گرفتن روزه با ایمان و احتساب

تحقیق ،تتبع ونگارش :

امین الدین « سعیدی -  سعید افغانی »
خواننده محترم !
قبل از همه باید گفت که: روزه عبادت است نه عادت، بنابراین داشتن نیت خالص، رغبت در حصول ثواب، و تقرب به سوی پروردگار با عظمت در آن حتمی وضروری است.
علماء می فرمایند:
روزه دار باید خودش را وادار به درک حقیقت روزه و ترس از الله در آن عبادت نماید تا مستحق اجر عظیم گردد.


به همین جهت است که در حدیث آمده است:عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضی الله عنه أَنَّ رَسُولَ اﷲِ صلی الله عليه وآله وسلم قَالَ: مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيْمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ.  » (مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.) در صحيحين مسلم و بخاری روايت شده است : هرکس ماه رمضان را با ايمان و احتساب (يقين و حساب نمودن اجر و پاداش آن) روزه بگیرد، تمام گناهان پيشين وی مغفرت  می شود .)  
شیخ ابن حجرعسقلانی عالم متبحر جهان اسلام در فتح الباری در تفسیر این حدیث می نویسد:منظور از ایمان اعتقاد به حقیقت صوم است و منظور از احتساب طلب ثواب از جانب پروردگار است.
علامه خطایی احتساب را به معنی عزیمت ترجمه نموده است یعنی روزه را با رغبت ثواب و کمال میل بگیرد.بدون اینکه روزهایش را طولانی و خودش را سنگین تصور نماید .کسی از ثمرات و فضائل روزه بهره مند می شود که با محبت و رغبت از آن استقبال نماید .
اما آنعده اشخاصیکه روزه را باری گران تصور می نماید و روزهایش را به خاطر آنکه زودتر به پایان برسد خود را به بطالت و اعمال بیهوده سرگرم می نماید، و همواره ساعات و روزه های ماه رمضان را می شمارد تا زودتر لگام از دهانش برداشته شود و جهت انجام شهوات و خواسته هایش آزاد گردد ، چنین شخصی از روزه اش جز تشنگی و گرسنگی بهره ا ی دیگری ندارد و از وعده الهی مربوط به بندگان روزه دارش که مغفرت گناه می باشد ، محروم می گردد و روزه اش به هیچ وجه نمی تواند نقش اثر گذاری و ایجاد تزکیه را ایفا نماید.
زیرا این شخص در ماه مبارک رمضان تنها رژیم غذای خویش را تغییر داده است ، اگروی در روز دهانش را بسته است پس در وقت افطار جبران کل روز را نموده است.
اجتناب از گناهان : روزه ای که خداوند متعال به آن برای ما انسانها دستور فرموده است ، روزه ای است که از انجام گناهان و تسلط هوی و هوس روزه دار را باز دارد.
اما روزه داری که از ارتکاب حرام باز نمی آید ، از منکر دوری نمی کند ، گناهان را همواره انجام می دهد ، حرمت ماه رمضان را رعایت نمی کند ، روزه در رفتارو کردارش هیچ تغییری ایجاد ننموده است بدیهی است که چنین روزه ای صرفا عادت و تقلید محض است. از چنین روزه ای نمی توان امید ثواب و تحقق اهداف رمضان را داشت .
زیراطوریکه در بالا متذکر شدیم پیامبر اسلام محمد صلی الله علیه وسلم میفرمایندکه : کسی که دروغ و عمل به آنرا ترک نکرد ، خداوند نیازی به روزه وی که از خوردن و آشامیدن باز آید ندارد.
حافظ ابن حجر فتح الباری شرح صحیح البخاری از ابن بطال در تفسیر این حدیث نقل نموده است ک منظور این نیست که روزه اش را ترک کند ، بلکه هدف هشدار و ترساندن از دروغ است .چنانچه از علامه بیضاوی نقل شده است : منظور از فرضیت روزه نفس گرسنگی و تشنگی نیست ، بلکه هدف سرکوب نمودن شهوات و تبدیل نفس اماره به نفس مطمئنه است.
یقینا کسی که خودش را از خوردن و آشامیدن که از مباحات هستند باز می دارد ، شایسته است که از محرماتی که جزضرر و زیان نتیجه ای ندارند باز آید.
عالم شهیر جهان اسلام مولانا محمد منظور نعماني (رح) در كتاب «دين و شريعت » در مورد موثر بودن روزهبرشرایط ذیل تاکید فرموده اند :
1- در هنگام روزه بايد از تمام معاصي و گناهان به خصوص گناهان زبان و دهان پرهيز نمائيم .
2- دروقت روزه بايد عظمت و بزرگي پروردگار متعال را تصور نمائيم و باربار فكر كنيم كه او مراقب و ناظر اعمال ماست و من صرفاً بدستور او خوردن و نوشيدن را ترك كردم هرگاه احساس گرسنگي و تشنگي نموديم به دل بگوئيم: گرچه غذا و آب حاضر است ولي به خاطر رضاي الهي بايد گرسنگي و تشنگي را تحمل كني و بدانی که گرسنگي امروز باعث نجات تو از گرسنگي و تشنگي آخرت خواهد شد.
3- هنگام افطار و سحر نيز سعي نمائيم تا كمتر بخوريم. اين عمل باعث نوارنيت روزه مي گردد و بر عكس پرخوري سبب ظلمت و كدورت مي شود و اثرات روزه را كم مي نمايد.
 الهی ما را توان ګرفتن روزهء کامل وحصول ثواب از جانب پروردگار نصیب فرمایی. آمین یارب العالمین

لوستل شوی 216 ځله

خپل نظر وليکئ

ټولې کړکۍ چې د ستوري (*)نښه لري ډکول يې ضروري دي