|
نـور دې نـه تـجـلـیـلـومــه ! نور دې نه را یادومه !
خـو لـرم در سره مـيـنـه ای زما ګـرانـه وطـنـه!
سـتـا پـه سـمـو او پـه غـرونـــو پـه قـبـرو پـه زیـارتـونـو
خـاورې دوړې د ټـانـکـونــو وطـن ډک لـه دوزخـونـو
لـه نـا چـارې بـه ورځـمـــــه سرې جـنـډی ئې ښورومه
نـور دې نـه تـجـلـیـلـومــه ! نـور دې نـه را یـادومه !
د تـاريـخ هـيـر شـوه درسـونـه را کوي تـل پـيـغـورونـه
پـرمـا بـار شـوه لکـه غـرونـــه د نـا کـسـو تُـهـمـتـونــــه
پــه اغـيـار چـه ځـان سـاتـمــه پګـړۍ لرې غـور ځومـه
نـور دې نـه تـجـلـيـلـومــه! نور دې نه را يادومـه !
پـخـوانـي زاړه ً یــــارانً دي دا ًشین سترګيً اشنایان دي
شـپـــــوداره ً کاوبـایـان ً دي په ظاهرکې ټول ًدوستان ًدي
شـاه شـجـاع بـــــه یـادومــه په بې ننګو ځان شـمـیرمه
نـور دې نـه تـجـلـیـلـومــه ! نور دې نه را یادومه !
دوی تـه هـیـڅ ویـلۍ نـشــــم ورتـه پـاس کـتـلۍ نـشـم
مـظـلـوم ورور ګـټـلۍ نـشـــم نـو تـا هـم ساتـلۍ نـشـم
خـپـل غـازیـان بـه هـیـرومـه ژوند په مرګ حـسابومه
نـور دې نـه تـجـلـیـلـومــه ! نور دې نـه را یـادومـه !
زه کاکـړشــوراوفــریـاد کــړم چه امان* کله را یاد کړم
د خـپـل قام نـفـاق بـربـادکـړم غم ځپلي زړه ناښاد کړم
اوښکـې پـټـې تــویــــومــه ځان په مړو کې شمیرمه
نور دې نـه تـجـلـیـلـومـه ّ! نور دې نـه را یـادومـه !
دا هــم وايــم ګـران وطـنـه تا بـه ساتـم له دُښـمـنـه
لـه دې سـره او تـور بُـویـنـه کـه بَهـر دي کـه د نـنـه
زه خـپـل فـرض ادا کـومـــه هـمـیـشه دې ياد ساتـمه
تـا بـه تـل تـجـلـيـلـومـــه تـا بـه تـل را يـادومـه
که خـوستۍ که ننګرارۍ يــم لـغـمـانۍ که قـندارۍ يــم*
هـراتـۍ کـه مـزارۍ يـــم بدخـشۍ که کابـلۍ يـــم
په وحـد ت به دې پـالـمـه د ورورۍ لاس ورکــومــه
تـا بـه تـل تـجـلـيـلـومــه تـا بـه تـل را يـادومــه
پـلار سـپارلـۍ امـانـت ئـې زمـونـږ مـيـنـه مُحـبـت ئې
هم موشان ئې هم شوکت ئې د افغان ننـګ او هـمـت ئې
پـه سرو ويـنـو دی ساتـمـه هــم دی زه ابـادومـــه
تـا بـه تـل تـجـلـيـلـومــــه تـا بـه تـل را يـادومــه
زه دی ستا يم څو ژوندۍ يم د مـيرويس ، احمد بچۍ يـم*
د اغـيـار د مخ اغـزۍ يــم مـيـړنۍ لکـه ځـمـرۍ يـم
تـر اټـک ئـې زغـلـومـه شـمـلـه نیغـه ګـرځـومه
تـا بـه تـل تـجـلـیـلـومـه تـا بـه تـل را يـادومــه
زه لـرم درسره مـيـنه ای زما ګرانه وطـنـه!
* له امان څخه منظور پا چا امان الله دۍ چه په 1919 کې ئې استقلال اعلان کړ.
*ننګرارۍ (ننګرهارۍ )، قندارۍ (قندهارۍ )
*د ميرويس څخه منظور ميرويس نيکه او د احمد څخه منظور احمد شاه با با دی .
انجنر عبدالکبير کاکړ
جرمني 06 .11 .01
|
