ما په کراره ورته وويل : ياره پنجشيری زه هغه بله ورځ د ژواک دفترته تللی وم
اوهغه راته داسی وويل : پورتنی بيان می ورته ټکی په ټکی وکړ ٠ پنجشيری په ډيره تنده لهجه وويل ؛
" ژواک ګو خورده ٠ " د ی خبری سره دی هم چپ شو او زه هم چپ پاتی شوم اوبيا تر اخره پوری نه ده څه وويل او نه ما اودی چی له مانه جدا کيدو خدای پامانی هم راسره ونه کړه اوله موټره څخه په چپه خوله کښته شو ٠ "
ازاينجا ست که دور چديد از زندګی سياسی محترم پنجشيری اغاز ميشود ٠ محترم پنجشيری درين فر
صت مناسب بجای انکه با " سازا يا ستم ملی " که باهم نظريات مشابه دارند ، بپيوندد ، نه پيوست ٠
( زيرا عده هم به اين باور اند که شخصأ مرحوم بدخشی باروسها ميا نه خوبی نداشت و محتر پنجشری
که شخص زيرک و موقع شناس بود اينده را در وجود ستم ملی درخشان نميديد ٠ )
وی هيچګاه طرح مستقل ، عادﻻنه ،بدون غرض ومرض سياسي ، غرض حل عادﻻنه مسله ملی به دفترساسي حزب تقديم ننمود ٠ قابل ياد اور ی است که اکثريت مطلق بدنه جنا ح خلق را پشتون ها –
تشکيل ميداد وجناب پنجشيری با انکه دشمنی اش را با پشتون ها ازکسی پنهان نميدارد ، به نماينده ګی از
همين جنا ح ،با همين بدنه وترکيب ابتدا به رهبری حزبی و بعد ازکودتای ٧ ثور به رهبری حزبی ودو
لتی کشانده شد ٠ بعد تر در زمان حاکميت دوکتورنجيب الله ، محترم پنجشيری با ملاحظه اوضاع سيا
سی - نظامی کشور ( بعد ازخروج عساکرمتجاوزروسی ) با فرستادن نماينده خاص خويش به ولسوالی
پنجشير تا " پلنګينه پوشان پکولدار " ووطنداران پنجشيری اش را که با د ب د ب ( کوبيد ن ) پای چند
ملا وطالب ازسورخهای شان بيرون وبا سرعت با ﻻتر از حالت دوش حيوانات درنده سرداران جنګل
فراررابرقرارترجيع دادند وبه سرعت تمام خودرا به دره کوﻻب رساندند ، نيزدرين عرصه ازمايش نما
يد ، ولی با تآ سف که ازقومای پنجشيریشان چيزی بورنشد ونماينده اش از مقام باديګاردی چوکی بلند
تری را دريافت ننمود ٠
طوريکه اشاره شد رهبران حزب در تلاش ا ن بودند تا طور مخفی وعلنی با مسکو،روابط برقرار –
نمايند وانرا اصول ا نترناسيوناليزم پرولتری وسويتيسم قلمداد نمايند ٠ در سلسله همين ګونه اقدا مات
بود که جناب پنجشيری نيز برق رخ کار ګری با نشان داس و چکش رابرافراشته هورا کنان د ر وصف مسکو ، لينن ، کريملين ، سربازشوروی، وميدان سرخ اشعارش راسرود ٠
مسکو حيثيت جايګاه مقد س ، محل براورده ساختن نيازها وکليد حل تمامی پرابلمهای شان بحساب ميا
مد ٠ نه تنها اشخاص ملی و ملی ګرايان دربين شان جايګاه مناسب نداشت ، بلکه تحت عناوين مختلف
بايدازصفوف شان رانده ميشد ند ويا بګونه مافيا يی ازبين ميرفتند ٠
بعد از کودتای ٢٦ سرطان ١٣٥٢انان کوشش زياد نمودند تا شهيد محمد داود را درخط مسکو کشانده وحفظ نمايند ٠ شهيد محمد داود که شخصيت برازنده ملی ،وطندوست ودر سياست وارد بود نزديکی به مسکووحزب دموکراتيک را خلاف مصالح ملی دانسته وازانها دوری نمود ٠ ايشان در جواب دوست
خويش در نزديکی با حزب دموکراتيک چنين ګفت ؛ " زه اوس د پرچميانوپر سلام هم پښيمانه يم " ٠
( ا٠ هارون ، داود خان د کی ٠ جی ٠بی - په لوموکی ، دريم چاپ ، ١٣٧٦ کال ، ص – ١١٥ )
چنانچه بعدآ ملاحظه ګرديد داودخان کاملآ حق داشت که ازسلام ګفتن رهبران حزب پشيمانی ميکرد
وازانهادوری ميګزيد ٠ به مجرد دوری ګزيدن داود خان از خط مسکو و فا صله ګرفتن ازپرچمی ها
رهبران ان حزب بهدايت مسکو بوحدت مصلحتی ولرزان دست زدند ( ١٢سرطان ١٣٥٦ ) ٠ داودخان
ديګردوست ګفته نمی شد ٠ د سيسه ،توطيه وماجراجويی ها اغازګرديد ، مارها وګژدمها ازچپ وراست غرض ګرفتن قهراميزقدرت نيش ميزدند ٠ رهبران ګروهای دست چپی بجای انکه در فکرعزت ،غرورومنافع ملی کشورشان باشند طبق نظر روسها برخورد داود خان با بريژنف را توهين به مسکو
وسفرهای ویرابه تهران، رياض و اسلام اباد ،چرخش بجابراست خوانده وخواهان سقوط قهراميزداود
خان شدند ٠ بخاطرسقوط قهراميزداودخان بايد توطيۀ براه می افتيد وشخصې قربانی اين توطیه ميګر
ديد ٠مرحوم ميراکبرخيبر که شخص ناسيونالست وملی ګرای بود طبق برنامه از قبل ريخته شده يکی
ازحلقات داخل رهبری حزب ( حلقه ببرک ) وکمک مستقيم سفارت روس مقيم کابل قربانی اين توطيه
ګرديد ( ٢٨حمل ١٣٥٧ ) ٠ رهبران حزب دموکراتيک که با فقرسياسی درګيربودند ، بدون انکه به –
عمق به انديشند کورکورانه اتهام می بستند که حکومت درهمکاری نزديک سی٠ آی ٠ ای درقتل مير
اکرخبر دست دارد ٠ ازقتل مير اکبرخيبر هنوز مدتی نګذ شته بود که کودتای ٧ ثور در حال صورت
ګرفت که رهبران ان حزب ازپختګی سياسی برخوردارنبوده وهيچ ګونه اماده ګی غرض حفظ قدرت –
سياسي نداشتند وازشناخت جامعه ، تاريخ معاصرکشور وموقعيت جيوپولتيکی ا ن عاجزبودند ٠
ازهمان روز اول کودتای ٧ ثور عده ازرهبران حزب بنابر دکته روسها درپی سربه نيست کردن مخا
لفين ( اپوزيسيون ) افتادند ٠ رئيس دولت داودخان بدون فيصله محکمه فرمان اعدام را با اعضای –
فاميلش دريافت نمود ٠ که درين ميان جناب پنجشيری برعکس ادعاها يش ،درحليکه خودا زحکومت
دوکتورنجيب الله حق محکمه ووکيل مدافع طلب مينمود ، درمورد قتل محمد داودخان واعضای فاميلش
بدون فيصله محکمه و حکم دادګاه ، حکم صريح ذيل را صادرنمود ؛
" ٠٠٠ اما سليمان ﻻيق ،درباره شيوه برخورد با سردارمحمد داود درپاسخ تره کی ګفت : " دافرعون
ووژل شی " ، من در پاسخ تره کی ګفتم ٠٠٠ نبايد " اصول مبارزه اجتماعی راخوارشمرد " ٠ نبايد
با قيام بازی کرد ٠ ازهومونيزم خالق محجوب رهبرقيام ناکام سودان بايد درس تاريخی ګرفت ٠ بهر
حال مشی مسلط اين بود که هرګاه دشمنان تاريخی ما ازپنجه نيروهای انقلابی نجات يابند ، ضد انقلاب
شکست ورده ومحکوم به ذوال ، بدون ترديد نيروهای خودرابسيج خواهند کرد و با تکيه برارتجاع منطقه ، ايران و پا کستان برانقلاب ما حمله خونين و پروسه انقلابی جامعه را تضعيف خواهند کرد ٠)
( دستګيرپنجشيری ، ظهورو ذوال حزب دموکراتيک خلق افغانستان ، بخش دوم ، ٧ ثور ١٣٧٨،
ص ٩٦ ) ٠

( مختصري از کج انديشی ها ی عدۀ از رهبران اسبق حزب دموکر اتيک خلق )
طوريکه هموطنان عزيز آګاهي دارند ، تعداداز روشنفکرن و قلم بد ستا ن افغان از مد ت بد ينسودر مورد کلما ت چون " خراسا ن " بجای نام " افغا نستان " و " افغا نستانی " بجای "افغا ن " مقا ﻻت
و مضا مينی د رنشرات بيرون مرزی از ديد ګا هها ی مختلف و مخالف ، عد ۀ با ريشه و پشينۀ ستمی
و کج انديشی و نيز تعداد از ديد ګا ه خير خوا هانه ، وحد ت و همبستګی ملی بر مو ضوع روشنی اند ا
خته اند ٠ از جمله کج اند يشان با ريشه و پيشينۀ ستمی و لی با ظا هر فريبنده و دو پهلو ، يکی هم -محترم غلا م د ستګيرپنجشيری ( بګفتۀ خو د ش اکا د ميسين ! ) بوده که در مورد مقا له محترم - ميرعبد الوا حد سادات تحت عنوان ؛ " مو جود يت افغا نستا ن در ګرو وحد ت ملی آن است " مطلب
تحت عنوان ؛ " از همبستګی و وحد ت کدام ملت دفاع ميکنيم ؟ " برشته تحرير در اورده که نظريا ت
موصوف با در نظر داشت موقف ګذ شته سياسی اش شديدآ متعرضا نه ، احسا سا تی و نفا ق افګنا نه بوده که برتری جويی قومی و قوم ستيزی از آ غاز الې انجام برجبينش حک خورده است ٠ همچنان مقا
لت مذ کور بد ون آ راستګی علمی – تحقيقی ، پختګی وريا ليزم سياسی بوده و از " سنګ فروشا ن "
(شورای نظار – جمعيت، که بيشتر از ديګر تفنګ سا ﻻران در کشتا ر مردم بی ګناه ، چوروچپاول -بانکها ، ساير دارائی های ملی و شخصې دست داشتند ) ، جنبش ملی – اسلامی عبد الرشيد دوستم -
( که بدون شک همو طنا ن ما ازکشتا ر ها ی د سته جمعی اين قصا ب حرفوی مردم افغا نستا ن اګاهی
دارند ) ، ستمی ها و پرچمداران پشتون ستيزتجمع يافته در ګروه ستم ملی ، خا ديست ها ی بلند رتبه دو
لت سا بق ( رژيم طرفدار مسکو که در کود تا ی هشت ثور- ١٣٧١ با شورای نظا ر – جمعيت سهيم بود ند و دستان شان بخون مردم افغا نستا ن ( افغا نها ) سرخ می با شد ) دفا ع نمو ده ، انها را -نيروهای دموکرا تيک وجبهه مقاومت ملی جا ه زده ، پشتو نها و اعضا ی پشتون شورای وزرای کا بينه جلا لتمآ ب حا مد کرزی را بعد از توهين و تحقيرطا لبا ن ، برتری خوا هان قومی و قبيله وی
معرفی نموده و با " جنون -
قوم ستيزی " و " برتری خواهی قو می " ايکه دارد نيا کا ن وپدرکلا نها ی قوم عرب ( عربها ی -
افغا ن سا کن کشور ) را بعد از چهارده قرن ( ١٤٠٠- سا ل ) در ګور های شا ن ارام نګذا شته انانرا
با جګيران ، فرهنګ زدا یا ن وبرتری خواهان نژادی ٠ ٠ ٠ خوانده و خود را با شنده اصلی وطن و –
نژاد اصيل اريا يی بدون در نظر داشت وجه تسميه کلمۀ " تا جيک " ( تازی و تازيک ) ، قدامت تا -ريخی انها و مطا لعۀ تا ريخ مها جرتها در افغا نستا ن ، معرفی داشته است ٠
همينطور محترم غلام دستګير پنجشيری در جا ی ديګری مينګارد ؛ افغا نستان کشوريست که هنوز –
مرزهای مشخص ندارد ودر ١٤ وﻻيت آن امنيت استوار نمی باشد ٠ که نويسنده با چنين اظهارات نادرست و غير مسوﻻنه جنا ب غلام د ستګير پجشيری موافق نبوده ، زيرا از لحا ظ جغرافيا يی کشوربه منا طق دارندۀ خصوصيات ذ يل ګفته ميشود ؛
- کشور منطقه ايست که دارنده مزرها و سرحدات مشخص جغرافيا يی باشد٠
- اين منطقه علاوه بر داشتن مزهای مشخص دارای سا کنين و با شنده ګا ن نيزمی با شد ٠
- علاو تآ کشور دارای يک نظام حقوقی است ٠
با در نظرداشت موارد فوق ، کشورعزيز ما افغا نستان دارای سرحدات مشخص تثبيت شده با جمهوری
مردم چين ، تاجکستان ، ازبکستان ، ترکمنستان ، جمهوری اسلامی ايران وجمهوری اسلامی پاکستان
بوده که سرحدات مذ کور ازجانب ممالک همسا يه ، سازمان ملل ، جوامع بين لمللي ودول معظم جها ن برسميت شنا خته شده ودارای مساحت ٦٥٢٠٠٠ کيلومتر مربع ميباشد٠ هرګاه هد ف محترم غلام –دستګير پنجشيری از اظها رات فوق موجوديت پرابلم های سرحدی بين پا کستان و افغا نستان برسرمسله پشتونستان ( پښتون خوا ) با شد ، اين موضوع مسله کاملا جدا ګانه ايست که همن اکنون دربين ممالک ديګر جهان چون ؛ هند و پاکستان برسر مسله کشمير ، بين تاجيکستان و ازبکستان برسر
مسله سمرقند وبخارا ( که اکثربا شنده ګان اين دو وﻻيت متعلق به ازبکستان ، تا جيکها بوده و به -فارسی- تاجيکی صحبت مينما يند و بنابر اهداف استعماری دولت شوروی سابق در سال ١٩٢٤ –ميلادی ازپيکر تا جيکستان مجزا وبه ازبکستان ملحق ګرديد و حال دولت ازبکستان بنا بر سيا ست قوم
ستيزی اش ، محدوديت هاي اموزشی سخت ګيرانه را غرض تدرېس و اموزش به لسان مادری-تاجيکۍ با شنده ګان درين وﻻيات وضع نموده اند٠ ) ، بين ارمنستان و آذربايجان برسر منطقه نګور نه
قره باغ وبين د ولت فدراتيف روسيه و اوکريين در ناحيه کريميا ، که دولت رسيه بنابر اهداف استعماری -
خويش غرض رسيدن به ابها ی ګرم بحيره سياه قسمت از خاک اوکريين را بخود ملحق نموده بملا-
حظه ميرسد ٠ که موضوع فوق به هيچ وجه دﻻلت برنا مشخص بودن مرزها بين مما لک فوق الذکر
نمی نما يد ، که افغا نستان را نيز نميتوان ازين امر مستثنی شمرد ٠
طوريکه ګفته شد يک کشور علاوه برداشتن مرزهای مشخص ، دارنده سا کنان و باشنده ګان نيز بوده
که طبق احصا ئيه سازمان ملل نفوس افغانستان ٢٣ مليون و ٦٠٠ هزارنفربوده ورشد نفوس –
کشور به دو در صد ميرسد ٠
علاوه بر موارد فوق کشور ازلحاظ جغرافيايی دارنده نظا م حقوقی نيزمی باشد ، که کشور عزيز ما –
افغا نستان دارای نظا ريا ستی ( جمهوری اسلامی) با تفکيک قوای ثلا ثه ميبا شد ٠
در مورد اينکه جناب غلا دستګير پنجشيری ازعدم موجوديت امنيت استوار در ١٤ وﻻيت –کشورصحبت مينمايد ، به صراحت بايد ګفت که الی سقوط اولين جمهوری در کشور امنيت ، صلح و
ثبات سياسي وجود داشته و بعد از کودتای ٧ ثور ١٣٥٧ صلح و ثبات سيا سی در کشور بنابر در پيش
ګيری سيا ست های نا عا قبت انديشانه ر هبران حزب دموکراتيک ( خلق و پرچم ) که از کمبود سواد -
سياسی رنج ميبردند واز شناخت جامعه عاجز بودند برهم خورده وتا امروزادامه دارد که مسوليت -مستقيم ان بدوش رهبران خلق وپرچم و بعد اميران احزاب اسلامی وقوماندانان ارشد انان بوده و اينکه عده ازرهبران حزب دموکراتيک اظهار ميدارند که ما کارمندان سياسی بوديم ودر جنګها سهيم نبوده ايم ، موضوع دور از واقعيت ، حرفهای پوچ و بی معنی بوده و خوا هان فرار از مسوليت ميبا شند ٠ زيرا حزب دموکراتيک قدرت سياسی را در د ست داشته ودولت را رهبری مينمود ٠ اعضای دفترسياسی و کميته مرکزی در سطح با ﻻيی حزبی
( رهبری حزبی) تصاميم اتخاذ نموده و به کميته هاي وﻻيتی ، شهری و وزارتخانه های دولتی در
مورد تطبيق ان دسا تير مشخص صا درمينمودن که ما در جايش نمونهای مشخص از صدور چنين
دساتيرواوامر را ياد اور خواهيم شد٠
به همين طور از متن مقاله محترم پنجشيری معلوم است که موصوف بجا ی وفاق ملی ، نفا ق ملی را
دامن زده و جا ګزينی کلما ت چون ؛ " افغا نستا نی " و " خراسان " را بجای " افغان" و" افغانستان "
بدودر نظرداشت منا فع ملی وواقعيت های تاريخی کشور بهتر دانسته وبد ين اساس خويش را يکی از
معماران اصلی " ديواربرلين " معرفی ميدارد٠ا زجانب هم چنين طرحهای مشکل برانداز ضد روحيه
ملی نميتواند صلح را بوطن جنګ زده با زګرداند ، ازدرد ورنج مردم ما بکا هد وشکمهای ګرسنه –
مردم مارا سير بسازد ٠
اينک با در نظرداشت ، نظريات ان يکی از اعضای اسبق دفتر سياسی حزب حاکم وقت ، " مشت نمونه خروار" تبصره نموده و هموطنانم را در روشنی قرارخواهم داد ٠ تا ديده شود شخصکه اينقدر
مي غرد وبا دست باز ، بدون در نظر داشت منافع ملی کشور ، برهمه چيزميتازد ،آيا خودش وقعآ –
" پلنګينه پوش " و " شيرغران هندوکش " بوده يا اينکه " روباه کابل " و " بزشادګل " که هميشه دو
ستان نزديکش را که با ايشان " نان ونمک "شده نامردانه ازپشت خنجر زده و نمکدان را شکسته است ٠
بايد علاوه نمود که نويسنده اين سطور به هيچيکی ازحلقا ت حزب دموکراتيک ويا ديګر ګرهها ی سيا سی تعلقيت نداشته و خود را علم بردار بيرقهای سرخ وسبز ندانسته وتعبيرکننده خوابهای رهبران و اميران تاريک انديش وعقب ګرا نميداند و منحيث افغان با داشتن احترام کا مل به تمام اقوام ساکن باهم
برادر وبرابر کشوربدون " جنون برتری جويی و قوم ستيزی " که خلاف منافع ملی کشور ما ميباشد –
بخود حق تبصره وابرازنظربرموضوع راداده و " برتری جوان، قوم ستيزان و متعصبين ملی " را از
خداوند خوار و ذليل ميخواهد ٠
# # #
از چشم ديد های فعا لين ، کادرها و عدۀ ازرهبران اسبق حزب دموکراتيک ، نوشته ها ی خا طره
نويسان وديګر مولفين طورواضح ميتوان ګفت که ؛ عده به اصطلاح رهبران حزب دموکراتيک بجای
انکه عليه ناسا ما نيها اجتما عی – اقتصا دی جامعه عقب مانده ما مبارزه نمايند ، بيشترين اوقات شانرا
به تبليغات دشمنانه عليه هم ، فراکسيون بازی ، د سيسه کار ، دامن زدن نفاق ملی ،برتری جويی ، قوم
ستيزی ، وحفظ انحصار فرهنګی ولسانی وغيره صرف نموده و فضای کا ملآ بی باوری عدم اعتماد و
احترام متقا بل را بين هموطنان ما به باراورده اند ٠ که امروز نتيجه همه اين فتنه ګری ها و تفرقه اندا
زی هارا نتنها اعضای ان حزب ، روشنفکران وتعليم يافته ګان وطن ، بلکه همه هموطنان ما بچشم خو
يش می بينند ودر واقعيت کفاره ګنا هان انان را ميپردازند ٠ ازجا نب هم رهبران حزب دموکراتيک نيزمانند اميران احزاب اسلامی ، هيچګاه بدون اشاره ، اوامر ودساتير مشاورين خارجی (روسها-کی٠جی٠بی ) بدور ميز مذاکره غرض رفع اختلافات داخلی خويش نه نشستند ٠
که نتجه اين دنباله روی ها ووابستګی های سياسی ان شد تا انان به موجودات ذيروح بی اراده و بی صلا حيت مبد ل شوند ووطن به ويرانه مبدل ګردد ٠
نشريه ماهوار" يووالی " درشماره هشتم ، ص – ٤ ، مورخ ٢٣ ميزان – ١٣٨١ ، خويش با صراحت
کامل در مورد توطيه ګی ها ، ګروه بندی ها ومعا مله ګری های عده از رهبران حزب دموکراتيک –
بجواب يکی از هموطنان ما چنين مينويسد ؛
" د افغانستان د خلک دموکراتيک ګوند ﻻ له پخوا هم د يوواحد ګوند حيثيت نه درلود ٠ په دی ګوند کی
نه يوازي د مختلفو نظرياتواوتمايلاتوکسان اوګرپونه راټول شوی وو ، بلکه د مخالفو شخصيتونواوګرو
پونونه يوسياسی جوړښت وچی د همدغه ګوند د ننيوخصومتونواو توطيوله امله چی د بهرنيوهيوا

دونوپه خاص ډ ول پخوانی شوروی اتحاد څخه يی الهام اخيست په ګوند کی د ملی دموکراتيکو-
شخصيتونوته نه جبرانيدونکی زيانونه واوښتل ٠ همدارنګه ددغوخصومتونوله امله د ننه په ګوند کی
ځينی ګروپونه د ګوند د حاکميت پرضد را پاڅيد ل اودشورويانوسره يی ﻻس يوکړچی پرافغانستان –
تيری وکړی ، چی د افغانانو د اوږدی غميزی پيل و٠٠٠"
بتا ئيد ګفته های فوق ،هنوزحزب دموکراتيک تاسيس نشده بود که عده ازرهبران ان به دسيسه وتوطيه
عليه هم شروع نمودند وبسان مارها و کژدمها به خورن هم اغازنمودند ، مرحوم غبارکه شخص باتجربه وچيزفهم بود مورد اتهامات ناروای انان قرارګرفت ٠ دانشمندان محترم هريک ؛ محمد علی
زهما و محمد صديق روهی که مردان اګاه و ازموده روزګاربودند ،بدون انکه ګريبان پاره نمايند ابرومندانه راه خويش را درپيش ګرفتند ٠وبدينترتيب طبق نوشته های مرحوم غوربندی ؛ " بيش از نصف اعضای کنګرۀ تدارک بنحوی ازشرکت درکنګره کنارزده شدند ٠" ( عبدالقدوس غوربندی ،
نګاهی به تاريخ ح٠د٠خ٠ا، جرمنی – دخو، سال – ٢٠٠٠م ،ص ١٢-١٣ )
ازتاسيس حزب مدتی سپری نشده بود که باز رهبران ان بجان هم افتادند ، ببرک کارمل درمخالفت با
نورمحمد تره کی با استعمال کلمات چون " عناصر ساده بدوی با ضوابط ونورمهای قبيله وی " –
ايستاده ګی نمود ٠ ببرک با استعمال چنين کلمات غيرمسوﻻنه وناعاقبت انديشا نه تحقيروتوهين اميز به
پشتونها علاوه برانکه اختلافات درون حزبی را شد ت بخشيد ، تخم نفاق ملی راکه هدف اصلی اش بود در
بين پيروان خويش تقويت نموده که اثر ات منفی انرا بعد از ٦ جدی ١٣٥٨، کودتای ١٦ حو ت ١٣٦٨
و ٨ ثور ١٣٧١ بخوبی ميتوان ملاحظه نمود ٠ طبق نوشته های محترم حصين ؛ " درطول دوره کارمل
تاکيد ميشد که پشتونها قوم اند و قبيله ها نه مليت وبهمين دليل درمطبوعات رسمی ، پشتونها را قوم وقبا
يل و ديګران را مليت های برادر نام ګذا شته بودند ٠ " ( ش – حصين ، مثلث بی عيب ، سال ١٣٨٠
، ص – ٢٧ )
بايد ګفت محترم غلام دستګيرپنجشيری که بصورت عام درنوشته هايش همواره کلمات چون " قبيله
سالار" و " غرورقبيله وی " رابدون احتياط و ناعاقبت انديشا نه درمورد دولت مردان پشتون چون اعليظرت محمد ظاهر پادشاه اسبق ، شهيد محمد داود ، حفيظ الله امين ، دوکتورنجيب الله ، اعضا ی پشتون کا بينه جلالتماب حامد کرزی بعد ازوقفه چند بکارميبرد هدف جز نيش زدن و توهين کردن
پشتونها چيز ديګری نمی باشد که ازاستاد اولی اش ببرک انرابه ميراث برده است ٠
بهرحال از موضوع دورنرفته حرفهای خويش را د نبال ميکنيم ٠ هنوز از انشعاب اول حزب مذکور
مدت سپری نشده بود که باز بحران در رهبری ان حزب پديدارګرديد ، مارها و کژدمها بخوردن هم –
شروع نمودند ، اينبار محترم غلام دستګيرپنجشيری ازجناح پرچم بادوتن ديګر مجزا " خلق کارګر" و
مرحوم محمدطاهربدخشی ازجنا ح خلق مجزا " محفل انتظار – سازا " راکه بزودی به ستم ملی معرو
ف ګرديد بنياد نهادند ٠ که بعد ازمدت کوتاه محترم غلام دستګيرپنجشيری روی اهداف مشخص ، که
حيثيت " ماراستين " را داشت به جنا ح خلق پيوست ( ١٣٤٨ )٠
روزنامه افغانی " سهار" ،چاپ پيشاور ،درشماره ٢٣٨ ، ص - ٣ ، مورخ ٦ – اسد ٢٠٠٤ ، خويش
درمقاله تحت عنوان ؛ " کره کتنه ، ظهور وذوال حزب دموکراتيک " که به قلم محترم ګ ٠ او غزوال
شينواری تحريريافته ، درمورد پيوستن محترم پنجشيری به جناح خلق چنين مينويسد ؛
" که اجازه راکوی غواړم چی د پنجشيری دخولی يونقل قول په دی ځاي کی رانقل کړم او هغه دادی ؛
منلی وايی ! زه يوه ورځ په پښتو ټولنه کی د ژواک دفتر ته وﻻړم د څه خبرو اترونه وروسته ژواک –
داسی وويل : پنجشيری چی دزندان نه راووت نوزه او موﻻنا شيرين د ده پوښتنی لپاره کورته ورغلو
، د حال او احوال پوښتنی نه وروسته ما د پنجشيری نه په خنداکی وپوښتل ، ياره ! پنجشيری پرچمی –
زندان ته ننوتلی وی او خلکی راووتی ؟ زه په دی مطلب پوه نه شم ؟ پنجشيری په ځواب کی راته وويل
؛ خلکيان ډيرساده او خوش باو ره خلک دی که لږسړی ورکی چاﻻکی ولری نولوړمقام ته پکښی رسيږی
اوپرچميان چی دی ډيرچست اوچاﻻک خلک دی اوښاری ټيپه دی اوهرڅوک ورکی رشد اوپرمختګ –
نشی کوﻻی ٠ ژواک د خپل خبری د تائيد او يقينی کولو لپاره موﻻنا شيرين د شاهدی لپاره معرفی کړ
موﻻنا شيرين هم خپل سروخوځاوه او وی ويل چی ؛ هوهمدسی څه خويی وويل ٠منلی وايی وه خبره
وه تيره شوه ٠
يو څوورځی وروسته زه خپل ځانی مينی ته تلم او موټر ته چی وختم ګورم چی پنجشيری صاحب موټر
کی وﻻړ دی او په موټر کی راسره يوځای څنګ په څنګ ودريد و ٠پنجشيری صاحب خبری بينا کړی
د خبرو په جران کی ما په کراره ورته وويل : ياره پنجشيری زه هغه بله ورځ د ژواک دفترته تللی وم
اوهغه راته داسی وويل : پورتنی بيان می ورته ټکی په ټکی وکړ ٠ پنجشيری په ډيره تنده لهجه وويل ؛
" ژواک ګو خورده ٠ " د ی خبری سره دی هم چپ شو او زه هم چپ پاتی شوم اوبيا تر اخره پوری نه ده څه وويل او نه ما اودی چی له مانه جدا کيدو خدای پامانی هم راسره ونه کړه اوله موټره څخه په چپه خوله کښته شو ٠ "
ازاينجا ست که دور چديد از زندګی سياسی محترم پنجشيری اغاز ميشود ٠ محترم پنجشيری درين فر
صت مناسب بجای انکه با " سازا يا ستم ملی " که باهم نظريات مشابه دارند ، بپيوندد ، نه پيوست ٠
( زيرا عده هم به اين باور اند که شخصأ مرحوم بدخشی باروسها ميا نه خوبی نداشت و محتر پنجشری
که شخص زيرک و موقع شناس بود اينده را در وجود ستم ملی درخشان نميديد ٠ )
وی هيچګاه طرح مستقل ، عادﻻنه ،بدون غرض ومرض سياسي ، غرض حل عادﻻنه مسله ملی به دفترساسي حزب تقديم ننمود ٠ قابل ياد اور ی است که اکثريت مطلق بدنه جنا ح خلق را پشتون ها –
تشکيل ميداد وجناب پنجشيری با انکه دشمنی اش را با پشتون ها ازکسی پنهان نميدارد ، به نماينده ګی از
همين جنا ح ،با همين بدنه وترکيب ابتدا به رهبری حزبی و بعد ازکودتای ٧ ثور به رهبری حزبی ودو
لتی کشانده شد ٠ بعد تر در زمان حاکميت دوکتورنجيب الله ، محترم پنجشيری با ملاحظه اوضاع سيا
سی - نظامی کشور ( بعد ازخروج عساکرمتجاوزروسی ) با فرستادن نماينده خاص خويش به ولسوالی
پنجشير تا " پلنګينه پوشان پکولدار " ووطنداران پنجشيری اش را که با د ب د ب ( کوبيد ن ) پای چند
ملا وطالب ازسورخهای شان بيرون وبا سرعت با ﻻتر از حالت دوش حيوانات درنده سرداران جنګل
فراررابرقرارترجيع دادند وبه سرعت تمام خودرا به دره کوﻻب رساندند ، نيزدرين عرصه ازمايش نما
يد ، ولی با تآ سف که ازقومای پنجشيریشان چيزی بورنشد ونماينده اش از مقام باديګاردی چوکی بلند
تری را دريافت ننمود ٠
طوريکه اشاره شد رهبران حزب در تلاش ا ن بودند تا طور مخفی وعلنی با مسکو،روابط برقرار –
نمايند وانرا اصول ا نترناسيوناليزم پرولتری وسويتيسم قلمداد نمايند ٠ در سلسله همين ګونه اقدا مات
بود که جناب پنجشيری نيز برق رخ کار ګری با نشان داس و چکش رابرافراشته هورا کنان د ر وصف مسکو ، لينن ، کريملين ، سربازشوروی، وميدان سرخ اشعارش راسرود ٠
مسکو حيثيت جايګاه مقد س ، محل براورده ساختن نيازها وکليد حل تمامی پرابلمهای شان بحساب ميا
مد ٠ نه تنها اشخاص ملی و ملی ګرايان دربين شان جايګاه مناسب نداشت ، بلکه تحت عناوين مختلف
بايدازصفوف شان رانده ميشد ند ويا بګونه مافيا يی ازبين ميرفتند ٠
بعد از کودتای ٢٦ سرطان ١٣٥٢انان کوشش زياد نمودند تا شهيد محمد داود را درخط مسکو کشانده وحفظ نمايند ٠ شهيد محمد داود که شخصيت برازنده ملی ،وطندوست ودر سياست وارد بود نزديکی به مسکووحزب دموکراتيک را خلاف مصالح ملی دانسته وازانها دوری نمود ٠ ايشان در جواب دوست
خويش در نزديکی با حزب دموکراتيک چنين ګفت ؛ " زه اوس د پرچميانوپر سلام هم پښيمانه يم " ٠
( ا٠ هارون ، داود خان د کی ٠ جی ٠بی - په لوموکی ، دريم چاپ ، ١٣٧٦ کال ، ص – ١١٥ )
چنانچه بعدآ ملاحظه ګرديد داودخان کاملآ حق داشت که ازسلام ګفتن رهبران حزب پشيمانی ميکرد
وازانهادوری ميګزيد ٠ به مجرد دوری ګزيدن داود خان از خط مسکو و فا صله ګرفتن ازپرچمی ها
رهبران ان حزب بهدايت مسکو بوحدت مصلحتی ولرزان دست زدند ( ١٢سرطان ١٣٥٦ ) ٠ داودخان
ديګردوست ګفته نمی شد ٠ د سيسه ،توطيه وماجراجويی ها اغازګرديد ، مارها وګژدمها ازچپ وراست غرض ګرفتن قهراميزقدرت نيش ميزدند ٠ رهبران ګروهای دست چپی بجای انکه در فکرعزت ،غرورومنافع ملی کشورشان باشند طبق نظر روسها برخورد داود خان با بريژنف را توهين به مسکو
وسفرهای ویرابه تهران، رياض و اسلام اباد ،چرخش بجابراست خوانده وخواهان سقوط قهراميزداود
خان شدند ٠ بخاطرسقوط قهراميزداودخان بايد توطيۀ براه می افتيد وشخصې قربانی اين توطیه ميګر
ديد ٠مرحوم ميراکبرخيبر که شخص ناسيونالست وملی ګرای بود طبق برنامه از قبل ريخته شده يکی
ازحلقات داخل رهبری حزب ( حلقه ببرک ) وکمک مستقيم سفارت روس مقيم کابل قربانی اين توطيه
ګرديد ( ٢٨حمل ١٣٥٧ ) ٠ رهبران حزب دموکراتيک که با فقرسياسی درګيربودند ، بدون انکه به –
عمق به انديشند کورکورانه اتهام می بستند که حکومت درهمکاری نزديک سی٠ آی ٠ ای درقتل مير
اکرخبر دست دارد ٠ ازقتل مير اکبرخيبر هنوز مدتی نګذ شته بود که کودتای ٧ ثور در حال صورت
ګرفت که رهبران ان حزب ازپختګی سياسی برخوردارنبوده وهيچ ګونه اماده ګی غرض حفظ قدرت –
سياسي نداشتند وازشناخت جامعه ، تاريخ معاصرکشور وموقعيت جيوپولتيکی ا ن عاجزبودند ٠
ازهمان روز اول کودتای ٧ ثور عده ازرهبران حزب بنابر دکته روسها درپی سربه نيست کردن مخا
لفين ( اپوزيسيون ) افتادند ٠ رئيس دولت داودخان بدون فيصله محکمه فرمان اعدام را با اعضای –
فاميلش دريافت نمود ٠ که درين ميان جناب پنجشيری برعکس ادعاها يش ،درحليکه خودا زحکومت
دوکتورنجيب الله حق محکمه ووکيل مدافع طلب مينمود ، درمورد قتل محمد داودخان واعضای فاميلش
بدون فيصله محکمه و حکم دادګاه ، حکم صريح ذيل را صادرنمود ؛
" ٠٠٠ اما سليمان ﻻيق ،درباره شيوه برخورد با سردارمحمد داود درپاسخ تره کی ګفت : " دافرعون
ووژل شی " ، من در پاسخ تره کی ګفتم ٠٠٠ نبايد " اصول مبارزه اجتماعی راخوارشمرد " ٠ نبايد
با قيام بازی کرد ٠ ازهومونيزم خالق محجوب رهبرقيام ناکام سودان بايد درس تاريخی ګرفت ٠ بهر
حال مشی مسلط اين بود که هرګاه دشمنان تاريخی ما ازپنجه نيروهای انقلابی نجات يابند ، ضد انقلاب
شکست ورده ومحکوم به ذوال ، بدون ترديد نيروهای خودرابسيج خواهند کرد و با تکيه برارتجاع منطقه ، ايران و پا کستان برانقلاب ما حمله خونين و پروسه انقلابی جامعه را تضعيف خواهند کرد ٠)
( دستګيرپنجشيری ، ظهورو ذوال حزب دموکراتيک خلق افغانستان ، بخش دوم ، ٧ ثور ١٣٧٨،
ص ٩٦ ) ٠