وې مې سۍ ای خلکو خپل ټاټوبي ا و زانگو ته مې
وې مې سۍ په غېږ کې د خاپوړووځاېو ته مې
وې مې سۍ دوستانوهندوکش د غرولمنو ته
دغه دښکېلاک خلاف سنګرو مورچلوته مې
وې مې سۍ دشنودښتو پراخو ورشوګانوته
هلته چې ساه ورکړي دمين زړګي خيالو ته مې
وې مې سۍ د مست اوڅپانده سيند له څپو سره
آ د نا کراره او سرکښ اندسېلاو ته مې
وې مې سۍ وطن ته که څه هم داسی ويجاړ دی
دغه د پتنمو  ننگياليوهديرو ته مې
وې مې سۍ نور نه ښايي چې کارغان دې په کی اوسي
زه يې يم بلبل  دغه د مينې شنوبڼوته مې
وې مې سۍ بری چې په هجران کی سوزېدلی يم
وبوله ای مورې دافغان و سردرو ته مې