|
ګلانه ستا د وصال ده ، د چمن په لوری ځمه
تصورکې ستا د زلفو،د ختن په لوري ځمه
له هر تاره د ویښتو دې ،کاږم ښکلي مخ ته لاره
زه له دې پل صراته ، د عدن په لوري ځمه
ما شریکه کړله ژبه، له بلبل سره د چیغو
د پتنګ په ورزونو، د دیدن په لوري ځمه
په میدان د سربازۍ کې ،د میینو بزم تود دی
د مجنون مخکی روان یم د کوهکن په لوري ځمه
نن د هیلو په ګلونو د، دلدار ښکالو لګیږي
غوړیدلی پسرلی شوم، د ګلشن په لوري ځمه
د وفا تاج مې په سرده ،د تهمت لرم لښکر ی
زه د عشق د ملک پاچا یم د وطن په لوری ځمه
۲۰۰۷/۲/۱۲
|
