جنګ کې مو    څیره د   امن هیره شوه
مونږه   نه    سودا    د مامن  هیره  شوه
څنګه   شوخراب  بهار،بهار  وطن ؟
اوس   ورنه   سیالي   د عدن   هیره شوه
نن   د پسر لي خوند وینو   وړی   دی
ځکه  مو  آرزو   د   چمن   هیره    شوه
جګ   فغان    له کوره د    افغانه   دی
ځکه  نو خندا   د   غمجن   هیره  شوه
جوش د پسرلي ، زوږ د مستۍ څه  شو؟
ګل نه   دروازه    د چمن       هېره  شوه
لا      ده    د    چاودنو     واهمه      ګرمه
ویره له  هر    چا  د    کفن    هیره     شوه
رنګ  نن  د ماتم  جامې اغوستې  دي
پر خې  نه خندا  ماسختن    هېره  شوه
بو ټي   لا ویده  دي   تورو  خاورو کې
خوارو    نه آرزو    د رستن  هېره  شوه
پاڼه    لکه    زړه   د   افغان    مړاوې ده
ونې  نه  سیالی  د هسکمن  هیره شوه
تور  بلبل  د زړه  په وینو  سور  ښکاري
ګرمه    ولوله    د   سخن         هیره  شوه
ناست   بورا  په  ورانه  کنډواله  ژاړي
مسته  زمزمه  د   سمن     هېره  شوه
نه  څري هوسۍ  په  ورشو ګانو کې
اوس  ترینه  نافه  د ختن  هیره  شوه
نه  خوځي   وږمه    د     سباوون  دلته
چیرته  ئې   سودا  د  چان  هیره  شوه
نه   ښکاري    سیلونه   د مرغانو  نور
تنده        ولوله    د  شکن    هیره  شوه
هغه     د     لاله و     سارانۍ     غوغا
لاړه    نن    د دام او دمن  هیره  شوه
شاخ  د غا ټول  مټې  د  ځوانانو   دی
پیغلو    نه   میله  د  دمن  هیره   شوه
موج  د ښکلا  څه   شو چې  ډوب  هر  څه
ګرمه    هنګامه     د ګلشن    هیره   شوه
نه    د طراوت     اونه  د    عطرو  جوش
څنګه    آوازه    د عدن        هیره     شوه
ډک     د نارنج  زړه     دې  له  تڼاکو نه
ګل  او  شګوفه  ئې  سږن  هیره   شوه
نشته  د   شپې   زړه  کې  د  مستانو شور
ژوند نه اوس  کوڅه  د وطن  هیره  شوه
څه     شول  څڼور او    بریتور    ځلمي؟
چیرته    ولوله        د   آتڼ     هیره  شوه؟
پیر د خرابات  او  مغان  چیرته  دی؟
سترګو   نه  څیره  د پتمن     هیره  شوه
ټول  ميين  د  غم  په  جېل  پریوتی دی
هر   یو  ه نه  خوښی  ددیدن  هیره  شوه
باغ  او  پسر لی کړ  کارغه  اېل  ځانته
ځکه        نن  قصه  ددښمن  هېره  شوه
له   تور بورې  ،ارزګان   ،شادیانو نه
کارنامه      د زوړ    تمو جن  هیره  شوه
باز او  شاهین     واړه  وزر  ماتي  دي
اوس  ورنه  حمله  د زغن     هیره  شوه
ماتې    د اتل  کروړ    چا  مټې   کړې؟
ځغاسته   ئې  د  غشو د من  هیره  شوه
کاڼي  ئې د باران  په  ځای  را وشیندل
مونږ نه  یارانه  د  هسکمن  هیره  شوه
هر    عاصی اوس    لټه د ثواب کې  شو
شیخ    نه  واهمه     د  مدفن   هیره  شوه
وخت  د شرم  سیند کې  کړل  لاهو  هر څه
ځینو   نه      سودا    د لمن      هیره  شوه
در ست  افغان د  ځان   په  غم  اخته  ښکاري
ټولو    نه     سودا     د وطن     هیره  شوه
نه   ننګیږی     دا      ویده     ویده    ولس
کریکه     نن     د هر  لوغړن   هیره  شوه
ځان  باندې  که  بلې  کړی  لمبې  زمری
نورونه    ګرمې     د خوږلن    هیره   شوه

اسد زمری