اسدالله (نیازی) رئیس امور احصایه

طوریکه از نام دو کلمه هویدا و معلوم است: انسان یک پدیده اجتماعی و اشرف المخلوقات است که بدون اجتماع زندگی برای شان نا ممکن است.
بناً بایست سعی ورزد تا در بین مردم خویش صمیمی و نیکو باشد و در میان مردم خود خاطرات خوش و پسندیده بگذارد تا برای همیش وی به مرد نیک یاد آوری شود و در هرجا صفات نیک و خوبی وی ستایش گردد وآخرین رمق حیات اش و بعد از آن وی را شخص خوب و نیک در بین مردم یاد گردد و مورد پسند و علاقه سایرین اعضا جامعه گردد. همان است که خانواده با اعمال نیک وی افتخار میکنند و میبالند. و در بین سایرین سر بلند زندگی میکنند و هر کس میگوید:
که خداوند همینطور پسر (اولاد) برای هرکس بدهد پس چرا؟ ما... درین مدت کم زندگی خویش تلاش نورزیم که یک شخص خوب جامعه باشیم و هم مردم و هم خداوند بزرگ از اعمال نیک ما راضی نباشد بناً بالای خویش فشار وارد نمایم حوصله مندی در وجود خود پیدا نمایم. حرف بد برای همنوعان خویش استعمال نکنیم و باعث افتخار والدین و جامعه باشیم و هم صدقه جاریه و الدین باشیم که با اعمال نیک ما آنها نزد ضمیر خویش خجالت نباشد و نگوید که خداوند ا من خو... اینطوری اولاد کار نداشتم که وی باعث اذیت و آزار جامعه و مردم باشد و از دست وی مردم به تنگ شوند و حتی والدین شان باعث توهین و تحقیر جامعه باشد.
اعمال نیک در جامعه طوری است که: هر شخص کاری نیک بکند و آنرا در بین دریاب اندازد و آنرا نمیبرد و یک روز بدرد همان شخص میخورد و در اثنای مشکلات و تنگدستیها، وی را یک روز مثلی فرشته های آسمانی و غیبی در رفع مشکلات شان یاری خواهند رساند که این کار در جامعه ما تجربه و عملی شده است.
مثل است: نیکی وکړه په دریاب کی واچوه. یکروز بدرد میخورد.
دوست حقیقی و خوب پیدا کردن کار خیلی دشوار و طولانی است که در مدت مدیدی بعد از آزمایشهای یک دوست، دوست مورد پسند و آزموده را پیدا میکند ولی دور شدن و خفه ساختن شان در یک لحظه میشود.
پس تناب هردو (خوب و بد) بدست خودمان است و میدانیم. درک میکنیم که اینکار لازم نیست زشت و بد است و بایست از آن جلوگیری شود و خوداری گردد.
خوبی قیمت ندارد و ولی ارزش معنوی آن خیلی ها قیمت است حتی نرخ و یک معیار معین ندارد و نه در بازار به فروش میرسد بلکه این مربوط و منوط به خود شخص است که هر چه را کشت کند آنرا درو میکند.
و همه چیز در زبان خود شان است که زبان شان مثلی ضرب المثل قدیمی ما و شما (خپله ژبه هم کلاده هم بلا ده): پس هیچکس شخص دیگری را وادار به این نمیکند که کاری خوبی را نکنید و تشویق به کار های بد نمائید.
فلهذا ما هر حرفی خورد و ریزه را که از دهن خارج میسازیم کمی بالای آن فکر نمائیم که این حرف (خوب و بد) است بعد از آن، آن حرف از دهن بیرون شود.
هرگاه یک شخص از ین دنیای فانی میرود و لو که وی خیلی ها ثروتمند قوی. حسین (مقبول) مقام عالی دولتی داشته باشد نامبرده را به صفات متذکره اش یاد نمیکنند بلکه صرف میگوید که: خوب یا بد بود و بس.
و از انسان همین صفت میماند که: خوب یابد. پس ما باید سر از همین لحظه تصمیم قاطع بگیریم تلاش و سعی نمایم که از ما اعمال بد سر نزند و گذشته را صلوات ما بعد آن خیر باشد.
ماهی راکه از آب هر وقت بیرون نمایم تازه است بناً اگر اعمال بد کرده باشیم از خداوند بزرگ خود معذرت بخواهیم و ممبعد کاری را نکنیم که آن بد باشد و یک شخص خوب و نیک جامعه و فامیل خود بگردیم.
و هر قدر که وخت تیر میشود دوباره برگشت نمیکند آنرا از دست داده ایم پس از همین ثانیه و لحظه شروع بکار و اعمال نیک و پسندیده جامعه نمایئم تا خداوند بزرگ ما را در هر کار یاری رساند. وعده خداوند است که در کار نیک همراه بنده گان خود است. والسلام












لوستل شوی 219 ځله

خپل نظر وليکئ

ټولې کړکۍ چې د ستوري (*)نښه لري ډکول يې ضروري دي